noun · femininefirst declension
fossūra
fossūra f (genitive fossūrae)
Classical[fɔsˈsuː.ra]Ecclesiastical[fosˈsuː.ra]
Meaning
- A digging; pit, ditch.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fossūra | fossūrae |
| genitive | fossūrae | fossūrārum |
| dative | fossūrae | fossūrīs |
| accusative | fossūram | fossūrās |
| ablative | fossūrā | fossūrīs |
| vocative | fossūra | fossūrae |
fossūra, ae, f. fodio,
I. a digging (postAug., whereas fossio is quite class.).
I. Lit.:
plana fossura, Col. 4, 14, 2; Pall. 10, 14, 2.—In plur.: complanata juga fossuris montium, Suet. Calig. 37: puteorum, Vitr. 5, 9, 8; Col. 4, 28, 2.—Origins
Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin fossūra From fodiō (“to dig, mine”) + -tūra.