LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

affodiō

affodiō (present infinitive affodere, perfect active affōdī, supine affossum)
Classical[afˈfɔ.di.oː]Ecclesiastical[afˈfɔː.di.o]

Meaning

  1. to dig in addition to, add by digging

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.affodiōaffodiēbamaffodiamaffōdīaffōderamaffōderō
2nd sg.affodisaffodiēbāsaffodiēsaffōdistīaffōderāsaffōderis
3rd sg.affoditaffodiēbataffodietaffōditaffōderataffōderit
1st pl.affodimusaffodiēbāmusaffodiēmusaffōdimusaffōderāmusaffōderimus
2nd pl.affoditisaffodiēbātisaffodiētisaffōdistisaffōderātisaffōderitis
3rd pl.affodiuntaffodiēbantaffodientaffōdērunt
affōdēre
affōderantaffōderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.affodiamaffoderemaffōderimaffōdissem
2nd sg.affodiāsaffoderēsaffōderīsaffōdissēs
3rd sg.affodiataffoderetaffōderitaffōdisset
1st pl.affodiāmusaffoderēmusaffōderīmusaffōdissēmus
2nd pl.affodiātisaffoderētisaffōderītisaffōdissētis
3rd pl.affodiantaffoderentaffōderintaffōdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.affodioraffodiēbaraffodiar
2nd sg.affoderis
affodere
affodiēbāris
affodiēbāre
affodiēris
affodiēre
3rd sg.affodituraffodiēbāturaffodiētur
1st pl.affodimuraffodiēbāmuraffodiēmur
2nd pl.affodiminīaffodiēbāminīaffodiēminī
3rd pl.affodiunturaffodiēbanturaffodientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.affodiaraffoderer
2nd sg.affodiāris
affodiāre
affoderēris
affoderēre
3rd sg.affodiāturaffoderētur
1st pl.affodiāmuraffoderēmur
2nd pl.affodiāminīaffoderēminī
3rd pl.affodianturaffoderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.affodeaffodere
pres. 2nd pl.affoditeaffodiminī
fut. 2nd sg.affoditōaffoditor
fut. 3rd sg.affoditōaffoditor
fut. 2nd pl.affoditōte—
fut. 3rd pl.affodiuntōaffodiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaffodereaffodī
perfect infinitiveaffōdisseaffossum esse
future infinitiveaffossūrum esseaffossum īrī
present participleaffodiēns—
perfect participle—affossus
affossa, affossā, affossae, affossam, affossārum, affossās, affosse, affossī, affossīs, affossō, affossōrum, affossōs
future participleaffossūrus
affossūra, affossūrā, affossūrae, affossūram, affossūrārum, affossūrās, affossūre, affossūrī, affossūrīs, affossūrō, affossūrōrum, affossūrōs, affossūrum
affodiendus
affodiundus, affodienda, affodiendā, affodiendae, affodiendam, affodiendārum, affodiendās, affodiende, affodiendīs, affodiendōrum, affodiendōs
gerundaffodiendī, affodiendō, affodiendumsupineaffossum, affossū

af-fŏdĭo (better adf-), ĕre, v. a.,
I. to dig in addition to: vicini caespitem nostro solo, Plin. 2, 68, 68, § 175.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaffodiō

Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Latin affodiō From ad- (“to, towards, at”) + fodiō (“dig”).

Quick answers

What does affodiō mean in Latin?
affodiō, a verb, means “to dig in addition to, add by digging”.
What are the principal parts of affodiō?
affodiō, affodere, affōdī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce affodiō?
In classical Latin, [afˈfɔ.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [afˈfɔː.di.o].
Where does affodiō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin affodiō.