LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fossō

fossō (present infinitive fossāre, perfect active fossāvī, supine fossātum)
Classical[ˈfɔs.soː]Ecclesiastical[ˈfɔs.so]

Meaning

  1. to dig, pierce

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fossōfossābamfossābōfossāvīfossāveramfossāverō
fossārō
2nd sg.fossāsfossābāsfossābisfossāvistī
fossāstī
fossāverās
fossārās
fossāveris
3rd sg.fossatfossābatfossābitfossāvitfossāverat
fossārat
fossāverit
fossārit
1st pl.fossāmusfossābāmusfossābimusfossāvimusfossāverāmusfossāverimus
fossārimus
2nd pl.fossātisfossābātisfossābitisfossāvistis
fossāstis
fossāverātis
fossārātis
fossāveritis
fossāritis
3rd pl.fossantfossābantfossābuntfossāvērunt
fossāvēre, fossārunt
fossāverant
fossārant
fossāverint
fossārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fossemfossāremfossāverim
fossārim
fossāvissem
fossāssem
2nd sg.fossēsfossārēsfossāverīsfossāvissēs
fossāssēs
3rd sg.fossetfossāretfossāverit
fossārit
fossāvisset
fossāsset
1st pl.fossēmusfossārēmusfossāverīmus
fossārīmus
fossāvissēmus
fossāssēmus
2nd pl.fossētisfossārētisfossāverītis
fossārītis
fossāvissētis
fossāssētis
3rd pl.fossentfossārentfossāverint
fossārint
fossāvissent
fossāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fossorfossābarfossābor
2nd sg.fossāris
fossāre
fossābāris
fossābāre
fossāberis
fossābere
3rd sg.fossāturfossābāturfossābitur
1st pl.fossāmurfossābāmurfossābimur
2nd pl.fossāminīfossābāminīfossābiminī
3rd pl.fossanturfossābanturfossābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fosserfossārer
2nd sg.fossēris
fossēre
fossārēris
fossārēre
3rd sg.fossēturfossārētur
1st pl.fossēmurfossārēmur
2nd pl.fossēminīfossārēminī
3rd pl.fossenturfossārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fossāfossāre
pres. 2nd pl.fossātefossāminī
fut. 2nd sg.fossātōfossātor
fut. 3rd sg.fossātōfossātor
fut. 2nd pl.fossātōte—
fut. 3rd pl.fossantōfossantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefossārefossārī
perfect infinitivefossāvisse
fossāsse
fossātum esse
future infinitivefossātūrum essefossātum īrī
present participlefossāns—
perfect participle—fossātus
future participlefossātūrus
fossātūra, fossātūrā, fossātūrae, fossātūram, fossātūrārum, fossātūrās, fossātūre, fossātūrī, fossātūrīs, fossātūrō, fossātūrōrum, fossātūrōs, fossātūrum
fossandus
fossanda, fossandā, fossandae, fossandam, fossandārum, fossandās, fossande, fossandīs, fossandōrum, fossandōs
gerundfossandī, fossandō, fossandumsupinefossātum, fossātū

fosso, āvi, ātum, 1, v. freq. a. fodio,
I. to dig, pierce (ante-and post-class.): corpora telis, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 100 (Ann. v. 569 ed. Vahl.).—Hence,
1. fossātum, i, n., a ditch, fosse, Pall. Sept. 13; Capitol. Gord. 28; Veg. Mil. 4, 16.—
2. fossātus, i, m., a boundary, Auct. Rei Agr. p. 254 and 267 Goes.

Origins

Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Latin fossō Frequentative of fodiō (“to dig, to excavate; to mine”).

Quick answers

What does fossō mean in Latin?
fossō, a verb, means “to dig, pierce”.
What are the principal parts of fossō?
fossō, fossāre, fossāvī, fossātum (first conjugation).
How do you pronounce fossō?
In classical Latin, [ˈfɔs.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɔs.so].