LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fodicō

fodicō (present infinitive fodicāre, perfect active fodicāvī, supine fodicātum)
Classical[ˈfɔ.dɪ.koː]Ecclesiastical[ˈfɔː.di.ko]

Meaning

  1. to dig, to jog, to poke

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fodicōfodicābamfodicābōfodicāvīfodicāveramfodicāverō
fodicārō
2nd sg.fodicāsfodicābāsfodicābisfodicāvistī
fodicāstī
fodicāverās
fodicārās
fodicāveris
3rd sg.fodicatfodicābatfodicābitfodicāvitfodicāverat
fodicārat
fodicāverit
fodicārit
1st pl.fodicāmusfodicābāmusfodicābimusfodicāvimusfodicāverāmusfodicāverimus
fodicārimus
2nd pl.fodicātisfodicābātisfodicābitisfodicāvistis
fodicāstis
fodicāverātis
fodicārātis
fodicāveritis
fodicāritis
3rd pl.fodicantfodicābantfodicābuntfodicāvērunt
fodicāvēre, fodicārunt
fodicāverant
fodicārant
fodicāverint
fodicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fodicemfodicāremfodicāverim
fodicārim
fodicāvissem
fodicāssem
2nd sg.fodicēsfodicārēsfodicāverīsfodicāvissēs
fodicāssēs
3rd sg.fodicetfodicāretfodicāverit
fodicārit
fodicāvisset
fodicāsset
1st pl.fodicēmusfodicārēmusfodicāverīmus
fodicārīmus
fodicāvissēmus
fodicāssēmus
2nd pl.fodicētisfodicārētisfodicāverītis
fodicārītis
fodicāvissētis
fodicāssētis
3rd pl.fodicentfodicārentfodicāverint
fodicārint
fodicāvissent
fodicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fodicorfodicābarfodicābor
2nd sg.fodicāris
fodicāre
fodicābāris
fodicābāre
fodicāberis
fodicābere
3rd sg.fodicāturfodicābāturfodicābitur
1st pl.fodicāmurfodicābāmurfodicābimur
2nd pl.fodicāminīfodicābāminīfodicābiminī
3rd pl.fodicanturfodicābanturfodicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fodicerfodicārer
2nd sg.fodicēris
fodicēre
fodicārēris
fodicārēre
3rd sg.fodicēturfodicārētur
1st pl.fodicēmurfodicārēmur
2nd pl.fodicēminīfodicārēminī
3rd pl.fodicenturfodicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fodicāfodicāre
pres. 2nd pl.fodicātefodicāminī
fut. 2nd sg.fodicātōfodicātor
fut. 3rd sg.fodicātōfodicātor
fut. 2nd pl.fodicātōte—
fut. 3rd pl.fodicantōfodicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefodicārefodicārī
perfect infinitivefodicāvisse
fodicāsse
fodicātum esse
future infinitivefodicātūrum essefodicātum īrī
present participlefodicāns—
perfect participle—fodicātus
fodicāta, fodicātā, fodicātae, fodicātam, fodicātārum, fodicātās, fodicātī, fodicātōrum, fodicātōs
future participlefodicātūrus
fodicātūra, fodicātūrā, fodicātūrae, fodicātūram, fodicātūrārum, fodicātūrās, fodicātūre, fodicātūrī, fodicātūrīs, fodicātūrō, fodicātūrōrum, fodicātūrōs, fodicātūrum
fodicandus
fodicanda, fodicandā, fodicandae, fodicandam, fodicandārum, fodicandās, fodicande, fodicandīs, fodicandōrum, fodicandōs
gerundfodicandī, fodicandō, fodicandumsupinefodicātum, fodicātū

fŏdĭco, no
I. perf., ātum, āre, v. a. fodio, to dig, to pierce (rare but class.). *
I. Lit.: mercemur servum, qui dictet nomina, laevum Qui fodicet latus et cogat dextram Porrigere, to dig or jog in the side, * Hor. Ep. 1, 6, 51 (for which fodit, Ter. Hec. 3, 5, 17): lateribus fodicatis, Amm. 26, 10, p. 98 Bip.—
II. Trop.: animum fodicant, bona distimulant, Plaut. Bacch. 1, 1, 30: cf.: stimulus ego nunc sum tibi; fodico corculum, id. Cas. 2, 6, 9: non est in nostra potestate fodicantibus iis rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio, Cic. Tusc. 3, 16, 35.

Origins

Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -icō Latin fodicō Frequentative of fodiō (“to dig (up)”).

Descendants
  • Catalanfotjar
  • Frenchfouillerfrom Vulgar Latin *fodiculō
  • Asturianafecar

Quick answers

What does fodicō mean in Latin?
fodicō, a verb, means “to dig, to jog, to poke”.
What are the principal parts of fodicō?
fodicō, fodicāre, fodicāvī, fodicātum (first conjugation).
How do you pronounce fodicō?
In classical Latin, [ˈfɔ.dɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɔː.di.ko].