LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

circumfodiō

circumfodiō (present infinitive circumfodere, perfect active circumfōdī, supine circumfossum)
Classical[kɪr.kũːˈfɔ.di.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈfɔː.di.o]

Meaning

  1. to dig around or about
    Amat putari atque circumfodi et parco umore inter siccitates saepe refoveri.It likes to be pruned and dug, and to be often refreshed with a little water in dry seasons.c. 400 CE, Palladius, Opus agriculturae 4.10.19

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumfodiōcircumfodiēbamcircumfodiamcircumfōdīcircumfōderamcircumfōderō
2nd sg.circumfodiscircumfodiēbāscircumfodiēscircumfōdistīcircumfōderāscircumfōderis
3rd sg.circumfoditcircumfodiēbatcircumfodietcircumfōditcircumfōderatcircumfōderit
1st pl.circumfodimuscircumfodiēbāmuscircumfodiēmuscircumfōdimuscircumfōderāmuscircumfōderimus
2nd pl.circumfoditiscircumfodiēbātiscircumfodiētiscircumfōdistiscircumfōderātiscircumfōderitis
3rd pl.circumfodiuntcircumfodiēbantcircumfodientcircumfōdērunt
circumfōdēre
circumfōderantcircumfōderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumfodiamcircumfoderemcircumfōderimcircumfōdissem
2nd sg.circumfodiāscircumfoderēscircumfōderīscircumfōdissēs
3rd sg.circumfodiatcircumfoderetcircumfōderitcircumfōdisset
1st pl.circumfodiāmuscircumfoderēmuscircumfōderīmuscircumfōdissēmus
2nd pl.circumfodiātiscircumfoderētiscircumfōderītiscircumfōdissētis
3rd pl.circumfodiantcircumfoderentcircumfōderintcircumfōdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumfodiorcircumfodiēbarcircumfodiar
2nd sg.circumfoderis
circumfodere
circumfodiēbāris
circumfodiēbāre
circumfodiēris
circumfodiēre
3rd sg.circumfoditurcircumfodiēbāturcircumfodiētur
1st pl.circumfodimurcircumfodiēbāmurcircumfodiēmur
2nd pl.circumfodiminīcircumfodiēbāminīcircumfodiēminī
3rd pl.circumfodiunturcircumfodiēbanturcircumfodientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumfodiarcircumfoderer
2nd sg.circumfodiāris
circumfodiāre
circumfoderēris
circumfoderēre
3rd sg.circumfodiāturcircumfoderētur
1st pl.circumfodiāmurcircumfoderēmur
2nd pl.circumfodiāminīcircumfoderēminī
3rd pl.circumfodianturcircumfoderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumfodecircumfodere
pres. 2nd pl.circumfoditecircumfodiminī
fut. 2nd sg.circumfoditōcircumfoditor
fut. 3rd sg.circumfoditōcircumfoditor
fut. 2nd pl.circumfoditōte—
fut. 3rd pl.circumfodiuntōcircumfodiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumfoderecircumfodī
perfect infinitivecircumfōdissecircumfossum esse
future infinitivecircumfossūrum essecircumfossum īrī
present participlecircumfodiēns—
perfect participle—circumfossus
circumfossa, circumfossā, circumfossae, circumfossam, circumfossārum, circumfossās, circumfosse, circumfossī, circumfossīs, circumfossō, circumfossōrum, circumfossōs
future participlecircumfossūrus
circumfossūra, circumfossūrā, circumfossūrae, circumfossūram, circumfossūrārum, circumfossūrās, circumfossūre, circumfossūrī, circumfossūrīs, circumfossūrō, circumfossūrōrum, circumfossūrōs, circumfossūrum
circumfodiendus
circumfodiundus, circumfodienda, circumfodiendā, circumfodiendae, circumfodiendam, circumfodiendārum, circumfodiendās, circumfodiende, circumfodiendīs, circumfodiendōrum, circumfodiendōs
gerundcircumfodiendī, circumfodiendō, circumfodiendumsupinecircumfossum, circumfossū

circum-fŏdĭo, no
I. perf., fossum, ĕre (inf. pass.: circumfodiri, Col. 5, 9, 12; cf. fodio), v. n. and a., to dig around something, dig about (agricultural t. t.).
(a). Neutr., Cato, R. R. 161. 4.—
(b). Act.: truncum, Col. 5, 6, 17: platanos, Sen. Ep 12, 2: arbores, Plin. 17, 26, 39, § 248: plantas, Pall. Febr. 20, 2.—Inf. pass.: circumfodi, Pall. Mart. 10, 19.—Part. perf. pass.: circumfosso stipite, Plin. 17, 27, 43, § 252.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Latin circumfodiō From circum- + fodiō (“to dig, bury”).

Descendants
  • Frenchcerfoïr
  • Frenchserfouirfrom French cerfoïr
  • Normancherfoui'from French cerfoïr

Quick answers

What does circumfodiō mean in Latin?
circumfodiō, a verb, means “to dig around or about”.
What are the principal parts of circumfodiō?
circumfodiō, circumfodere, circumfōdī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce circumfodiō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈfɔ.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈfɔː.di.o].