LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

cōnficiō

cōnficiō (present infinitive cōnficere, perfect active cōnfēcī, supine cōnfectum)
Classical[kõːˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[koɱˈfiː.t͡ʃi.o]
№ 894 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to prepare, accomplish, complete, execute; settle, close a bargain; traverse
  2. to produce, cause, bring about, effect, secure
  3. to finish, end, spend, pass, complete
  4. to procure, bring together, collect, produce, prepare
  5. to perform, celebrate
  6. to show, deduce, demonstrate
  7. figurativelyto diminish, lessen, wear out, consume, exhaust
  8. to destroy, kill

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ad fīnem faciō; etiam: fessum faciō — labōre cōnfectus vix stat.
cōnficiō -ere -fēcī — in Mille Verba, Thermae
cōnsūmptā, sine vīribus
finish; exhaust
cōnficiō -ere — in De Bello Gallico III, ch. 6, 17, 22

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnficiōcōnficiēbamcōnficiamcōnfēcīcōnfēceramcōnfēcerō
2nd sg.cōnficiscōnficiēbāscōnficiēscōnfēcistīcōnfēcerāscōnfēceris
3rd sg.cōnficitcōnficiēbatcōnficietcōnfēcitcōnfēceratcōnfēcerit
1st pl.cōnficimuscōnficiēbāmuscōnficiēmuscōnfēcimuscōnfēcerāmuscōnfēcerimus
2nd pl.cōnficitiscōnficiēbātiscōnficiētiscōnfēcistiscōnfēcerātiscōnfēceritis
3rd pl.cōnficiuntcōnficiēbantcōnficientcōnfēcērunt
cōnfēcēre
cōnfēcerantcōnfēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnficiamcōnficeremcōnfēcerimcōnfēcissem
2nd sg.cōnficiāscōnficerēscōnfēcerīscōnfēcissēs
3rd sg.cōnficiatcōnficeretcōnfēceritcōnfēcisset
1st pl.cōnficiāmuscōnficerēmuscōnfēcerīmuscōnfēcissēmus
2nd pl.cōnficiātiscōnficerētiscōnfēcerītiscōnfēcissētis
3rd pl.cōnficiantcōnficerentcōnfēcerintcōnfēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnficiorcōnficiēbarcōnficiar
2nd sg.cōnficeris
cōnficere
cōnficiēbāris
cōnficiēbāre
cōnficiēris
cōnficiēre
3rd sg.cōnficiturcōnficiēbāturcōnficiētur
1st pl.cōnficimurcōnficiēbāmurcōnficiēmur
2nd pl.cōnficiminīcōnficiēbāminīcōnficiēminī
3rd pl.cōnficiunturcōnficiēbanturcōnficientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnficiarcōnficerer
2nd sg.cōnficiāris
cōnficiāre
cōnficerēris
cōnficerēre
3rd sg.cōnficiāturcōnficerētur
1st pl.cōnficiāmurcōnficerēmur
2nd pl.cōnficiāminīcōnficerēminī
3rd pl.cōnficianturcōnficerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnficecōnficere
pres. 2nd pl.cōnficitecōnficiminī
fut. 2nd sg.cōnficitōcōnficitor
fut. 3rd sg.cōnficitōcōnficitor
fut. 2nd pl.cōnficitōte—
fut. 3rd pl.cōnficiuntōcōnficiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnficerecōnficī
perfect infinitivecōnfēcissecōnfectum esse
future infinitivecōnfectūrum essecōnfectum īrī
present participlecōnficiēns—
perfect participle—cōnfectus
future participlecōnfectūruscōnficiendus
cōnficiundus
gerundcōnficiendī, cōnficiendō, cōnficiendumsupinecōnfectum, cōnfectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

frigore confici
to freeze to death.
orationem conficere
to compose a speech.
vulneribus confectus
weakened by wounds.
longam viam conficere
to accomplish a long journey.
dolore confici, tabescere
to be wasted with grief; to die of grief.
cursum conficere in caelo
to run its course in the sky.
aegritudine, curis confici
to be wasting away with grief.
cibum concoquere, conficere
to digest food.
14 more phrases
bellum conficere, perficere
to terminate a war (by force of arms and defeat of one's opponents).
iter conficere (B. C. 1. 70)
to traverse a route.
rationem diligenter conficere
to keep the accounts (day-book) carefully.
fame confici, perire, interire
to die of starvation.
senectute, senio confectum esse
to be worn out by old age.
cursum conficere (Att. 5. 12. 1)
to finish one's voyage.
angoribus confici (Phil. 2. 15. 37)
to be worn out, almost dead with anxiety.
negotium (rem) conficere, absolvere
to settle, finish a transaction.
vitae cursum or curriculum conficere
to finish one's career.
mandatum exsequi, persequi, conficere
to execute a commission.
exercitum conficere (Imp. Pomp. 21. 61)
to raise an army.
negotium conficere, expedire, transigere
to arrange, settle a matter.
librum conficere, componere (De Sen. 1. 2)
to compose, compile a book.
aegritudo exest animum planeque conficit (Tusc. 3. 13. 27)
anxiety gnaws at the heart and incapacitates it.

confĭcĭo, fēci, fectum, 3 (
I. perf. subj. confexim, Plaut. Truc. 4, 4, 39; in pass., besides the regular form conficior, freq., but not in Cic., in acc. with fīo, fieri: confit, Plaut. Trin. 2, 4, 7; Lucr. 4, 291; Col. 2, 15, 1; Plin. 6, 23, 26, § 103; 31, 7, 40, § 83; Macr. S. 1, 14, 13; id. Somn. Scip. 2, 3; 1, 2: confiunt, Lucr. 4, 738; Arn. 7, 219: confiat, Col. 1, 8, 12; Lucr. 4, 929 Lachm.: confiant, Imp. Leo, Cod. 2, 7, 11: confieret, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, 3; 9, 7, A, 1; Liv. 5, 50, 7: confierent, Suet. Caes. 20; Arn. 2, 73: confieri, Lucr. 2, 1069; 5, 889; Caes. B. G. 7, 58; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1; Verg. A. 4, 116; v. Forbig. ad loc.; Tac. A. 15, 59; cf. Neue, Formenl. II. p. 611), v. a. facio.
I. To make a thing completely ready, to make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, etc. (except in Quint., freq. in all periods and species of composition).
A. Lit.
1. In gen.: nisi cottidiano sesquiopus confeceris, Plaut. Capt. 3, 5, 67; cf. pensum, id. Merc. 2, 3, 81; id. Pers. 2, 4, 1: eme lanam, unde pallium conficiatur, id. Mil. 3, 1, 93; cf.: anulum, pallium, soccos suā manu, Cic. de Or. 3, 32, 127: vestem, Cic. Verr. 2, 4, 26, § 59; Suet. Aug. 73: ligna ad fornacem, to make ready, prepare for, Cato, R. R. 16; cf.: conficere atque contexere villos ovium, Cic. N. D. 2, 63, 158: aurum et argentum, Plin. 35, 12, 45, § 157: frumenta (with molere), id. 7, 56, 57, § 191: tabulas litteris Graecis, to write, draw up, Caes. B. G. 1, 29; cf.: libros Graeco sermone, to compose, write, Nep. Hann. 13, 2; and librum Graece, id. Att. 18, 6: tabulas, Cic. Verr. 2, 1, 23, § 60: orationes, Nep. Cato, 3, 3: illam partem superiorem orationis, Cic. de Or. 2, 28, 121: nuptias, Ter. Heaut. 5, 1, 22; Suet. Claud. 26: bellum, Caes. B. G. 1, 54; Sall. C. 51, 5; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 3; Liv. 21, 40, 11; so, duella, Hor. Ep. 2, 1, 254 al.; cf. proelium, Sall. C. 61, 1: tantum facinus, Cic. Rosc. Am. 28, 76; cf. caedem, Nep. Dion, 10, 1: legitima quaedam, id. Phoc. 4, 2: residua diurni actus, Suet. Aug. 78: mandata, Cic. Planc. 11, 28; id. Phil. 9, 3, 6; id. Q. Fr. 2, 12 (14), 3; Sall. J. 12, 4: omnibus rebus magnā curā, multā operā et labore confectis, Cic. Att. 16, 16, B, 8: ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse ducere, Caes. B. G. 1, 3: negotium, id. B. C. 1, 29; Cic. Att. 1, 16, 5: quibus rebus confectis, Sall. C. 46, 1; Nep. Pelop. 3, 3; Caes. B. G. 1, 13: confecto legationis officio, id. B. C. 3, 103.—
2. Esp.
a. In the lang. of business, to settle, close a bargain, finish, etc.; absol.: tu cum Apellā Chio confice de columnis, Cic. Att. 12, 19, 1: quod si mihi permisisses, confecissem cum coheredibus, id. Fam. 7, 2, 1: de Acutiliano negotio quod mihi mandaras ... confeceram, id. Att. 1, 5, 4.—
b. Of space or distance traversed, to pass over, accomplish, traverse, go over, make, accomplish: iter, Cic. Att. 4, 14, 2; Caes. B. G. 2, 12; Nep. Ages. 4, 4 al.; cf.: tertiam partem itineris, id. Eum. 8, 6; and poet.: nos immensum spatiis confecimus aequor, Verg. G. 2, 541: cursum, Cic. Att. 5, 12, 1; Verg. A. 5, 362: cursum vitae, Cic. Tusc. 3, 1, 2: cursus annuos conficit sol, id. N. D. 1, 31, 87; 2, 20, 52: longam viam, id. Sen. 2, 6: celeritate incredibili longissimas vias, Suet. Caes. 57.—Rarely of space occupied: tecta facturi, ut mille passuum conficiatur, Cic. Att. 4, 16, 8 (14).—
B. Trop.
1. In gen., to produce, cause, make, bring about, effect: sollicitudines mihi, Ter. And. 4, 1, 26: geminas nuptias, id. ib. 4, 1, 50; cf.: aliquid mali gnato, id. Heaut. 5, 3, 1: pacem, id. ib. 5, 2, 45: motus animorum, Cic. de Or. 2, 79, 324.—With two accs.: animum auditoris mitem et misericordem, Cic. Inv. 1, 55, 106: reditum alicui, to procure, id. Fam. 9, 13, 4.—Also absol., to be efficient, to accomplish a direct result, be an active cause (philos. t. t.): aliae causae ipsae conficiunt, aliae vim aliquam ad conficiendum afferunt, Cic. Part. Or. 26, 93.—
2. Of time, to complete, finish, end, spend, pass: cum sexaginta annos confecerit, Cic. Tusc. 1, 38, 92: centum annos, id. Or. 52, 176: diem, Plaut. Trin. 3, 3, 78: tum denique judicetur beatusne fuerit, cum extremum vitae diem morte confecerit, Cic. Fin. 3, 22, 76: annuum tempus, id. Att. 15, 15, 4: omnem vitae suae cursum in labore corporis atque in animi contentione (just before: ut in amore et voluptatibus adulescentiam suam collocaret), id. Cael. 17, 39: annuum munus, id. Fam. 2, 12, 1: biennium, id. Quint. 12, 40: suas horas (somnus), Sil. 4, 89: aequinoctium, Col. 2, 8, 2; cf. brumam, id. 9, 14, 12; Plin. 18, 26, 63, § 232: commissum ac profligatum bellum, Liv. 8, 25, 5; Flor. 2, 15, 2.—
3. In philos. lang., to bring forward as proved, to show, deduce: conclusio est, quae ex eis quae ante dicta sunt, conficit, quid necessario consequatur, Auct. Her. 4, 30, 41 fin.; Cic. Inv. 1, 31, 53; hence, conficior, to follow logically (from something), to be deduced; with ex: cum id perspicuum sit, quod conficiatur ex ratiocinatione, Cic. Inv. 1, 40, 72; so Quint. 5, 14, 9; 5, 14, 22; 9, 4, 69; and absol., Cic. Inv. 1, 47, 87 al.—
II. Transf., to diminish, lessen, weaken an object; to sweep away, destroy, kill, wear out, consume.
A. Prop.: dentes intimi escas conficiunt, grind, Cic. N. D. 2, 54, 134; so Liv. 2, 32, 10; Plin. 11, 37, 61, § 160; cf. cibos, to digest, Cic. N. D. 2, 55, 137; Plin. 11, 37, 68, § 180 al.: ignes Conficerent vulgo silvas, arbusta cremarent, Lucr. 1, 905; cf.: conficere, omnia igni, frigore, id. 1, 536: patrimonium suum (corresp. with dissipare), Cic. Fl. 36, 90: sapiens si fame ipse conficiatur ... vir bonus, ne ipse frigore conficiatur, etc., id. Off. 3, 6, 29.—With acc. and inf.: ipse conficior venisse tempus cum possim, etc., Cic. Att. 10, 18, 3: nihil est opere et manu factum, quod non conficiat et consumat vetustas, id. Marcell. 4, 11: quae vetustas est, quae vim divinam conficere possit? id. Div. 2, 57, 117.—In part. perf.: sicut fortis equus ... senio confectu' quiescit, impaired, weakened, Enn. ap. Cic. Sen. 5, 14; and so very freq.: confectus senectute, Cic. Rab. Perd. 7, 21: aetate, Sall. J. 9, 4; Cat. 68, 119: aevo, Verg. A. 11, 85: senectā, Ov M. 6, 37: cum corporis morbo tum animi dolore, Cic. Mur. 40, 86; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Att. 11, 11, 1: multis gravibusque vulneribus, Caes. B. G. 2, 25; 3, 5; Sall. J. 60, 7: curā, Ter. And. 2, 1, 4: dolore, Cat. 65, 1.—Without abl.: ut fessos confectosque aggrediantur, exhausted, Liv. 1, 23, 9; cf.: confectus et saucius, Cic. Cat. 2, 11, 24: artus, Lucr. 3, 947: ego te hic hac offatim conficiam, to cut in pieces, Plaut. Truc. 2, 7, 52: Athenienses, to subdue, Nep. Lys. 1, 1; so, provinciam, Cic. Inv. 2, 37, 111; Liv. 26, 21, 2; 28, 28, 7; 40, 28, 8; 41, 12, 3; cf. Cic. Imp. Pomp. 10, 28; Liv. 27, 5, 3; 40, 35, 4: duos hostium exercitus, id. 2, 40, 13: me (sica illa) paene confecit, killed, Cic. Mil. 14, 37: alterum Curiatium, Liv. 1, 25, 10; cf. saucium, id. 42, 16, 1: Caligulam vulneribus triginta, Suet. Calig. 58: maximam vim serpentium (ibes), Cic. N. D. 1, 36, 101; so of the killing of animals, Suet. Claud. 21; id. Dom. 19; Lampr. Com. 13 al.; cf. confector, II.; and in mal. part., Suet. Ner. 29 (v. the passage in its connection).—
B. Trop.: conficere aliquem verbis, Plaut. Ps. 1, 5, 49: (captivos) omnibus notis ignominiisque, Liv. 22, 61, 9: lectio non cruda sed multa iteratione mollita et velut confecta, Quint. 10, 1, 19: sidus confectum, its influence has ceased, it has set, Plin. 16, 23, 36, § 87; 18, 25, 57, § 207.—
III. In gen., to prepare, provide, procure, to bring together, = colligo: virginem, Quam amabat, eam confeci sine molestiā, Ter. Eun. 5, 4, 6 Ruhnk.; so, centurias, to secure their votes, Q. Cic. Pet. Cons. 5, 18; cf.: suam tribum necessariis suis, Cic. Planc. 18, 45: hortos mihi, id. Att. 12, 37, 2: bibliothecam, id. ib. 1, 7 fin.: exercitum difficili rei publicae tempore, id. Imp. Pomp. 21, 61: exercitus maximos, id. Att. 8, 11, 2; cf.: armata milia centum, Caes. B. G. 2, 4: (serpentum) magnam multitudinem (just before, colligere), Nep. Hann. 10, 5: erat ei de ratiunculā apud me pauxillulum nummorum, id ut conficerem: confeci, Ter. Phorm. 1, 1, 4: permagnam pecuniam ex illā re, Cic. Verr. 2, 1, 52, § 138; cf.: conficiendae pecuniae rationes, id. Fl. 9, 20.—Hence, confĭcĭ-ens, entis, P. a. (acc. to I.), effecting, causing, producing, efficient (rare, and only in Cic.): causae, Cic. Part. Or. 26, 93: corporis bonorum conficientia (τἁ τῶν ἀγαθῶν ποιητικά), productive of physical good, id. Fin. 5, 27, 81 Madv.: civitas conficientissima litterarum, very carefully noting down every thing, id. Fl. 19, 44.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnficiō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin cōnficiō From con- (“with, together”) + faciō (“do, make”). Compare condō from the same root.

Descendants
  • Frenchconfire
  • Italianconfare
  • Italianconfarsi
  • Italianconfettarefrom Vulgar Latin *cōnfectāre
  • Portugueseconfeitarfrom Vulgar Latin *cōnfectāre
  • Spanishcohecharfrom Vulgar Latin *cōnfectāre
  • Italiansconfiggerefrom Vulgar Latin *excōnficiō

Quick answers

What does cōnficiō mean in Latin?
cōnficiō, a verb, means “to prepare, accomplish, complete, execute; settle, close a bargain; traverse”.
What are the principal parts of cōnficiō?
cōnficiō, cōnficere, cōnfēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce cōnficiō?
In classical Latin, [kõːˈfɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱˈfiː.t͡ʃi.o].
Where does cōnficiō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnficiō.