noun · masculinesecond declension
cōnfectōrārius
cōnfectōrārius m (genitive cōnfectōrāriī or cōnfectōrārī)
Classical[kõː.fɛk.toːˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[koɱ.fek.toˈraː.ri.us]
Meaning
- one who slaughters, slaughterer, a butcher
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnfectōrārius | cōnfectōrāriī cōnfectūrāriī |
| genitive | cōnfectōrāriī cōnfectōrārī, cōnfectūrārī, cōnfectūrāriī | cōnfectōrāriōrum cōnfectūrāriōrum |
| dative | cōnfectōrāriō cōnfectūrāriō | cōnfectōrāriīs cōnfectūrāriīs |
| accusative | cōnfectōrārium cōnfectūrārium | cōnfectōrāriōs cōnfectūrāriōs |
| ablative | cōnfectōrāriō cōnfectūrāriō | cōnfectōrāriīs cōnfectūrāriīs |
| vocative | cōnfectōrārie cōnfectūrārie | cōnfectōrāriī cōnfectūrāriī |
confectōrārĭus or confectūrā-rĭus, ĭi, m. confector,
I. he who slaughters, a butcher, Inscr. Orell. 3672; 4167.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnfectōrārius
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin cōnficiō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin cōnfector Latin -ārius Latin cōnfectōrārius From cōnfector + -ārius.