verbthird (-iō variant) conjugation
afficiō
afficiō (present infinitive afficere, perfect active affēcī, supine affectum)
Classical[afˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[afˈfiː.t͡ʃi.o]
№ 958 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to cause someone to experience something; to visit, inflict, bestow
iniūriā afficere aliquem
to wrong someonelaude afficere aliquem
to praise someone - to treat, manage, handle
- to influence, have an effect on
- to attack, afflict, weaken, impair
Latīnē defined in Latin in our graded readers
faciō ut alter sentiat: dolōre afficere est dolōrem dare.afficiō -ere -fēcī — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
affect, afflict
afficiō -ere — in De Bello Gallico I and De Bello Gallico III
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | afficiō | afficiēbam | afficiam | affēcī | affēceram | affēcerō |
| 2nd sg. | afficis | afficiēbās | afficiēs | affēcistī | affēcerās | affēceris |
| 3rd sg. | afficit | afficiēbat | afficiet | affēcit | affēcerat | affēcerit |
| 1st pl. | afficimus | afficiēbāmus | afficiēmus | affēcimus | affēcerāmus | affēcerimus |
| 2nd pl. | afficitis | afficiēbātis | afficiētis | affēcistis | affēcerātis | affēceritis |
| 3rd pl. | afficiunt | afficiēbant | afficient | affēcērunt affēcēre | affēcerant | affēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | afficiam | afficerem | affēcerim | affēcissem |
| 2nd sg. | afficiās | afficerēs | affēcerīs | affēcissēs |
| 3rd sg. | afficiat | afficeret | affēcerit | affēcisset |
| 1st pl. | afficiāmus | afficerēmus | affēcerīmus | affēcissēmus |
| 2nd pl. | afficiātis | afficerētis | affēcerītis | affēcissētis |
| 3rd pl. | afficiant | afficerent | affēcerint | affēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | afficior | afficiēbar | afficiar |
| 2nd sg. | afficeris afficere | afficiēbāris afficiēbāre | afficiēris afficiēre |
| 3rd sg. | afficitur | afficiēbātur | afficiētur |
| 1st pl. | afficimur | afficiēbāmur | afficiēmur |
| 2nd pl. | afficiminī | afficiēbāminī | afficiēminī |
| 3rd pl. | afficiuntur | afficiēbantur | afficientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | afficiar | afficerer |
| 2nd sg. | afficiāris afficiāre | afficerēris afficerēre |
| 3rd sg. | afficiātur | afficerētur |
| 1st pl. | afficiāmur | afficerēmur |
| 2nd pl. | afficiāminī | afficerēminī |
| 3rd pl. | afficiantur | afficerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | affice | afficere |
| pres. 2nd pl. | afficite | afficiminī |
| fut. 2nd sg. | afficitō | afficitor |
| fut. 3rd sg. | afficitō | afficitor |
| fut. 2nd pl. | afficitōte | — |
| fut. 3rd pl. | afficiuntō | afficiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | afficere | afficī afficier |
| perfect infinitive | affēcisse | affectum esse |
| future infinitive | affectūrum esse | affectum īrī |
| present participle | afficiēns | — |
| perfect participle | — | affectus affecta, affectā, affectae, affectam, affectārum, affectās, affecte, affectī, affectīs, affectō, affectōrum, affectōs |
| future participle | affectūrus affectūra, affectūrā, affectūrae, affectūram, affectūrārum, affectūrās, affectūre, affectūrī, affectūrīs, affectūrō, affectūrōrum, affectūrōs, affectūrum | afficiendus afficiundus, afficienda, afficiendā, afficiendae, afficiendam, afficiendārum, afficiendās, afficiende, afficiendīs, afficiendōrum, afficiendōs |
gerundafficiendī, afficiendō, afficiendumsupineaffectum, affectū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- damno affici
- to suffer loss, harm, damage.
- dolore affici
- to feel pain.
- admiratione affici
- to be admired.
- aetate affecta esse
- to be infirm through old age.
- laude afficere aliquem
- to praise, extol, commend a person.
- ita animo affectum esse
- to be so disposed.
- iniuria afficere aliquem
- to wrong a person.
- sepultura aliquem afficere
- to bury a person.
17 more phrases
- incommodo afficere aliquem
- to inconvenience, injure a person.
- supplicio (capitis) affici
- to suffer capital punishment.
- contumelia aliquem afficere
- to insult some one.
- aliquid sensus suaviter afficit
- a thing makes a pleasant impression on the senses.
- afficere aliquem gaudio, laetitia
- to give pleasure to some one.
- aegritudine, sollicitudine affici
- to be vexed, mortified, anxious.
- aliquem immortali gloria afficere
- to confer undying fame on, immortalise some one.
- aliquem exsilio afficere, multare
- to punish by banishment.
- beneficio aliquem afficere, ornare
- to do any one a service or kindness.
- aliquem ignominia afficere, notare
- to inflict an indignity upon, insult a person.
- liberum populum servitute afficere
- to enslave a free people.
- poena afficere aliquem (Off. 2. 5. 18)
- to punish some one.
- angustiis premi, difficultatibus affici
- to be in a dilemma; in difficulties.
- gravi morbo affectum esse, conflictari, vexari
- to be seriously ill.
- praemiis (amplissimis, maximis) aliquem afficere
- to remunerate (handsomely).
- desiderio alicuius rei teneri, affici (more strongly flagrare, incensum esse)
- to long for a thing, yearn for it.
- aliquem honore afficere, augere, ornare, prosequi (vid. sect. VI. 11., note Prosequi...)
- to honour, show respect for, a person.
af-fĭcĭo (better adf-), affēci (adf-), affectum (adf-), 3, v. a. facio,
I. to do something to one, i. e. to exert an influence on body or mind, so that it is brought into such or such a state (used by the poets rarely, by Hor. never).
1. Aliquem.
A. Of the body rarely, and then commonly in a bad sense:
ut aestus, labor, fames, sitisque corpora adficerent, Liv. 28, 15: contumeliis adficere corpora sua, Vulg. Rom. 1, 24: non simplex Damasichthona vulnus Adficit, Ov. M. 6, 255: aconitum cor adficit, Scrib. Comp. 188: corpus adficere M. Antonii, Cic. Phil. 3: pulmo totus adficitur, Cels. 4, 7; with abl. of spec.: stomacho et vesicā adfici, Scrib. Comp. 186. —In bon. part.: corpus ita adficiendum est, ut oboedire rationi possit, Cic. Off. 1, 23.— B. More freq. of the mind:
litterae tuae sic me adfecerunt, ut, etc., Cic. Att. 14, 3, 2: is terror milites hostesque in diversum adfecit, Tac. A. 11, 19: varie sum adfectus tuis litteris, Cic. Fam. 16, 2: consules oportere sic adfici, ut, etc., Plin. Pan. 90: adfici a Gratiā aut a Voluptate, Cic. Fam. 5, 12; id. Mil. 29, 79: sollicitudo de te duplex nos adficit, id. Brut. 92, 332: uti ei qui audirent, sic adficerentur animis, ut eos adfici vellet orator, id. de Or. 1, 19, 87 B. and K.: adfici animos in diversum habitum, Quint. 1, 10, 25.—2. With acc. and abl., to affect a person or (rarely) thing with something; in a good sense, to bestow upon, grace with; in a bad sense, to visit with, inflict upon; or the ablative and verb may be rendered by the verb corresponding to the ablative, and if an adjective accompany the ablative, this adjective becomes an adverb.—Of inanimate things (rare): luce locum adficiens, lighting up the place, Varr. ap. Non. p. 250, 2:
adficere medicamine vultum, Ov. Med. Fac. 67: factum non eo nomine adficiendum, designated, Cic. Top. 24, 94: res honore adficere, to honor, id. N. D. 1, 15, 38: non postulo, ut dolorem eisdem verbis adficias, quibus Epicurus, etc., id. Tusc. 2, 7, 18.—3. Very freq. of persons.
(a). In a good sense:
Qui praedā atque agro adoreāque adfecit populares suos, Plaut. Am. 1, 1, 38: quem sepulturā adficit, buries, Cic. Div. 1, 27, 56: patres adfecerat gloriā, id. Tusc. 1, 15, 34: admiratione, id. Off. 2, 10, 37: voluptate, id. Fin. 3, 11, 37: beneficio, id. Agr. 1, 4, 13: honore, id. Rosc. Am. 50, 147: laude, id. Off. 2, 13, 47: nomine regis, to style, id. Deiot. 5, 14: bonis nuntiis, Plaut. Am. prol. 8: muneribus, Cic. Fam. 2, 3; Nep. Ages. 3, 3: praemio, Cic. Mil. 30, 82: pretio, Verg. A. 12, 352: stipendio, Cic. Balb. 27, 61.—(b). In a bad sense: injuriā abs te adficior indignā, pater, am wronged unjustly, Enn. ap. Auct. ad Heren. 2, 24, 38; so Ter. Phorm. 5, 1, 3:
Quantā me curā et sollicitudine adficit Gnatus, id. ib. 2, 4, 1; so Cic. Att. 1, 18: desiderio, id. Fam. 2, 12: timore, to terrify, id. Quint. 2, 6: difficultate, to embarrass, Caes. B. G. 7, 6: molestiā, to trouble, Cic. Att. 15, 1: tantis malis, Vulg. Num. 11, 15: maculā, Cic. Rosc. Am. 39, 113: ignominiā, id. ib. 39, 123: contumeliis, Vulg. Ezech. 22, 7; ib. Luc. 20, 11: rerum et verborum acerbitatibus, Suet. Calig. 2: verberibus, Just. 1, 5: supplicio, Cic. Brut. 1, 16; so Caes. B. G. 1, 27: poenā, Nep. Hann. 8, 2: exsilio, to banish, id. Thras. 3: morte, cruciatu, cruce, Cic. Verr. 3, 4, 9: morte, Vulg. Matt. 10, 21: cruce, Suet. Galb. 9: ultimis cruciatibus, Liv. 21, 44: leto, Nep. Regg. 3, 2.—And often in pass.: sollicitudine et inopiā consilii, Cic. Att. 3, 6: adfici aegritudine, id. Tusc. 3, 7, 15: doloribus pedum, id. Fam. 6, 19: morbo oculorum, Nep. Hann. 4, 3: inopiā rei frumentariae, Caes. B. G. 7, 17: calamitate et injuriā, Cic. Att. 11, 2: magnā poenā, Auct. B. G. 8, 39: vulneribus, Col. R. R. 4, 11: torminibus et inflationibus, Plin. 29, 5, 33, § 103: servitute, Cic. Rep. 1, 44.—Hence, affectus (adf-), a, um, P. a. I. In a peculiar sense, that on which we have bestowed labor, that which we are now doing, so that it is nearly at an end; cf.: Adfecta, sicut M. Cicero et veterum elegantissime locuti sunt, ea proprie dicebantur, quae non ad finem ipsum, sed proxime finem progressa deductave erant, Gell. 3, 16:
bellum adfectum videmus et paene confectum, Cic. Prov. Cons. 8, 19: in provinciā (Caesar) commoratur, ut ea. quae per eum adfecta sunt, perfecta rei publicae tradat, id. ib. 12, 29: cum adfectā prope aestate uvas a sole mitescere tempus, etc., near the end of summer, id. ap. Gell. l. c.: Jamque hieme adfectā mitescere coeperat annus, Sil. 15, 502: in Q. Mucii infirmissimā valetudine adfectāque jam aetate, Cic. de Or. 1,45,200; Cic. Verr. 2,4,43, § 95.— II. In nearly the same sense as the verb, absol. and with abl.
A. Absol.
(a). Of persons laboring under disease, or not yet quite recovered:
Qui cum ita adfectus esset, ut sibi ipse diffideret, was in such a state, Cic. Phil. 9, 1, 2: Caesarem Neapoli adfectum graviter videam, very ill, id. Att. 14, 17; so Sen. Ep. 101: quem adfectum visuros crediderant, ill, Liv. 28, 26: corpus adfectum, id. 9, 3: adfectae vires corporis, reduced strength, weakness, id. 5, 18: puella, Prop. 3, 24, 1: aegra et adfecta mancipia, Suet. Claud. 25: jam quidem adfectum, sed tamen spirantem, id. Tib. 21.—(b). Of things, weakened, sick, broken, reduced:
partem istam rei publicae male adfectam tueri, Cic. Fam. 13, 68: adfecta res publica, Liv. 5, 57: Quid est enim non ita adfectum, ut non deletum exstinctumque esse fateare? Cic. Fam. 5, 13, 3: sic mihi (Sicilia) adfecta visa est, ut hae terrae solent, in quibus bellum versatum est, Cic. Verr. 5, 18, 47: adfecta res familiaris, Liv. 5, 10: opem rebus adfectis orare, id. 6, 3; so Tac. H. 2, 69: fides, id. ib. 3, 65: spes, Val. Fl. 4, 60.—(g). Of persons, in gen. sense, disposed, affected, moved, touched:
Quonam modo, Philumena mea, nunc te offendam adfectam? Ter. Hec. 3, 1, 45: quomodo sim adfectus, e Leptā poteris cognoscere, Cic. Fam. 14, 17: ut eodem modo erga amicum adfecti simus, quo erga nosmetipsos, id. Lael. 16, 56; id. Fin. 1, 20, 68: cum ita simus adfecti, ut non possimus plane simul vivere, id. Att. 13, 23; id. Fin. 5, 9, 24: oculus conturbatus non est probe adfectus ad suum munus fungendum, in proper state, id. Tusc. 3, 7, 15: oculi nimis arguti, quem ad modum animo adfecti simus, loquuntur, id. Leg. 1, 9, 27; id. Off. 3, 5, 21; id. Att. 12, 41, 2.—(d). As rhet. t. t.: affectus ad, related to, resembling:
Tum ex eis rebus, quae quodam modo affectae sunt ad id, de quo quaeritur, Cic. Top. 2, 8 Forcellini.—B. With abl. chiefly of persons, in indifferent sense, in good or bad sense (cf.:
Animi quem ad modum adfecti sint, virtutibus, vitiis, artibus, inertiis, aut quem ad modum commoti, cupiditate, metu, voluptate, molestiā, Cic. Part. Or. 10, 35). (a). In indifferent sense, furnished with, having:
validos lictores ulmeis affectos lentis virgis, Plaut. As. 3, 2, 29: pari filo similique (corpora) adfecta figurā, Lucr. 2, 341: Tantāne adfectum quemquam esse hominem audaciā! Ter. Phorm. 5, 7, 84: omnibus virtutibus, Cic. Planc. 33, 80.—(b). In bad sense:
aegritudine, morbo adfectus, Col. R. R. 7, 5, 20: aerumnis omnibus, Lucr. 3, 50: sollicitudine, Caes. B. G. 7, 40: difficultatibus, Cic. Fam. 7, 13: fatigatione, Curt. 7, 11: frigore et penuriā, id. 7, 3: adfecta sterilitate terra, Col. R. R. praef. 1, 2: vitiis, Cic. Mur. 6, 13: ignominiā, id. Att. 7, 3: supplicio, Tac. A. 15, 54: verberibus, Curt. 7, 11: vulnere corpus adfectum, Liv. 1, 25: morbo, Ter. Hec. 3, 3, 6: dolore, Cic. de Or. 2, 49, 201: febre, Suet. Vit. 14: pestilentiā, Liv. 41, 5: desperatione, Cic. Att. 14, 22: clade, Curt. 10, 6: senectute, Cic. de Or. 3, 18, 68: aetate, id. Cat. 2, 20; id. Sen. 14, 47: morte, Serv. ad Cic. Fam. 4, 12.—Sup.: remiges inopiā adfectissimi, Vell. 2, 84.— (g). In good sense:
beneficio adfectus, Cic. Fam. 14, 4: aliquo honore aut imperio, id. Off. 1, 41, 149: valetudine optimā, id. Tusc. 4, 37, 81: laetitiā, id. Mur. 2, 4, and ad Brut. 1, 4: munere deorum, id. N. D. 3, 26, 67: praemiis, id. Pis. 37, 90.—Adv.: affectē (adf-), with (a strong) affection, deeply: oblectamur et contristamur et conterremur in somniis quam adfecte et anxie et passibiliter, Tert. Anim. 45.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinafficiō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin afficiō From ad- (“towards”) + faciō (“to do, make”).
Descendants
- Englishaffect