LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

īnficiō

īnficiō (present infinitive īnficere, perfect active īnfēcī, supine īnfectum)
Classical[ĩːˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[iɱˈfiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to dip, to dunk, to submerge
  2. to color, to dye, to imbue, to stain, to tinge
  3. to corrupt, to poison, to spoil, to taint, to infect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnficiōīnficiēbamīnficiamīnfēcīīnfēceramīnfēcerō
2nd sg.īnficisīnficiēbāsīnficiēsīnfēcistīīnfēcerāsīnfēceris
3rd sg.īnficitīnficiēbatīnficietīnfēcitīnfēceratīnfēcerit
1st pl.īnficimusīnficiēbāmusīnficiēmusīnfēcimusīnfēcerāmusīnfēcerimus
2nd pl.īnficitisīnficiēbātisīnficiētisīnfēcistisīnfēcerātisīnfēceritis
3rd pl.īnficiuntīnficiēbantīnficientīnfēcērunt
īnfēcēre
īnfēcerantīnfēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnficiamīnficeremīnfēcerimīnfēcissem
2nd sg.īnficiāsīnficerēsīnfēcerīsīnfēcissēs
3rd sg.īnficiatīnficeretīnfēceritīnfēcisset
1st pl.īnficiāmusīnficerēmusīnfēcerīmusīnfēcissēmus
2nd pl.īnficiātisīnficerētisīnfēcerītisīnfēcissētis
3rd pl.īnficiantīnficerentīnfēcerintīnfēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnficiorīnficiēbarīnficiar
2nd sg.īnficeris
īnficere
īnficiēbāris
īnficiēbāre
īnficiēris
īnficiēre
3rd sg.īnficiturīnficiēbāturīnficiētur
1st pl.īnficimurīnficiēbāmurīnficiēmur
2nd pl.īnficiminīīnficiēbāminīīnficiēminī
3rd pl.īnficiunturīnficiēbanturīnficientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnficiarīnficerer
2nd sg.īnficiāris
īnficiāre
īnficerēris
īnficerēre
3rd sg.īnficiāturīnficerētur
1st pl.īnficiāmurīnficerēmur
2nd pl.īnficiāminīīnficerēminī
3rd pl.īnficianturīnficerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnficeīnficere
pres. 2nd pl.īnficiteīnficiminī
fut. 2nd sg.īnficitōīnficitor
fut. 3rd sg.īnficitōīnficitor
fut. 2nd pl.īnficitōte—
fut. 3rd pl.īnficiuntōīnficiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnficereīnficī
perfect infinitiveīnfēcisseīnfectum esse
future infinitiveīnfectūrum esseīnfectum īrī
present participleīnficiēns—
perfect participle—īnfectus
īnfecta, īnfectā, īnfectae, īnfectam, īnfectārum, īnfectās, īnfecte, īnfectī, īnfectīs, īnfectō, īnfectōrum, īnfectōs
future participleīnfectūrus
īnfectūra, īnfectūrā, īnfectūrae, īnfectūram, īnfectūrārum, īnfectūrās, īnfectūre, īnfectūrī, īnfectūrīs, īnfectūrō, īnfectūrōrum, īnfectūrōs, īnfectūrum
īnficiendus
īnficiundus, īnficienda, īnficiendā, īnficiendae, īnficiendam, īnficiendārum, īnficiendās, īnficiende, īnficiendīs, īnficiendōrum, īnficiendōs
gerundīnficiendī, īnficiendō, īnficiendumsupineīnfectum, īnfectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

infecta re (Liv. 9. 32)
to no purpose; ineffectually.
opinionum pravitate infici
to be filled with absurd prejudices.

in-fĭcĭo, fēci, fectum, 3, v. a. in-facio,
I. to put or dip into any thing; hence,
I. Lit., to stain, dye, color, tinge with: quia tibi suaso infecisti pallulam, Plaut. Truc. 2, 2, 16: omnes se Britanni vitro inficiunt, Caes. B. G. 5, 14: lana infecta conchylio, Plin. 32, 7, 25, § 77: arma infecta sanguine, Verg. A. 5, 413; cf.: locum sanguine, Tac. H. 2, 55: diem, to discolor, darken, Ov. M. 13, 601: populi sole infecti, nondum exusti, Plin. 6, 19, 22, § 70: palpebrae mulieribus infectae quotidiano, Plin. 11, 37, 56, § 154: vestis ita infecta, id. 28, 7, 23, § 83; cf.: tinguntur sole populi, jam quidem infecti, darkened, tanned, id. 6, 19, 22, § 70: albus ora pallor inficit, covers, Hor. Epod. 7, 15; cf.: virgo inficitur teneras ore rubente genas, Tib. 3, 4, 32.—
B. Transf.
1. To mix with something: pocula veneno, Just. 21, 4: hōc (abl.) amnem inficit, Verg. A. 12, 418. —
2. In partic., in a bad sense, to taint, infect, spoil: pabula tabo, Verg. G. 3, 481; cf.: Gorgoneis Alecto infecta venenis, imbued, id. A. 7, 341: mel infectum fronde, that has a taste of leaves, Plin. 11, 13, 13, § 32.—
II. Trop.
A. In gen.: sapientia nisi alte descendit et diu sedit animum non coloravit sed infecit, has merely tinged, Sen. Ep. 71, 31: si illā (humanorum divinorumque notitiā) se non perfuderit, sed infecerit, id. ib. 110, 8; cf.: (vestes) quarum generosi graminis ipsum Infecit natura pecus, Juv. 12, 41. —
B. In partic.
1. To instruct in any thing (syn. imbuere): jam infici debet (puer) iis artibus, quas si, dum est tener, combiberit, ad majora veniet paratior, Cic. Fin. 3, 2, 9: animos teneros et rudes inficiunt et flectunt, ut volunt, id. Leg. 1, 17 fin.—
2. To spoil, corrupt, infect (syn. corrumpo): nos umbris, deliciis, otio . . . desidia animum infecimus, Cic. Tusc. 5, 27, 78: inficimur opinionum pravitate, id. ib. 3, 2: vereor ne hoc quod infectum est serpat longius, id. Att. 1, 13, 2: cupiditatibus principum et vitiis infici solet tota civitas, id. Leg. 3, 13, 30: elui difficile est; non enim inquinati sumus, sed infecti, Sen. Ep. 59, 9: artibus infectus, Tac. A. 2, 2.—Poet.: infectum eluitur scelus (= quo se infecerunt), Verg. A. 6, 742 Forbig and Conington ad loc.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnficiō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin īnficiō From in- (“in, at, on”) + faciō (“to perform, do”).

Descendants
  • Englishinfect
  • Frenchinfecterfrom Middle French infecter
  • Spanishinfectar
  • Normanînfecterfrom Middle French infecter

Quick answers

What does īnficiō mean in Latin?
īnficiō, a verb, means “to dip, to dunk, to submerge; to color, to dye, to imbue, to stain, to tinge; to corrupt, to poison, to spoil, to taint, to infect”.
What are the principal parts of īnficiō?
īnficiō, īnficere, īnfēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce īnficiō?
In classical Latin, [ĩːˈfɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfiː.t͡ʃi.o].
Where does īnficiō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnficiō.