adjectivethird-declension one-termination adjective
cōnficiēns
cōnficiēns (genitive cōnficientis, superlative cōnficientissimus)
Classical[kõːˈfɪ.ki.ẽːs]Ecclesiastical[koɱˈfiː.t͡ʃi.ens]
Meaning
- one terminationproductive, diligent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnficiēns | cōnficiēns | cōnficiēns |
| genitive | cōnficientis | cōnficientis | cōnficientis |
| dative | cōnficientī | cōnficientī | cōnficientī |
| accusative | cōnficientem | cōnficientem | cōnficiēns |
| ablative | cōnficientī cōnficiente | cōnficientī cōnficiente | cōnficientī cōnficiente |
| vocative | cōnficiēns | cōnficiēns | cōnficiēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnficientēs | cōnficientēs | cōnficientia |
| genitive | cōnficientium | cōnficientium | cōnficientium |
| dative | cōnficientibus | cōnficientibus | cōnficientibus |
| accusative | cōnficientīs cōnficientēs | cōnficientīs cōnficientēs | cōnficientia |
| ablative | cōnficientibus | cōnficientibus | cōnficientibus |
| vocative | cōnficientēs | cōnficientēs | cōnficientia |
confĭcĭens, entis, v. conficio, P. a.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnficiēns ntis, adj. with sup.
P. of conficio, efficient, producing: causae: civitas conficientissima litterarum. — Plur n. as subst: (bonorum) conficientia, the sources.
Origins
Present participle of cōnficiō.