LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

prōficiō

prōficiō (present infinitive prōficere, perfect active prō̆fēcī, supine prō̆fectum)
Classical[proːˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[proˈfiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to advance, make progress, make headway
  2. to benefit, profit, take advantage
  3. to help, contribute, be useful

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōficiōprōficiēbamprōficiamprō̆fēcīprō̆fēceramprō̆fēcerō
2nd sg.prōficisprōficiēbāsprōficiēsprō̆fēcistīprō̆fēcerāsprō̆fēceris
3rd sg.prōficitprōficiēbatprōficietprō̆fēcitprō̆fēceratprō̆fēcerit
1st pl.prōficimusprōficiēbāmusprōficiēmusprō̆fēcimusprō̆fēcerāmusprō̆fēcerimus
2nd pl.prōficitisprōficiēbātisprōficiētisprō̆fēcistisprō̆fēcerātisprō̆fēceritis
3rd pl.prōficiuntprōficiēbantprōficientprō̆fēcērunt
prō̆fēcēre
prō̆fēcerantprō̆fēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōficiamprōficeremprō̆fēcerimprō̆fēcissem
2nd sg.prōficiāsprōficerēsprō̆fēcerīsprō̆fēcissēs
3rd sg.prōficiatprōficeretprō̆fēceritprō̆fēcisset
1st pl.prōficiāmusprōficerēmusprō̆fēcerīmusprō̆fēcissēmus
2nd pl.prōficiātisprōficerētisprō̆fēcerītisprō̆fēcissētis
3rd pl.prōficiantprōficerentprō̆fēcerintprō̆fēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōficiorprōficiēbarprōficiar
2nd sg.prōficeris
prōficere
prōficiēbāris
prōficiēbāre
prōficiēris
prōficiēre
3rd sg.prōficiturprōficiēbāturprōficiētur
1st pl.prōficimurprōficiēbāmurprōficiēmur
2nd pl.prōficiminīprōficiēbāminīprōficiēminī
3rd pl.prōficiunturprōficiēbanturprōficientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōficiarprōficerer
2nd sg.prōficiāris
prōficiāre
prōficerēris
prōficerēre
3rd sg.prōficiāturprōficerētur
1st pl.prōficiāmurprōficerēmur
2nd pl.prōficiāminīprōficerēminī
3rd pl.prōficianturprōficerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōficeprōficere
pres. 2nd pl.prōficiteprōficiminī
fut. 2nd sg.prōficitōprōficitor
fut. 3rd sg.prōficitōprōficitor
fut. 2nd pl.prōficitōte—
fut. 3rd pl.prōficiuntōprōficiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōficereprōficī
perfect infinitiveprō̆fēcisseprō̆fectum esse
future infinitiveprō̆fectūrum esseprō̆fectum īrī
present participleprōficiēns—
perfect participle—prō̆fectus
prōfecta, prōfectā, prōfectae, prōfectam, prōfectārum, prōfectās, prōfecte, prōfectī, prōfectīs, prōfectō, prōfectōrum, prōfectōs
future participleprō̆fectūrus
prōfectūra, prōfectūrā, prōfectūrae, prōfectūram, prōfectūrārum, prōfectūrās, prōfectūre, prōfectūrī, prōfectūrīs, prōfectūrō, prōfectūrōrum, prōfectūrōs, prōfectūrum
prōficiendus
prōficiundus
gerundprōficiendī, prōficiendō, prōficiendumsupineprō̆fectum, prō̆fectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

non me paenitet, quantum profecerim
I am not dissatisfied with my progress.
in aliqua re progressus facere, proficere, progredi
to make progress in a subject.

prōfĭcĭo, fēci, fectum, 3,
I. v. n and a. [pro-facio], to go forward, advance, gain ground, make progress.
I. Lit. (very rare): cum quinqueremis sola non proficeret, Plin. 32, 1, 1, § 4.—
II. Trop., to go on, advance, make progress; to profit, derive advantage; to perform, effect, accomplish, obtain, etc. (class.; cf. procedo).
A. Of persons: si nihil in oppugnatione oppidi profecisset, Caes. B. G. 7, 20: ubi diligentiā nostrorum nihil his rebus profici posse intellexerunt, id. ib. 3, 21: plus multitudine telorum, id. ib. 7, 82: loci opportunitate, id. B. C. 3, 23: antesignani tantum profecere, ut pellerent omnes, id. ib. 3, 75: multum profecit, Nep. Eum. 10, 1: si modo in philosophiā aliquid profecimus, have made any progress, Cic. Off. 3, 8, 37: ea, id. de Or. 2, 21 fin.—Of the sick, to get better: si quidquam profecerint, Cael. Aur Acut. 2, 10, 71 proficiens aegrotus, id. ib. 2, 11, 81—
B. Of manim subjects, to grow, increase (mostly post-Aug.): id (vitis genus) quod umore proficit, Col. 3, 20: proficiente pretio, rising, Plin. 14, 4, 6, § 57.—In pass.: sed etiam ad summam profectum aliquid puto, Cic. Att. 7, 13, 1: postquam nihil proficiebatur, Plin. 6, 26, 30, § 122.—In a bad sense: proficere in pejus, to become worse and worse, Vulg. 2 Tim. 3, 13.—
2. In partic., to be useful, serviceable, advantageous, etc., to effect, accomplish; to help, tend, contribute, conduce (class.; cf. prosum) ea suo quaeque loco, ubi plurimum proficere et valere possent, collocabat, Cic. Brut. 37, 139: nulla res tantum ad dicendum proficit, quantum scriptio, id. ib. 24, 92; Liv 3, 61: profectura aliquid tum tua verba puta, Ov P. 3, 1, 138: aut nihil in melius tot rerum proficit usus? Juv. 13, 18.—Of remedies: radice vel herbā Proficiente nihil, Hor. Ep. 2, 2, 150; nec alia res celerius proficit, is of service, Plin 27, 11, 72, § 96: axungia proficit ad strumas, id. 28, 9, 37, § 140; pirorum ligni cinis contra fungos efficacius proficit, id. 23, 7, 62, § 116: radix anethi vel in febribus proficit, id. 20, 23, 98, § 260.—Impers.: multum proficiet illud demonstrare, quemadmodum scripsisset, Cic. Inv. 2, 41, 120.—Hence, prōfĭcĭenter, adv., successfully (eccl. Lat.), Aug Ep. 80: incedere, Hil. Trin. 1, 22; Cassiod in Psa. 133, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōficiō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin prōficiō From prō- + faciō (“make, construct”).

Descendants
  • Frenchprofitfrom Old French profit
  • Englishprofitfrom Old French profit
  • Spanishaprovecer
  • Portugueseaproveitar
  • Englishproficient
  • Asturianprovecer
  • Normanporfire
  • Dutchproficiat

Quick answers

What does prōficiō mean in Latin?
prōficiō, a verb, means “to advance, make progress, make headway; to benefit, profit, take advantage; to help, contribute, be useful”.
What are the principal parts of prōficiō?
prōficiō, prōficere, prō̆fēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce prōficiō?
In classical Latin, [proːˈfɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈfiː.t͡ʃi.o].
Where does prōficiō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōficiō.