LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

efficiō

efficiō (present infinitive efficere, perfect active effēcī, supine effectum)
Classical[ɛfˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[efˈfiː.t͡ʃi.o]
№ 573 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to make out or work out; effect, execute, complete, accomplish, make, form, compose
  2. to cause to occur, to bring about, to effect, to realize
  3. to produce, bear, yield
  4. to yield, bear, amount to, make out
  5. to make out, show, prove, deduce

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ad fīnem faciō, perficiō; faber opus efficit.
efficiō -ere -fēcī — in Mille Verba, Nāvāle

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.efficiōefficiēbamefficiameffēcīeffēcerameffēcerō
2nd sg.efficisefficiēbāsefficiēseffēcistīeffēcerāseffēceris
3rd sg.efficitefficiēbatefficieteffēciteffēcerateffēcerit
1st pl.efficimusefficiēbāmusefficiēmuseffēcimuseffēcerāmuseffēcerimus
2nd pl.efficitisefficiēbātisefficiētiseffēcistiseffēcerātiseffēceritis
3rd pl.efficiuntefficiēbantefficienteffēcērunt
effēcēre
effēceranteffēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.efficiamefficeremeffēcerimeffēcissem
2nd sg.efficiāsefficerēseffēcerīseffēcissēs
3rd sg.efficiatefficereteffēceriteffēcisset
1st pl.efficiāmusefficerēmuseffēcerīmuseffēcissēmus
2nd pl.efficiātisefficerētiseffēcerītiseffēcissētis
3rd pl.efficiantefficerenteffēcerinteffēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.efficiorefficiēbarefficiar
2nd sg.efficeris
efficere
efficiēbāris
efficiēbāre
efficiēris
efficiēre
3rd sg.efficiturefficiēbāturefficiētur
1st pl.efficimurefficiēbāmurefficiēmur
2nd pl.efficiminīefficiēbāminīefficiēminī
3rd pl.efficiunturefficiēbanturefficientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.efficiarefficerer
2nd sg.efficiāris
efficiāre
efficerēris
efficerēre
3rd sg.efficiāturefficerētur
1st pl.efficiāmurefficerēmur
2nd pl.efficiāminīefficerēminī
3rd pl.efficianturefficerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.efficeefficere
pres. 2nd pl.efficiteefficiminī
fut. 2nd sg.efficitōefficitor
fut. 3rd sg.efficitōefficitor
fut. 2nd pl.efficitōte—
fut. 3rd pl.efficiuntōefficiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveefficereefficī
perfect infinitiveeffēcisseeffectum esse
future infinitiveeffectūrum esseeffectum īrī
present participleefficiēns
efficiente, efficientem, efficientēs, efficientī, efficientia, efficientibus, efficientis, efficientīs, efficientium
—
perfect participle—effectus
effecta, effectā, effectae, effectam, effectārum, effectās, effecte, effectī, effectīs, effectō, effectōrum, effectōs
future participleeffectūrus
effectūra, effectūrā, effectūrae, effectūram, effectūrārum, effectūrās, effectūre, effectūrī, effectūrīs, effectūrō, effectūrōrum, effectūrōs, effectūrum
efficiendus
efficiundus, efficiunda, efficiundā, efficiundae, efficiundam, efficiundārum, efficiundās, efficiunde, efficiundī, efficiundīs, efficiundō, efficiundōrum, efficiundōs, efficiundum
gerundefficiendī, efficiendō, efficiendumsupineeffectum, effectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

efficere duas legiones
to form two legions.
ex quo, unde, hinc efficitur ut
it follows from this that...
ratio or rationis conclusio efficit
the conclusion proves that...
fortuna caecos homines efficit, animos occaecat
Fortune makes men shortsighted, infatuates them.
concludere, colligere, efficere, cogere ex aliqua re
to draw a conclusion from a thing.
navem, classem aedificare, facere, efficere, instituere
to build a ship, a fleet.
aliquid efficere, consequi in aliqua re (De Or. 1. 33. 152)
to obtain a result in something.
deus mundum aedificavit, fabricatus est, effecit (not creavit)
God made the world.

ef-fĭcĭo (ecfacio), fēci, fectum, 3 (
I. perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).
I. In gen.
(a). With acc.: male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat, Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2: magna facinora, Plaut. Ps. 2, 1, 16; so, facinora, Cic. Phil. 2, 42, 109; cf. opus, id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.: pontem, id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.: ligneas turres, tormenta, id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.: castella, id. ib. 3, 44, 3: panes ex hoc (genere radicis), id. ib. 3, 48, 3: sphaeram (Archimedes), Cic. Rep. 1, 17: columnam, Cic. Verr. 2, 1, 56 et saep.: Mosa insulam efficit Batavorum, Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.: portum (insula), id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160: magnum numerum cratium, scalarum, etc., Caes. B. G. 7, 81, 1: aliquid dignum dono deorum, Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120: civitatem, id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32: varios concentus, septem sonos, id. ib. 6, 18: magnas rerum commutationes, Caes. B. C. 3, 68, 1: tantos progressus, Cic. Brut. 78, 272: clamores et admirationes in bonis oratoribus, id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.: XIII. cohortes, Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.: delectu habito duas legiones, id. ib. 1, 31, 2: unam ex duabus (legionibus), id. ib. 3, 89, 1: ad duo milia ferme boum, Liv. 22, 16 et saep.: lepide meum officium, Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.: nostra munia, id. Stich. 5, 4, 13: munus, Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16: nuptias alicui, Ter. And. 3, 4, 16: aurum alicui, Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23: hanc mulierem tibi, Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.: quod a Curione effeceram, had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10: amor mores hominum moros et morosos ecficit, Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.: fortuna eos efficit caecos, quos complexa est, Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.: hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit, id. ib. 1, 38, 6: aliquem consulem, Cic. Lael. 20, 73: aliquem dictatorem, id. Att. 15, 21; cf. also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit, Caes. B. G. 4, 1, 9; and: id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant, id. B. C. 3, 48, 1.—
(b). With ut: eniti et efficere, ut, etc., Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.: hoc si efficiam plane, ut, etc., Plaut. Mil. 3, 3, 62: si id efficere non posset, ut, etc., Caes. B. G. 5, 50, 3: neque polliceor me effecturum, ut, etc., Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut: effice, di coëamus in unum, Ov. F. 3, 683.—
(g). With ne (rare): efficio ne cui molesti sint publicani, Cic. Att. 6, 1, 16: qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat, id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6: efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas, Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.: aliquem or aliquid, ne, etc., ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—
(d). With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, 29; so with quo magis: saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit, Liv. 2, 60, 1.—(ε) With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.): vehementer efficit ea coire, etc., Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—(ζ) Absol. (freq. and class.): si effecero, Dabin' mihi argentum? Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.: se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre, Cic. Rep. 5, 3.
II. In partic.
A. In econom. lang., to produce, bear, yield: (ager Leontinus) plurimum efficit, Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.: ager efficit cum octavo, cum decumo, id. ib. 2, 3, 47: si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant, Col. 3, 3, 3: cum matres binae ternos haedos efficiunt, id. 7, 6, 7.—Transf. to persons: liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur, i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin.—
B. Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum: ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt, Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before: nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam), Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—
C. In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.): quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales, id. Tusc. 1, 31 fin.—In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something): ita efficitur, ut omne corpus mortale sit, id. N. D. 3, 12, 30: ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse, id. Tusc. 3, 5, 25; cf.: ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura, id. Rep. 3, 11: quid igitur efficitur? what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,
1. effĭcĭens, entis, P. a.
A. Adj., effecting, effective, efficient.—In philos. lang.: proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis, Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —
B. Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so, voluptatis (virtus), id. ib. 3, 33; cf.: ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum, id. Fin. 2, 7, 21; and: (causae) efficientes pulcherrimarum rerum, id. Univ. 14 fin.—* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter): ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat, Cic. Fat. 15, 34.—
2. effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.
A. Effected, completed: una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae, Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.: aliquid nitidius atque effectius, Quint. 12, 10, 45.—
B. Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf. res, id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. —Adv.: effecte.
a. Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—
b. Effectually, efficaciously: effectius, App. Flor. 16, p. 357.—Sup. does not occur.

Origins

From ex- (“out of”) + faciō (“to do, to make”).

Descendants
  • Englisheffect
  • Frencheffectuer
  • Spanishefectuar

Quick answers

What does efficiō mean in Latin?
efficiō, a verb, means “to make out or work out; effect, execute, complete, accomplish, make, form, compose; to cause to occur, to bring about, to effect, to realize”.
What are the principal parts of efficiō?
efficiō, efficere, effēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce efficiō?
In classical Latin, [ɛfˈfɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [efˈfiː.t͡ʃi.o].