verbthird (-iō variant) conjugation
officiō
officiō (present infinitive officere, perfect active offēcī, supine offectum)
Classical[ɔfˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[ofˈfiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to obstruct, hinder, block
- figurativelyto stand in the way of, oppose
- to be detrimental or hurtful to
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | officiō | officiēbam | officiam | offēcī | offēceram | offēcerō |
| 2nd sg. | officis | officiēbās | officiēs | offēcistī | offēcerās | offēceris |
| 3rd sg. | officit | officiēbat | officiet | offēcit | offēcerat | offēcerit |
| 1st pl. | officimus | officiēbāmus | officiēmus | offēcimus | offēcerāmus | offēcerimus |
| 2nd pl. | officitis | officiēbātis | officiētis | offēcistis | offēcerātis | offēceritis |
| 3rd pl. | officiunt | officiēbant | officient | offēcērunt offēcēre | offēcerant | offēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | officiam | officerem | offēcerim | offēcissem |
| 2nd sg. | officiās | officerēs | offēcerīs | offēcissēs |
| 3rd sg. | officiat | officeret | offēcerit | offēcisset |
| 1st pl. | officiāmus | officerēmus | offēcerīmus | offēcissēmus |
| 2nd pl. | officiātis | officerētis | offēcerītis | offēcissētis |
| 3rd pl. | officiant | officerent | offēcerint | offēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | officior | officiēbar | officiar |
| 2nd sg. | officeris officere | officiēbāris officiēbāre | officiēris officiēre |
| 3rd sg. | officitur | officiēbātur | officiētur |
| 1st pl. | officimur | officiēbāmur | officiēmur |
| 2nd pl. | officiminī | officiēbāminī | officiēminī |
| 3rd pl. | officiuntur | officiēbantur | officientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | officiar | officerer |
| 2nd sg. | officiāris officiāre | officerēris officerēre |
| 3rd sg. | officiātur | officerētur |
| 1st pl. | officiāmur | officerēmur |
| 2nd pl. | officiāminī | officerēminī |
| 3rd pl. | officiantur | officerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | office | officere |
| pres. 2nd pl. | officite | officiminī |
| fut. 2nd sg. | officitō | officitor |
| fut. 3rd sg. | officitō | officitor |
| fut. 2nd pl. | officitōte | — |
| fut. 3rd pl. | officiuntō | officiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | officere | officī |
| perfect infinitive | offēcisse | offectum esse |
| future infinitive | offectūrum esse | offectum īrī |
| present participle | officiēns | — |
| perfect participle | — | offectus offecta, offectā, offectae, offectam, offectārum, offectās, offecte, offectī, offectīs, offectō, offectōrum, offectōs |
| future participle | offectūrus offectūra, offectūrā, offectūrae, offectūram, offectūrārum, offectūrās, offectūre, offectūrī, offectūrīs, offectūrō, offectūrōrum, offectūrōs, offectūrum | officiendus officiundus, officienda, officiendā, officiendae, officiendam, officiendārum, officiendās, officiende, officiendīs, officiendōrum, officiendōs |
gerundofficiendī, officiendō, officiendumsupineoffectum, offectū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- luminibus alicuius obstruere, officere
- to obstruct a person's view, shut out his light by building.
- mentis quasi luminibus officere (vid. sect. XIII. 6) or animo caliginem offundere
- to obscure the mental vision.
offĭcĭo (obf-), ēci, ectum, 3, v. n. and a.
I. [ob-facio], to come in the way of, to hinder, oppose, thwart, obstruct (class.; syn. obsto).
I. Lit.
(a). Neutr.:
nunc quidem paululum, inquit, a sole: offecerat videlicet apricanti, hindered him from sunning himself, stood before him so as to intercept the sunshine, Cic. Tusc. 5, 32, 92: luminibus, to obstruct one's light: jus vel altius tollendi aedes aut non tollendi, ne luminibus vicini officiatur, Gai. Inst. 2, 31; Dig. 8, 2, 2; 10; 23; 39, 1, 5 et saep.—So, in a fig.: nec mentis quasi luminibus officit altitudo fortunae et gloriae, Cic. Rab. Post. 16, 43: demoliri ea, quorum altitudo officeret auspiciis, id. Off. 3, 16, 66: ipsa umbra terrae soli officiens noctem efficit, intervening before, id. N. D. 2, 19, 49: cum alii in angustiis ipsi sibi properantes officerent, Sall. J. 58, 6: hostium itineri, id. ib. 52, 6: prospectui, Auct. B. Afr. 52.—(b). Act. (only ante- and post-class.):
quapropter simul inter se retrahuntur et extra Officiuntur, are impeded, Lucr. 2, 156; 4, 763; 5, 776 (iter, Auct. B. Afr. 61, is prob. a gloss).—II. Trop., to stand in the way of, to oppose, obstruct, to be detrimental or hurtful to, to hurt (cf.:
obsisto, adversor, noceo): promitto tibi non offerturum, Plaut. As. 1, 1, 97: cur te mihi offers, ac meis commodis, officio simulato, officis et obstas? Cic. Rosc. Am. 38, 112; cf. id. ib. 2, 6: consiliis alicujus, Sall. C. 27, 4: timor animi auribus officit, id. ib. 58, 2: nomini, i. e. famae, Liv. praef. 1: officiunt laetis frugibus herbae, hurt by shutting off light and moisture, Verg. G. 1, 69: lactucae officiunt claritati oculorum, Plin. 20, 7, 26, § 68.—With quominus: nec vero Isocrati, quominus haberetur summus orator, offecit, quod, etc., Plin. Ep. 6, 29, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
officiō (obf-) ēcī, ectus, ere
ob+facio, to come in the way of, hinder, oppose, thwart, obstruct: offecerat apricanti, intercepted his sunshine: umbra terrae soli officiens, intervening before: cum ipsi sibi properantes officerent, S.—Fig., to stand in the way of, oppose, obstruct, be detrimental, hurt: quidquid ubique Officit, H.: meis commodis: timor animi auribus officit, S.: officiant laetis ne frugibus herbae, i. e. shut off light and moisture, V.: id (genus) officere libertati, L.: sententiis, to obscure.
Origins
Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin officiō From ob- (“against”) + faciō (“make, act”).
In English words that came into English from officiō
- officiateofficiātus