LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

claudō

claudō (present infinitive claudere, perfect active clausī, supine clausum)
Classical[ˈkɫau̯.doː]Ecclesiastical[ˈklaːu̯.do]
№ 392 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to shut up, close, lock
    Ōra formīdō mūta claudit.The fear closes the mouths mute.
    “quid Trōēs potuēre, quibus, tot fūnera passīs,“What have the Trojans done, for whom, having suffered so many losses, the whole circle of the lands has been closed. [And all] for the sake of Italy.” (Venus, speaking to Jupiter, laments the plight of the Trojans as they wander the Mediterranean shores.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.232–233
  2. to imprison, confine
  3. to encompass, surround
  4. to besiege, blockade
  5. to limit, restrict
  6. to terminate, finish, complete

Latīnē defined in Latin in our graded readers

iānuam sīc vertō ut nēmō intrāre possit.
claudō -ere clausī — in Mille Verba, Domus et Familia

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.claudōclaudēbamclaudamclausīclauseramclauserō
2nd sg.claudisclaudēbāsclaudēsclausistīclauserāsclauseris
3rd sg.clauditclaudēbatclaudetclausitclauseratclauserit
1st pl.claudimusclaudēbāmusclaudēmusclausimusclauserāmusclauserimus
2nd pl.clauditisclaudēbātisclaudētisclausistisclauserātisclauseritis
3rd pl.clauduntclaudēbantclaudentclausērunt
clausēre
clauserantclauserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.claudamclauderemclauserimclausissem
2nd sg.claudāsclauderēsclauserīsclausissēs
3rd sg.claudatclauderetclauseritclausisset
1st pl.claudāmusclauderēmusclauserīmusclausissēmus
2nd pl.claudātisclauderētisclauserītisclausissētis
3rd pl.claudantclauderentclauserintclausissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.claudorclaudēbarclaudar
2nd sg.clauderis
claudere
claudēbāris
claudēbāre
claudēris
claudēre
3rd sg.clauditurclaudēbāturclaudētur
1st pl.claudimurclaudēbāmurclaudēmur
2nd pl.claudiminīclaudēbāminīclaudēminī
3rd pl.claudunturclaudēbanturclaudentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.claudarclauderer
2nd sg.claudāris
claudāre
clauderēris
clauderēre
3rd sg.claudāturclauderētur
1st pl.claudāmurclauderēmur
2nd pl.claudāminīclauderēminī
3rd pl.claudanturclauderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.claudeclaudere
pres. 2nd pl.clauditeclaudiminī
fut. 2nd sg.clauditōclauditor
fut. 3rd sg.clauditōclauditor
fut. 2nd pl.clauditōte—
fut. 3rd pl.clauduntōclauduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveclaudereclaudī
perfect infinitiveclausisseclausum esse
future infinitiveclausūrum esseclausum īrī
present participleclaudēns—
perfect participle—clausus
future participleclausūrus
clausūra, clausūrā, clausūrae, clausūram, clausūrārum, clausūrās, clausūre, clausūrī, clausūrīs, clausūrō, clausūrōrum, clausūrōs, clausūrum
claudendus
claudundus
gerundclaudendī, claudendō, claudendumsupineclausum, clausū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

agmen claudere, cogere
to bring up the rear.
oppidum obsidione claudere
to besiege a city.
ostium, fores aperire, claudere
to open, shut the door.
aures claudere, patefacere (e.g. veritati, assentatoribus)
to turn a deaf ear to, to open one's ears to...

claudo (* clōdo:
I. clodunt ita (oculos), Plin. 18, 33, 76, § 330 fin.; but some refer clodo to claudeo; and more freq., although not in Cic., clūdo, as always in the compounds; v. infra), si, sum, 3, v. a. root sklu-, klu-, to shut; cf. κλείω, κλείς, clavis; O. H. Germ. scliuzu; M. H. Germ. schliessen; also claudus, clavus, to shut.
I. To shut something that is open, to close, shut up (opp. aperire; freq. in prose and poetry).
(a). Claudo: forem cubiculi, Cic. Tusc. 5, 20, 59; cf. Quint. 10, 3, 25; and, clausae fores, Tib. 1, 9, 44; Suet. Ner. 47: conventus portus Varroni clausit, Caes. B. C. 2, 19: januam serā, Tib. 1, 2, 6: domum, Ov. P. 1, 7, 36 sq.: ostia, Cat. 6, 231: portas, Cic. Fl. 25, 61; Hor. C. 3, 5, 23; cf. Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68: omnes aditus, id. Phil. 1, 10, 25; Tac. A. 12, 68; Stat. Th. 6, 752: rivos, to dam up, Verg. E. 3, 111: ad claudendas pupulas, ne quid incideret, et ad aperiendas, etc., Cic. N. D. 2, 57, 142: ocellos (in dying), Prop. 2 (3), 13, 17. so, oculos, Luc. 5, 28: lumina, Verg. A. 10, 746; Ov. M. 3, 503: clausis foribus, Lucr. 4, 598.—
(b). Cludo: domum, Tac. H. 1, 33: Janum Quirinum ter clusit, Suet. Aug. 22; Flor. 4, 12, 64: animam clusit dolor, Luc. 8, 59.—
2. Trop.: nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, Cic. Off. 2, 15, 55: domus clausa contra cupiditatem, Cic. Verr. 2, 5, 15, § 39: habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus, id. Quint. 30, 93; cf. id. Fam. 4, 13, 6: aures ad doctissimas voces, id. Tusc. 4, 1, 2; cf. Liv. 40, 8, 20: cludendae sunt aures malis vocibus, Sen. Ep. 123, 9: horum ferocia vocem Euandri clausit, Liv. 44, 45, 11: fugam hostibus, q. s. to block up, to cut off, prevent, id. 27, 18, 20; so Ov. M. 6, 572: alicui iter, id. F. 1, 272; id. M. 8, 548: alios incessus, Tac. A. 6, 33: sideritis sanguinem claudit, i. e. stops, stanches, Plin. 26, 13, 83, § 135: cluso corpore adversum vim veneni, Tac. A. 15, 64: clausa consilia habere, i. e. to conceal, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 63; cf. Sall. C. 10, 5; Ov. M. 2, 641; id. F. 4, 846; Sil. 1, 140.— Poet.: animam laqueo, i. e. to end one's life, Ov. M. 7, 604 (cf.: vitalesque vias et respiramina clausit, id. ib. 2, 828).—
B. To close, end, conclude (so, except the milit. expression, agmen, only poet. or in post-Aug. prose; most freq. in Quint.).
(a). Claudo: cujus octavum trepidavit aetas Claudere lustrum, Hor. C. 2, 4, 24: opus, Ov. F. 3, 384: jus, Luc. 5, 44: labores ingentis belli, Sil. 15, 655: epistulam, Ov. H. 13, 165; 20, 242: cenas lactucā, Mart. 13, 14; Quint. 9, 4, 13: cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoediae comoediaeque clauduntur, Plaudite, id. 6, 1, 52; cf. id. 1, 8, 1; 2, 15, 27.—
(b). Cludo: cludere bella, Stat. Th. 11, 58: cludendi incohandique sententias ratio, Quint. 9, 4, 18; cf. opp. incipere, id. 9, 4, 67 (as claudere, opp. incipere, id. 1, 8, 1): cum versus cluditur, id. 9, 4, 65; cf. id. 9, 4, 26; 9, 4, 71; 9, 4, 73; 9, 4, 93; 9, 4, 102; 9, 4, 104; 9, 4, 105; 12, 10, 31.—
2. Agmen, in milit. lang., to close the procession or train, to bring up the rear, Caes. B. G. 1, 25; Curt. 3, 3, 21; 4, 12, 4; so, aciem, Sil. 7, 590; cf. cogo, I. B. 3.—
II. (For the compounds includo, concludo.) Claudere aliquid aliquā re, to shut up or in something by something, to enclose, encompass, surround, imprison, hide, confine (class., esp. freq. in poetry and in the historians).
(a). Claudo, with abl.: locum aquā, Varr. R. R. 3, 14, 1: quae (Syracusarum urbs) loci naturā terrā marique clauderetur, Cic. Verr. 2, 2, 2, § 4: (animae) clausae tenebris et carcere caeco, Verg. A. 6, 734: stabulis armenta, id. G. 3, 352: claudens textis cratibus pecus, Hor. Epod. 2, 45; cf. Ov. M. 2, 554; 4, 646: ensem vaginā, Luc. 5, 245: aliquem Gyaro, Tac. A. 4, 30; 14, 63: clausus domo, id. ib. 15, 53; cf.: intra domum, id. H. 4, 49: rivus praealtis utrimque clausus ripis, Liv. 21, 54, 1; cf. id. 21, 43, 4; 41, 27, 12; Quint. 1, 10, 45: clauditur cubiculo aliquis, Tac. A. 15, 69; cf.: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 7 ($3), 4, 3: in arcā, Hor. S. 2, 7, 59: claudam in curiā vos, Liv. 23, 2, 9: in tectis, Ov. M. 3, 697: (apes) in arbore inani, id. F. 3, 743: aquilonem in antris, id. M. 1, 262.—Without abl.: nihil se tam clausum posse habere, quod non istius cupiditati apertissimum esset, Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42: insula ea sinum ab alto claudit, Liv. 30, 24, 9; cf. Tac. G. 34; Quint. 1, 10, 42; Ov. M. 1, 568 al.—In milit. lang., of a hostile encompassing, to encompass, invest, besiege, blockade, etc.: praestare arbitrabatur, unum locum... quam omnia litora ac portus custodiā clausos teneri, Caes. B. C. 3, 23: urbem operibus, Nep. Milt. 7, 2; Liv. 25, 22, 12 al.; cf.: urbem obsidione, Nep. Epam. 8, 5: adversarios locorum angustiis, id. Dat. 8, 4; cf. id. Epam. 7, 1; id. Ham. 2, 4: multitudine, id. Milt. 5, 3: hinc Tusco claudimur amni, are hemmed in, Verg. A. 8, 473.—So of hunting: nemorum saltus, Verg. E. 6, 56: indagine collis, Tib. 4, 3, 7: silvas vastasque feras indagine, Luc. 6, 42; Stat. Th. 2, 553: insidiis altas valles, Tib. 1, 4, 49: cur tibi clauduntur rete Imbelles capr eae, Ov. F. 5, 371.—
(b). Cludo, Varr. R. R. 3, 3, 5: venti clusi Nubibus, Lucr. 6, 197; Flor. 3, 20, 13.—
B. Trop.: numcubi meam Benignitatem sensisti in te claudier? Ter. Eun. 1, 2, 84: nolo tibi ullum commodum in me claudier, id. And. 3, 3, 41; cf. I. A. 2. supra.—Esp. of speech and rhythm: qui non claudunt numeris sententias, Cic. Or. 68, 229; 58, 198: pedibus verba, i. e. to compose verses, Hor. S. 2, 1, 28; cf. id. ib. 1, 10, 59: quod clausae hieme Alpes essent, Liv. 27, 36, 4; cf. Verg. G. 2, 317: rura gelu tum claudit hiems (and id. A. 2, 111: illos aspera ponti interclusit hiems).—Hence, P.a. as subst.: clausum (clūsum), i, n., an enclosed place (for confining or keeping any thing): clausa effringere, Sall. J. 12, 5: in clauso linquere, in confinement, Verg. G. 4, 303: fructus clauso custodire, Col. 12, praef. § 3: sub uno clauso, id. 7, 6, 5: clausa domorum, Lucr. 1, 354: clausa viarum, id. 4, 612.
claudo, ĕre, v. claudeo.

Origins

From Proto-Italic *klaudō, from Proto-Indo-European *kleh₂u-de-ti, from Proto-Indo-European *kleh₂w- (“key, hook, nail”). Cognate with Ancient Greek κλείω (kleíō), κλείς (kleís, “bar, bolt, key”), Russian заключи́ть (zaključítʹ) (via ключ (ključ)), Old High German slioȥan (“to close, conclude, lock”), Old Saxon slūtan (“to close, conclude, lock”).

Gallo-Romance
  • Catalancloure
  • Occitanclaure
  • Franco-Provençalcllôre
  • Old Frenchclore
  • Old Occitancluire
Ibero-Romance
  • Portuguesechouvirfrom Old Galician-Portuguese choir
  • Galicianchoerfrom Old Galician-Portuguese choir
Italo-Romance
  • Italianchiudere
  • Corsicanchjude
  • Neapolitanchiudere
  • Sicilianchiùdiri
  • Sicilianchiùjiri
  • Sicilianjùjiri
Vulgar Latin
  • Frenchclignerfrom unknown *clūdināre
  • unknown*clūdicāre
  • Piedmontesecugnèfrom unknown *clūdināre
  • Piedmonteseciugneefrom unknown *clūdināre
Elsewhere
  • Englishclose
Insular Romance
  • Old Sardinianklaudere
Balkano-Romance
  • Aromaniancljid
Rhaeto-Romance
  • Friuliancludi
  • Romanshclugir

In English words that came into English from claudō

  • closeclausus
  • concludeconclūdō
  • cloisterclaustrum
  • conclusionconclūsiō
  • sluiceexclusa
  • closureclausura
  • includeinclūdō
  • enclosureinclūdō
  • clauseclausa
  • exclusiveexclūsīvus
  • inclusioninclusio
  • disclosedisclaudere
  • excludeexclūdō
  • enclose*inclaudo
  • claustrophobiaclaustrum
  • precludepraeclūdere
  • inclusiveinclūsīvus
  • exclusionexclusiō
  • seclusionseclusio
  • reclusereclūdō
  • cloistralclaustrālis
  • occludeocclūdere
  • claustralclaustrum
  • occlusionocclūsiō

Quick answers

What does claudō mean in Latin?
claudō, a verb, means “to shut up, close, lock; to imprison, confine; to encompass, surround”.
What are the principal parts of claudō?
claudō, claudere, clausī, clausum (third conjugation).
How do you pronounce claudō?
In classical Latin, [ˈkɫau̯.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈklaːu̯.do].
Which English words come from claudō?
English words that go back to Latin claudō include close, conclude, cloister, sluice, closure and include.