LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

praeclūdō

praeclūdō (present infinitive praeclūdere, perfect active praeclūsī, supine praeclūsum)
Classical[prae̯ˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[preˈkluː.do]

Meaning

  1. to close or block
  2. to forbid access to

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeclūdōpraeclūdēbampraeclūdampraeclūsīpraeclūserampraeclūserō
2nd sg.praeclūdispraeclūdēbāspraeclūdēspraeclūsistīpraeclūserāspraeclūseris
3rd sg.praeclūditpraeclūdēbatpraeclūdetpraeclūsitpraeclūseratpraeclūserit
1st pl.praeclūdimuspraeclūdēbāmuspraeclūdēmuspraeclūsimuspraeclūserāmuspraeclūserimus
2nd pl.praeclūditispraeclūdēbātispraeclūdētispraeclūsistispraeclūserātispraeclūseritis
3rd pl.praeclūduntpraeclūdēbantpraeclūdentpraeclūsērunt
praeclūsēre		praeclūserantpraeclūserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeclūdampraeclūderempraeclūserimpraeclūsissem
2nd sg.praeclūdāspraeclūderēspraeclūserīspraeclūsissēs
3rd sg.praeclūdatpraeclūderetpraeclūseritpraeclūsisset
1st pl.praeclūdāmuspraeclūderēmuspraeclūserīmuspraeclūsissēmus
2nd pl.praeclūdātispraeclūderētispraeclūserītispraeclūsissētis
3rd pl.praeclūdantpraeclūderentpraeclūserintpraeclūsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praeclūdorpraeclūdēbarpraeclūdar
2nd sg.praeclūderis
praeclūdere		praeclūdēbāris
praeclūdēbāre		praeclūdēris
praeclūdēre
3rd sg.praeclūditurpraeclūdēbāturpraeclūdētur
1st pl.praeclūdimurpraeclūdēbāmurpraeclūdēmur
2nd pl.praeclūdiminīpraeclūdēbāminīpraeclūdēminī
3rd pl.praeclūdunturpraeclūdēbanturpraeclūdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praeclūdarpraeclūderer
2nd sg.praeclūdāris
praeclūdāre		praeclūderēris
praeclūderēre
3rd sg.praeclūdāturpraeclūderētur
1st pl.praeclūdāmurpraeclūderēmur
2nd pl.praeclūdāminīpraeclūderēminī
3rd pl.praeclūdanturpraeclūderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeclūdepraeclūdere
pres. 2nd pl.praeclūditepraeclūdiminī
fut. 2nd sg.praeclūditōpraeclūditor
fut. 3rd sg.praeclūditōpraeclūditor
fut. 2nd pl.praeclūditōte—
fut. 3rd pl.praeclūduntōpraeclūduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeclūderepraeclūdī
perfect infinitivepraeclūsissepraeclūsum esse
future infinitivepraeclūsūrum essepraeclūsum īrī
present participlepraeclūdēns—
perfect participle—praeclūsus
praeclūsa, praeclūsā, praeclūsae, praeclūsam, praeclūsārum, praeclūsās, praeclūse, praeclūsīs, praeclūsō, praeclūsōrum, praeclūsōs
future participlepraeclūsūrus
praeclūsūra, praeclūsūrā, praeclūsūrae, praeclūsūram, praeclūsūrārum, praeclūsūrās, praeclūsūre, praeclūsūrī, praeclūsūrīs, praeclūsūrō, praeclūsūrōrum, praeclūsūrōs, praeclūsūrum		praeclūdendus
praeclūdundus, praeclūdenda, praeclūdendā, praeclūdendae, praeclūdendam, praeclūdendārum, praeclūdendās, praeclūdende, praeclūdendīs, praeclūdendōrum, praeclūdendōs
gerundpraeclūdendī, praeclūdendō, praeclūdendumsupinepraeclūsum, praeclūsū

prae-clūdo, si, sum, 3, v. a. claudo, to shut in front, hence, in gen.,
I. to shut to, to close (class.).
I. Lit.: portas praeclusit, Caes. B. C. 2, 19 fin.: praecludere portas consuli, id. ib. 3, 12: fores, Prop. 2, 4 (5), 21: portus classi, Luc. 9, 39: horrea, Suet. Calig. 26 fin.: via lapidum ruinā praeclusa, blocked up, Suet. Oth. 8 fin.—Transf., with a personal object: praeclusit cunctos negotiatores, i. e. closed their shops, Suet. Ner. 32.—
II. Transf.
1. To close a thing to any one, i. e. to forbid access to: omnem orbem terrarum civibus Romanis, Cic. Verr. 2, 5, 65, § 168: maritimos cursus praecludebat hiemis magnitudo, id. Planc. 40, 96: sibi curiam, id. Pis. 17, 40: omnes sibi aditus misericordiae judicum, Cic. Verr. 2, 5, 8, § 21. —
2. To shut up or off, to hinder, stop, impede: effugium alicui, Lucr. 1, 973: vocem alicui, Liv. 33, 13, 5; cf.: linguam cani, ne latret, Phaedr. 1, 22, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraeclūdō

Proto-Indo-European *kleh₂w-der. Proto-Italic *klaudō Latin claudō Latin praeclūdō From prae- + claudō.

Descendants
  • Englishpreclude
  • Frenchperclure
  • Italianprecludere
  • Portugueseprecludir
  • Spanishprecluir

In English words that came into English from praeclūdō

  • precludepraeclūdere
  • preclusionpraeclusio

Quick answers

What does praeclūdō mean in Latin?
praeclūdō, a verb, means “to close or block; to forbid access to”.
What are the principal parts of praeclūdō?
praeclūdō, praeclūdere, praeclūsī, praeclūsum (third conjugation).
How do you pronounce praeclūdō?
In classical Latin, [prae̯ˈkɫuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈkluː.do].
Where does praeclūdō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praeclūdō.