verbthird conjugation
circumclūdō
circumclūdō (present infinitive circumclūdere, perfect active circumclūsī, supine circumclūsum)
Classical[kɪr.kʊŋˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kuŋˈkluː.do]
Meaning
- to surround or encircle
- to hedge or shut in
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumclūdō | circumclūdēbam | circumclūdam | circumclūsī | circumclūseram | circumclūserō |
| 2nd sg. | circumclūdis | circumclūdēbās | circumclūdēs | circumclūsistī | circumclūserās | circumclūseris |
| 3rd sg. | circumclūdit | circumclūdēbat | circumclūdet | circumclūsit | circumclūserat | circumclūserit |
| 1st pl. | circumclūdimus | circumclūdēbāmus | circumclūdēmus | circumclūsimus | circumclūserāmus | circumclūserimus |
| 2nd pl. | circumclūditis | circumclūdēbātis | circumclūdētis | circumclūsistis | circumclūserātis | circumclūseritis |
| 3rd pl. | circumclūdunt | circumclūdēbant | circumclūdent | circumclūsērunt circumclūsēre | circumclūserant | circumclūserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumclūdam | circumclūderem | circumclūserim | circumclūsissem |
| 2nd sg. | circumclūdās | circumclūderēs | circumclūserīs | circumclūsissēs |
| 3rd sg. | circumclūdat | circumclūderet | circumclūserit | circumclūsisset |
| 1st pl. | circumclūdāmus | circumclūderēmus | circumclūserīmus | circumclūsissēmus |
| 2nd pl. | circumclūdātis | circumclūderētis | circumclūserītis | circumclūsissētis |
| 3rd pl. | circumclūdant | circumclūderent | circumclūserint | circumclūsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumclūdor | circumclūdēbar | circumclūdar |
| 2nd sg. | circumclūderis circumclūdere | circumclūdēbāris circumclūdēbāre | circumclūdēris circumclūdēre |
| 3rd sg. | circumclūditur | circumclūdēbātur | circumclūdētur |
| 1st pl. | circumclūdimur | circumclūdēbāmur | circumclūdēmur |
| 2nd pl. | circumclūdiminī | circumclūdēbāminī | circumclūdēminī |
| 3rd pl. | circumclūduntur | circumclūdēbantur | circumclūdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumclūdar | circumclūderer |
| 2nd sg. | circumclūdāris circumclūdāre | circumclūderēris circumclūderēre |
| 3rd sg. | circumclūdātur | circumclūderētur |
| 1st pl. | circumclūdāmur | circumclūderēmur |
| 2nd pl. | circumclūdāminī | circumclūderēminī |
| 3rd pl. | circumclūdantur | circumclūderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumclūde | circumclūdere |
| pres. 2nd pl. | circumclūdite | circumclūdiminī |
| fut. 2nd sg. | circumclūditō | circumclūditor |
| fut. 3rd sg. | circumclūditō | circumclūditor |
| fut. 2nd pl. | circumclūditōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumclūduntō | circumclūduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumclūdere | circumclūdī |
| perfect infinitive | circumclūsisse | circumclūsum esse |
| future infinitive | circumclūsūrum esse | circumclūsum īrī |
| present participle | circumclūdēns | — |
| perfect participle | — | circumclūsus circumclūsa, circumclūsā, circumclūsae, circumclūsam, circumclūsārum, circumclūsās, circumclūse, circumclūsīs, circumclūsō, circumclūsōrum, circumclūsōs |
| future participle | circumclūsūrus circumclūsūra, circumclūsūrā, circumclūsūrae, circumclūsūram, circumclūsūrārum, circumclūsūrās, circumclūsūre, circumclūsūrī, circumclūsūrīs, circumclūsūrō, circumclūsūrōrum, circumclūsūrōs, circumclūsūrum | circumclūdendus circumclūdundus, circumclūdenda, circumclūdendā, circumclūdendae, circumclūdendam, circumclūdendārum, circumclūdendās, circumclūdende, circumclūdendīs, circumclūdendōrum, circumclūdendōs |
gerundcircumclūdendī, circumclūdendō, circumclūdendumsupinecircumclūsum, circumclūsū
circum-clūdo, si, sum, 3, v. a. claudo,
I. to shut in, enclose on every side (in good class. prose):
ne duobus circumcluderetur exercitibus, Caes. B. C. 3, 30; cf. * Suet. Tib. 20; Auct. B. Hisp. 6: cornua ab labris argento, to surround with a rim of silver, Caes. B. G. 6, 28 fin.; Plin. 18, 35, 78, § 344: SEPVLCRVM MACERIIS, Inscr. Orell. 4349.— II. Trop.:
L. Catilina consiliis, laboribus, periculis meis circumclusus ac debilitatus, hemmed in, Cic. Cat. 2, 7, 14: aliquem suis praesidiis, suā diligentiā, id. ib. 1, 3, 7; Cod. Just. 6, 51, 1 pr.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumclūdō sī, sus, ere
circum + claudo, to shut in, enclose, surround: ne duobus circumcluderetur exercitibus, Cs.: (cornua) ab labris argento, to surround with a rim of silver, Cs.: Catilina consiliis meis circumclusus, hemmed in.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin clūdō Latin circumclūdō From circum- (“circum-”) + clūdō (“to close”).
In English words that came into English from circumclūdō
- circumclusioncircumcludere