LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumclūdō

circumclūdō (present infinitive circumclūdere, perfect active circumclūsī, supine circumclūsum)
Classical[kɪr.kʊŋˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kuŋˈkluː.do]

Meaning

  1. to surround or encircle
  2. to hedge or shut in

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumclūdōcircumclūdēbamcircumclūdamcircumclūsīcircumclūseramcircumclūserō
2nd sg.circumclūdiscircumclūdēbāscircumclūdēscircumclūsistīcircumclūserāscircumclūseris
3rd sg.circumclūditcircumclūdēbatcircumclūdetcircumclūsitcircumclūseratcircumclūserit
1st pl.circumclūdimuscircumclūdēbāmuscircumclūdēmuscircumclūsimuscircumclūserāmuscircumclūserimus
2nd pl.circumclūditiscircumclūdēbātiscircumclūdētiscircumclūsistiscircumclūserātiscircumclūseritis
3rd pl.circumclūduntcircumclūdēbantcircumclūdentcircumclūsērunt
circumclūsēre
circumclūserantcircumclūserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumclūdamcircumclūderemcircumclūserimcircumclūsissem
2nd sg.circumclūdāscircumclūderēscircumclūserīscircumclūsissēs
3rd sg.circumclūdatcircumclūderetcircumclūseritcircumclūsisset
1st pl.circumclūdāmuscircumclūderēmuscircumclūserīmuscircumclūsissēmus
2nd pl.circumclūdātiscircumclūderētiscircumclūserītiscircumclūsissētis
3rd pl.circumclūdantcircumclūderentcircumclūserintcircumclūsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumclūdorcircumclūdēbarcircumclūdar
2nd sg.circumclūderis
circumclūdere
circumclūdēbāris
circumclūdēbāre
circumclūdēris
circumclūdēre
3rd sg.circumclūditurcircumclūdēbāturcircumclūdētur
1st pl.circumclūdimurcircumclūdēbāmurcircumclūdēmur
2nd pl.circumclūdiminīcircumclūdēbāminīcircumclūdēminī
3rd pl.circumclūdunturcircumclūdēbanturcircumclūdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumclūdarcircumclūderer
2nd sg.circumclūdāris
circumclūdāre
circumclūderēris
circumclūderēre
3rd sg.circumclūdāturcircumclūderētur
1st pl.circumclūdāmurcircumclūderēmur
2nd pl.circumclūdāminīcircumclūderēminī
3rd pl.circumclūdanturcircumclūderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumclūdecircumclūdere
pres. 2nd pl.circumclūditecircumclūdiminī
fut. 2nd sg.circumclūditōcircumclūditor
fut. 3rd sg.circumclūditōcircumclūditor
fut. 2nd pl.circumclūditōte—
fut. 3rd pl.circumclūduntōcircumclūduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumclūderecircumclūdī
perfect infinitivecircumclūsissecircumclūsum esse
future infinitivecircumclūsūrum essecircumclūsum īrī
present participlecircumclūdēns—
perfect participle—circumclūsus
circumclūsa, circumclūsā, circumclūsae, circumclūsam, circumclūsārum, circumclūsās, circumclūse, circumclūsīs, circumclūsō, circumclūsōrum, circumclūsōs
future participlecircumclūsūrus
circumclūsūra, circumclūsūrā, circumclūsūrae, circumclūsūram, circumclūsūrārum, circumclūsūrās, circumclūsūre, circumclūsūrī, circumclūsūrīs, circumclūsūrō, circumclūsūrōrum, circumclūsūrōs, circumclūsūrum
circumclūdendus
circumclūdundus, circumclūdenda, circumclūdendā, circumclūdendae, circumclūdendam, circumclūdendārum, circumclūdendās, circumclūdende, circumclūdendīs, circumclūdendōrum, circumclūdendōs
gerundcircumclūdendī, circumclūdendō, circumclūdendumsupinecircumclūsum, circumclūsū

circum-clūdo, si, sum, 3, v. a. claudo,
I. to shut in, enclose on every side (in good class. prose): ne duobus circumcluderetur exercitibus, Caes. B. C. 3, 30; cf. * Suet. Tib. 20; Auct. B. Hisp. 6: cornua ab labris argento, to surround with a rim of silver, Caes. B. G. 6, 28 fin.; Plin. 18, 35, 78, § 344: SEPVLCRVM MACERIIS, Inscr. Orell. 4349.—
II. Trop.: L. Catilina consiliis, laboribus, periculis meis circumclusus ac debilitatus, hemmed in, Cic. Cat. 2, 7, 14: aliquem suis praesidiis, suā diligentiā, id. ib. 1, 3, 7; Cod. Just. 6, 51, 1 pr.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin clūdō Latin circumclūdō From circum- (“circum-”) + clūdō (“to close”).

In English words that came into English from circumclūdō

  • circumclusioncircumcludere

Quick answers

What does circumclūdō mean in Latin?
circumclūdō, a verb, means “to surround or encircle; to hedge or shut in”.
What are the principal parts of circumclūdō?
circumclūdō, circumclūdere, circumclūsī, circumclūsum (third conjugation).
How do you pronounce circumclūdō?
In classical Latin, [kɪr.kʊŋˈkɫuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kuŋˈkluː.do].