reclūdō
Meaning
- to open, reopen
- to disclose, reveal
Latīnē defined in Latin in our graded readers
aperiō quod clausum estChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Aperire · Patefacere · Aperte · Palam · Manifesto · Propalam
1. Aperire (from πεπαρεῖν) means ‘to open’ a space that is covered at top, and therefore in a horizontal direction, as, for instance, pits and springs, and thereby to make them visible; patefacere, ‘to open’ a space whose sides are closed; hence, to open in a perpendicular direction, as, for instance, gates, roads, and fields, and thereby to make them accessible. 2. Returare (from στέφω, German stopfen) means, to make accessible an opening that has been stopped up; recludere, an opening that has been shut up; reserare, an opening that has been barred up. 3. Aperte means ‘openly,’ and without concealment, so that everybody can perceive and know, in opp. to occulte, like φανερῶς; palam (from planus), ‘openly,’ and without hiding anything, so that everybody can see and hear, in opp. to clam, like ἀναφανδόν; manifesto, palpably, so that one is spared all inquiry, all conjecture, all exertion of the senses and of the mind, like δῆλον. 4. Palam denotes that openness which does not shun observation; propalam, that which courts observation. Cic. Orat. i. 35. Neque proposito argento neque tabulis et signis propalam collocatis; that is, to everybody’s admiration: compare with Pis. 36. Mensis palam propositis; that is, without fear and constraint. (v. 291.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reclūdō | reclūdēbam | reclūdam | reclūsī | reclūseram | reclūserō |
| 2nd sg. | reclūdis | reclūdēbās | reclūdēs | reclūsistī | reclūserās | reclūseris |
| 3rd sg. | reclūdit | reclūdēbat | reclūdet | reclūsit | reclūserat | reclūserit |
| 1st pl. | reclūdimus | reclūdēbāmus | reclūdēmus | reclūsimus | reclūserāmus | reclūserimus |
| 2nd pl. | reclūditis | reclūdēbātis | reclūdētis | reclūsistis | reclūserātis | reclūseritis |
| 3rd pl. | reclūdunt | reclūdēbant | reclūdent | reclūsērunt reclūsēre | reclūserant | reclūserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reclūdam | reclūderem | reclūserim | reclūsissem |
| 2nd sg. | reclūdās | reclūderēs | reclūserīs | reclūsissēs |
| 3rd sg. | reclūdat | reclūderet | reclūserit | reclūsisset |
| 1st pl. | reclūdāmus | reclūderēmus | reclūserīmus | reclūsissēmus |
| 2nd pl. | reclūdātis | reclūderētis | reclūserītis | reclūsissētis |
| 3rd pl. | reclūdant | reclūderent | reclūserint | reclūsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | reclūdor | reclūdēbar | reclūdar |
| 2nd sg. | reclūderis reclūdere | reclūdēbāris reclūdēbāre | reclūdēris reclūdēre |
| 3rd sg. | reclūditur | reclūdēbātur | reclūdētur |
| 1st pl. | reclūdimur | reclūdēbāmur | reclūdēmur |
| 2nd pl. | reclūdiminī | reclūdēbāminī | reclūdēminī |
| 3rd pl. | reclūduntur | reclūdēbantur | reclūdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | reclūdar | reclūderer |
| 2nd sg. | reclūdāris reclūdāre | reclūderēris reclūderēre |
| 3rd sg. | reclūdātur | reclūderētur |
| 1st pl. | reclūdāmur | reclūderēmur |
| 2nd pl. | reclūdāminī | reclūderēminī |
| 3rd pl. | reclūdantur | reclūderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | reclūde | reclūdere |
| pres. 2nd pl. | reclūdite | reclūdiminī |
| fut. 2nd sg. | reclūditō | reclūditor |
| fut. 3rd sg. | reclūditō | reclūditor |
| fut. 2nd pl. | reclūditōte | — |
| fut. 3rd pl. | reclūduntō | reclūduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | reclūdere | reclūdī |
| perfect infinitive | reclūsisse | reclūsum esse |
| future infinitive | reclūsūrum esse | reclūsum īrī |
| present participle | reclūdēns | — |
| perfect participle | — | reclūsus reclūsa, reclūsā, reclūsae, reclūsam, reclūsārum, reclūsās, reclūse, reclūsīs, reclūsō, reclūsōrum, reclūsōs |
| future participle | reclūsūrus reclūsūra, reclūsūrā, reclūsūrae, reclūsūram, reclūsūrārum, reclūsūrās, reclūsūre, reclūsūrī, reclūsūrīs, reclūsūrō, reclūsūrōrum, reclūsūrōs, reclūsūrum | reclūdendus reclūdundus, reclūdenda, reclūdendā, reclūdendae, reclūdendam, reclūdendārum, reclūdendās, reclūdende, reclūdendīs, reclūdendōrum, reclūdendōs |
syn.: resero, aperio, pando): pergam pultare ostium. Heus reclude: heus, Tranio, etiam aperis? Plaut. Most. 4, 2, 28: natus nemo in aedibus servat, neque qui recludat neque respondeat, id. ib. 2, 2, 22; id. Poen. 3, 4, 19; id. Rud. 2, 3, 82; cf. fores, Lucr. 3, 360: aeratas hosti rēcludere portas, Ov. M. 8, 41; cf. id. ib. 7, 647; Tac. A. 14, 44; Prop. 3, 19, 24: ostia, Lucr. 3, 366: portas, Verg. A. 7, 617; 9, 675; Ov. M. 14, 781: viam arcis, id. ib. 14, 776: reclusā Mane domo vigilare, Hor. Ep. 2, 1, 103: stabula, Ov. H. 8, 17: adyta, Verg. A. 3, 92: locum, Quint. 7, 2, 44: armarium, Plaut. Capt. 4, 4, 10: pectora pecudum (in augury), Verg. A. 4, 63: specus quaerendis venis argenti, Tac. A. 11, 20: recludit se specus, Sil. 13, 424: humum, to dig up, Tac. A. 2, 25; cf.: tellurem dente unco, to break up, till, Verg. G. 2, 423.— Of the underworld: regna recludat Pallida, Verg. A. 8, 244: non optanda regna, Sil. 13, 523: januam leti, Val. Fl. 4, 231.— Of the grave: aequa tellus Pauperi recluditur, Hor. C. 2, 18, 33: contecta vulnera (with aperire), Tac. H. 2, 77: pectus mucrone, Verg. A. 10, 601; cf.: ense pectus, Hor. Epod. 17, 71; and: ense jugulum, Ov. M. 7, 285: ensem, to draw, unsheathe, Verg. A. 4, 646; 9, 423: thesauros tellure, to disclose, reveal, id. ib. 1, 358; id. G. 2, 423; cf. id. ib. 12, 924: (ubi sol) caelum aestivā luce reclusit, id. ib. 4, 52.—Of springs: ora fontana, Ov. F. 1, 269: fontes, Verg. G. 2, 175: psittacus reclusus, set free, Stat. S. 2, 4, 32. — subdolus avaritiam ac libidinem occultans: quae postquam pecuniā reclusa sunt, etc., Tac. A. 16, 32; cf.: ebrietas operta recludit, Hor. Ep. 1, 5, 16: si recludantur tyrannorum mentes, Tac. A. 6, 6: superas mentes, Sil. 1, 19; cf.: principis justitiam, gravitatem, comitatem, Plin. Ep. 6, 31, 2: virtus recludens immeritis mori Caelum, Hor. C. 3, 2, 21: (Mercurius) Non lenis precibus fata recludere, to relax, obviate the decrees of fate, id. ib. 1, 24, 17.— singulas separatim, Just. 1, 9, 16: ficus a se separatas, Pall. 4, 10, 33: matronas in carcerem, Just. 26, 1, 7; cf. Tert. Idol. 17 fin.: tamquam recluso Jani templo, Amm. 16, 10, 1 (in Flor. 4, 12, 64, dub.): speculum, Stat. S. 3, 4, 93; Vulg. Lev. 13, 4: aliquem in carcerem, id. Num. 15, 34.—quod cognatis a praetore apertum est, hoc agnatis esse reclusum, Just. Inst. 3, 2, 7: nebulā recludens omnia, Sedul. 5, 390.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreclūdō
Proto-Indo-European *kleh₂w-der. Proto-Italic *klaudō Latin claudō Latin reclūdō From re- + claudō (“to close”).
- Catalanrecloure
- Frenchreclure
- Italianrecludere
- Portugueserecluir
- Spanishrecluir
- Galicianrecluír
In English words that came into English from reclūdō
- reclusereclūdō
- recludereclūdere