LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

reclūdō

reclūdō (present infinitive reclūdere, perfect active reclūsī, supine reclūsum)
Classical[rɛˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[reˈkluː.do]

Meaning

  1. to open, reopen
  2. to disclose, reveal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Aperire · Patefacere · Aperte · Palam · Manifesto · Propalam

1. Aperire (from πεπαρεῖν) means ‘to open’ a space that is covered at top, and therefore in a horizontal direction, as, for instance, pits and springs, and thereby to make them visible; patefacere, ‘to open’ a space whose sides are closed; hence, to open in a perpendicular direction, as, for instance, gates, roads, and fields, and thereby to make them accessible. 2. Returare (from στέφω, German stopfen) means, to make accessible an opening that has been stopped up; recludere, an opening that has been shut up; reserare, an opening that has been barred up. 3. Aperte means ‘openly,’ and without concealment, so that everybody can perceive and know, in opp. to occulte, like φανερῶς; palam (from planus), ‘openly,’ and without hiding anything, so that everybody can see and hear, in opp. to clam, like ἀναφανδόν; manifesto, palpably, so that one is spared all inquiry, all conjecture, all exertion of the senses and of the mind, like δῆλον. 4. Palam denotes that openness which does not shun observation; propalam, that which courts observation. Cic. Orat. i. 35. Neque proposito argento neque tabulis et signis propalam collocatis; that is, to everybody’s admiration: compare with Pis. 36. Mensis palam propositis; that is, without fear and constraint. (v. 291.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.reclūdōreclūdēbamreclūdamreclūsīreclūseramreclūserō
2nd sg.reclūdisreclūdēbāsreclūdēsreclūsistīreclūserāsreclūseris
3rd sg.reclūditreclūdēbatreclūdetreclūsitreclūseratreclūserit
1st pl.reclūdimusreclūdēbāmusreclūdēmusreclūsimusreclūserāmusreclūserimus
2nd pl.reclūditisreclūdēbātisreclūdētisreclūsistisreclūserātisreclūseritis
3rd pl.reclūduntreclūdēbantreclūdentreclūsērunt
reclūsēre
reclūserantreclūserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.reclūdamreclūderemreclūserimreclūsissem
2nd sg.reclūdāsreclūderēsreclūserīsreclūsissēs
3rd sg.reclūdatreclūderetreclūseritreclūsisset
1st pl.reclūdāmusreclūderēmusreclūserīmusreclūsissēmus
2nd pl.reclūdātisreclūderētisreclūserītisreclūsissētis
3rd pl.reclūdantreclūderentreclūserintreclūsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.reclūdorreclūdēbarreclūdar
2nd sg.reclūderis
reclūdere
reclūdēbāris
reclūdēbāre
reclūdēris
reclūdēre
3rd sg.reclūditurreclūdēbāturreclūdētur
1st pl.reclūdimurreclūdēbāmurreclūdēmur
2nd pl.reclūdiminīreclūdēbāminīreclūdēminī
3rd pl.reclūdunturreclūdēbanturreclūdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.reclūdarreclūderer
2nd sg.reclūdāris
reclūdāre
reclūderēris
reclūderēre
3rd sg.reclūdāturreclūderētur
1st pl.reclūdāmurreclūderēmur
2nd pl.reclūdāminīreclūderēminī
3rd pl.reclūdanturreclūderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.reclūdereclūdere
pres. 2nd pl.reclūditereclūdiminī
fut. 2nd sg.reclūditōreclūditor
fut. 3rd sg.reclūditōreclūditor
fut. 2nd pl.reclūditōte—
fut. 3rd pl.reclūduntōreclūduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivereclūderereclūdī
perfect infinitivereclūsissereclūsum esse
future infinitivereclūsūrum essereclūsum īrī
present participlereclūdēns—
perfect participle—reclūsus
reclūsa, reclūsā, reclūsae, reclūsam, reclūsārum, reclūsās, reclūse, reclūsīs, reclūsō, reclūsōrum, reclūsōs
future participlereclūsūrus
reclūsūra, reclūsūrā, reclūsūrae, reclūsūram, reclūsūrārum, reclūsūrās, reclūsūre, reclūsūrī, reclūsūrīs, reclūsūrō, reclūsūrōrum, reclūsūrōs, reclūsūrum
reclūdendus
reclūdundus, reclūdenda, reclūdendā, reclūdendae, reclūdendam, reclūdendārum, reclūdendās, reclūdende, reclūdendīs, reclūdendōrum, reclūdendōs
gerundreclūdendī, reclūdendō, reclūdendumsupinereclūsum, reclūsū

rē^-clūdo (-claudo, Coripp. 3 Joann. 118), si, sum, 3, v. a.
I. (Acc. to re, II. 1.) To unclose what had been closed, to open, throw or lay open; to disclose, reveal (poet. and in post-Aug. prose; syn.: resero, aperio, pando): pergam pultare ostium. Heus reclude: heus, Tranio, etiam aperis? Plaut. Most. 4, 2, 28: natus nemo in aedibus servat, neque qui recludat neque respondeat, id. ib. 2, 2, 22; id. Poen. 3, 4, 19; id. Rud. 2, 3, 82; cf. fores, Lucr. 3, 360: aeratas hosti rēcludere portas, Ov. M. 8, 41; cf. id. ib. 7, 647; Tac. A. 14, 44; Prop. 3, 19, 24: ostia, Lucr. 3, 366: portas, Verg. A. 7, 617; 9, 675; Ov. M. 14, 781: viam arcis, id. ib. 14, 776: reclusā Mane domo vigilare, Hor. Ep. 2, 1, 103: stabula, Ov. H. 8, 17: adyta, Verg. A. 3, 92: locum, Quint. 7, 2, 44: armarium, Plaut. Capt. 4, 4, 10: pectora pecudum (in augury), Verg. A. 4, 63: specus quaerendis venis argenti, Tac. A. 11, 20: recludit se specus, Sil. 13, 424: humum, to dig up, Tac. A. 2, 25; cf.: tellurem dente unco, to break up, till, Verg. G. 2, 423.— Of the underworld: regna recludat Pallida, Verg. A. 8, 244: non optanda regna, Sil. 13, 523: januam leti, Val. Fl. 4, 231.— Of the grave: aequa tellus Pauperi recluditur, Hor. C. 2, 18, 33: contecta vulnera (with aperire), Tac. H. 2, 77: pectus mucrone, Verg. A. 10, 601; cf.: ense pectus, Hor. Epod. 17, 71; and: ense jugulum, Ov. M. 7, 285: ensem, to draw, unsheathe, Verg. A. 4, 646; 9, 423: thesauros tellure, to disclose, reveal, id. ib. 1, 358; id. G. 2, 423; cf. id. ib. 12, 924: (ubi sol) caelum aestivā luce reclusit, id. ib. 4, 52.—Of springs: ora fontana, Ov. F. 1, 269: fontes, Verg. G. 2, 175: psittacus reclusus, set free, Stat. S. 2, 4, 32. —
B. Trop.: iram, to unclose, let loose, Poët. ap. Cic. N. D. 3, 26, 66: subdolus avaritiam ac libidinem occultans: quae postquam pecuniā reclusa sunt, etc., Tac. A. 16, 32; cf.: ebrietas operta recludit, Hor. Ep. 1, 5, 16: si recludantur tyrannorum mentes, Tac. A. 6, 6: superas mentes, Sil. 1, 19; cf.: principis justitiam, gravitatem, comitatem, Plin. Ep. 6, 31, 2: virtus recludens immeritis mori Caelum, Hor. C. 3, 2, 21: (Mercurius) Non lenis precibus fata recludere, to relax, obviate the decrees of fate, id. ib. 1, 24, 17.—
II. To shut off or up (postclass. and rare): singulas separatim, Just. 1, 9, 16: ficus a se separatas, Pall. 4, 10, 33: matronas in carcerem, Just. 26, 1, 7; cf. Tert. Idol. 17 fin.: tamquam recluso Jani templo, Amm. 16, 10, 1 (in Flor. 4, 12, 64, dub.): speculum, Stat. S. 3, 4, 93; Vulg. Lev. 13, 4: aliquem in carcerem, id. Num. 15, 34.—
B. Trop.: quod cognatis a praetore apertum est, hoc agnatis esse reclusum, Just. Inst. 3, 2, 7: nebulā recludens omnia, Sedul. 5, 390.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinreclūdō

Proto-Indo-European *kleh₂w-der. Proto-Italic *klaudō Latin claudō Latin reclūdō From re- + claudō (“to close”).

Descendants
  • Catalanrecloure
  • Frenchreclure
  • Italianrecludere
  • Portugueserecluir
  • Spanishrecluir
  • Galicianrecluír

In English words that came into English from reclūdō

  • reclusereclūdō
  • recludereclūdere

Quick answers

What does reclūdō mean in Latin?
reclūdō, a verb, means “to open, reopen; to disclose, reveal”.
What are the principal parts of reclūdō?
reclūdō, reclūdere, reclūsī, reclūsum (third conjugation).
How do you pronounce reclūdō?
In classical Latin, [rɛˈkɫuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈkluː.do].
Where does reclūdō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin reclūdō.