LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

conclūdō

conclūdō (present infinitive conclūdere, perfect active conclūsī, supine conclūsum)
Classical[kɔŋˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[koŋˈkluː.do]

Meaning

  1. to conclude, finish
  2. to define
  3. to shut up, confine, contain
  4. to infer, deduce, imply

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conclūdōconclūdēbamconclūdamconclūsīconclūseramconclūserō
2nd sg.conclūdisconclūdēbāsconclūdēsconclūsistīconclūserāsconclūseris
3rd sg.conclūditconclūdēbatconclūdetconclūsitconclūseratconclūserit
1st pl.conclūdimusconclūdēbāmusconclūdēmusconclūsimusconclūserāmusconclūserimus
2nd pl.conclūditisconclūdēbātisconclūdētisconclūsistisconclūserātisconclūseritis
3rd pl.conclūduntconclūdēbantconclūdentconclūsērunt
conclūsēre
conclūserantconclūserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conclūdamconclūderemconclūserimconclūsissem
2nd sg.conclūdāsconclūderēsconclūserīsconclūsissēs
3rd sg.conclūdatconclūderetconclūseritconclūsisset
1st pl.conclūdāmusconclūderēmusconclūserīmusconclūsissēmus
2nd pl.conclūdātisconclūderētisconclūserītisconclūsissētis
3rd pl.conclūdantconclūderentconclūserintconclūsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.conclūdorconclūdēbarconclūdar
2nd sg.conclūderis
conclūdere
conclūdēbāris
conclūdēbāre
conclūdēris
conclūdēre
3rd sg.conclūditurconclūdēbāturconclūdētur
1st pl.conclūdimurconclūdēbāmurconclūdēmur
2nd pl.conclūdiminīconclūdēbāminīconclūdēminī
3rd pl.conclūdunturconclūdēbanturconclūdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.conclūdarconclūderer
2nd sg.conclūdāris
conclūdāre
conclūderēris
conclūderēre
3rd sg.conclūdāturconclūderētur
1st pl.conclūdāmurconclūderēmur
2nd pl.conclūdāminīconclūderēminī
3rd pl.conclūdanturconclūderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.conclūdeconclūdere
pres. 2nd pl.conclūditeconclūdiminī
fut. 2nd sg.conclūditōconclūditor
fut. 3rd sg.conclūditōconclūditor
fut. 2nd pl.conclūditōte—
fut. 3rd pl.conclūduntōconclūduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconclūdereconclūdī
perfect infinitiveconclūsisseconclūsum esse
future infinitiveconclūsūrum esseconclūsum īrī
present participleconclūdēns—
perfect participle—conclūsus
conclūsa, conclūsā, conclūsae, conclūsam, conclūsārum, conclūsās, conclūse, conclūsīs, conclūsō, conclūsōrum, conclūsōs
future participleconclūsūrus
conclūsūra, conclūsūrā, conclūsūrae, conclūsūram, conclūsūrārum, conclūsūrās, conclūsūre, conclūsūrī, conclūsūrīs, conclūsūrō, conclūsūrōrum, conclūsūrōs, conclūsūrum
conclūdendus
conclūdundus, conclūdenda, conclūdendā, conclūdendae, conclūdendam, conclūdendārum, conclūdendās, conclūdende, conclūdendīs, conclūdendōrum, conclūdendōs
gerundconclūdendī, conclūdendō, conclūdendumsupineconclūsum, conclūsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

arte conclusum esse
to have been reduced to a system.
acute, subtiliter concludere
to draw a subtle inference.
mathematicorum ratione concludere aliquid
to draw a mathematical conclusion.
concludere, colligere, efficere, cogere ex aliqua re
to draw a conclusion from a thing.

con-clūdo, si, sum, 3 (
I. part. perf. solecist. conclausa semina, Col. 3, 12, 2), v. a., to shut up closely, to close up, enclose, confine.
I. Prop. (class. in prose and poetry), constr. with in and acc., with adv. and absol. (not with in and abl., for the true read., Cic. Univ. 3 fin., is inclusit): in vincla bestiam nequissimam, Plaut. Rud. 3, 1, 18; cf.: bestias delectationis causā, Cic. Fin. 5, 20, 56 Madv.: eos concludit, magnam hominum multitudinem, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54: quia enim in caveā si forent Conclussi itidem ut pulli gallinacei, Plaut. Curc. 3, 80: conclusam hic habeo uxorem saevam, Ter. Phorm. 5, 1, 17: aliquem in fenestram, Plaut. Cas. 1, 44: me in cellam cum illā, Ter. Ad. 4, 2, 13; cf.: in aediculam, Plaut. Ep. 3, 3, 21: illum aliquo, Ter. Eun. 4, 3, 25: locum sulco, Verg. A. 1, 425: at tu conclusas hircinis follibus auras ... imitare, Hor. S. 1, 4, 19: piscina conclusa porticibus, Suet. Ner. 31: Tigris et Euphrates Mesopotamiam ab utroque latere concludunt, Curt. 5, 1, 15: vulnera cerā, Val. Fl. 1, 479: venti procella conclusa, Lucr. 6, 125: concluso loco, id. 4, 458: primordia conclusa, id. 3, 569: suave locus voci resonat conclusus, Hor. S. 1, 4, 76: conclusa aqua (opp.: profluens amnis), Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.: longe aliam esse navigationem concluso mari atque in vastissimo, Caes. B. G. 3, 9: coagmentis ad centrum respondentibus fornices concluduntur, Vitr. 6, 8, 4: statio conclusa atque munita, Dig. 50, 16, 59.—
b. Humorously: non placet qui amicos intra dentis conclusos habet, Plaut. Trin. 4, 2, 64.—
II. Trop.
A. To include, compress, restrain, comprise: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt, Cic. de Or. 1, 42, 187: fortuna tot res, in unum conclusit diem, Ter. Eun. 5, 8, 17: ut ab illā excludar, huc concludar, i. e. I shall be fettered by this marriage, id. And. 2, 3, 12 (ex ferarum translatione concludar dixit, Don.); id. Hec. 4, 4, 80: concludere jus civile in parvum et angustum locum, Cic. Leg. 1, 5, 17; id. de Or. 1, 61, 260; id. Caes. 22, 63: uno hoc volumine vitam excellentium virorum complurium, Nep. Epam. 4 fin.; cf.: in hanc formulam omnia judicia, Cic. Rosc. Com. 5, 15: eidem et infinitam largitionem remittebas et eundem in angustissimam formulam sponsionis concludebas? id. ib. 4, 12: istum locum in unam speciem, Quint. 6, 2, 1.—
B. (Cf. claudo, I. B.) To end, close, conclude: facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82: (ancipites variique casus) exitu notabili concluduntur, id. Fam. 5, 12, 5: provincia in quā laus equitatis, integritatis, facilitatis ad extremum ludorum voluptate concluditur, id. Mur. 20, 41: vitam, Aug. Serm. 322.—Esp., of letters, speech, the written or spoken treatment of any subject, etc.: epistulam, Cic. Att. 9, 10, 5: crimen decumanum, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 163: ad illa redeamus eaque ipsa concludamus aliquando, id. Lael. 26, 109: perorationem, id. Or. 35, 122.—
C. In rhet., of discourse, to close rhythmically, to round off: verborum ordinem alias aliā terminatione, Cic. Or. 59, 200: sententias, id. ib. 69, 230; cf. id. Brut. 8, 34: concludam si potero Latine; Graecum enim hunc versum nostis omnes, id. Fin. 2, 32, 105: sensum non expleto numero, Quint. 9, 4, 122; cf. id. 9, 4, 123 and 125: verbum acuto tenore (just before: acuto sono finiant), id. 1, 5, 26: versum, Hor. S. 1, 4, 40.—
D. In philos. t. t., to conclude, infer, make an inference, to argue, demonstrate; with acc.: singulas argumentationes, Cic. Or. 35, 122; cf. argumentum, id. Ac. 2, 14, 44; Quint. 5, 13, 60: argumentum ratione, Cic. Or. 40, 137: quomodo efficiatur concludaturque ratio, id. Fin. 1, 7, 22: id quod concludere illi velint, non effici ex propositis, nec esse consequens, id. de Or. 2, 53, 215: ex rebus concessis concludi quod velis, id. Fin. 2, 1, 3.—With acc. and inf.: deinde concludebas, summum malum esse dolorem, etc., Cic. Fin. 2, 19, 63; cf. id. Ac. 2, 26, 83.—Absol.: concludere hoc modo: si sunt di, etc., Cic. Div. 2, 49, 101: ea sumunt ad concludendum, quorum iis nihil conceditur, id. ib. 2, 49, 103; Quint. 3, 9, 2; 5, 10, 3; 10, 1, 106; 12, 2, 25.—Hence, P. a.: con-clūsus, a, um, confined, closed, in comp.: locus conclusior, Hyg. Astr. 4, 14.—Subst.: conclūsum, i, n. (acc. to II. D.), a conclusion in a syllogism, Cic. Fin. 3, 8, 27.— Advv.
1. conclūdenter, by consequence, consequently, Boëth. Arist. Elench. Soph. 1, 10, p. 744.—*
2. conclūsē (acc. to II. C.), with periods rhetorically rounded, harmoniously: concluse apteque dicere, Cic. Or. 53, 177.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconclūdō

Proto-Indo-European *kleh₂w-der. Proto-Italic *klaudō Latin claudō Latin conclūdō From con- + claudō.

Descendants
  • Catalanconcloure
  • Englishconclude
  • Frenchconclure
  • Italianconcludere
  • Italianconchiudere
  • Portugueseconcluir
  • Romanianconchide
  • Spanishconcluir
  • Friulianconcludi
  • Galicianconcluír

Quick answers

What does conclūdō mean in Latin?
conclūdō, a verb, means “to conclude, finish; to define; to shut up, confine, contain”.
What are the principal parts of conclūdō?
conclūdō, conclūdere, conclūsī, conclūsum (third conjugation).
How do you pronounce conclūdō?
In classical Latin, [kɔŋˈkɫuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋˈkluː.do].
Where does conclūdō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conclūdō.