verbthird conjugation
conclūdō
conclūdō (present infinitive conclūdere, perfect active conclūsī, supine conclūsum)
Classical[kɔŋˈkɫuː.doː]Ecclesiastical[koŋˈkluː.do]
Meaning
- to conclude, finish
- to define
- to shut up, confine, contain
- to infer, deduce, imply
In the readers how our graded readers gloss it
enclose
conclūdō -ere, -clūsus — in De Bello Gallico II
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conclūdō | conclūdēbam | conclūdam | conclūsī | conclūseram | conclūserō |
| 2nd sg. | conclūdis | conclūdēbās | conclūdēs | conclūsistī | conclūserās | conclūseris |
| 3rd sg. | conclūdit | conclūdēbat | conclūdet | conclūsit | conclūserat | conclūserit |
| 1st pl. | conclūdimus | conclūdēbāmus | conclūdēmus | conclūsimus | conclūserāmus | conclūserimus |
| 2nd pl. | conclūditis | conclūdēbātis | conclūdētis | conclūsistis | conclūserātis | conclūseritis |
| 3rd pl. | conclūdunt | conclūdēbant | conclūdent | conclūsērunt conclūsēre | conclūserant | conclūserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conclūdam | conclūderem | conclūserim | conclūsissem |
| 2nd sg. | conclūdās | conclūderēs | conclūserīs | conclūsissēs |
| 3rd sg. | conclūdat | conclūderet | conclūserit | conclūsisset |
| 1st pl. | conclūdāmus | conclūderēmus | conclūserīmus | conclūsissēmus |
| 2nd pl. | conclūdātis | conclūderētis | conclūserītis | conclūsissētis |
| 3rd pl. | conclūdant | conclūderent | conclūserint | conclūsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | conclūdor | conclūdēbar | conclūdar |
| 2nd sg. | conclūderis conclūdere | conclūdēbāris conclūdēbāre | conclūdēris conclūdēre |
| 3rd sg. | conclūditur | conclūdēbātur | conclūdētur |
| 1st pl. | conclūdimur | conclūdēbāmur | conclūdēmur |
| 2nd pl. | conclūdiminī | conclūdēbāminī | conclūdēminī |
| 3rd pl. | conclūduntur | conclūdēbantur | conclūdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | conclūdar | conclūderer |
| 2nd sg. | conclūdāris conclūdāre | conclūderēris conclūderēre |
| 3rd sg. | conclūdātur | conclūderētur |
| 1st pl. | conclūdāmur | conclūderēmur |
| 2nd pl. | conclūdāminī | conclūderēminī |
| 3rd pl. | conclūdantur | conclūderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | conclūde | conclūdere |
| pres. 2nd pl. | conclūdite | conclūdiminī |
| fut. 2nd sg. | conclūditō | conclūditor |
| fut. 3rd sg. | conclūditō | conclūditor |
| fut. 2nd pl. | conclūditōte | — |
| fut. 3rd pl. | conclūduntō | conclūduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | conclūdere | conclūdī |
| perfect infinitive | conclūsisse | conclūsum esse |
| future infinitive | conclūsūrum esse | conclūsum īrī |
| present participle | conclūdēns | — |
| perfect participle | — | conclūsus conclūsa, conclūsā, conclūsae, conclūsam, conclūsārum, conclūsās, conclūse, conclūsīs, conclūsō, conclūsōrum, conclūsōs |
| future participle | conclūsūrus conclūsūra, conclūsūrā, conclūsūrae, conclūsūram, conclūsūrārum, conclūsūrās, conclūsūre, conclūsūrī, conclūsūrīs, conclūsūrō, conclūsūrōrum, conclūsūrōs, conclūsūrum | conclūdendus conclūdundus, conclūdenda, conclūdendā, conclūdendae, conclūdendam, conclūdendārum, conclūdendās, conclūdende, conclūdendīs, conclūdendōrum, conclūdendōs |
gerundconclūdendī, conclūdendō, conclūdendumsupineconclūsum, conclūsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- arte conclusum esse
- to have been reduced to a system.
- acute, subtiliter concludere
- to draw a subtle inference.
- mathematicorum ratione concludere aliquid
- to draw a mathematical conclusion.
- concludere, colligere, efficere, cogere ex aliqua re
- to draw a conclusion from a thing.
con-clūdo, si, sum, 3 (
I. part. perf. solecist. conclausa semina, Col. 3, 12, 2), v. a., to shut up closely, to close up, enclose, confine.
I. Prop. (class. in prose and poetry), constr. with in and acc., with adv. and absol. (not with in and abl., for the true read., Cic. Univ. 3 fin., is inclusit):
in vincla bestiam nequissimam, Plaut. Rud. 3, 1, 18; cf.: bestias delectationis causā, Cic. Fin. 5, 20, 56 Madv.: eos concludit, magnam hominum multitudinem, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54: quia enim in caveā si forent Conclussi itidem ut pulli gallinacei, Plaut. Curc. 3, 80: conclusam hic habeo uxorem saevam, Ter. Phorm. 5, 1, 17: aliquem in fenestram, Plaut. Cas. 1, 44: me in cellam cum illā, Ter. Ad. 4, 2, 13; cf.: in aediculam, Plaut. Ep. 3, 3, 21: illum aliquo, Ter. Eun. 4, 3, 25: locum sulco, Verg. A. 1, 425: at tu conclusas hircinis follibus auras ... imitare, Hor. S. 1, 4, 19: piscina conclusa porticibus, Suet. Ner. 31: Tigris et Euphrates Mesopotamiam ab utroque latere concludunt, Curt. 5, 1, 15: vulnera cerā, Val. Fl. 1, 479: venti procella conclusa, Lucr. 6, 125: concluso loco, id. 4, 458: primordia conclusa, id. 3, 569: suave locus voci resonat conclusus, Hor. S. 1, 4, 76: conclusa aqua (opp.: profluens amnis), Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.: longe aliam esse navigationem concluso mari atque in vastissimo, Caes. B. G. 3, 9: coagmentis ad centrum respondentibus fornices concluduntur, Vitr. 6, 8, 4: statio conclusa atque munita, Dig. 50, 16, 59.—b. Humorously:
non placet qui amicos intra dentis conclusos habet, Plaut. Trin. 4, 2, 64.—II. Trop.
A. To include, compress, restrain, comprise:
omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt, Cic. de Or. 1, 42, 187: fortuna tot res, in unum conclusit diem, Ter. Eun. 5, 8, 17: ut ab illā excludar, huc concludar, i. e. I shall be fettered by this marriage, id. And. 2, 3, 12 (ex ferarum translatione concludar dixit, Don.); id. Hec. 4, 4, 80: concludere jus civile in parvum et angustum locum, Cic. Leg. 1, 5, 17; id. de Or. 1, 61, 260; id. Caes. 22, 63: uno hoc volumine vitam excellentium virorum complurium, Nep. Epam. 4 fin.; cf.: in hanc formulam omnia judicia, Cic. Rosc. Com. 5, 15: eidem et infinitam largitionem remittebas et eundem in angustissimam formulam sponsionis concludebas? id. ib. 4, 12: istum locum in unam speciem, Quint. 6, 2, 1.—B. (Cf. claudo, I. B.) To end, close, conclude:
facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82: (ancipites variique casus) exitu notabili concluduntur, id. Fam. 5, 12, 5: provincia in quā laus equitatis, integritatis, facilitatis ad extremum ludorum voluptate concluditur, id. Mur. 20, 41: vitam, Aug. Serm. 322.—Esp., of letters, speech, the written or spoken treatment of any subject, etc.: epistulam, Cic. Att. 9, 10, 5: crimen decumanum, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 163: ad illa redeamus eaque ipsa concludamus aliquando, id. Lael. 26, 109: perorationem, id. Or. 35, 122.—C. In rhet., of discourse, to close rhythmically, to round off:
verborum ordinem alias aliā terminatione, Cic. Or. 59, 200: sententias, id. ib. 69, 230; cf. id. Brut. 8, 34: concludam si potero Latine; Graecum enim hunc versum nostis omnes, id. Fin. 2, 32, 105: sensum non expleto numero, Quint. 9, 4, 122; cf. id. 9, 4, 123 and 125: verbum acuto tenore (just before: acuto sono finiant), id. 1, 5, 26: versum, Hor. S. 1, 4, 40.—D. In philos. t. t., to conclude, infer, make an inference, to argue, demonstrate; with acc.:
singulas argumentationes, Cic. Or. 35, 122; cf. argumentum, id. Ac. 2, 14, 44; Quint. 5, 13, 60: argumentum ratione, Cic. Or. 40, 137: quomodo efficiatur concludaturque ratio, id. Fin. 1, 7, 22: id quod concludere illi velint, non effici ex propositis, nec esse consequens, id. de Or. 2, 53, 215: ex rebus concessis concludi quod velis, id. Fin. 2, 1, 3.—With acc. and inf.: deinde concludebas, summum malum esse dolorem, etc., Cic. Fin. 2, 19, 63; cf. id. Ac. 2, 26, 83.—Absol.: concludere hoc modo: si sunt di, etc., Cic. Div. 2, 49, 101: ea sumunt ad concludendum, quorum iis nihil conceditur, id. ib. 2, 49, 103; Quint. 3, 9, 2; 5, 10, 3; 10, 1, 106; 12, 2, 25.—Hence, P. a.: con-clūsus, a, um, confined, closed, in comp.: locus conclusior, Hyg. Astr. 4, 14.—Subst.: conclūsum, i, n. (acc. to II. D.), a conclusion in a syllogism, Cic. Fin. 3, 8, 27.— Advv. 1. conclūdenter, by consequence, consequently, Boëth. Arist. Elench. Soph. 1, 10, p. 744.—*
2. conclūsē (acc. to II. C.), with periods rhetorically rounded, harmoniously:
concluse apteque dicere, Cic. Or. 53, 177.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
conclūdō sī, sus, ere
com- + claudo, to shut up, close, imprison, enclose, confine: bestias: multitudinem: me in cellam cum illā, T.: illum aliquo, T.: locum sulco, V.: Suave locus voci resonat conclusus, H.: conclusum mare, Cs.—Fig., to include, compress, restrain, limit, restrict: tot res in unum diem, T.: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt: Ut huc concludar, be shut up to this (marriage), T.: me miserum, T.: (orator) concludatur in ea, quae, etc.—Of language, to compress, include, condense, comprise: uno volumine vitam virorum complurium, N.: ea (vis) verbis interdicti non concluditur.—To end, close, conclude: facinus crudelitate perfectum atque conclusum — In discourse, to end, finish, conclude, complete: huius generis orationem: crimen (the discussion of) the charge: sententias, to round off: versum. — In philos., to conclude, infer, make an inference, argue, demonstrate: ex rebus concessis quod velis: argumentum: quo modo concludatur ratio: summum malum esse dolorem, etc.: hoc modo.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconclūdō
Proto-Indo-European *kleh₂w-der. Proto-Italic *klaudō Latin claudō Latin conclūdō From con- + claudō.
Descendants
- Catalanconcloure
- Englishconclude
- Frenchconclure
- Italianconcludere
- Italianconchiudere
- Portugueseconcluir
- Romanianconchide
- Spanishconcluir
- Friulianconcludi
- Galicianconcluír