noun · neutersecond declension
circumductum
circumductum n (genitive circumductī)
Classical[kɪr.kʊnˈdʊk.tũː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈduk.tum]
Meaning
- neutera period
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circumductum | circumducta |
| genitive | circumductī | circumductōrum |
| dative | circumductō | circumductīs |
| accusative | circumductum | circumducta |
| ablative | circumductō | circumductīs |
| vocative | circumductum | circumducta |
circumductum, i, n. circumduco, II. B.;
I.
in rhet., a period, Quint. 9, 4, 22.Origins
From circumdūcō.