verbthird conjugation
abscindō
abscindō (present infinitive abscindere, perfect active abscidī, supine abscissum)
Classical[apˈskɪn.doː]Ecclesiastical[abˈʃin.do]
Meaning
- to tear, rend off or away (especially with the hand)
- to separate, divide, cut off; alienate
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscindō | abscindēbam | abscindam | abscidī | abscideram | absciderō |
| 2nd sg. | abscindis | abscindēbās | abscindēs | abscidistī | absciderās | abscideris |
| 3rd sg. | abscindit | abscindēbat | abscindet | abscidit | absciderat | absciderit |
| 1st pl. | abscindimus | abscindēbāmus | abscindēmus | abscidimus | absciderāmus | absciderimus |
| 2nd pl. | abscinditis | abscindēbātis | abscindētis | abscidistis | absciderātis | abscideritis |
| 3rd pl. | abscindunt | abscindēbant | abscindent | abscidērunt abscidēre | absciderant | absciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscindam | abscinderem | absciderim | abscidissem |
| 2nd sg. | abscindās | abscinderēs | absciderīs | abscidissēs |
| 3rd sg. | abscindat | abscinderet | absciderit | abscidisset |
| 1st pl. | abscindāmus | abscinderēmus | absciderīmus | abscidissēmus |
| 2nd pl. | abscindātis | abscinderētis | absciderītis | abscidissētis |
| 3rd pl. | abscindant | abscinderent | absciderint | abscidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscindor | abscindēbar | abscindar |
| 2nd sg. | abscinderis abscindere | abscindēbāris abscindēbāre | abscindēris abscindēre |
| 3rd sg. | abscinditur | abscindēbātur | abscindētur |
| 1st pl. | abscindimur | abscindēbāmur | abscindēmur |
| 2nd pl. | abscindiminī | abscindēbāminī | abscindēminī |
| 3rd pl. | abscinduntur | abscindēbantur | abscindentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abscindar | abscinderer |
| 2nd sg. | abscindāris abscindāre | abscinderēris abscinderēre |
| 3rd sg. | abscindātur | abscinderētur |
| 1st pl. | abscindāmur | abscinderēmur |
| 2nd pl. | abscindāminī | abscinderēminī |
| 3rd pl. | abscindantur | abscinderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abscinde | abscindere |
| pres. 2nd pl. | abscindite | abscindiminī |
| fut. 2nd sg. | abscinditō | abscinditor |
| fut. 3rd sg. | abscinditō | abscinditor |
| fut. 2nd pl. | abscinditōte | — |
| fut. 3rd pl. | abscinduntō | abscinduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abscindere | abscindī |
| perfect infinitive | abscidisse | abscissum esse |
| future infinitive | abscissūrum esse | abscissum īrī |
| present participle | abscindēns | — |
| perfect participle | — | abscissus abscissa, abscissā, abscissae, abscissam, abscissārum, abscissās, abscisse, abscissī, abscissīs, abscissō, abscissōrum, abscissōs |
| future participle | abscissūrus abscissūra, abscissūrā, abscissūrae, abscissūram, abscissūrārum, abscissūrās, abscissūre, abscissūrī, abscissūrīs, abscissūrō, abscissūrōrum, abscissūrōs, abscissūrum | abscindendus abscindundus, abscindenda, abscindendā, abscindendae, abscindendam, abscindendārum, abscindendās, abscindende, abscindendīs, abscindendōrum, abscindendōs |
gerundabscindendī, abscindendō, abscindendumsupineabscissum, abscissū
ab-scindo, cĭdi, cissum, 3, v. a.,
I. to tear off or away, to rend away (v. preced. art.).
I. Lit.:
tunicam a pectore abscidit, he tore the tunic down from his breast, Cic. Verr. 2, 5, 1: cervicibus fractis caput abscidit, cut off, id. Phil. 11, 5.—With simple abl.: umeris abscindere vestem, Verg. A. 5, 685; with de, id. G. 2, 23: nec quidquam deus abscidit terras, torn asunder, separated, Hor. C. 1, 3, 21; cf. Verg. A. 3, 418; Ov. M. 1, 22 al.: venas, to open the veins, Tac. A. 15, 69; 16, 11.—II. Trop., to cut off, separate, divide (rare):
reditus dulces, to cut off, Hor. Epod. 16, 35: inane soldo, to separate, id. S. 1, 2, 113: querelas alicujus, Val. Fl. 2, 160: jus, Dig. 28, 2, 9, § 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ab-scindō scidī, scissus, ere,
to tear off, break away, break off: tunicam a pectore, tore down: umeris abscindere vestem, V.: abscissa comas, tearing her hair, V.—Esp., to divide, part, separate (poet.): pontus Hesperium Siculo latus abscidit, V.: Oceano dissociabili terras, H.: inane soldo, H.—Fig., to cut off, hinder: reditūs dulcīs, H.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabscindō
Latin ab- Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey- Proto-Indo-European *skeyd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *skinédti Proto-Italic *skindō Latin scindō Latin abscindō From ab- (“from, away from”) + scindō (“cut, tear; divide”).
Descendants
- Catalanabscindir
- Englishabscind
- Englishabscissa
- Frenchabscisse
- Spanishabscisa
In English words that came into English from abscindō
- abscissionabscissiō
- abscindabscindō