LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

abscindō

abscindō (present infinitive abscindere, perfect active abscidī, supine abscissum)
Classical[apˈskɪn.doː]Ecclesiastical[abˈʃin.do]

Meaning

  1. to tear, rend off or away (especially with the hand)
  2. to separate, divide, cut off; alienate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abscindōabscindēbamabscindamabscidīabscideramabsciderō
2nd sg.abscindisabscindēbāsabscindēsabscidistīabsciderāsabscideris
3rd sg.abscinditabscindēbatabscindetabsciditabscideratabsciderit
1st pl.abscindimusabscindēbāmusabscindēmusabscidimusabsciderāmusabsciderimus
2nd pl.abscinditisabscindēbātisabscindētisabscidistisabsciderātisabscideritis
3rd pl.abscinduntabscindēbantabscindentabscidērunt
abscidēre
absciderantabsciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abscindamabscinderemabsciderimabscidissem
2nd sg.abscindāsabscinderēsabsciderīsabscidissēs
3rd sg.abscindatabscinderetabscideritabscidisset
1st pl.abscindāmusabscinderēmusabsciderīmusabscidissēmus
2nd pl.abscindātisabscinderētisabsciderītisabscidissētis
3rd pl.abscindantabscinderentabsciderintabscidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abscindorabscindēbarabscindar
2nd sg.abscinderis
abscindere
abscindēbāris
abscindēbāre
abscindēris
abscindēre
3rd sg.abscinditurabscindēbāturabscindētur
1st pl.abscindimurabscindēbāmurabscindēmur
2nd pl.abscindiminīabscindēbāminīabscindēminī
3rd pl.abscindunturabscindēbanturabscindentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abscindarabscinderer
2nd sg.abscindāris
abscindāre
abscinderēris
abscinderēre
3rd sg.abscindāturabscinderētur
1st pl.abscindāmurabscinderēmur
2nd pl.abscindāminīabscinderēminī
3rd pl.abscindanturabscinderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abscindeabscindere
pres. 2nd pl.abscinditeabscindiminī
fut. 2nd sg.abscinditōabscinditor
fut. 3rd sg.abscinditōabscinditor
fut. 2nd pl.abscinditōte—
fut. 3rd pl.abscinduntōabscinduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabscindereabscindī
perfect infinitiveabscidisseabscissum esse
future infinitiveabscissūrum esseabscissum īrī
present participleabscindēns—
perfect participle—abscissus
abscissa, abscissā, abscissae, abscissam, abscissārum, abscissās, abscisse, abscissī, abscissīs, abscissō, abscissōrum, abscissōs
future participleabscissūrus
abscissūra, abscissūrā, abscissūrae, abscissūram, abscissūrārum, abscissūrās, abscissūre, abscissūrī, abscissūrīs, abscissūrō, abscissūrōrum, abscissūrōs, abscissūrum
abscindendus
abscindundus, abscindenda, abscindendā, abscindendae, abscindendam, abscindendārum, abscindendās, abscindende, abscindendīs, abscindendōrum, abscindendōs
gerundabscindendī, abscindendō, abscindendumsupineabscissum, abscissū

ab-scindo, cĭdi, cissum, 3, v. a.,
I. to tear off or away, to rend away (v. preced. art.).
I. Lit.: tunicam a pectore abscidit, he tore the tunic down from his breast, Cic. Verr. 2, 5, 1: cervicibus fractis caput abscidit, cut off, id. Phil. 11, 5.—With simple abl.: umeris abscindere vestem, Verg. A. 5, 685; with de, id. G. 2, 23: nec quidquam deus abscidit terras, torn asunder, separated, Hor. C. 1, 3, 21; cf. Verg. A. 3, 418; Ov. M. 1, 22 al.: venas, to open the veins, Tac. A. 15, 69; 16, 11.—
II. Trop., to cut off, separate, divide (rare): reditus dulces, to cut off, Hor. Epod. 16, 35: inane soldo, to separate, id. S. 1, 2, 113: querelas alicujus, Val. Fl. 2, 160: jus, Dig. 28, 2, 9, § 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabscindō

Latin ab- Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey- Proto-Indo-European *skeyd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *skinédti Proto-Italic *skindō Latin scindō Latin abscindō From ab- (“from, away from”) + scindō (“cut, tear; divide”).

Descendants
  • Catalanabscindir
  • Englishabscind
  • Englishabscissa
  • Frenchabscisse
  • Spanishabscisa

In English words that came into English from abscindō

  • abscissionabscissiō
  • abscindabscindō

Quick answers

What does abscindō mean in Latin?
abscindō, a verb, means “to tear, rend off or away (especially with the hand); to separate, divide, cut off; alienate”.
What are the principal parts of abscindō?
abscindō, abscindere, abscidī, abscissum (third conjugation).
How do you pronounce abscindō?
In classical Latin, [apˈskɪn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈʃin.do].
Where does abscindō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin abscindō.