LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

reficiō

reficiō (present infinitive reficere, perfect active refēcī, supine refectum)
Classical[rɛˈfɪ.ki.oː]Ecclesiastical[reˈfiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to make again, make anew; remake, renew, rebuild, reconstruct
  2. to restore, repair, fix, refit
  3. to reappoint, re-elect
  4. to recruit, reinforce
  5. to get back, get in return, make again
  6. to make strong again, reinvigorate, refresh, revive, recruit, restore
    Postera cum tenerās aurōra refēcerit herbāsWhen the following dawn shall have refreshed the tender plants Or, the future perfect tense is often translated as a more natural-sounding English present or perfect tense: When the following dawn has refreshed the tender plants8 CE, Ovidius, Fasti 3.711
  7. to obtain, earn, get, amass, collect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.reficiōreficiēbamreficiamrefēcīrefēceramrefēcerō
2nd sg.reficisreficiēbāsreficiēsrefēcistīrefēcerāsrefēceris
3rd sg.reficitreficiēbatreficietrefēcitrefēceratrefēcerit
1st pl.reficimusreficiēbāmusreficiēmusrefēcimusrefēcerāmusrefēcerimus
2nd pl.reficitisreficiēbātisreficiētisrefēcistisrefēcerātisrefēceritis
3rd pl.reficiuntreficiēbantreficientrefēcērunt
refēcēre
refēcerantrefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.reficiamreficeremrefēcerimrefēcissem
2nd sg.reficiāsreficerēsrefēcerīsrefēcissēs
3rd sg.reficiatreficeretrefēceritrefēcisset
1st pl.reficiāmusreficerēmusrefēcerīmusrefēcissēmus
2nd pl.reficiātisreficerētisrefēcerītisrefēcissētis
3rd pl.reficiantreficerentrefēcerintrefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.reficiorreficiēbarreficiar
2nd sg.reficeris
reficere
reficiēbāris
reficiēbāre
reficiēris
reficiēre
3rd sg.reficiturreficiēbāturreficiētur
1st pl.reficimurreficiēbāmurreficiēmur
2nd pl.reficiminīreficiēbāminīreficiēminī
3rd pl.reficiunturreficiēbanturreficientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.reficiarreficerer
2nd sg.reficiāris
reficiāre
reficerēris
reficerēre
3rd sg.reficiāturreficerētur
1st pl.reficiāmurreficerēmur
2nd pl.reficiāminīreficerēminī
3rd pl.reficianturreficerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.reficereficere
pres. 2nd pl.reficitereficiminī
fut. 2nd sg.reficitōreficitor
fut. 3rd sg.reficitōreficitor
fut. 2nd pl.reficitōte—
fut. 3rd pl.reficiuntōreficiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivereficerereficī
perfect infinitiverefēcisserefectum esse
future infinitiverefectūrum esserefectum īrī
present participlereficiēns—
perfect participle—refectus
refecta, refectā, refectae, refectam, refectārum, refectās, refecte, refectī, refectīs, refectō, refectōrum, refectōs
future participlerefectūrus
refectūra, refectūrā, refectūrae, refectūram, refectūrārum, refectūrās, refectūre, refectūrī, refectūrīs, refectūrō, refectūrōrum, refectūrōs, refectūrum
reficiendus
reficiundus, reficienda, reficiendā, reficiendae, reficiendam, reficiendārum, reficiendās, reficiende, reficiendīs, reficiendōrum, reficiendōs
gerundreficiendī, reficiendō, reficiendumsupinerefectum, refectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

navem reficere
to repair a boat.
animum relaxare, reficere, recreare or simply se reficere, se recreare, refici, recreari (ex aliqua re)
to recruit oneself, seek relaxation.

rĕ-fĭcĭo, fēci, fectum (AEDIFICIA REFACTA, Inscr. Orell. 3115), 3, v. a. facio,
I. to make again, make anew, put in condition again; to remake, restore, renew, rebuild, repair, refit, recruit, etc. (freq. and class.; syn.: renovo, restauro, redintegro).
I. Lit.
A. In gen.: quidvis citius dissolvi posse videmus Quam rursus refici, etc., Lucr. 1, 557 sq.: aliud ex alio reficit natura, id. 1, 263: ea, quae sunt amissa, Caes. B. C. 2, 15; 2, 16; cf.: arma, tela, alia quae spe pacis amiserat, reficere, Sall J. 66, 1: testamentum jure militari, to make anew, Dig. 29, 1, 9: reficere sic accipimus ad pristinam formam iter et actum reducere, hoc est, ne quis dilatet aut producat deprimat aut ex aggeret; longe enim aliud est reficere, aliud facere, ib. 43, 19, 3 fin.: reficere est, quod corruptum est, in pristinum statum restaurare, ib. 43, 21, 1: opus, Cic. Verr 2, 1, 54, § 142; cf.: Demosthenes curator muris reficiendis fuit, eosque refecit pecumā suā, id. Opt. Gen. 7, 19: aedes, id. Top 3, 15; so, aedem, Nep. Att. 20, 3: fana reficienda, Cic. Rep. 3, 9; Nep. Timol. 3: rates quassas, Hor. C. 1, 1, 17: templa Aedisque labentes deorum, id. ib. 3, 6, 2: muros, classem, portas, Caes. B. C. 1, 34 fin.: naves, id. B. G. 4, 29 fin.; 4, 31; 5, 1; 5, 11; 5, 23: pontem, id. ib. 7, 35; 7, 53 fin.; 7, 58; id. B. C. 1, 41 al.: labore assiduo reficiendae urbis, Liv. 6, 1, 6 et saep.: copias ex dilectibus, to fill up, recruit, Caes. B. C. 3, 87: exercitus, Liv. 3, 10.—Of cattle: semper enim refice, Verg. G. 3, 70: ordines, Liv. 3, 70: si paulum modo res essent refectae, i. e. the army, Nep. Hann 1, 4: flammam, to rekindle, Ov. F. 3, 144: ignes, Petr. 136. —
B. In partic.
1. Econom. and mercant. t. t., to make again, i. e. to get back again, get in return (cf.: reddo, recipio): nemo sanus debet velle impensam ac sumptum facere in culturam, si videt non posse refici, Varr. R. R. 1, 2, 8: numquam eris dives ante, quam tibi ex tuis possessionibus tantum reficiatur, ut eo tueri sex legiones possis, Cic. Par. 6, 1, 45; Dig. 50, 16, 88: quod tanto plus sibi mercedis ex fundo refectum sit, Cic. Verr. 2, 3, 50, § 119: quod inde refectum est, militi divisum, Liv. 35, 1 fin. Drak.: pecuniam ex venditionibus, Dig. 26, 7, 39, § 8: impensas belli alio bello refecturus, to replace, defray, Just. 9, 1, 9. —
2. Publicists' t. t.: reficere consulem, tribunum, praetorem, etc., to appoint anew, to reappoint, re-elect: tribunos, consulem, Liv. 3, 21: consulem, id. 10, 13: Voleronem tribunum, id. 2, 56: consul factus, refectus, Sen. Ep. 104, 9: praetorem, Liv. 24, 9: tribunos, Cic. Lael. 25, 96; Liv. 6, 36. —
II. Trop
A. In gen., to restore (very rare): in quo (naufragio rei publicae) colligendo, ac reficiendā salute communi, Cic. Sest. 6, 15. refecta fides, Tac. A. 6, 17.—
B. In partic., of the body or mind, to make strong again, to restore, reinvigorate, refresh, recruit ( = recreare, renovare; freq. and class.).
1. Of the body; constr. class. usu. with ex and abl. of disease, toil, etc.; rarely with ab and abl.: exercitum ex labore atque inopiā, Caes. B. G. 7, 32, 1: ad reficiendum militem ex jactatione maritimā, Liv 30, 29, 1: morbus ex quo tum primum reficiebatur, id. 39, 49, 4; cf.: milites hibernorum quiete a laboribus, Hirt. B. G. 8, 1: boves quiete et pabulo laeto, Liv. 1, 7: saucios cum cura, Sall. J. 54, 1: equos, Caes. B. C. 2, 42 fin.: vires cibo, Liv. 37, 24: Tironis reficiendi spes est in M. Curio, of curing, Cic. Att. 7, 3, 12: aciem oculorum, Plin. 37, 5, 17, § 66 (al. recipiat): stomachum, id. 32, 6, 21, § 64: lassitudines, id. 31, 10, 46, § 119: cum saltus reficit jam roscida luna, refreshes, revives, Verg. G. 3, 337: teneras herbas (Aurora), Ov. F. 3, 711: ego ex magnis caloribus in Arpinati me refeci, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1: se ex labore, Caes. B. G. 3, 5 fin.; 7, 83: se ab imbecillitate, Plin. 26, 11, 68, § 109: necdum salis refectis ab jactatione maritumā militibus, Liv. 21, 26, 5; and simply with se, Cic. Fam. 7, 26, 2: labore refici ac reparari videtur, Plin. Pan. 77, 6: ex vulnere refici, Tac. A. 13, 44 fin.: ex longo morbo, Sen. Ep. 7, 1. —
2. Of the mind: nunc vester conspectus et consessus iste reficit et recreat mentem meam, Cic. Planc. 1, 2: me recreat et reficit Pompeii consilium, id. Mil. 1, 2: cum reficiat animos ac reparet varietas ipsa (dicendi), Quint. 1, 12, 4; so with renovare, id. 6, 3, 1: animum ex forensi strepitu, Cic. Arch. 6, 12: refecti sunt militum animi, Liv. 21, 25, 10: reficit animos Romanis, id. 42, 67 init.: non ad animum, sed ad vultum ipsum reficiendum, i. e. to cheer up, clear up, Cic. Att. 12, 14, 3: ad ea quae dicturus sum reficite vos, Cic. Verr. 2, 4, 47, § 105: refectā tandem spe, restored, renewed, Liv. 23, 26: rerum repetitio et congregatio memoriam judicis reficit, Quint. 6, 1, 1; cf. id. 4, prooem. § 6. — Hence, * rĕfectus, a, um, P.a., refreshed, recruited, invigorated; comp., refectior, Mart. Cap 2, § 139.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinreficiō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin reficiō From re- (“back; again”) + faciō (“to do, make”).

Descendants
  • Englishrefect
  • Frenchrefaire
  • Italianrifare
  • Portugueserefazer
  • Spanishrehacer
  • Galicianrefacer

Quick answers

What does reficiō mean in Latin?
reficiō, a verb, means “to make again, make anew; remake, renew, rebuild, reconstruct; to restore, repair, fix, refit”.
What are the principal parts of reficiō?
reficiō, reficere, refēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce reficiō?
In classical Latin, [rɛˈfɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈfiː.t͡ʃi.o].
Where does reficiō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin reficiō.