noun · femininethird declension
efficācitās
efficācitās f (genitive efficācitātis)
Classical[ɛf.fɪˈkaː.kɪ.taːs]Ecclesiastical[ef.fiˈkaː.t͡ʃi.tas]
Meaning
- efficiency, efficacy, power
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | efficācitās | efficācitātēs |
| genitive | efficācitātis | efficācitātum |
| dative | efficācitātī | efficācitātibus |
| accusative | efficācitātem | efficācitātēs |
| ablative | efficācitāte | efficācitātibus |
| vocative | efficācitās | efficācitātēs |
effĭcācĭtas, ātis, f. id.,
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
efficācitās ātis, f
efficax, efficiency : corporis.
Origins
From efficāx (“efficient, efficacious, powerful”) + -tās, from efficiō (“effect, cause, bring about”).
Descendants
- Frenchefficacité
- Spanisheficacidad