LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

colligō1

colligō (present infinitive colligere, perfect active collēgī, supine collēctum)
Classical[ˈkɔl.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈkɔl.li.ɡo]
№ 820 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to gather, draw, bring or collect (together), assemble, pick up; contract, draw up, compress, concentrate; harvest
    DĒMEA. Ego istuc vīderō, atque ibi favīllae plēna, fūmī ac pollinis coquendō sit faxō et molendō. Praeter haec merīdiē ipsō faciam ut stipulam colligat.DEMEA. I'll see to that, and full of soot, smoke and flour from the cooking and grinding I'll make her. And, besides that, I'll make her collect the straw at noon. I'll render her as burnt and black as coal.160 BCE, Publius Terentius Afer, Adelphoe 5.3.59–63
    Quā rē concessā laetī ut explōrātā victōriā sarmentīs virgultisquī collēctīs, quibus fossās Rōmānōrum compleant, ad castra pergunt.With that concession, as if with victory assured, they go on their way to the camps with twigs and brushwood gathered, to fill the Roman trenches with.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 3.18
  2. to make thick, thicken; bind or mass together
  3. to get, gain, acquire, produce, collect
  4. to think upon, weigh, consider; deduce, conclude, infer, gather, recollect
  5. to collect or compose oneself, recover one's courage or resolution
  6. to amount or come to, extend; be reckoned (in a passive sense)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

multa in ūnum locum legō; puer ligna parva colligit.
colligō -ere -lēgī — in Mille Verba, Nāvāle
multa in ūnum congregō
colligō -ere — in Epistulae, ch. 1

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.colligōcolligēbam
colligābam
colligam
colligābō
collēgī
colligāvī
collēgeram
colligāveram
collēgerō
colligārō, colligāverō
2nd sg.colligiscolligēbās
colligābās
colligēs
colligābis
collēgistī
colligāstī, colligāvistī
collēgerās
colligārās, colligāverās
collēgeris
colligāveris
3rd sg.colligitcolligēbat
colligābat
colliget
colligābit
collēgit
colligāvit
collēgerat
colligārat, colligāverat
collēgerit
colligārit, colligāverit
1st pl.colligimuscolligēbāmus
colligābāmus
colligēmus
colligābimus
collēgimus
colligāvimus
collēgerāmus
colligāverāmus
collēgerimus
colligārimus, colligāverimus
2nd pl.colligitiscolligēbātis
colligābātis
colligētis
colligābitis
collēgistis
colligāstis, colligāvistis
collēgerātis
colligārātis, colligāverātis
collēgeritis
colligāritis, colligāveritis
3rd pl.colliguntcolligēbant
colligābant
colligent
colligābunt
collēgērunt
collēgēre, colligārunt, colligāvēre, colligāvērunt
collēgerant
colligārant, colligāverant
collēgerint
colligārint, colligāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.colligam
colligem
colligerem
colligārem
collēgerim
colligārim, colligāverim
collēgissem
colligāssem, colligāvissem
2nd sg.colligāscolligerēs
colligārēs
collēgerīs
colligāverīs
collēgissēs
colligāssēs, colligāvissēs
3rd sg.colligatcolligeret
colligāret
collēgerit
colligārit, colligāverit
collēgisset
colligāsset, colligāvisset
1st pl.colligāmuscolligerēmus
colligārēmus
collēgerīmus
colligārīmus, colligāverīmus
collēgissēmus
colligāssēmus, colligāvissēmus
2nd pl.colligātiscolligerētis
colligārētis
collēgerītis
colligārītis, colligāverītis
collēgissētis
colligāssētis, colligāvissētis
3rd pl.colligantcolligerent
colligārent
collēgerint
colligārint, colligāverint
collēgissent
colligāssent, colligāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.colligorcolligēbar
colligābar
colligar
colligābor
2nd sg.colligeris
colligere
colligēbāris
colligēbāre, colligābāre, colligābāris
colligēris
colligēre, colligābere, colligāberis
3rd sg.colligiturcolligēbātur
colligābātur
colligētur
colligābitur
1st pl.colligimurcolligēbāmur
colligābāmur
colligēmur
colligābimur
2nd pl.colligiminīcolligēbāminī
colligābāminī
colligēminī
colligābiminī
3rd pl.colligunturcolligēbantur
colligābantur
colligentur
colligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.colligar
colliger
colligerer
colligārer
2nd sg.colligāris
colligāre
colligerēris
colligerēre, colligārēre, colligārēris
3rd sg.colligāturcolligerētur
colligārētur
1st pl.colligāmurcolligerēmur
colligārēmur
2nd pl.colligāminīcolligerēminī
colligārēminī
3rd pl.colliganturcolligerentur
colligārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.collige
colligā
colligere
pres. 2nd pl.colligite
colligāte
colligiminī
fut. 2nd sg.colligitō
colligātō
colligitor
colligātor
fut. 3rd sg.colligitō
colligātō
colligitor
colligātor
fut. 2nd pl.colligitōte
colligātōte
—
fut. 3rd pl.colliguntō
colligantō
colliguntor
colligantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecolligerecolligī
colligārī
perfect infinitivecollēgisse
colligāsse, colligāvisse
collēctum esse
future infinitivecollēctūrum essecollēctum īrī
present participlecolligēns
colligāns, colligante, colligantem, colligantēs, colligantī, colligantia, colligantibus, colligantis, colligantīs, colligantium
—
perfect participle—collēctus
collēcta, collēctā, collēctae, collēctam, collēctārum, collēctās, collēcte, collēctī, collēctīs, collēctō, collēctōrum, collēctōs, colligāta, colligātā, colligātae, colligātam, colligātārum, colligātās, colligāte, colligātī, colligātō, colligātōrum, colligātōs, colligātum, colligātus
future participlecollēctūrus
collēctūra, collēctūrā, collēctūrae, collēctūram, collēctūrārum, collēctūrās, collēctūre, collēctūrī, collēctūrīs, collēctūrō, collēctūrōrum, collēctūrōs, collēctūrum, colligātūra, colligātūrā, colligātūrae, colligātūram, colligātūrārum, colligātūrās, colligātūre, colligātūrī, colligātūrīs, colligātūrō, colligātūrōrum, colligātūrōs, colligātūrum, colligātūrus
colligendus
colligundus, colligunda, colligundā, colligundae, colligundam, colligundārum, colligundās, colligunde, colligundī, colligundīs, colligundō, colligundōrum, colligundōs, colligundum
gerundcolligendī, colligendō, colligendumsupinecollēctum, collēctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vires colligere
to gain strength.
sitim colligere
to become thirsty.
stipem colligere
to beg alms.
animum capere, colligere
to take courage.
vasa colligere (Liv. 21. 47)
to pack the baggage (for marching).
invidiam colligere (aliqua re)
to incur a person's hatred.
omnium undique laudem colligere
to win golden opinions from every one.
ex metu se recreare, se colligere
to recover from one's fright.
8 more phrases
naufragium colligere (Sest. 6. 15)
to collect the wreckage.
e gravi morbo recreari or se colligere
to recruit oneself after a severe illness.
famam ante collectam tueri, conservare
to live up to one's reputation.
multa exempla in unum (locum) colligere
to collect, accumulate instances.
gloriam colligere, in summam gloriam venire
to become famous, distinguish oneself.
concludere, colligere, efficere, cogere ex aliqua re
to draw a conclusion from a thing.
coniectura assequi, consequi, aliquid coniectura colligere
to conjecture.
benevolentiam, favorem, voluntatem alicuius sibi conciliare or colligere (ex aliqua re)
to find favour with some one; to get into their good graces.

col-lĭgo (conl-), lēgi, lectum, 3,
I. v. a. [2. lego, ĕre], to gather or collect together into a whole or to a point, to assemble, draw or bring together, collect (class. and very freq.),
I. Prop.
A. In gen.
1. Of things: omnia praesegmina, Plaut. Aul. 2, 4, 34: stipulam, Ter. Ad. 5, 3, 62; cf.: omnia furtim, Lucil. ap. Non. p. 273, 28: radices palmarum, Cic. Verr. 2, 5, 33, § 87: apes in vas, Varr. R. R. 2, 16, 37: ossa, Tib. 3, 2, 19; cf. reliquias, Suet. Tib. 54 fin.; id. Calig. 3: materiem nostram Post obitum, Lucr. 3, 847 (and Hom. Il. 24, 793): sparsos per colla capillos in nodum, Ov. M. 3, 170; 8, 319; and poet. transf. to the person: immissos hederā collecta capillos Calliope, etc., id. ib. 5, 338; so, sinus fluentes, Verg. A. 1, 320: flores, Ov. M. 5, 399: riguo horto olus, id. ib. 8, 646: de purpureis vitibus uvas, id. ib. 8, 676: fructus, Hor. Ep. 1, 12, 1: omnia venena, * Cat. 14, 19: sarmenta virgultaque, Caes. B. G. 3, 18: serpentes, Nep. Hann. 10, 4: naufragium, Cic. Sest. 6, 15: mortualia, glossaria conlegitis et lexidia, res taetras et inanes, Domit. ap. Gell. 18, 7, 3: pecuniam, Hor. Ep. 1, 10, 47: viatica, id. ib. 2, 2, 26; cf.: stipem a tyrannis, to obtain by begging, Liv. 38, 45, 9: aër umorem colligens, Cic. N. D. 2, 39, 101: imbres, Hor. Ep. 1, 15, 15; cf.: pluvias aquas, Quint. 10, 1, 109; 5, 14, 31: ventus per loca subcava terrae Collectus, Lucr. 6, 558: procellam, id. 6, 124: spiritum, Plin. 19, 6, 26, § 78; Quint. 11, 3, 53: flatus cornibus, Sil. 14, 390: collectae ex alto nubes, heaped together, Verg. G. 1, 324: pulvis collectus turbine, Hor. S. 1, 4, 31; and poet.: pulverem Olympicum Collegisse juvat, i. e. to have covered himself with it, id. C. 1, 1, 4: luna revertentes colligit ignes, Verg. G. 1, 427: antiqua verba et figuras, Suet. Gram. 10: equos, to check, restrain, stop, Ov. M. 2, 398; so, gressum, Sil. 6, 399: gradum, id. 7, 695; so, fig. iram, id. 9, 477; and of the operation of medicine: acria viscerum colligere, Plin. 19, 6, 26, § 85: hastas, to draw back (opp. protendere), Tac. A. 2, 21: librum, to catch a falling book, Plin. Ep. 2, 1, 5: apparatu nobis (sc. oratoribus) opus est et rebus exquisitis, undique collectis, arcessitis, comportatis, Cic. de Or. 3, 24, 92; cf.: interea, dum haec, quae dispersa sunt, cogantur, id. ib. 1, 42, 191: sarcinas; to pack one's luggage for a journey: annus octogesimus admonet me, ut sarcinas colligam ante quam proficiscar e vitā, Varr. R. R. 1, 1, 1; also: sarcinas conligere = sarcinas conferre, to gather and put in order the baggage of an army before a battle, Sall. J. 97, 4: vasa, milit. t. t.., to pack together, pack up, to break up the camp for a march, Cic. Verr. 2, 4, 19, § 40; Liv. 21, 47, 2; 22, 30, 1: arma = remos, i. e. to take in hand, take up, Verg. A. 5, 15 Forbig. ad loc.—
2. Of persons, mostly milit., to collect, assemble, bring together: exercitus collectus ex senibus desperatis, Cic. Cat. 2, 3, 5: ex urbe, ex agris, numerum hominum, id. ib. 2, 4, 8: milites, Cic. Verr. 2, 5, 51, § 133: reliquos ex fugā, Nep. Hann. 6 fin.: manu collectā in Thraciam introiit, id. Alcib. 7, 4; cf. Liv. 1, 5, 4, and Tac. Agr. 37: de pagis omnibus bonos viros, Cic. Fin. 2, 4, 12: se colligere, to gather, collect: in moenia, Sil. 10, 390: ex regno alicujus, Cic. Imp. Pomp. 9, 24: ad. aciem, Auct. B. Afr. 70; so, collecti, those who have collected: in aestuaria ac paludes, Caes. B. G. 2, 28; cf. Tac. A. 2, 11.—
B. Esp., with the accessory idea of shortening, by bringing together, to contract, draw up, compress, collect, concentrate (mostly poet. for the more usual contraho, coërceo, etc.): in spiram tractu se colligit anguis, Verg. G. 2, 154; cf.: cogebantur breviore spatio et ipsi orbem colligere, Liv. 2, 50, 7: alitis in parvae subitam collecta figuram, Verg. A. 12, 862 Wagn. N. cr.: apicem collectus in unum, Ov. M. 13, 910: pedes, to compress, Tib. 1, 8, 14: volumina collecta in artum, Plin. 8, 16, 17, § 45: se collegit in arma, covered himself with or concealed himself behind his shield, Verg. A. 12, 491; cf. id. ib. 10, 412 (post scutum se clausit, Serv.; Gr. συσταλεὶς ἐν ἀσπίδι, ἐπʼ ἀσπίδος); cf. Stat. Th. 11, 545; Sil. 10, 255; 10, 129: pallium, to gather up, Plaut. Capt. 4, 2, 9: togam, Mart. 7, 33, 4: 12, 48, 5: per vulnera colligit hostes, causes them to retreat, Sil. 10, 3.—Hence,
b. Medic. t. t., to make thick, to thicken (cf. cogo), Scrib. Comp. 95; 129; 138; 169; cf. Plin. 34, 11, 27, § 114.—
II. Trop.
A. To bring together, collect, to get, gain, acquire, produce, etc. (very freq. and class.): sescentae ad eam rem causae possunt conligi, Plaut. Trin. 3, 3, 62: conlectis omnibus bellis civilibus, i. e. brought together in speaking, adduced, Cic. Fam. 4, 3, 1; cf. id. Sest. 6, 15: flammarum iras, Lucr. 1, 723; cf. Hor. A. P. 160; Val. Fl. 7, 335: multaque facete dicta, ut ea, quae a sene Catone collecta sunt, Cic. Off. 1, 29, 104; 1, 42, 191: res undique conlectae, id. ib. 3, 24, 92: quaedam conlecta edere, Quint. 5, 10, 120: sparsa argumenta, id. 5, 7, 18: antiqua verba, Suet. Gram. 10: omnes rumorum et contionum ventos, Cic. Clu. 28, 77: rumorem bonum, id. Leg. 1, 19, 50: peccata consulum, id. ib. 3, 10, 23: vestigia Pythagoreorum, id. Tusc. 4, 2, 3: existimationem multo sudore, id. Div. in Caecil. 22, 72: benevolentiam civium blanditiis, id. Lael. 17, 61: magnam gratiam magnamque dignitatem ex hoc labore, id. Q. Fr. 2, 15 (16), 1: auctoritatem, Caes. B. G. 6, 12: famam clementiae, Liv. 21, 48, 10: tantum amoris favorisque, Suet. Claud. 12; Prop. 2 (3), 14, 9. invidiam crudelitatis ex eo, Cic. Verr. 2, 5, 8, § 19: crimina majestatis, Plin. Pan. 33 fin.: sitim, Verg. G. 3, 327; Ov. M. 5, 446; 6, 341 (cf.: adducere sitim, Hor. C. 4, 12, 13): frigus, Hor. Ep. 1, 11, 13: rabiem, Verg. A. 9, 63; Ov. M. 1, 234; 9, 212: odium, id. ib. 3, 258: usum patiendi, id. Am. 1, 8, 75: vires usu, id. A. A. 2, 339; cf. Liv. 29, 30, 5; Sil. 4, 307.—
b. Of number, distance, etc., to amount or come to, extend; pass., to be reckoned (rare, and only in post-Aug. prose): ut LX. passus plerique (rami) orbe colligant, Plin. 12, 5, 11, § 23: ambitus per frontem centum duos pedes colligit, id. 36, 12, 17, § 77: ad quos (consules) a regno Numae colliguntur anni DXXXV., id. 13, 13, 27, § 85; so Tac. G. 37; id. Or. 17.—
B. Colligere se or animum, mentem, etc., to collect one's self, to compose one's self, to recover one's courage, resolution, etc. (very freq. and class.): quid est autem se ipsum colligere, nisi dissipatas animi partes rursum in suum locum cogere? Cic. Tusc. 4, 36, 78: se, Afran. ap. Charis. p. 195 P.; Lucr. 3, 925; Cic. Quint. 16, 53; id. Div. 1, 27, 57; id. Div. in Caecil. 12, 37; id. Fam. 5, 18, 1; id. de Or. 1, 7, 24; id. Tusc. 1, 24, 58; Caes. B. C. 1, 14: se colligere, to rally, id. B.G. 5, 17: se ex timore, id. B.C. 3, 65; Suet. Calig. 50: animos, Liv. 3, 60, 11; cf. in pass., id. 10, 41, 13: animum, Tac. A. 1, 12; Suet. Ner. 48: animum cogitationemque, Plin. Ep. 2, 11, 14: mentem, Ov. M. 14, 352; cf.: mentem cum vultu, id. Am. 1, 14, 55: paulatim mente collectā, Curt. 8, 6, 22; cf.: colligere spiritum, to take breath, Quint. 11, 3, 53.—
C. To gather up in memory, put together in the mind, to think upon, weigh, consider: cum et nostrae rei publicae detrimenta considero, et maximarum civitatum veteres animo calamitates colligo, Cic. Inv. 1, 1, 1: ut memineris, quae, etc.... quae, si colliges, et sperabis omnia optime, et, etc., id. Fam. 4, 13, 7; 6, 2, 4: levis haec insania quantas Virtutes habeat, sic collige, Hor. Ep. 2, 1, 119; cf.: sic collige mecum, id. S. 2, 1, 51. —Esp. freq.,
b. To put together mentally, etc., i. e. to gather, conclude, deduce, infer from what precedes (most freq. in Quint.); constr.: aliquid, aliquid ex aliquā re, per aliquam rem, aliquā re.—With ex: ex eo colligere potes, quantā occupatione distinear, Cic. Att. 2, 23, 1; so Quint. 5, 10, 80; 7, 2, 3; 7, 8, 6; 8, 4, 16; 4, 4, 5 al.; Suet. Tib. 67.—With per: aliquid per aliud, Quint. 5, 10, 11; so id. 4, 2, 81.—With abl. without a prep.: quod multis et acutis conclusionibus colligunt, Quint. 2, 20, 5; so id. 3, 6, 103; 5, 13, 14; 6, 3, 37; 7, 4, 1 al.; Col. 4, 3, 2 al.—With inde: paucitatem inde hostium colligentes, Liv. 7, 37, 9: bene colligit, haec pueris et mulierculis esse grata, Cic. Off. 2, 16, 57: neque hoc colligi desideramus, disertiores esse antiquos, etc., Tac. Or. 27; Quint. 5, 14, 22; 7, 3, 18; 1, 10, 42; Ov. M. 11, 380; Pers. 5, 85.—Hence,
1. collectus, a, um, P. a., contracted, narrow (opp. effusus): tanto beatior, quanto collectior, App. Mag. 21, p. 287: corpora collectiora (opp. effusiora), Calp. Flacc. Decl. 2, p. 795: tempus collectius, Tert. Monog. 14.—Adv.: collectē, summarily, briefly, strictly: ponere aliquod verbum, Non. p. 164, 1.—
2. collectum, i, n., that which is collected as food, Plin. 11, 37, 60, § 159.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincolligō

Proto-Indo-European *leǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *léǵeti Proto-Italic *legō Latin legō Latin colligō From con- + legō (“bring together, gather, collect”).

Gallo-Romance
  • Catalancollir
  • Frenchcueillirfrom Old French coillir
  • Englishcullfrom Old French coillir
  • Englishcoilfrom Old French coillir
  • Occitanculhir
  • Occitanculir
  • Occitancuèlher
  • Occitancòlher
  • Franco-Provençalcuelyir
  • Franco-Provençalcuèdre
Insular Romance
  • Sardiniancoglire
  • Sardiniancollire
  • Sardiniancullire
  • Sardiniangollire
Balkan Romance
  • Romanianculege
  • Romanianculegere
  • Aromanianculeg
  • Aromanianculeadziri
Ibero-Romance
  • Portuguesecolherfrom Old Galician-Portuguese colher
  • Spanishcoger
  • Aragonesecullir
  • Aragoneseculre
  • Asturiancoyerfrom Old Leonese coller
  • Asturiancoerfrom Old Leonese coller
  • Asturiancuyerfrom Old Leonese coller
  • Leonesecucherefrom Old Leonese coller
  • Leonesecuyerefrom Old Leonese coller
  • Mirandesecolherfrom Old Leonese coller
Borrowings
  • Portuguesecoligir
  • Spanishcolegir
  • Polishkoligować
Italo-Romance
  • Italiancogliere
  • Neapolitancògghie
  • Siciliancògghiri
North Italian
  • Emiliancójjer
  • Friuliancuei
  • Liguriancugì
  • Piedmontesecheuje
  • Piedmontesecoj
  • Piedmontesecujì
  • Romanshcleger
  • Romanshculeir
  • Romanshcler
Elsewhere
  • Vulgar Latin*accolligere
verbfirst conjugation
colligō2
colligō (present infinitive colligāre, perfect active colligāvī, supine colligātum)
Classical[ˈkɔl.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈkɔl.li.ɡo]
№ 820 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to bind, tie or fasten together or up, connect; bandage
  2. figurativelyto unite, combine, connect
  3. figurativelyto restrain, check, stop, hinder

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.colligōcolligābam
colligēbam
colligābō
colligam
colligāvī
collēgī
colligāveram
collēgeram
colligāverō
collēgerō, colligārō
2nd sg.colligās
colligis
colligābās
colligēbās
colligābiscolligāvistī
collēgistī, colligāstī
colligāverās
collēgerās, colligārās
colligāveris
collēgeris
3rd sg.colligat
colligit
colligābat
colligēbat
colligābitcolligāvit
collēgit
colligāverat
collēgerat, colligārat
colligāverit
collēgerit, colligārit
1st pl.colligāmus
colligimus
colligābāmus
colligēbāmus
colligābimuscolligāvimus
collēgimus
colligāverāmus
collēgerāmus
colligāverimus
collēgerimus, colligārimus
2nd pl.colligātis
colligitis
colligābātis
colligēbātis
colligābitiscolligāvistis
collēgistis, colligāstis
colligāverātis
collēgerātis, colligārātis
colligāveritis
collēgeritis, colligāritis
3rd pl.colligant
colligunt
colligābant
colligēbant
colligābuntcolligāvērunt
colligāvēre, collēgēre, collēgērunt, colligārunt
colligāverant
collēgerant, colligārant
colligāverint
collēgerint, colligārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.colligem
colligam
colligārem
colligerem
colligāverim
collēgerim, colligārim
colligāvissem
collēgissem, colligāssem
2nd sg.colligēscolligārēs
colligerēs
colligāverīs
collēgerīs
colligāvissēs
collēgissēs, colligāssēs
3rd sg.colligetcolligāret
colligeret
colligāverit
collēgerit, colligārit
colligāvisset
collēgisset, colligāsset
1st pl.colligēmuscolligārēmus
colligerēmus
colligāverīmus
collēgerīmus, colligārīmus
colligāvissēmus
collēgissēmus, colligāssēmus
2nd pl.colligētiscolligārētis
colligerētis
colligāverītis
collēgerītis, colligārītis
colligāvissētis
collēgissētis, colligāssētis
3rd pl.colligentcolligārent
colligerent
colligāverint
collēgerint, colligārint
colligāvissent
collēgissent, colligāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.colligorcolligābar
colligēbar
colligābor
colligar
2nd sg.colligāris
colligāre
colligābāris
colligābāre, colligēbāre, colligēbāris
colligāberis
colligābere
3rd sg.colligātur
colligitur
colligābātur
colligēbātur
colligābitur
1st pl.colligāmur
colligimur
colligābāmur
colligēbāmur
colligābimur
2nd pl.colligāminīcolligābāminī
colligēbāminī
colligābiminī
3rd pl.colligantur
colliguntur
colligābantur
colligēbantur
colligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.colligercolligārer
colligerer
2nd sg.colligēris
colligēre
colligārēris
colligārēre, colligerēre, colligerēris
3rd sg.colligēturcolligārētur
colligerētur
1st pl.colligēmurcolligārēmur
colligerēmur
2nd pl.colligēminīcolligārēminī
colligerēminī
3rd pl.colligenturcolligārentur
colligerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.colligā
collige
colligāre
pres. 2nd pl.colligāte
colligite
colligāminī
fut. 2nd sg.colligātō
colligitō
colligātor
colligitor
fut. 3rd sg.colligātō
colligitō
colligātor
colligitor
fut. 2nd pl.colligātōte
colligitōte
—
fut. 3rd pl.colligantō
colliguntō
colligantor
colliguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecolligārecolligārī
colligī
perfect infinitivecolligāvisse
collēgisse, colligāsse
colligātum esse
future infinitivecolligātūrum essecolligātum īrī
present participlecolligāns
colligante, colligantem, colligantēs, colligantī, colligantia, colligantibus, colligantis, colligantīs, colligantium
—
perfect participle—colligātus
collēcta, collēctā, collēctae, collēctam, collēctārum, collēctās, collēcte, collēctī, collēctīs, collēctō, collēctōrum, collēctōs, collēctum, collēctus, colligāta, colligātā, colligātae, colligātam, colligātārum, colligātās, colligātī, colligātōrum, colligātōs
future participlecolligātūrus
collēctūra, collēctūrā, collēctūrae, collēctūram, collēctūrārum, collēctūrās, collēctūre, collēctūrī, collēctūrīs, collēctūrō, collēctūrōrum, collēctūrōs, collēctūrum, collēctūrus, colligātūra, colligātūrā, colligātūrae, colligātūram, colligātūrārum, colligātūrās, colligātūre, colligātūrī, colligātūrīs, colligātūrō, colligātūrōrum, colligātūrōs, colligātūrum
colligandus
colligunda, colligundā, colligundae, colligundam, colligundārum, colligundās, colligunde, colligundī, colligundīs, colligundō, colligundōrum, colligundōs, colligundum, colligundus
gerundcolligandī, colligandō, colligandumsupinecolligātum, colligātū

col-lĭgo (conl-), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to bind, tie, or fasten together, to connect, bind, tie up (in good prose).
I. Prop.: omne colligatum solvi potest, Cic. Univ. 11, 35: corpora colligata vinculis naturalibus, id. ib.; cf. id. ib. 5, 13: vasa (of warlike implements; cf. the preced. art., I. A. 1. fin.), Plaut. Ps. 4, 3, 16: manus, id. Ep. 5, 2, 23; cf. id. ib. 5, 2, 25, and the common expression in the formula: i, lictor, colliga manus, tie the prisoner's hands, Cic. Rab. Perd. 4, 13; Liv. 1, 26, 8: conligavit eum miseris modis, Ter. Eun. 5, 4, 33: pluribus scutis uno ictu pilorum transfixis et colligatis, fastened to one another, Caes. B. G. 1, 25: solum herbis colligatum, thickly overgrown, Col. 2, 17, 5: bitumen vulnera colligat, Plin. 35, 15, 51, § 181; cf.: colligatis vulneribus, * Suet. Tib. 61.—
II. Trop.
A. In gen., to unite, combine, connect (rare except in Cic.): homines inter se sermonis vinclo, Cic. Rep. 3, 2, 3: officiorum genera inter se colligata atque implicata sunt, id. Off. 1, 5, 15; cf.: (res) omnes inter se aptae colligataeque, id. N. D. 1, 4, 9: sententias verbis, to join together rhetorically, id. Or. 50, 168: annorum septingentorum memoriam uno libro, to comprehend, comprise, id. ib. 34, 120.—
B. With the access. idea of preventing free motion, to restrain, check, stop, hinder: impetum furentis (Antonii), Cic. Phil. 11, 2, 4: Brutum in Graeciā, i. e. to command that he remain there for protection, id. ib. 11, 11, 26: se cum multis, id. Fam. 9, 17, 2.—Hence, collĭgātē, adv., connectedly, jointly: colligatius adhaerere alicui, Aug. Doct. Christ. 1, 28.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincolligō

Latin ligō Latin colligō From con- + ligō (“tie, bind, fasten”).

Descendants
  • Italiancollegare
  • Catalancol·ligar
  • Englishcolligate
  • Frenchcolliger
  • Portuguesecoligar
  • Spanishcoligar
  • Siciliancullijari

Quick answers

What does colligō mean in Latin?
colligō, a verb, means “to gather, draw, bring or collect (together), assemble, pick up; contract, draw up, compress, concentrate; harvest”.
What are the principal parts of colligō?
colligō, colligere, collēgī, collēctum (third conjugation).
How do you pronounce colligō?
In classical Latin, [ˈkɔl.lɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔl.li.ɡo].
Where does colligō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin colligō.