LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

subligō

subligō (present infinitive subligāre, perfect active subligāvī, supine subligātum)
Classical[ˈsʊb.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈsub.li.ɡo]

Meaning

  1. to tie, bind below

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subligōsubligābamsubligābōsubligāvīsubligāveramsubligāverō
2nd sg.subligāssubligābāssubligābissubligāvistīsubligāverāssubligāveris
3rd sg.subligatsubligābatsubligābitsubligāvitsubligāveratsubligāverit
1st pl.subligāmussubligābāmussubligābimussubligāvimussubligāverāmussubligāverimus
2nd pl.subligātissubligābātissubligābitissubligāvistissubligāverātissubligāveritis
3rd pl.subligantsubligābantsubligābuntsubligāvērunt
subligāvēre
subligāverantsubligāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subligemsubligāremsubligāverimsubligāvissem
2nd sg.subligēssubligārēssubligāverīssubligāvissēs
3rd sg.subligetsubligāretsubligāveritsubligāvisset
1st pl.subligēmussubligārēmussubligāverīmussubligāvissēmus
2nd pl.subligētissubligārētissubligāverītissubligāvissētis
3rd pl.subligentsubligārentsubligāverintsubligāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subligorsubligābarsubligābor
2nd sg.subligāris
subligāre
subligābāris
subligābāre
subligāberis
subligābere
3rd sg.subligātursubligābātursubligābitur
1st pl.subligāmursubligābāmursubligābimur
2nd pl.subligāminīsubligābāminīsubligābiminī
3rd pl.subligantursubligābantursubligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subligersubligārer
2nd sg.subligēris
subligēre
subligārēris
subligārēre
3rd sg.subligētursubligārētur
1st pl.subligēmursubligārēmur
2nd pl.subligēminīsubligārēminī
3rd pl.subligentursubligārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subligāsubligāre
pres. 2nd pl.subligātesubligāminī
fut. 2nd sg.subligātōsubligātor
fut. 3rd sg.subligātōsubligātor
fut. 2nd pl.subligātōte—
fut. 3rd pl.subligantōsubligantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubligāresubligārī
perfect infinitivesubligāvissesubligātum esse
future infinitivesubligātūrum essesubligātum īrī
present participlesubligāns—
perfect participle—subligātus
subligāta, subligātā, subligātae, subligātam, subligātārum, subligātās, subligātī, subligātōrum, subligātōs
future participlesubligātūrus
subligātūra, subligātūrā, subligātūrae, subligātūram, subligātūrārum, subligātūrās, subligātūre, subligātūrī, subligātūrīs, subligātūrō, subligātūrōrum, subligātūrōs, subligātūrum
subligandus
subliganda, subligandā, subligandae, subligandam, subligandārum, subligandās, subligande, subligandīs, subligandōrum, subligandōs
gerundsubligandī, subligandō, subligandumsupinesubligātum, subligātū

sub-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to bind or tie below, to bind on (mostly poet.; not in Cic.; syn. subnecto): vites, Cato, R. R. 33, 4; Plin. 17, 22, 35, § 197: lateri atque umeris ensem, Verg. A. 8, 459: clipeum sinistrae, id. ib. 11, 11: arma, Val. Fl. 5, 445; cf. poet., transf.: quem (virum) balteus asper Subligat, girds, id. 5, 579: tiaram extremā cervice, id. 6, 700 et saep.: subligata ludit, trussed up, tucked up, Mart. 7, 67, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubligō

Latin sub- Latin ligo Latin subligō From sub- + ligo.

In English words that came into English from subligō

  • subligaculumsubligāculum
  • subligationsubligatio

Quick answers

What does subligō mean in Latin?
subligō, a verb, means “to tie, bind below”.
What are the principal parts of subligō?
subligō, subligāre, subligāvī, subligātum (first conjugation).
How do you pronounce subligō?
In classical Latin, [ˈsʊb.lɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.li.ɡo].
Where does subligō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subligō.