LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumligō

circumligō (present infinitive circumligāre, perfect active circumligāvī, supine circumligātum)
Classical[kɪrˈkʊm.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.li.ɡo]

Meaning

  1. to bind (around)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumligōcircumligābamcircumligābōcircumligāvīcircumligāveramcircumligāverō
circumligārō
2nd sg.circumligāscircumligābāscircumligābiscircumligāvistī
circumligāstī
circumligāverās
circumligārās
circumligāveris
3rd sg.circumligatcircumligābatcircumligābitcircumligāvitcircumligāverat
circumligārat
circumligāverit
circumligārit
1st pl.circumligāmuscircumligābāmuscircumligābimuscircumligāvimuscircumligāverāmuscircumligāverimus
circumligārimus
2nd pl.circumligātiscircumligābātiscircumligābitiscircumligāvistis
circumligāstis
circumligāverātis
circumligārātis
circumligāveritis
circumligāritis
3rd pl.circumligantcircumligābantcircumligābuntcircumligāvērunt
circumligāvēre, circumligārunt
circumligāverant
circumligārant
circumligāverint
circumligārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumligemcircumligāremcircumligāverim
circumligārim
circumligāvissem
circumligāssem
2nd sg.circumligēscircumligārēscircumligāverīscircumligāvissēs
circumligāssēs
3rd sg.circumligetcircumligāretcircumligāverit
circumligārit
circumligāvisset
circumligāsset
1st pl.circumligēmuscircumligārēmuscircumligāverīmus
circumligārīmus
circumligāvissēmus
circumligāssēmus
2nd pl.circumligētiscircumligārētiscircumligāverītis
circumligārītis
circumligāvissētis
circumligāssētis
3rd pl.circumligentcircumligārentcircumligāverint
circumligārint
circumligāvissent
circumligāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumligorcircumligābarcircumligābor
2nd sg.circumligāris
circumligāre
circumligābāris
circumligābāre
circumligāberis
circumligābere
3rd sg.circumligāturcircumligābāturcircumligābitur
1st pl.circumligāmurcircumligābāmurcircumligābimur
2nd pl.circumligāminīcircumligābāminīcircumligābiminī
3rd pl.circumliganturcircumligābanturcircumligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumligercircumligārer
2nd sg.circumligēris
circumligēre
circumligārēris
circumligārēre
3rd sg.circumligēturcircumligārētur
1st pl.circumligēmurcircumligārēmur
2nd pl.circumligēminīcircumligārēminī
3rd pl.circumligenturcircumligārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumligācircumligāre
pres. 2nd pl.circumligātecircumligāminī
fut. 2nd sg.circumligātōcircumligātor
fut. 3rd sg.circumligātōcircumligātor
fut. 2nd pl.circumligātōte—
fut. 3rd pl.circumligantōcircumligantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumligārecircumligārī
perfect infinitivecircumligāvisse
circumligāsse
circumligātum esse
future infinitivecircumligātūrum essecircumligātum īrī
present participlecircumligāns—
perfect participle—circumligātus
circumligāta, circumligātā, circumligātae, circumligātam, circumligātārum, circumligātās, circumligātī, circumligātōrum, circumligātōs
future participlecircumligātūrus
circumligātūra, circumligātūrā, circumligātūrae, circumligātūram, circumligātūrārum, circumligātūrās, circumligātūre, circumligātūrī, circumligātūrīs, circumligātūrō, circumligātūrōrum, circumligātūrōs, circumligātūrum
circumligandus
circumliganda, circumligandā, circumligandae, circumligandam, circumligandārum, circumligandās, circumligande, circumligandīs, circumligandōrum, circumligandōs
gerundcircumligandī, circumligandō, circumligandumsupinecircumligātum, circumligātū

circum-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.
I. Aliquid alicui rei, to bind something to something' natam mediae circumligat hastae, * Verg. A. 11, 555' spongias hydropicis, Plin 31, 11, 47, § 128.—More freq.,
II. Aliquid aliquā re, to bind something with something, to encompass, surround: stirpem salice, Cato, R. R. 40, 2: ferrum stuppā, Liv 21, 8, 10: totas (radices) caespite, Plin. 17, 11, 16, § 86' Roscius circumligatus angui, * Cic. Div. 2, 31, 66; Plin. 28, 2, 5, § 29. —More generally: globum undis, to surround, Sil. 14, 347: aliquem umbrā, Stat. Th. 8, 675.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Latin circumligō From circum- + ligō.

Quick answers

What does circumligō mean in Latin?
circumligō, a verb, means “to bind (around)”.
What are the principal parts of circumligō?
circumligō, circumligāre, circumligāvī, circumligātum (first conjugation).
How do you pronounce circumligō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.lɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.li.ɡo].