verbfirst conjugation
religō
religō (present infinitive religāre, perfect active religāvī, supine religātum)
Classical[ˈrɛ.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈrɛː.li.ɡo]
Meaning
- to bind fast
- to moor
- rareto unbind
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | religō | religābam | religābō | religāvī | religāveram | religāverō |
| 2nd sg. | religās | religābās | religābis | religāvistī | religāverās | religāveris |
| 3rd sg. | religat | religābat | religābit | religāvit | religāverat | religāverit |
| 1st pl. | religāmus | religābāmus | religābimus | religāvimus | religāverāmus | religāverimus |
| 2nd pl. | religātis | religābātis | religābitis | religāvistis | religāverātis | religāveritis |
| 3rd pl. | religant | religābant | religābunt | religāvērunt religāvēre | religāverant | religāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | religem | religārem | religāverim | religāvissem |
| 2nd sg. | religēs | religārēs | religāverīs | religāvissēs |
| 3rd sg. | religet | religāret | religāverit | religāvisset religāsset |
| 1st pl. | religēmus | religārēmus | religāverīmus | religāvissēmus |
| 2nd pl. | religētis | religārētis | religāverītis | religāvissētis |
| 3rd pl. | religent | religārent | religāverint | religāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | religor | religābar | religābor |
| 2nd sg. | religāris religāre | religābāris religābāre | religāberis religābere |
| 3rd sg. | religātur | religābātur | religābitur |
| 1st pl. | religāmur | religābāmur | religābimur |
| 2nd pl. | religāminī | religābāminī | religābiminī |
| 3rd pl. | religantur | religābantur | religābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | religer | religārer |
| 2nd sg. | religēris religēre | religārēris religārēre |
| 3rd sg. | religētur | religārētur |
| 1st pl. | religēmur | religārēmur |
| 2nd pl. | religēminī | religārēminī |
| 3rd pl. | religentur | religārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | religā | religāre |
| pres. 2nd pl. | religāte | religāminī |
| fut. 2nd sg. | religātō | religātor |
| fut. 3rd sg. | religātō | religātor |
| fut. 2nd pl. | religātōte | — |
| fut. 3rd pl. | religantō | religantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | religāre | religārī |
| perfect infinitive | religāvisse | religātum esse |
| future infinitive | religātūrum esse | religātum īrī |
| present participle | religāns religante, religantem, religantēs, religantī, religantia, religantibus, religantis, religantīs, religantium | — |
| perfect participle | — | religātus religāta, religātā, religātae, religātam, religātārum, religātās, religātī, religātōrum, religātōs |
| future participle | religātūrus religātūra, religātūrā, religātūrae, religātūram, religātūrārum, religātūrās, religātūre, religātūrī, religātūrīs, religātūrō, religātūrōrum, religātūrōs, religātūrum | religandus |
gerundreligandī, religandō, religandumsupinereligātum, religātū
rĕ-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.
I. To bind back or behind, to bind or fasten up, to bind fast (freq. and class.).
A. Lit.: aspicite (Prometheum) religatum asperis Vinctumque saxis, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 23; cf.:
trahit Hectorem ad currum religatum Achillis, id. ib. 1, 44, 105; and: (Andromedam) ad duras religatam bracchia cautes Vidit, Ov. M. 4, 671; 683: manus post terga, Suet. Vit. 17: aliquem inter duos currus, Flor. 1, 3, 8: remos struppis, Liv. Andron. ap. Isid. 19, 4, 9: flavam comam, Hor. C. 1, 5, 4; cf.: religata comas in nodum, id. ib. 2, 11, 24: religata crines, id. ib. 4, 11, 5: navem ferreis manibus injectis, fastened with grapplingirons, grappled, Caes. B. C. 2, 6: transversas trabes axibus, id. ib. 2, 9, 2; cf. id. ib. § 5; 2, 10: restim ad pinnam muri, Liv. 8, 16: religato pro foribus cane, Suet. Vit. 16: religatos rite videbat Carpere gramen equos, Verg. A. 9, 352: capillum in vertice, Tac. G. 38: desectam herbam, to bind together, tie up, Col. 2, 18, 5; cf.: folia lactucae, Plin. 19, 8, 39, § 131: robora catenis, Luc. 2, 671: catenā religari, Ov. H. 10, 89: catenā aliquem, id. Am. 1, 6, 1; Flor. 3, 19: religavit (Raphael) illud (daemonium) in deserto, Vulg. Tob. 8, 3. —2. In partic., nautical t. t., to fasten or moor a ship to the shore:
naves ad terram religare, Caes. B. C. 3, 15; Plin. Pan. 82, 2 (with revincire): ab aggere classem, Verg. A. 7, 106: litore Threïcio classem, Ov. M. 13, 439: religata in litore pinus, id. ib. 14, 248; Hor. C. 1, 32, 7; id. S. 1, 5, 19; cf.: funem (navis) in Cretam, Cat. 64, 174: ab Emathio litore funem, Luc. 7, 860: funes ex arboribus ripae, Dig. 1, 8, 5 pr.—B. Trop., to bind, fasten, chain, fetter:
quae (prudentia) si extrinsecus religata pendeat, etc., bound to external things, Cic. Tusc. 3, 17, 37: hoc vinculo pietatis obstricti Deo et religati, Lact. 4, 28, 3; cf. id. 4, 28, 12: dapibusque simul religataque somno agmina, Claud. VI. Cons. Hon. 472.— II. To unbind (only poet. and in post-class. prose):
Cybele religat juga manu, Cat. 63, 84 (for which id. 63, 76: resolvens juga): vitem resolvere ac religare, Pall. 3, 13, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-ligō āvī, ātus, āre,
to bind back, fasten up, bind fast: (Prometheus) religatus asperis Vinctusque saxis, C. poët.: (Andromeda) ad duras religata bracchia cautes, O.: in comptum comas religata nodum, H.: religatis post tergum manibus, Cu.: navem ferreis manibus iniectis, fastened with grappling-irons, Cs.: captivus religatā ad pinnam muri reste suspensus, L.: religatos videbat Carpere gramen equos, tethered, V.: capillum in vertice, Ta.: catenā religari, O.—Of ships, to fasten, moor: navīs ad terram, Cs.: ab aggere classem, V.: religata in litore pinus, O.—To unbind, loosen: Cybele religat iuga manu, Ct.—Fig., to bind, fasten, chain, fetter: (prudentia) extrinsecus religata, bound to external things.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreligō
Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Latin religō From re- + ligō.
Descendants
- Catalanrelligar
- Italianrilegare
- Frenchrelierfrom Old French reloier
- Englishrelyfrom Old French reloier
- Englishreligate
- Portuguesereligar
- Spanishreligar
- Sicilianrilijari
In English words that came into English from religō
- religionreligiō
- relyreligō
- religiousreligiōsus
- religatereligātus
- religiophobiareligiō