LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

praeligō

praeligō (present infinitive praeligāre, perfect active praeligāvī, supine praeligātum)
Classical[ˈprae̯.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈprɛː.li.ɡo]

Meaning

  1. to bind
  2. to tether

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeligōpraeligābampraeligābōpraeligāvīpraeligāverampraeligāverō
praeligārō
2nd sg.praeligāspraeligābāspraeligābispraeligāvistī
praeligāstī
praeligāverās
praeligārās
praeligāveris
3rd sg.praeligatpraeligābatpraeligābitpraeligāvitpraeligāverat
praeligārat
praeligāverit
praeligārit
1st pl.praeligāmuspraeligābāmuspraeligābimuspraeligāvimuspraeligāverāmuspraeligāverimus
praeligārimus
2nd pl.praeligātispraeligābātispraeligābitispraeligāvistis
praeligāstis
praeligāverātis
praeligārātis
praeligāveritis
praeligāritis
3rd pl.praeligantpraeligābantpraeligābuntpraeligāvērunt
praeligāvēre, praeligārunt
praeligāverant
praeligārant
praeligāverint
praeligārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeligempraeligārempraeligāverim
praeligārim
praeligāvissem
praeligāssem
2nd sg.praeligēspraeligārēspraeligāverīspraeligāvissēs
praeligāssēs
3rd sg.praeligetpraeligāretpraeligāverit
praeligārit
praeligāvisset
praeligāsset
1st pl.praeligēmuspraeligārēmuspraeligāverīmus
praeligārīmus
praeligāvissēmus
praeligāssēmus
2nd pl.praeligētispraeligārētispraeligāverītis
praeligārītis
praeligāvissētis
praeligāssētis
3rd pl.praeligentpraeligārentpraeligāverint
praeligārint
praeligāvissent
praeligāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praeligorpraeligābarpraeligābor
2nd sg.praeligāris
praeligāre
praeligābāris
praeligābāre
praeligāberis
praeligābere
3rd sg.praeligāturpraeligābāturpraeligābitur
1st pl.praeligāmurpraeligābāmurpraeligābimur
2nd pl.praeligāminīpraeligābāminīpraeligābiminī
3rd pl.praeliganturpraeligābanturpraeligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praeligerpraeligārer
2nd sg.praeligēris
praeligēre
praeligārēris
praeligārēre
3rd sg.praeligēturpraeligārētur
1st pl.praeligēmurpraeligārēmur
2nd pl.praeligēminīpraeligārēminī
3rd pl.praeligenturpraeligārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeligāpraeligāre
pres. 2nd pl.praeligātepraeligāminī
fut. 2nd sg.praeligātōpraeligātor
fut. 3rd sg.praeligātōpraeligātor
fut. 2nd pl.praeligātōte—
fut. 3rd pl.praeligantōpraeligantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeligārepraeligārī
perfect infinitivepraeligāvisse
praeligāsse
praeligātum esse
future infinitivepraeligātūrum essepraeligātum īrī
present participlepraeligāns—
perfect participle—praeligātus
praeligāta, praeligātā, praeligātae, praeligātam, praeligātārum, praeligātās, praeligātī, praeligātōrum, praeligātōs
future participlepraeligātūrus
praeligātūra, praeligātūrā, praeligātūrae, praeligātūram, praeligātūrārum, praeligātūrās, praeligātūre, praeligātūrī, praeligātūrīs, praeligātūrō, praeligātūrōrum, praeligātūrōs, praeligātūrum
praeligandus
praeliganda, praeligandā, praeligandae, praeligandam, praeligandārum, praeligandās, praeligande, praeligandīs, praeligandōrum, praeligandōs
gerundpraeligandī, praeligandō, praeligandumsupinepraeligātum, praeligātū

prae-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.
I. To bind on before, to bind: arida sarmenta praeligantur cornibus boum, Liv. 22, 16: cauda pecoris quam arctissime praeligata, Plin. 29, 2, 10, § 38: salice marginem, id. 17, 14, 24, § 109.—
II. To bind around, tie about a thing: statuae coronam candida fascia praeligatam imponere, Suet. Caes. 79: pars palmitis praeligata, Plin. 17, 22, 35, § 180: linum, quo praeligata infra caput vipera pependerit, id. 30, 5, 12, § 40.—
2. Transf.
a. To bind up, tie up: os praeligatum, Cic. Inv. 2, 50, 149: vulnera nodo Herculis, Plin. 28, 6, 17, § 63.—
b. To cover, veil: vestibus capita, Petr. 102, 16.—
B. Trop., to bind, fetter, charm: o praeligatum pectus! bound up, i. e. obdurate, Plaut. Bacch. 1, 2, 28.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraeligō

Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Latin praeligō From prae- + ligō.

Quick answers

What does praeligō mean in Latin?
praeligō, a verb, means “to bind; to tether”.
What are the principal parts of praeligō?
praeligō, praeligāre, praeligāvī, praeligātum (first conjugation).
How do you pronounce praeligō?
In classical Latin, [ˈprae̯.lɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɛː.li.ɡo].
Where does praeligō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praeligō.