verbfirst conjugation
praeligō
praeligō (present infinitive praeligāre, perfect active praeligāvī, supine praeligātum)
Classical[ˈprae̯.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈprɛː.li.ɡo]
Meaning
- to bind
- to tether
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeligō | praeligābam | praeligābō | praeligāvī | praeligāveram | praeligāverō praeligārō |
| 2nd sg. | praeligās | praeligābās | praeligābis | praeligāvistī praeligāstī | praeligāverās praeligārās | praeligāveris |
| 3rd sg. | praeligat | praeligābat | praeligābit | praeligāvit | praeligāverat praeligārat | praeligāverit praeligārit |
| 1st pl. | praeligāmus | praeligābāmus | praeligābimus | praeligāvimus | praeligāverāmus | praeligāverimus praeligārimus |
| 2nd pl. | praeligātis | praeligābātis | praeligābitis | praeligāvistis praeligāstis | praeligāverātis praeligārātis | praeligāveritis praeligāritis |
| 3rd pl. | praeligant | praeligābant | praeligābunt | praeligāvērunt praeligāvēre, praeligārunt | praeligāverant praeligārant | praeligāverint praeligārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeligem | praeligārem | praeligāverim praeligārim | praeligāvissem praeligāssem |
| 2nd sg. | praeligēs | praeligārēs | praeligāverīs | praeligāvissēs praeligāssēs |
| 3rd sg. | praeliget | praeligāret | praeligāverit praeligārit | praeligāvisset praeligāsset |
| 1st pl. | praeligēmus | praeligārēmus | praeligāverīmus praeligārīmus | praeligāvissēmus praeligāssēmus |
| 2nd pl. | praeligētis | praeligārētis | praeligāverītis praeligārītis | praeligāvissētis praeligāssētis |
| 3rd pl. | praeligent | praeligārent | praeligāverint praeligārint | praeligāvissent praeligāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeligor | praeligābar | praeligābor |
| 2nd sg. | praeligāris praeligāre | praeligābāris praeligābāre | praeligāberis praeligābere |
| 3rd sg. | praeligātur | praeligābātur | praeligābitur |
| 1st pl. | praeligāmur | praeligābāmur | praeligābimur |
| 2nd pl. | praeligāminī | praeligābāminī | praeligābiminī |
| 3rd pl. | praeligantur | praeligābantur | praeligābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praeliger | praeligārer |
| 2nd sg. | praeligēris praeligēre | praeligārēris praeligārēre |
| 3rd sg. | praeligētur | praeligārētur |
| 1st pl. | praeligēmur | praeligārēmur |
| 2nd pl. | praeligēminī | praeligārēminī |
| 3rd pl. | praeligentur | praeligārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praeligā | praeligāre |
| pres. 2nd pl. | praeligāte | praeligāminī |
| fut. 2nd sg. | praeligātō | praeligātor |
| fut. 3rd sg. | praeligātō | praeligātor |
| fut. 2nd pl. | praeligātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praeligantō | praeligantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praeligāre | praeligārī |
| perfect infinitive | praeligāvisse praeligāsse | praeligātum esse |
| future infinitive | praeligātūrum esse | praeligātum īrī |
| present participle | praeligāns | — |
| perfect participle | — | praeligātus praeligāta, praeligātā, praeligātae, praeligātam, praeligātārum, praeligātās, praeligātī, praeligātōrum, praeligātōs |
| future participle | praeligātūrus praeligātūra, praeligātūrā, praeligātūrae, praeligātūram, praeligātūrārum, praeligātūrās, praeligātūre, praeligātūrī, praeligātūrīs, praeligātūrō, praeligātūrōrum, praeligātūrōs, praeligātūrum | praeligandus praeliganda, praeligandā, praeligandae, praeligandam, praeligandārum, praeligandās, praeligande, praeligandīs, praeligandōrum, praeligandōs |
gerundpraeligandī, praeligandō, praeligandumsupinepraeligātum, praeligātū
prae-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.
I. To bind on before, to bind:
arida sarmenta praeligantur cornibus boum, Liv. 22, 16: cauda pecoris quam arctissime praeligata, Plin. 29, 2, 10, § 38: salice marginem, id. 17, 14, 24, § 109.—II. To bind around, tie about a thing:
statuae coronam candida fascia praeligatam imponere, Suet. Caes. 79: pars palmitis praeligata, Plin. 17, 22, 35, § 180: linum, quo praeligata infra caput vipera pependerit, id. 30, 5, 12, § 40.—2. Transf.
a. To bind up, tie up:
os praeligatum, Cic. Inv. 2, 50, 149: vulnera nodo Herculis, Plin. 28, 6, 17, § 63.—b. To cover, veil:
vestibus capita, Petr. 102, 16.—B. Trop., to bind, fetter, charm: o praeligatum pectus! bound up, i. e. obdurate, Plaut. Bacch. 1, 2, 28.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-ligō —, ātus, āre,
to bind on before, bind to: fasces praeligantur cornibus, L.—To bind up, tie up: os praeligatum.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraeligō
Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Latin praeligō From prae- + ligō.