noun · masculinethird declension
collēctor
collēctor m (genitive collēctōris, feminine collēctrīx)
Classical[kɔlˈleːk.tɔr]Ecclesiastical[kolˈlɛk.tor]
Meaning
- fellow student
397 CE – 401 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, Confessiones 1.17.27
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | collēctor | collēctōrēs |
| genitive | collēctōris | collēctōrum |
| dative | collēctōrī | collēctōribus |
| accusative | collēctōrem | collēctōrēs |
| ablative | collēctōre | collēctōribus |
| vocative | collēctor | collēctōrēs |
col-lector (conl-), ōris, m.,
I. a fellow-student, Aug. Conf. 1, 17.
Origins
From col- + lēctor.