LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
pronounrelative pronoun

quī1

quī (feminine quae, neuter quod)
Classical[ˈkʷiː]Ecclesiastical[ˈkʷiː]
№ 3 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. pronounrelativewho, that, which, what
    Mūsae, quae pedibus magnum pulsātis OlympumO Muses, who with your feet press great Olympus...239 BCE – 169 BCE, Ennius, Annales 1 (fragment in Varro, De Lingua Latina 7.20)
    Ea quī cōnficeret, C. Trebōnium lēgātum relinquit.To complete these arrangements, he leaves Gaius Trebonius in command. (literally, “Who would take care of these things, he leaves Gaius Trebonius as legate.”)c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 7.11

In the readers how our graded readers gloss it

which (things)
quae — in Seneca, ch. XII

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequī
quei
quae
quai
quod
genitivecuius
quoius
cuius
quoius
cuius
quoius
dativecui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
cui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
cui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
accusativequemquamquod
ablativequō
quī
quā
quī
quō
quī
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequī
quei
quaequae
genitivequōrumquārumquōrum
dativequibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
accusativequōsquāsquae
ablativequibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis

qui, quae, quod (old forms: nom. quei;
I. gen. quojus; dat. quoi, and in inscrr. QVOEI, QVOIEI, and QVEI; abl. qui; plur. ques or queis; fem. QVAI; neutr. qua; dat. and abl. queis and quĭs.—Joined with cum: quocum, quācum, quicum, quibuscum; rarely cum quo, Liv. 7, 33: cum quibus, id. 4, 5. — Placed also before other prepositions: quas contra, quem propter, etc.; v. h. praepp.), pron.
I. Interrog., who? which? what? what kind or sort of a? (adjectively; while quis, quid is used substantively; qui, of persons, asks for the character, quis usu. for the name).
A. In direct questions: quae haec daps est? qui festus dies? what sort of a feast? what kind of a festival? Liv. And. ap. Prisc. p. 752 P. (a transl. of Hom. Od. 1, 225: τίς δαΐς, τίς δὲ ὅμιλος ὅδʼ ἔπλετο; cf. Herm. Doctr. Metr. p. 619): Th. Quis fuit igitur? Py. Iste Chaerea. Th. Qui Chaerea? what Chærea? Ter. Eun. 5, 1, 8: qui color, nitor, vestitus? id. ib. 2, 2, 11: qui cantus dulcior inveniri potest? quod carmen aptius? qui actor in imitandā veritate jucundior? Cic. de Or. 2, 8, 34: virgo, quae patria est tua? Plaut. Pers. 4, 4, 88: occiso Sex. Roscio, qui primus Ameriam nuntiat? what sort of a person? Cic. Rosc. Am. 34, 96.—
B. In indirect discourse: scribis te velle scire, qui sit rei publicae status, what is the state of the country, Cic. Fam. 1, 7, 10: quae cura boum, qui cultus habendo Sit pecori ... Hinc canere incipiam, Verg. G. 1, 3: iste deus qui sit da, Tityre, nobis, id. E. 1, 18; 2, 19; 3, 8; id. A. 3, 608: nescimus qui sis, Cic. Div. in Caecil. 6, 20: qui sit, qui socium fraudarit, consideremus, id. Rosc. Com. 6, 17.—
II. Rel., who, which, what, that, referring to a substantive or pronoun as antecedent.
A. As a simple rel.
1. With antecedent expressed: habebat ducem Gabinium, quīcum quidvis rectissime facere posset, Cic. Phil. 2, 19, 48: ille vir, cui patriae salus dulcior fuit, id. Balb. 5, 11: vir acer, cui, etc., id. Brut. 35, 135: vir optimus, qui, etc., id. Fam. 14, 4, 2: Priscus, vir cujus, etc., Liv. 4, 46, 10; 23, 7, 4: quod ego fui ad Trasimenum, id tu hodie es, id. 30, 30, 12: collaria, quae vocantur maelium, Varr. R. R. 2, 9, 15: coloniam, quam Fregellas appellent, Liv. 8, 23: sucus, quem opobalsamum vocant, Plin. 12, 25, 54, § 116: sidere, quod Caniculam appellavimus, id. 18, 28, 68, § 272. —
2. With pronom. antecedent understood: QVI IN IVS VOCABIT, IVMENTVM DATO, Lex XII. Tabularum: SI ADORAT FVRTO, QVOD NEC MANIFESTVM ESCIT, ib. tab. 2, 1. 8: novistine hominem? ridicule rogitas, quīcum una cibum capere soleo, Plaut. Trin. 4, 2, 60: beati, quīs contigit, etc., Verg. A. 1, 95: fac, qui ego sum, esse te, Cic. Fam. 7, 23, 1. —
3. The rel. freq. agrees with the foll. word: est locus in carcere, quod Tullianum appellatur, Sall. C. 55, 3: ealoca, quae Numidia appellatur, id. J. 18, 11: exstat ejus peroratio, qui epilogus dicitur, Cic. Brut. 33, 127: justa gloria, qui est fructus virtutis, id. Pis. 24, 57: domicilia conjuncta, quas urbes dicimus, id. Sest. 42, 91. —
4. Sometimes it agrees with the logical, not the grammatical antecedent: ne tu me arbitrare beluam, qui non novisse possim, quīcum aetatem exegerim, Plaut. Trin. 4, 2, 112: ubi est scelus qui me perdidit? Ter. And. 3, 5, 1: hoc libro circumcisis rebus, quae non arbitror pertinere ad agriculturam, Varr. R. R. 1, 1, 11: abundantia earum rerum, quae prima mortales ducunt, Sall. J. 41, 1; Cic. Fam. 2, 8, 2: illa furia muliebrium relligionum, qui, etc., id. ib. 1, 9, 15: alteram alam mittit, qui satagentibus occurrerent, Auct. B. Afr. 78. —
5. Relating to a remote subject: annis ferme DX post Romam conditam Livius fabulam dedit ... anno ante natum Ennium: qui (sc. Livius) fuit major natu quam Plautus et Naevius, Cic. Tusc. 1, 1, 3; v. the commentators ad loc.; Liv. 21, 26, 2; 31, 38, 10; 37, 14, 2; cf. Krehl ad Prisc. 2, 9, § 48, p. 91.—
6. The antecedent is sometimes repeated after the rel.: erant itinera duo, quibus itineribus, etc., Caes. B. G. 1, 6. —
7. In a question, with ne affixed: sed ubi Artotrogus hic est? Art. Stat propter virum fortem ... Mil. Quemne ego servavi in campis Curculioniis? whom I saved? Plaut. Mil. 1, 1, 9: quemne ego vidi? whom I saw? Ter. And. 4, 4, 29.—
B. With an accessory signif., causal or final, joined to the subj.
1. As, because, seeing that, since: Actio maluimus iter facere pedibus, qui incommodissime navigassemus, Cic. Att. 5, 9, 1: hospes, qui nihil suspicaretur, Cic. Verr. 2, 1, 25, § 64; ingrata es, ore quae caput nostro Incolume abstuleris, Phaedr. 1, 8, 11.—
2. Qui, with the subj., also follows dignus, indignus, aptus, idoneus, etc., answering the question, to or for what? dignus est, qui imperet, i. e. to, Cic. Leg. 3, 2, 5: dignum esse dicunt, quīcum in tenebris mices, id. Off. 3, 19, 77: socios haud indignos judicas, quos in fidem receptos tuearis, Liv. 23, 43: idoneus nemo fuit quem imitarere, Cic. Verr. 2, 3, 16, § 41.—
3. Also after demonstrr. or clauses expressing or implying a quality or degree which is defined or explained in the rel.-clause: qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate? Cic. Off. 3, 33, 117: nullo modo videre potest quicquam esse utile, quod non honestum sit, id. ib. 3, 19, 77: non sumus ii, quibus nihil verum esse videatur, id. N. D. 1, 5, 12: nunc dicis aliquid quod ad rem pertineat, id. Rosc. Am. 18, 52: quis potest esse tam mente captus, qui neget? as that, that, to, id. Cat. 3, 9.—
4. To express a purpose, design, in order that, to: sunt autem multi, qui eripiunt aliis, quod aliis largiantur, Cic. Off. 1, 14, 43: Caesar equitatum praemisit, qui viderent, Caes. B. G. 1, 15: domi creant decem praetores, qui exercitui praeessent, Nep. Milt. 1, 4. —
C. The rel. serves as a connective, instead of is, ea, id, with a conj.: res loquitur ipsa, quae semper valet plurimum, and this, Cic. Mil. 20, 53: ratio docet esse deos, quo concesso, confitendum est, etc., id. N. D. 2, 30, 75.—
D. The rel. sometimes means, by virtue of, according to, such: quae tua natura est, according to your disposition, Cic. Fam. 13, 78, 2: qui meus amor in te est, such is my love, id. ib. 7, 2, 1.—
E. In neutr. sing.
a. Quod signifies,
1. As much as, as far as, what, = quantum: adjutabo quod potero, Ter. Heaut. 3, 1, 7: cura, quod potes, ut valeas, Cic. Fam. 14, 4, 6: quae tibi mandavi, velim ut cures, quod sine molestiā tuā facere poteris, id. Att. 1, 5, 7: tu tamen, quod poteris, nos consiliis juvabis, id. ib. 10, 2, 2; 11, 2, 2; 11, 12, 4; id. Fam. 3, 2, 2: nihil cuiquam, quod suum dici vellet, Cic. Verr. 2, 4, 16, § 36: (Epicurus) se unus, quod sciam, sapientem profiteri est ausus, id. Fin. 2, 3, 7: quod tuo commodo fiat, id. Fam 4, 2, 4: quod litteris exstet, id. Tusc. 1, 16, 38: quod sciam, Plaut. Ps. 4, 6, 14: quod ad me attinet, as far as depends on me, for my part, Cic. Rosc. Am. 42, 122.— With ellips. of attinet: quod ad Caesarem crebri et non belli de eo rumores, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4; Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 7; Varr. L. L. 5, § 57 Müll.—With gen.: quod operae, so much trouble, Cic. Off. 1, 6, 19: quod aeris, Liv. 8, 20. —
2. Wherein: si quid est, Quod mea opera opus sit vobis, Ter. And. 4, 3, 23.—
b. Quo, abl. neutr., with compp. (with or without hoc, eo, or tanto): quo ... eo, by how much, by so much, the ... the: quo difficilius, hoc praeclarius, Cic. Off. 1, 19, 64.—
III. Indef., any one, any; with si, num, ne, v. quis: quaeritur, num quod officium aliud alio majus sit, Cic. Off. 1, 3, 7: si qui graviore vulnere accepto equo deciderat, Caes. B. G. 1, 48: nisi si qui publice ad eam rem constitutus esset, Cic. Leg. 2, 26, 65: (BACANALIA) SEI QVA SVNT, S. C. de Bacchan.: ne qui forte putet, Cic. de Or. 1, 2, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷ-
  2. Proto-Indo-European*kʷos
  3. Proto-Italic*kʷoi
  4. Latinquī

Latin qui From earlier quei, from Proto-Italic *kʷoi, from Proto-Indo-European *kʷís, *kʷos.

determinerrelative/interrogative determiner
quī2
quī or quei or quis (feminine quae or quai or qua, neuter quod)
Classical[ˈkʷiː]Ecclesiastical[ˈkʷiː]
№ 3 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. interrogativewhat, what kind of, what sort of, which
    Qui est iste tuus sensus, quae cogitatio, Brutos ut non probes, Antonios probes...?2010 translation by D. R. Shackleton Bailey, revised by John T. Ramsey, Gesine Manuwal By what sentiment, what process of thought do you disapprove of the Bruti and approve of the Antonii...?44 BCE – 43 BCE, Cicero, Philippicae 10.4.7
    Qui enim cantus moderata oratione dulcior inveniri potest? Quod carmen artificiosa verborum conclusione aptius? Qui actor imitanda quam orator suscipienda veritate iucundior?What music can be found more sweet than the pronunciation of a well-ordered oration? What poem more agreeable than the skilful structure of prose? What actor has ever given greater pleasure in imitating, than an orator gives in supporting, truth?55 BCE, Cicero, De oratore 2.34
  2. indefinitenot clause initialusuallyany, any sort of
    Sī quae peregrīna nāvis in portum advenit, rogitant cuiātis sitIf any foreign ship comes into the port, they ask where it comes fromc. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 340–341
    Ariovistum [...] obsidēs nōbilissimī cuiusque līberōs poscere, et in eōs omnia exempla cruciatūsque ēdere, sī qua rēs nōn ad nūtum aut ad voluntātem eius facta sit.Ariovistus ... demanded the children of all the high nobles as hostages, and afflict them with every kind of cruelty, if anything wasn't done with his approval or for his pleasure.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.31
  3. indefinitenot clause initialany, any sort of
    Malum quod isti di deaeque omnes duint,c. 200 BCE, Plautus, Mostellaria 655 (Although Ussing 1875 interprets "malum quod" in Amphitruo 563 and like lines as equivalent to malum aliquod (“some/any evil”), others disagree and interpret "malum" in this context as an interjection)
    Malum quod tibī dī dabunt, sīc scelestu's.c. 191 BCE, Plautus, Pseudolus 1130

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequī
quei, quis
quae
quai, qua
quod
genitivecuius
quoius
cuius
quoius
cuius
quoius
dativecui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
cui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
cui
quoi, quoei, quoiī, quoiei
accusativequemquamquod
ablativequō
quī
quā
quī
quō
quī
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequī
quei
quaequae
qua
genitivequōrumquārumquōrum
dativequibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
accusativequōsquāsquae
qua
ablativequibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis
quibus
quīs, queis

quī,
I. adv. interrog., rel. and indef. [old abl. of 1. qui].
I. Interrog., in what manner? how? whereby? by what means? why?
A. In direct questions: quī minus eadem histrioni sit lex quae summo viro? Plaut. Am. prol. 76: Quī, amabo? id. Bacch. 1, 1, 19: quī scire possum? id. ib. 2, 2, 13: Quī in mentem venit tibi istuc facinus facere? id. ib. 4, 4, 31: Quī non? id. ib. 5, 2, 44: quī vero dupliciter? id. Mil. 2, 3, 25: quī vero? id. Merc. 2, 3, 60: quī scis? Ter. And. 2, 1, 2: quī istuc facere potuit? id. Eun. 4, 3, 15: quī potui melius? id. Ad. 2, 2, 7: sed nos deum nisi sempiternum intellegere quī possumus? Cic. N. D. 1, 10, 25: quī potest esse in ejusmodi trunco sapientia? id. ib. 1, 30, 84: quī potest? id. Ac. 2, 31, 100: quī ego minus in Africam traicerem, Liv. 28, 43, 18.—
B. In indirect questions: nimis demiror, quī illaec me donatum esse aureā paterā sciat, Plaut. Am. 2, 2, 133: quī istuc credam ita esse, mihi dici velim, Ter. Phorm. 5, 6, 15: nec quī hoc mihi eveniat scio, id. Hec. 2, 3, 6: neque videre, quī conveniat, Liv. 42, 50. —
C. In curses (cf. Gr. πῶς, and Lat. utinam), how, would that, if but: quī illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 14 (Trag. Rel. v. 377 Vahl.): quī te Juppiter dique omnes perduint! Plaut. Men. 5, 5, 31: quī istum di perdant! id. Trin. 4, 2, 78: quī te di omnes perdant! id. ib. 4, 2, 155; Ter. Phorm. 1, 2, 73.—Ellipt.: quī illi di irati! Cic. Att. 4, 7, 1.—
II. Rel., wherewith, whereby, wherefrom, how (referring to all genders and both numbers).
1. In gen.: date ferrum, quī me animā privem, Enn. ap. Non. p. 474, 30 (Trag. Rel. v. 233 Vahl.): patera, quī Pterela potitare rex est solitus, Plaut. Am. 1, 1, 104; 1, 3, 37: sucophantia, quī admutiletur miles, id. Mil. 3, 1, 172; id. Capt. 1, 1, 33; 3, 4, 24: mihi dari ... vehicla quī vehar, id. Aul. 3, 5, 28: multa concurrunt simul, Quī conjecturam hanc facio, Ter. And. 3, 2, 32: in tantā paupertate decessit, ut quī efferretur, vix reliquerit, Nep. Arist. 3, 2.—
2. Esp., of price, at what price, for how much, = quanti: indica minumo daturus quī sis, quī duci queat, Plaut. Pers. 4, 4, 41: quī datur, tanti indica, id. ib. 4, 4, 109: ut quantum possit quīque liceat veneant, id. Men. 3, 3, 25.—
B. Transf., that, in order that: Ca. Restim volo mihi emere. Ps. Quam ob rem? Ca. Quī me faciam pensilem, Plaut. Ps. 1, 1, 87: ut det, quī fiamus liberi, id. Aul. 2, 4, 31: facite, fingite, invenite, efficite, quī detur tibi: Ego id agam, mihi quī ne detur, Ter. And. 2, 1, 34 sq.—
C. Indef. (only with particles of emphasis and assurance; cf. Gr. πώς, and v. Fleck. Krit. Misc. p. 28; Lorenz ad Plaut. Most. 811; Brix ad Plaut. Capt. 550), in some way, somehow, surely (ante-class.); with hercle: hercle quī, ut tu praedicas, Cavendumst me aps te irato, Plaut. Ps. 1, 5, 58: hercle quī multo improbiores sunt, quam a primo credidi, id. Most. 3, 2, 139: hercle quī aequom postulabat senex, id. Stich. 4, 1, 53; id. Men. 2, 3, 74.—With edepol: edepol quī te de isto multi cupiunt nunc mentirier, Plaut. Mil. 3, 1, 184: edepol quī quom hanc magis contemplo, magis placet, id. Pers. 4, 4, 15; id. Am. 2, 2, 144.—With at (cf. atquī), and yet, but somehow: Gr. Non audio. Tr. At pol quī audies, Plaut. Rud. 4, 3, 9; id. Am. 2, 2, 73.— With quippe: horum tibi istic nihil eveniet, quippe quī ubi quod subripias nihil est, Plaut. Aul. 2, 5, 22: ea nimiast ratio, quippe quī certo scio, etc., id. Truc. 1, 1, 49: quippe quī Magnarum saepe id remedium aegritudinumst, Ter. Heaut. 3, 2, 27.—With ut: an id est sapere, ut quī beneficium a benevolente repudies? Plaut. Trin. 3, 2, 11: et eum morbum mi esse, ut quī med opus sit insputarier? id. Capt. 3, 4, 21; id. Bacch. 2, 3, 49.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷ-
  2. Proto-Indo-European*kʷos
  3. Proto-Italic*kʷoi
  4. Latinquī

Latin qui From earlier quei, from Proto-Italic *kʷoi, from Proto-Indo-European *kʷís, *kʷos.

Gallo-Romance
  • Catalanqui
  • Frenchqui
  • Frenchque
  • Picardqui
Balkano-Romance
  • Romaniancine
  • Romaniancui
  • Aromaniantsini
  • Aromaniancui
Ibero-Romance
  • Portuguesequemfrom Old Galician-Portuguese quen
  • Spanishquienfrom Old Spanish qui
  • Aragonesequi
  • Galicianquenfrom Old Galician-Portuguese quen
Italo-Romance
  • Italianchi
  • Siciliancui
  • Siciliancu'
Borrowings
  • Albanianqë
  • Interlinguaqui
adverb
quī3
quī (not comparable)
Classical[ˈkʷiː]Ecclesiastical[ˈkʷiː]
№ 3 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. interrogativenot comparableIn what way? how? whereby? by what means? why?
  2. not comparablerelativewherewith, whereby, wherefrom, how; that, in order that
  3. indefinitenot comparablesomehow, surely
  4. interrogativenot comparablerareat what price, (for) how much, how dear?
    Indica, minimo daturus qui sis, qui duci queat.Tell me the cheapest at which you'll part from her, for how much I can take her with me.c. 197 BCE, Plautus, Persa 590
  5. not comparablerarerelativeat which price, for how much, as dear as
    Haec me curaturum dicito—I'll tell her how I intend to discharge this matter, that they can be sold the faster and as dear as they be valued.c. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 3.3.24–25

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

quī adv.
old abl. of 1 qui.—Interrog, in what manner? how? whereby? by what means? why? : Qui scis? T.: Qui potui melius? T.: deum nisi sempiternum intellegere qui possumus?: deus falli qui potuit?: inimicus non esse qui potest?: Qui fit, Maecenas, ut, etc., H.: qui istuc credam ita esse, mihi dici velim, T.: quaero qui scias: neque videre, qui conveniat, L.— Relat., wherewith, whereby, wherefrom, how : multa concurrunt simul, Qui coniecturam hanc facio, T.: in tantā paupertate decessit, ut qui efferretur, vix reliquerit, enough to bury him , N.: Facite, fingite, invenite, efficite, qui detur tibi; Ego id agam, mihi qui ne detur, in order that , T.—Indef, somehow, in some way : qui illum di omnes perduint, T.: qui illi di irati!

Origins

Old instrumental case of quis, from Proto-Indo-European *kʷíh₁ (“how?”). Cognate with English why.

Quick answers

What does quī mean in Latin?
quī, a pronoun, means “who, that, which, what”.
How do you pronounce quī?
In classical Latin, [ˈkʷiː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkʷiː].
Where does quī come from?
Proto-Indo-European *kʷ- → Proto-Indo-European *kʷos → Proto-Italic *kʷoi → Latin quī.