quīn1
Meaning
- not comparableusuallyhow come not, why don't I/you/he ..., how about? (in questioning suggestions)
Quīn tū tacēs!
Why don't you shut up!c. 190 BCE, Plautus, Curculio 84Quīn accingeris?
Why not prepare yourself?27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 1.47 - futurenot comparablesubjunctiveusuallycome on, let's, ...then! (adding force)
GETA Ego sum missu(s) tē ut requīrerem atque addūcerem. ANTIPHO Em quīn ergō rape mē - quid cessās?
GETA I've been sent to find and bring you back. ANTIPHO Well, here I am - grab me then! What are you waiting for?161 BCE, Publius Terentius Afer, Phormio 881 - emphaticnot comparableStrengthened by various adverbs
quīn etiam
and moreoverquīn et
and furthermore - emphaticnot comparableUsed to emphasise an objection to the previous statement: why, but ...!
SOSIA Quid, malum, non sum ego servos Amphitruōnis Sōsia? […] MERCVRIVS Quid, domum vostram? SO. Ita enim vērō! MER. Quīn quae dīxistī modo omnia ēmentītu·s: equidem Sōsia Amphitruōnis sum!
SOSIA What the hell? Am I not Sosia, Amphitryon's slave? […] MERCURY What, your house?! SO. Yes, my house! MER. Why, but everything you've just said you've dreamt up: Amphitryon's Sosia is me!c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 410-411AMPHITRVO Nimia memorās mīra. Sed vīdistīn uxōrem meam? SOSIA Quīn intrō īre in aedīs numquam licitum est! AM. Quis tē prohibuit?
AMPHITRYON What a strange story you're telling me! But have you seen my wife? SOSIA But I've been told to never ever enter the house! AM. Who told you not to?c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 616-617
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vix me contineo quin lacrimem
- to be hardly able to restrain one's tears.
- vix mihi tempero quin lacrimem
- to be hardly able to restrain one's tears.
- nullam moram interponere, quin (Phil. 10. 1. 1)
- to make all possible haste to...
- nullum tempus intermittere, quin (also ab opere, or ad opus)
- to devote every spare moment to...; to work without intermission at a thing.
quid stas, lapis? Quin accipis? Ter. Heaut. 4, 7, 4: quin experimur, id. Phorm. 3, 3, 5 Fleck. (Umpf experiemur): quin continetis vocem? Cic. Rab. Perd. 6, 18: quin potius pacem aeternam Exercemus? Verg. A. 4, 99: quin igitur ulciscimur Graeciam? Curt. 5, 7, 4: quin conscendimus equos? why not mount our horses? Liv. 1, 57.—quin me aspice et contempla, Plaut. Most. 1, 3, 16: quin uno verbo dic, quid est, quod me velis, just say in one word! Ter. And. 1, 1, 18: quin tu hoc crimen obice ubi licet agere, i. e. you had better, Cic. Rosc. Com. 9, 25. — quin illi congrederentur acie inclinandamque semel fortunae rem darent, Liv. 3, 61, 14; 4, 43, 11; 40, 40, 4.—curiosus nemo est quin sit malevolus, Plaut. Stich. 2, 1, 54: neque aequom est occultum id haberi, quin participem te, id. Aul. 2, 1, 13; id. Cas. 2, 8, 68: nulla causast quin me condones cruci, id. Rud. 4, 4, 26: ut nullo modo Introire possem, quin me viderent, Ter. Eun. 5, 2, 2: facere non possum, quin ad te mittam, I cannot forbear sending to you, Cic. Att. 12, 27, 3: cum causae nihil esset, quin secus indicaret, id. Quint. 9, 32: nihil abest, quin sim miserrimus, id. Att. 11, 15, 3: neminem conveni, quin omnes mihi maximas gratias agant, id. Fam. 9, 14, 1: nemo est, quin ubivis quam ibi ubi est, esse malit, id. ib. 6, 1, 1: repertus est nemo quin mori diceret satius est, Cic. Verr. 2, 2, 36, § 88: nemo, qui aliquo esset in numero, scripsit orationem quin redigeret omnis sententias, etc., id. Or. 61, 208: nihil praetermisi, quin enucleate ad te scriberem, id. Q. Fr. 3, 3, 1: neque ullus flare ventus poterat quin aliquā ex parte secundum cursum haberent, Caes. B. C. 3, 47: nulli ex itinere excedere licebat quin ab equitatu Caesaris exciperetur, without being cut off, id. ib. 1, 79: nullum fere tempus intermiserunt, quin trans Rhenum legatos mitterent, without sending, id. B. G. 5, 55: in castello nemo fuit omnino militum quin vulneraretur, id. B. C. 3, 53: quid recusare potest, quin et socii sibi consulant, Liv. 32, 21: vix superat, quin triumphus decernatur, it wants little that, Quadrig. ap. Gell. 17, 13, 5: paene factum est, quin castra relinquerentur, i.e. they were very near deserting their camp, id. ib. 17, 13, 5.— So quin (= quī non) stands for a rel. abl. of time: neque ullum fere tempus intercessit quin aliquem de motu Gallorum nuntium acciperet, Caes. B. G. 5, 53.— More rarely quin stands for quae non, quod non, etc.: nulla est civitas quin ad id tempus partem senatus Cordubam mitteret. Caes. B. C. 2, 19: nulla fuit Thessaliae civitas quin Caesari pareret, id. ib. 3, 81: nulla (natura), quin suam vim retineat, Cic. Fin. 4, 13, 32: horum autem nihil est quin intereat, id. N. D. 3, 12, 30; id. Rep. 1, 2, 2: nihil est quin male narrando possit depravari, Ter. Phorm. 4, 4, 16: nihil tam difficilest quin investigare possiet, id. Heant. 4, 2, 8: cum nemo esset, quin hoc se audisse liquido diceret, Cic. Verr. 2, 3, 59, § 136: Messanam nemo venit, quin viderit, id. ib. 2, 4, 4, § 7: nego ullam picturam fuisse, quin inspexerit, id. ib. 2, 4, 1, § 1; cf. Gell. 17, 13, 2 sq., and Cato ap. Gell. ib. § 3.— 2. Esp. after words expressing hesitation (usu. with neg.): non dubitaturum, quin cederet, Cic Mil. 23, 63: nolite dubitare, quin, id. Imp. Pomp. 23, 68: et vos non dubitatis, quin, id. Agr. 2, 26, 69: dubitatis, Quirites, quin hoc tantum boni in rem publicam conferatis? id. Imp. Pomp. 16, 49. — non dubitabat, quin, Cic. Att. 6, 2, 3: cave dubites, quin, id. Fam. 5, 20, 6: non dubitabat quin ... non posset, id. Att. 5, 11, 7; id. Tusc. 1, 36, 88: non esse dubium, quin . . . possent, no doubt that, Caes. B. G. 1, 4; Ter. And. 2, 3, 17: neque abest suspicio, quin, a suspicion that, Caes. B. G. 1, 4: quis ignerat, quin? who is ignorant that? who does not know that? Cic. Fl. 27, 64: dies fere nullus est, quin hic Satyrus domum meam ventitet, hardly a day passes that he does not come, id. Att. 1, 1, 3.— non quin ipse dissentiam, sed quod, not but that, Cic. Fam. 4, 7, 1: non quin breviter reddi responsum potuerit, Liv 2, 15. — Hercle quin tu recte dicis, Plaut. Merc. 2, 3, 77: credo; neque id injuria: quin Mihi molestum est, Ter. Heaut. 3, 3, 20: te nec hortor, nec rogo, ut domum redeas, quin hinc ipse evolare cupio, Cic. Fam. 7, 30, 1.— Esp. in reaching a climax or adding a stronger assertion or proof: quin etiam, yea indeed, nay even: credibile non est, quantum scribam die: quin etiam noctibus, Cic. Att. 13, 26, 3; 14, 21, 3: quin etiam necesse crit cupere et optare, ut, etc., id. Lael. 16, 59: quin etiam voces jactare, Verg. A. 2, 768: mortem non esse metuendam, quin etiam si, etc., nay, not even if, etc., Lact. 3, 27 fin.; cf.: quin et Atridas Priamus fefellit, Hor. C. 1, 10, 13.—nihil ea res animum militaris viri imminuit, quin contra plus spei naotus, Liv. 35, 26.—non potest dici satis quantum in illo sceleris fuerit, Quin sic attendite, judices, etc., Cic. Mil. 29, 78 sq. (cf. Halm ad loc., and Lorenz ad Plaut. Most. 164).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
The adverb is from the adverb quī (“how, why”) + -ne, the conjunction from the relative pronoun quī (“who, that, which”) and its old ablative singular quī (“with whom or what, thanks to whom or what, etc.”) + -ne.