quīlibet
Meaning
- anyone; anything
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Quisque · Quivis · Quilibet · Unusquisque · Omnes · Universi · Cuncti · Totus
1. Quisque, quivis, and quilibet, denote a totality, which is cut up into several individualities; whereas omnes, universi, and cuncti, denote a combined totality. 2. Quisque means each individual; quivis, any individual you choose, without exception, and with emphasis; quilibet, any individual whatever, without selection, and with indifference, like ὁστισοῦν, synonymously with primus quisque, ὁ τυχών. Propert. ii. 6, 26. Templa pudicitiæ quid opus statuisse puellis, si cuivis nuptæ cuilibet esse licet? apud Lachmann. Cic. Fam. viii. 10. Quidvis quamlibet tenue munusculum. 3. Quisque is an enclitic, that is, throws back the accent on the preceding word, and in prose never stands at the beginning of a sentence, like ἕκαστος; whereas unusquisque is accented and emphatic, like εἷς ἕκαστος. 4. Unusquisque denotes each individual, in opp. to some individuals; whereas singuli, individuals, in opp. to the undivided totality, like ἕκαστοι. 5. Omnes (ἅπαντες) denotes all without exception, merely as a totality, in opp. to nemo, unus, aliquot. Cic. Sext. 12, 27. Off. iii. 6, like πάντες; whereas universi, all taken collectively, in opp. to singuli and unusquisque. Cic. N. D. ii. 17. 65, 66. Off. iii. 6, like σύμπαντες; lastly, cuncti (ξυνεκτοί) all in their combined reality, in opp. to dispersi, like ἅπαντες. Liv. vii. 35. Admonitione paventibus cunctis quum omnium in se vertisset oculos Decius. Nep. Dat. 5. Qui illum unum pluris quam se omnes fieri videbant. Quo facto cuncti ad eum opprimendum consenserunt. 6. Totus, solidus, and integer denote that which is originally a whole, but which is liable to fall to pieces by accident, like ὅλος; whereas omnis, universus, and cunctus, denote original individualities, which form a whole by their association, like πᾶς, σύμπας, ἅπας. (iv. 352.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīlibet queilibet, quislibet, queilubet, quislubet | quaelibet quaelubet, quailubet, qualubet | quodlibet quodlubet |
| genitive | cuiuslibet quoiuslibet, cuiuslubet, quoiuslubet | cuiuslibet quoiuslibet, cuiuslubet, quoiuslubet | cuiuslibet quoiuslibet, cuiuslubet, quoiuslubet |
| dative | cuilibet quoilibet, quoī, quoeilibet, quoiī, quoieilibet, cuilubet, quoeilubet, quoieilubet, quoilubet | cuilibet quoilibet, quoī, quoeilibet, quoiī, quoieilibet, cuilubet, quoeilubet, quoieilubet, quoilubet | cuilibet quoilibet, quoī, quoeilibet, quoiī, quoieilibet, cuilubet, quoeilubet, quoieilubet, quoilubet |
| accusative | quemlibet quemlubet | quamlibet quamlubet | quodlibet quodlubet |
| ablative | quōlibet quīlibet, quōlubet | quālibet quīlibet, quālubet | quōlibet quīlibet, quōlubet |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīlibet queilibet, queilubet | quaelibet quaelubet | quaelibet quaelubet, qualubet |
| genitive | quōrumlibet quōrumlubet | quārumlibet quārumlubet | quōrumlibet quōrumlubet |
| dative | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet |
| accusative | quōslibet quōslubet | quāslibet quāslubet | quaelibet quaelubet, qualubet |
| ablative | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet | quibuslibet quīslibet, queislibet, queislubet, quibuslubet, quīslubet |
quaelibet minima res, any the most trifling circumstance, Cic. Rosc. Am. 3, 8: quemlubet, modo aliquem, id. Ac. 2, 43, 132: quamlibet in partem, Lucr. 1, 292: nomen, the first name that occurs, Hor. S. 1, 2, 126: ars, id. Ep. 2, 2, 8: pars, id. C. 3, 3, 38: si quālibet earum rerum possemus unā esse contenti, any one alone, Quint. 10, 1, 1: quibuslibet temporibus, at all times, Liv. 2, 49: quilibet unus, any one, Liv. 9, 17: quilibet alter agat currus, Ov. M. 2, 388.— Subst.: quidlĭbet, all and every: pictoribus atque poëtis Quidlibet audendi semper fuit aequa potestas, Hor. A. P. 9; id. Ep. 1, 17, 28; Afran. ap. Cic. Tusc. 4, 20, 45.— ut enim histrioni actio, saltatori motus, non quilibet, sed certus quidem est datus: sic vita agenda est certo genere quodam, non quolibet, Cic. Fin. 3, 7, 24; id. Div. 2, 34, 70: cum quidlibet ille Garriret, Hor. S. 1, 9, 12: neque cum quolibet hoste res fuit, with no insignificant enemy, Plin. 7, 28, 29, § 104; so, virtutesque non quaslibet faciebat, Vulg. Act. 19, 11: injuria, trifling, Dig. 2, 8, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*kʷ-
- Proto-Indo-European*kʷos
- Proto-Italic*kʷoi
- Latinquīlibet
Latin quī Latin -libet Latin quilibet From quī + -libet.