adverb
quō
quō (not comparable)
Classical[ˈkʷoː]Ecclesiastical[ˈkʷɔː]
№ 305 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- interrogativenot comparablewhither, whereto, where
Quō vādis, Domine?
Where are you going, Lord?ex quo sui potens fuerit
as soon as (since when) he was the master of himself27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.35 - interrogativenot comparablerelativeto or in which place, whither, where
- not comparableto what end, for what purpose, wherefore, why
- not comparablereplaces ut when there is a comparative in the subordinate clause of purpose: to the end that, in order that, so that, that
Multum currit, quō validior fīat.
He runs a lot to become healthier.Quo expeditiore re frumentaria uteretur
in order that he might make use of the looser supplies of provisions
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod signum eius eratwhich insignia he used to wear
quō īnsignī ūtī cōnsuērat — in De Bello Gallico III, ch. 21
quō, adv. prop. dat. or abl. of qui.
I. Where (rare but class.):
respondit, se nescire, quo loci esset, Cic. Att. 8, 10: quo loci illa nasceretur, id. Div. 2, 66, 135: mitte sectari rosa quo locorum Sera moretur, Hor. C. 1, 38, 3.—B. Trop.
1. For which reason, wherefore, whence:
miscella (uva) multo ante coquitur: quo prior legenda, Varr. R. R. 1, 54: anseres voraces sunt naturā: quo temperandum iis, id. ib. 3, 10, 5: quo aequior sum Pamphilo, Si, etc., Ter. And. 2, 5, 18; Cic. de Or. 2, 6, 25: quo magis hoc philosopho faciendum est, id. Fin. 3, 2, 4; id. Lael. 23, 86: quo factum est, ut, etc., Nep. Milt. 7, 4; id. Them. 3, 4.—2. For the reason that, because:
non edepol quo te impudicam crederem, Plaut. Am. 3, 2, 32: quod scribis, non quo ipse audieris, sed te ipsum putare, me, Cic. Att. 10, 1, 3: non quo libenter male audiam, sed quia, etc., id. de Or. 2, 75, 305: non eo dico, quo mihi veniat in dubium, id. Quint. 2, 5: neque eo nunc dico, quo quidquam illum senserim, Ter. Heaut. 3, 2, 43: non pol, quo quemquam plus amem, Eo feci, sed, id. Eun. 1, 2, 16.— II. To or in which place, whither, where (rel. and interrog):
dolia, quo vinaceos condat, Cato, R. R. 10, 2: quo, quo, scelesti, ruitis? Hor. Epod. 7, 1: locus, quo exercitui aditus non erat, Caes. B. G. 2, 16: non longius hostes aberant, quam quo telum adici potest, id. ib. 2, 21; Cic. Fam. 3, 5, 3.— Of persons, to whom: dabo parasitum inanem, quo recondas reliquias, Plaut. Stich. 1, 3, 79: quo illae nubent? id. Aul. 3, 5, 13: quo lubeat, nubant, id. ib.: hominem beatum, quo illae pervenibunt divitiae! Pompon. ap. Non. 508, 6: homo apud eos, quo se contulit, gratiosus, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38.—With gen.: quo gentium, where in the world, Plaut. Bacch. 4, 7, 33; id. Rud. 3, 5, 44: quo terrarum, Liv. 39, 54, 8; cf.: ne hodie quidem scire videmini, quo amentiae progressi sitis, how far, to what pitch, id. 28, 27.—B. Trop., to what end, for what purpose, wherefore, why:
quid hoc homine facias? aut quo civem importunum, aut quo potius hostem tam sceleratum reserves? Cic. Sest. 13, 29: quo tantam pecuniam? Cic. Verr. 2, 2, 55, § 137: dixit profecto, quo vellet aurum, id. Cael. 21, 53: nescis, quo valeat nummus? quem praebeat usum? what money is good for, Hor. S. 1, 1, 73: quo mihi fortunam, si non conceditur uti? id. Ep. 1, 5, 12; Cic. Fam 7, 23, 2; Ov. Am. 3, 4, 41.—2. Transf., to the end that, in order that, so that, that:
quo deteriores anteponantur bonis, Plaut. Poen. prol. 38; Ter. And. 3, 1, 14: id adjuta me, quo id flat facilius, id. Eun. 1, 2, 70: quo mare finiat iram, Ov. H. 18, 203: fraus mea quid petiit, nisi quo tibi jungerer uni? id. ib. 20, 23: hi omnes Athenas se contulerunt, non quo sequerentur otium, Nep. Pelop. 2, 1: quo ne, = ut ne: sed eo vidisti multum, quod praefinisti, quo ne pluris emerem, Cic. Fam. 7, 2, 1: cautum erat, quo ne plus auri et argenti facti, quo ne plus signati argenti et aeris domi haberemus, Liv. 34, 9.—III. Indef., with si, etc., to any place, anywhither:
si quo tu me ire vis, Plaut. Aul. 2, 4, 5: si quando Romam aliove quo mitterent legatos, Liv. 38, 30: si quo erat longius prodeundum, Caes. B. G. 2, 48; Cic. Att. 8, 3, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quō adv. and conj.
dat. and abl. of 1 qui.
I. I. Locat. and abl. uses, of place, only with loci or (poet.) locorum, where, in what place, in what situation : se nescire quo loci esset: sectari, rosa quo locorum moretur, H.—Of time, at which time, on which day, when (sc. tempore or die): extrahere rem in id tempus, quo Baebius venire posset, L. —Fig., of degree of difference, with compp., by what, by as much as, in how great a degree, the : quo maius crimen sit id, hoc maiorem ab eo iniuriam fieri: diligenter attendite quo minus miremini, etc.: quae (tempus et spatium) quo plura sunt eo meliore mente, etc.: quo delictum maius est, eo poena est tardior.—Of cause, for the reason that, because, that, as if : neque eo nunc dies, quo quicquam senserim, T.: non quo libenter male audiam, sed quia, etc.: non eo dico, quo mihi veniat in dubium: est aditus magis eo, ut . . . habeant, quam quo . . . desiderent, Cs.: non quo ad rem pertineat.—Of result, by reason of which, wherefore, whereby, so that, and so : quo factum est, ut deterrerentur, etc., N.: multa dicta sunt, quo durior locus est dicendi datus: sed vim morbi in causā esse, quo serius perficeretur, L.—In the phrase, quo minus, so that . . . not, why . . . not : per me stetisse, Quo minus haec fierent nuptiae, T.: eisdem de causis, quo minus dimicare vellet, movebatur, Cs.: quo minus admirandum est: quibus stipendia causae essent, quo minus militarent, L.—Of purpose, by means of which, that thereby, in order that : simulant, quo absterreant, T.: Id adiuta me, quo id fiat facilius, T.: nos arma neque contra patriam cepisse, neque quo periculum aliis faceremus, S.: equites . . . pugnabant, quo se praeferrent, Cs.: quo paratior esse possim: quod quo facilius perspicere possitis: cautum erat, quo ne plus auri haberemus, L.—In the phrase, quo minus, that . . . not, in order that . . . not, to prevent : quicquam in his te nuptiis conari, quo fiant minus, to prevent them , T.: aliquid factum esse quo minus iste condemnari posset, to prevent the possibility of his conviction .—Of manner or degree, as, as much as (so. modo): Hermionam Pylades quo Pallada Phoebus amabat, O.
II. II. Dat. uses, of place, to what place? whither? whereto? : quo potissimum infelix adcedam? S.: amandat hominem . . . quo? quo putatis?: quo evadat vide, T.: locus, quo exercitui aditus non erat, Cs.: vide quo progredior, how far : Quo, quo, scelesti, ruitis, H.— Whither, to what place, to the place to which, and to this point, as far as : in' hinc quo dignu's (sc. ire), go where you belong , T.: quo postea quam ventum est: proficiscar eo, quo me vocat populus: non longius, quam quo telum adici potest, as far as , Cs.: transferrent auspicia quo nefas esset (i. e. ad quos), L.: abire quo terrarum possent, L.—Indef., after si or ne, any whither, to any place, in any direction : si quo publice proficisceris: si quo erat longius prodeundum, Cs.: si quando Romam aliove quo mitterent legatos, L.: vide, sis, ne quo hinc abeas longius, T.—Fig., of end in view, to what end? for what purpose? of what use? wherefore? why? : quo hostem tam sceleratum reserves?: quo me igitur aut ad quae me exempla revocas? to what point : Quo mihi fortunam, si non conceditur uti? H.: quo animum intendat facile perspicio: Nescis, quo valeat nummus? what money is good for , H.—Of degree, to what degree, to what extent, how far : quae quo usque tandem patiemini? S.: ne hodie quidem scire, quo amentiae progressi sitis, L.
quō minus
(quōminus), see quo, and 2 minus
quō modo (quōmodo), adv.,
in what manner, in what way? how?: quo modo occidit?: alieno a te animo fuit quo modo?: Maecenas quo modo tecum? H.: quo modo se venditant Caesari!: dubium est, quo modo iste praetor factus sit: miror, quo modo iudicarit: haec negotia quo modo se habeant, narrare.—In the manner that, as. more Romano, quo modo homines non inepti loquuntur: se aliquam rationem inituros, quo modo ab Hispanis sumant, L.: et quo modo hoc sit consequens illi, sic illud huic.
Origins
- Proto-Indo-European*kʷ-
- Proto-Indo-European*kʷos
- Proto-Italic*kʷoi
- Latinquō
Latin quī Latin quo Adverb declined from quī. See also the same meanings in ubī.