LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
pronounrelative pronoun (with m optionally → n in compounds) with an indeclinable portion

quīvīs1

quīvīs (feminine quaevīs, neuter quidvīs)
Classical[ˈkʷiː.wiːs]Ecclesiastical[ˈkʷiː.vis]

Meaning

  1. pronounrelativewhoever you will, anyone, anything
  2. pronounrelativewhatever (you will), whatsoever

In the readers how our graded readers gloss it

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Quisque · Quivis · Quilibet · Unusquisque · Omnes · Universi · Cuncti · Totus

1. Quisque, quivis, and quilibet, denote a totality, which is cut up into several individualities; whereas omnes, universi, and cuncti, denote a combined totality. 2. Quisque means each individual; quivis, any individual you choose, without exception, and with emphasis; quilibet, any individual whatever, without selection, and with indifference, like ὁστισοῦν, synonymously with primus quisque, ὁ τυχών. Propert. ii. 6, 26. Templa pudicitiæ quid opus statuisse puellis, si cuivis nuptæ cuilibet esse licet? apud Lachmann. Cic. Fam. viii. 10. Quidvis quamlibet tenue munusculum. 3. Quisque is an enclitic, that is, throws back the accent on the preceding word, and in prose never stands at the beginning of a sentence, like ἕκαστος; whereas unusquisque is accented and emphatic, like εἷς ἕκαστος. 4. Unusquisque denotes each individual, in opp. to some individuals; whereas singuli, individuals, in opp. to the undivided totality, like ἕκαστοι. 5. Omnes (ἅπαντες) denotes all without exception, merely as a totality, in opp. to nemo, unus, aliquot. Cic. Sext. 12, 27. Off. iii. 6, like πάντες; whereas universi, all taken collectively, in opp. to singuli and unusquisque. Cic. N. D. ii. 17. 65, 66. Off. iii. 6, like σύμπαντες; lastly, cuncti (ξυνεκτοί) all in their combined reality, in opp. to dispersi, like ἅπαντες. Liv. vii. 35. Admonitione paventibus cunctis quum omnium in se vertisset oculos Decius. Nep. Dat. 5. Qui illum unum pluris quam se omnes fieri videbant. Quo facto cuncti ad eum opprimendum consenserunt. 6. Totus, solidus, and integer denote that which is originally a whole, but which is liable to fall to pieces by accident, like ὅλος; whereas omnis, universus, and cunctus, denote original individualities, which form a whole by their association, like πᾶς, σύμπας, ἅπας. (iv. 352.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequīvīsquaevīsquidvīs
genitivecuiusvīs
quoiusvīs
cuiusvīs
quoiusvīs
cuiusvīs
quoiusvīs
dativecuivīs
quoivīs
cuivīs
quoivīs
cuivīs
quoivīs
accusativequenvīs
quemvīs
quanvīs
quamvīs
quidvīs
ablativequōvīs
quīvīs
quāvīs
quīvīs
quōvīs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequīvīs
queivīs
quaevīsquaevīs
genitivequōrunvīs
quōrumvīs
quārunvīs
quārumvīs
quōrunvīs
quōrumvīs
dativequibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
accusativequōsvīsquāsvīsquaevīs
ablativequibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnes docti, quivis doctus, doctissimus quisque
all learned men.

quī-vīs, quaevis, quodvis (abl. quīvis, Ter. Ad. 2, 3, 1), and
I. subst. quidvis, pron. indef. (separated: quod genus vis propagabis, Cato, R. R. 52), who or what you please, any whatever, any one, any thing: Juppiter non minus, quam vostrum quivis, formidat malum, Plaut. Am. prol. 27: quaevis alia mora, id. Mil. 4, 7, 10: omnia sunt ejusmodi, quivis ut perspicere possit, etc., Cic. Quint. 27, 84: ad quemvis numerum ephippiatorum equitum quamvis pauci adire audent, Caes. B. G. 4, 2: quaevis amplificationes, all sorts of, Cic. Inv. 1, 53, 100: unus amet quāvis aspergere cunctos, i. e. quāvis ratione, Hor. S. 1, 4, 87: ab quīvis (abl.) homine beneficium accipere gaudeas, Ter. Ad. 2, 3, 1: cujusvis opes voluisse contra illius potentiam crescere, Sall. C. 17, 7: quovis modo inceptum perficere, id. J. 11, 9; 35, 4: quovis sermone molestus, Hor. S. 1, 3, 65: eripiet quivis oculos citius, id. ib. 2, 5, 35.—Joined with unus, any one you please, any one whatever: una harum quaevis causa, Ter. And. 5, 4, 1: si tu solus, aut quivis unus, Cic. Caecin. 22, 62: non quivis unus ex populo, sed existimator doctus, id. Brut. 93, 320. — quidvīs, as subst., any thing whatever, no matter what: dicere hic quidvis licet, Plaut. Truc. 4, 4, 31: quidvis satis est, Ter. Heaut. 4, 1, 28; Plaut. Poen. 1, 3, 28: si quidvis satis est, Hor. S. 2, 3, 127.— With gen.: quidvis anni, i. e. at any season of the year, Cato, R. R. 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷ-
  2. Proto-Indo-European*kʷos
  3. Proto-Italic*kʷoi
  4. Latinquīvīs

Latin quī Latin vīs Latin quīvīs From quī + vīs.

determinerrelative/interrogative determiner (with m optionally → n in compounds) with an indeclinable portion
quīvīs2
quīvīs (feminine quaevīs, neuter quodvīs)
Classical[ˈkʷiː.wiːs]Ecclesiastical[ˈkʷiː.vis]

Meaning

  1. whichever, whatever (person or thing)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequīvīsquaevīsquodvīs
genitivecuiusvīs
quoiusvīs
cuiusvīs
quoiusvīs
cuiusvīs
quoiusvīs
dativecuivīs
quoivīs
cuivīs
quoivīs
cuivīs
quoivīs
accusativequenvīs
quemvīs
quanvīs
quamvīs
quodvīs
ablativequōvīs
quīvīs
quāvīs
quīvīs
quōvīs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequīvīs
queivīs
quaevīsquaevīs
genitivequōrunvīs
quōrumvīs
quārunvīs
quārumvīs
quōrunvīs
quōrumvīs
dativequibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
accusativequōsvīsquāsvīsquaevīs
ablativequibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs
quibusvīs
quīsvīs, queisvīs

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷ-
  2. Proto-Indo-European*kʷos
  3. Proto-Italic*kʷoi
  4. Latinquīvīs

Latin quī Latin vīs Latin quīvīs From quī + vīs.

Quick answers

What does quīvīs mean in Latin?
quīvīs, a pronoun, means “whoever you will, anyone, anything; whatever (you will), whatsoever”.
How do you pronounce quīvīs?
In classical Latin, [ˈkʷiː.wiːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkʷiː.vis].
Where does quīvīs come from?
Proto-Indo-European *kʷ- → Proto-Indo-European *kʷos → Proto-Italic *kʷoi → Latin quīvīs.