LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
determinerfirst/second-declension determiner

cuius

cuius (feminine cuia, neuter cuium)

Meaning

  1. determinerinterrogativewhose?
    Dīc mihi, Dāmoetā, “cuium pecus” anne Latīnum?Nōn, vērum Aegōnis, nostrī sīc rūre locuntur.Tell me, Damoetas, is “whose cattle” even a Latin expression? (and/or whose cattle is that, is it Latin?)No, it's Aegon's, that's how our folk talk in the countryside.between the 1st c. BCE and 2nd c. CE, Numitorius, Antibucolica 1.1 (fragment conserved in Suetonius' De viris illustribus)
  2. determinerrelativewhose
    Sustineō enim nōn modo meam, vērum etiam philosophiae dēfēnsiōnem, cuia magnitūdō vel minimam reprehēnsiōnem prō maximō crīmine aspernātur.I am undertaking not just a defence of myself, but one of Philosophy too, whose greatness rejects even the smallest blame as if it were the greatest crime.158 CE – 159 CE, Apuleius, Apologia sive pro se de magia 1.3

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecuiuscuiacuium
genitivecuiīcuiaecuiī
dativecuiōcuiaecuiō
accusativecuiumcuiamcuium
ablativecuiōcuiācuiō
vocativecuiecuiacuium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecuiīcuiaecuia
genitivecuiōrumcuiārumcuiōrum
dativecuiīscuiīscuiīs
accusativecuiōscuiāscuia
ablativecuiīscuiīscuiīs
vocativecuiīcuiaecuia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

cuias es
what country do you come from?

cūjus (archaic quōjus), a, um,
I. pron. interrog. [pronom. stem quo-], pertaining to whom? of whom? whose? (most freq. in Plaut. and Ter.): quoja vox sonat procul? Plaut. Curc. 1, 2, 18; id. Ps. 2, 4, 11; id. Rud. 2, 3, 2; id. Trin. 1, 2, 7: illa mulier, id. Merc. 4, 3, 20; cf. id. ib. 1, 2, 87: fidicina, id. Ep. 2, 2, 109: virgo, Ter. Eun. 2, 3, 29: puer, id. ib. 4, 4, 24: navis, Plaut. Stich. 2, 2, 46: cujum pecus? an Meliboei? Verg. E. 3, 1; 5, 87.—Absol.: quojam esse te vis maxime, ad eum duco te, Plaut. Ps. 4, 4, 5; so id. Cist. 3, 2: is Helenam abduxit, quojā caussā nunc facio opsidium Ilio, id. Bacch. 4, 9, 24: suamne esse dicebat? ... non ... quojam igitur? Ter. And. 5, 4, 29; cf.: cujā operā, Lucil. ap. Non. p. 81, 31.—
(b). With a suffixed nam: quojanam vox prope me sonat? Plaut. Bacch. 4, 9, 55.
cūjus (archaic quōjus), a, um,
I. pron. rel. [from cujus, gen. of qui], pertaining to whom, of whom, whose (rare): cujum id censebis esse reddes, ancient form of an oath in Gell. 16, 4, 2; cf.: argentum ego pro istisce ambabus, quojae erant, domino dedi, Plaut. Rud. 3, 4, 40: is denique, cuja ea uxor fuerat, Plin. Secundus, Fragm. ap. Gell. 9, 16, 5: ea caedes si potissimum crimini datur, detur ei cuja interfuit, non ei cuja nihil interfuit, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 950 P.: ut optimā condicione sit is, cuja res, cujum periculum, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 142.

Origins

Depending on Etymology 1, from Proto-Indo-European *kʷo-s-yo-s (“of what kind”), or less likely a reinterpretation of the genitive. These forms were considered rustic by some and even mocked (see example), yet survive into Romance.

Descendants
  • Portuguesecujo
  • Sardiniancuju
  • Spanishcuyofrom Old Spanish cuyo
  • Galiciancuxo

Quick answers

What does cuius mean in Latin?
cuius, a determiner, means “whose?; whose”.