LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
pronounfirst/second-declension pronoun (nominative masculine singular in -er, pronominal declension)

uter1

uter (feminine utra, neuter utrum)
Classical[ˈʊ.tɛr]Ecclesiastical[ˈuː.ter]

Meaning

  1. interrogativepronounwhich, who (of two)?
    Em istoc pol tu otiosu's,c. 189 BCE, Plautus, Truculentus 1.2.55–56
    Pompeium Carteia receptum scribis; iam igitur contra hunc exercitum. Utra ergo castra? Media enim tollit Antonius.1999 translation by D. R. Shackleton Bailey You say that Pompey has been admitted into Carteia. So he’ll presently be bringing an army against Antony. Which camp then? For Antony is putting middle courses out of the question.68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 15.20.3.2
  2. pronounrelativewhichever, whoever (of two)
    Iam hic erit: nunc experiemur, nostrum uter sit blandior.c. 180 BCE, Plautus, Casina 2.3.56
    Sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset, neque diiudicari posset, uter utri virtute anteferendus videretur.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 5.44
  3. indefinitepronouneither (of two), one or the other
    Tum Romanus sinu ex toga facto, "hic" inquit, "uobis bellum et pacem portamus; utrum placet sumite." Sub hanc uocem haud minus ferociter, daret utrum uellet, succlamatum est;[…]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 21.18.13

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
uter
utrautrum
genitiveutrī̆usutrī̆usutrī̆us
dativeutrīutrīutrī
accusativeutrumutramutrum
ablativeutrōutrāutrō
vocativeuterutrautrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeutrīutraeutra
genitiveutrōrumutrārumutrōrum
dativeutrīsutrīsutrīs
accusativeutrōsutrāsutra
ablativeutrīsutrīsutrīs
vocativeutrīutraeutra

ŭter, ū^tra, ū^trum (
I. gen. utrī^us; dat. utri; gen. sing., scanned utrĭus, Hor. Ep. 1, 17, 15; cf. uterque; gen. and dat. fem. utrae, acc. to Charis. p. 132 P.), pron. [for cuter, in form comp. of quis; cf. Engl. who, whe - ther; cf. also Sanscr. katara, uter, and Gr. πότερος; Ionic, κότερος].
I. Interrogatively.
A. In direct questions.
1. With gen. part.; sed uter vostrorum'st celerior? Plaut. Aul. 2, 4, 42: agnūm horum uter est pinguior? id. ib. 2, 5, 1: uter nostrum popularis est? tune an ego? Cic. Rab. Perd. 4, 11: uter est insanior horum? Hor. S. 2, 3, 102: peccat uter nostrum cruce dignius? id. ib. 2, 7, 47.—
2. With ex and abl.: uter ex his tibi sapiens videtur? Sen. Ep. 90, 14.—
3. Neutr. and with apposit.-clause: utrum est melius? virginemne an viduam uxorem ducere? Naev. ap. Non. p. 136, 7 (Com. Rel. v. 53 Rib.): utrum igitur mavis? statimne nos vela facere, an ... paululum remigare? Cic. Tusc. 4, 4, 9; Cic. Verr. 2, 3, 37, § 84.—With plur. verb: uter meruistis culpam? Plaut. Men. 5, 2, 29: uter eratis, tun' an ille, major? id. ib. 5, 9, 60.—Plur., of two parties: sed utriscum rem esse mavis? Plaut. Truc. 1, 2, 51.—
B. In indirect questions.
1. With gen. part.: nostrum uter sit blandior, Plaut. Cas. 2, 3, 58: harum duarum condicionum utram malis vide, Ter. Heaut. 2, 3, 85: is vestrorum uter sit, cui signum datum est, Cette, Pac. ap. Non. p. 85, 4 (Trag. Rel. v. 62 Rib.): quod utri nostrum sanctius sit, jam pridem sentis Liv 40, 9, 7: utrius horum Verba probes et facta, doce, Hor. Ep. 1, 17, 15.—
2. With ex and abl.: de praemiis quaeritur: ex duobus, uter dignior; ex pluribus, quis dignissimus, Quint. 7, 4, 21.—
3. With de and abl. (very rare): utrum de his potius, dubitasset aliquis, quin alterum, nemo, Cic. Brut. 50, 189.
4. Absol.: omnibus cura viris uter esset induperator, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 86 Vahl.): et tamen utrum malis scio, Ter. Hec. 3, 5, 15: utro frui malis, optio sit tua, Cic. Fat. 2, 3: sortirenturve, uter comitiis ejus anni praeesset, Liv. 35, 20, 3: non tantum utrum melius, sed quid sit optimum quaeritur, Quint. 3, 8, 33: dijudicari, uter populus alteri pariturus esset, Vell. 2, 90, 3: elige, utrum facias, Ov. M. 9, 548: ignorante rege uter Orestes esset, Cic. Lael. 7, 24: considerando, utra lex ad majores res pertineat, id. Inv. 2, 49, 145: dubitare visus est Sulpicius et Cotta, utrius oratio propius ad veritatem videretur accedere, id. de Or. 1, 62, 262: ita ut oculis, in utram partem fluit (flumen), judicari non possit, Caes. B. G. 1, 12: certamen consulibus inciderat, uter dedicaret aedem, Liv. 2, 27, 5: videamus uter plus scribere possit, Hor. S. 1, 4, 16.—Plur., of two parties or sets: sed utros ejus habueris libros—duo enim sunt corpora—an utrosque, nescio, Cic. Q. Fr. 2, 11, 4: quaestio sequitur ex ipsis (testibus), utri meliores viri, Quint. 5, 7, 34: nec promptum est dicere, utros peccare validius putem, id. 10, 3, 12.—Neutr. with apposit. - clause: cogitare, utrum esset Agrigentinis utilius, suisne servire anne populo Romano obtemperare, Cic. Verr. 2, 4, 33, § 73: videte utrum sit aequius, hominem dedi inimicissimis nationibus an reddi amicis, id. Font. 18, 41 (14, 31).—
5. Repeated, which of two ... the other: ut nihil jam aliud quaerere debeatis, nisi uter utri insidias fecerit, Cic. Mil. 9, 23: ut ... neque dijudicari posset, uter utri virtute anteferendus videretur, Caes. B. G. 5, 44: scire de filiis tuis, uter ab utro petitus fraude et insidiis esset, Liv. 40, 55, 3: ambigitur uter utro sit prior, Hor. Ep. 2, 1, 55: si non intellegitur, uter ab utro eversus sit, Dig. 9, 2, 45.—,
6. Strengthened by ne: uterne Ad casus dubios fidet sibi certius, hic qui Pluribus assuerit mentem, etc., An qui contentus parvo? Hor. S. 2, 2, 107.—
II. Transf.
A. Indef. rel., whichsoever of two, the one which: utram harum vis condicionem accipe, Plaut. Cas. 2, 4, 13: convenit, victi utri sint in eo proelio ... focos, seque uti dederent, id. Am. 1, 1, 71: horum utro uti nolumus, altero est utendum, Cic. Sest. 42, 92: utrum enim horum dixeris, in eo culpa et crimen haerebit, Cic. Verr. 2, 3, 45, § 106: quotiens ille tibi optionem facturus sit, ut eligas utrum velis, factum esse necne ... utrum dixeris, id contra te futurum, id. Div. in Caecil. 14, 45: utrum igitur eorum accidisset, verum oraculum fuisset, id. Div. 2, 56, 116: uter enim ... penetrarit et uter ... accesserit, is vincat necesse est, id. Part. Or. 36, 123: utrum placet, sumite ... daret, utrum vellet subclamatum est, Liv. 21, 18, 13: utri eorum dedicatio jussu populi data esset, eum praeesse annonae, id. 2, 27, 5: utrius partis melior fortuna belli esset, ad ejus societatem inclinaturos, id. 31, 32, 5: uter aedilis fueritve Vestrum praetor, is sacer esto, Hor. S. 2, 3, 180; 2, 5, 28: utro exercitu mallet ex duobus, quos, etc., Liv. 36, 1, 9: ut ipse optet, ex duobus ab lege constitutis suppliciis utrum velit pendere, Sen. Contr. 7, 23, 6.—
B. Indef., either of the two, one or the other, one of two: uti tu ad Laelium Luciumve consulem sive quem ad uter eorum jusserit proferes, Vet. Form. ap. Gell. 16, 4, 2: omnium controversiarum, quae essent inter aratorem et decumanum, si uter velit, edicit se recuperatores daturum, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 35: quid? si una tabula sit, duo naufragi aeque sapientes; sibine uter rapiat, an alter cedat alteri? id. Off. 2, 23, 90: si cum utro eorum actum est, cum altero agi non potest, Dig. 9, 2, 45, § 3. —*
C. Whichsoever of more than two: quorum utrum ei acciderit, Vitr. 7 praef.— Hence, adv.: ū^trō, to which of two places, to which side or part: nescit utro potius ruat et ruere ardet utroque, Ov. M. 5, 166; Plin. 18, 19, 49, § 179; v. also utrum.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷ-
  2. Proto-Indo-European*kʷos
  3. Proto-Indo-European*kʷóteros
  4. Proto-Italic*kʷoteros
  5. Latinuter

Inherited from Proto-Italic *kʷoteros. Cognate with Ancient Greek πότερος (póteros, “which of the two”) and English whether.

In English words that came into English from uter

  • neuterneuter
  • neutralneutrālis
  • utraquismuterque
  • neutroisneuter
  • utrubiutrubi
noun · masculinethird declension
uter2
uter m (genitive utris)
Classical[ˈʊ.tɛr]Ecclesiastical[ˈuː.ter]

Meaning

  1. masculinea vessel made of hide used to store wine or water; a leather bottle, a skin
    Near-synonyms: ampulla, hirnea
    Indi in utribus camelorum aut rhinocerotum id [caryophyllon] mittunt.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 12.7.15
  2. especiallymasculinea bag made of hide inflated for flotation
    […]hos [pabulatores Caesaris] levis armaturae Lusitani peritique earum regionum cetrati citerioris Hispaniae consectabantur; quibus erat proclive tranare flumen, quod consuetudo eorum omnium est, ut sine utribus ad exercitum non eant.c. 48 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello civili 1.48
    Hispani sine ulla mole in utres uestimentis coniectis ipsi caetris superpositis incubantes flumen tranauere.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 21.27

Declension

declension
formsingularplural
nominativeuterutrēs
utria
genitiveutrisutrium
dativeutrīutribus
accusativeutremutrīs
utrēs, utria
ablativeutreutribus
vocativeuterutrēs

ūter, tris, m. (
I. neutr. collat. form of plur. utria, Liv. And. ap. Non. p. 231, 31; gen. plur. utrium, Sall. J. 91, 1) [kindr. with uterus; v. Isid. Orig. 20, 6, 7], a bag or bottle made of an animal's hide, a skin for wine, oil, water, etc., Plaut. Truc. 5, 11: unctos salire per utres, Verg. G. 2, 384; Curt. 7, 5, 10; Ov. Am. 3, 12, 29; Juv. 15, 20; Plin. 12, 7, 15, § 31; 28, 18, 73, § 240; Scrib. Comp. 84; Just. 1, 8, 13; Dig. 33, 6, 3. —Often inflated and used for crossing streams, Caes. B. C. 1, 48 Herz.; Liv. 21, 27, 5; Front. Strat. 3, 13, 6; Plin. 6, 29, 34, § 176; Amm. 30, 1, 9.—Poet.: crescentem tumidis infla sermonibus utrem, the swelling skin, i. e. the vain man, Hor. S. 2, 5, 98.
ŭter, tri, m., v. uterus
I. init.

Origins

For *udris, from Proto-Italic *udri-, from Proto-Indo-European *wed- (“water”). Compare with Ancient Greek ὑδρία (hudría, “water-pot, pitcher”). Related to vitrum.

Descendants
  • Catalanodre
  • Frenchoutre
  • Italianotre
  • Portugueseodre
  • Spanishodre
  • Aromanianutri
  • Galicianodre
  • Piedmonteseoiro
  • Sicilianutri

In English words that came into English from uter

  • utriformuter
  • utricleūtriculus
  • utriculoidutriculus

Quick answers

What does uter mean in Latin?
uter, a pronoun, means “which, who (of two)?; whichever, whoever (of two); either (of two), one or the other”.
How do you pronounce uter?
In classical Latin, [ˈʊ.tɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈuː.ter].
Where does uter come from?
Proto-Indo-European *kʷ- → Proto-Indo-European *kʷos → Proto-Indo-European *kʷóteros → Proto-Italic *kʷoteros → Latin uter.
Which English words come from uter?
English words that go back to Latin uter include neuter, utraquism, neutrois, utrubi and neutral.