pronouninterrogative/indefinite pronoun with an indeclinable portion
quispiam1
quispiam (feminine quaepiam, neuter quidpiam or quippiam)
Classical[ˈkʷɪs.pi.ãː]Ecclesiastical[ˈkʷis.pi.am]
Meaning
- anybody, anything
- somebody, something
In the readers how our graded readers gloss it
someone, any
quispiam, quaepiam — in De Bello Gallico III
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quispiam | quaepiam | quidpiam quippiam |
| genitive | cuiuspiam quoiuspiam | cuiuspiam quoiuspiam | cuiuspiam quoiuspiam |
| dative | cuipiam quoipiam, quoī, quoeipiam, quoiī, quoieipiam | cuipiam quoipiam, quoī, quoeipiam, quoiī, quoieipiam | cuipiam quoipiam, quoī, quoeipiam, quoiī, quoieipiam |
| accusative | quempiam | quampiam | quidpiam quippiam |
| ablative | quōpiam quīpiam | quāpiam quīpiam | quōpiam quīpiam |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīpiam queipiam, quēspiam | quaepiam quēspiam | quaepiam |
| genitive | quōrumpiam | quārumpiam | quōrumpiam |
| dative | quibuspiam quīspiam, queispiam | quibuspiam quīspiam, queispiam | quibuspiam quīspiam, queispiam |
| accusative | quōspiam quēspiam | quāspiam quēspiam | quaepiam |
| ablative | quibuspiam quīspiam, queispiam | quibuspiam quīspiam, queispiam | quibuspiam quīspiam, queispiam |
quispĭam, quaepĭam, quodpĭam, and
I. subst. quidpiam or quippiam, pron. indef., any one, any body, any thing, any; some one, something, some:
quispiam quin significet aliquis, et quaepiam aliquae, similiterque alia ejusdem generis, ut dubium non est, ita unde sequens pars ejus coeperit, inveniri non potest, Fest. p. 254 Müll.: num non vis te moneam unum, si videtur quippiam? Naev. ap. Charis. p. 129 P.: quid si hoc voluit quispiam deus? Ter. Eun. 5, 2, 36: cum quaepiam cohors ex orbe excesserat, Caes. B. G. 5, 35: cum de pecuniis repetundis nomen cuiuspiam deferatur, Cic. Div. in Caecil. 3, 10: si cuipiam pecuniam fortuna ademit, id. Quint. 15, 49: ut ea vis ad aliam rem quampiam referatur, id. Fin. 5, 11, 30: ne suspicari quidem possumus quemquam horum ab amico quippiam contendisse, id. Lael. 11, 39: neque Alexander, nec quispiam successorum, ejus, Just. 38, 7, 2: grammaticus quispiam de nobilioribus, Gell. 5, 4, 2: quispiam ex his qui, etc., id. 2, 21, 6.— In plur.: aliae quaepiam rationes, Cic. Fam. 9, 8, 2: cum proferre ad quospiam coeperis, App. Flor. p. 361, 19.— Adv.: quidpĭam or quĭppĭam, in any respect, somewhat, Plaut. Curc. 1, 1, 51: num illi molestae quippiam sunt hae nuptiae? Ter. And. 2, 6, 7: si grando quippiam nocuit, Cic. N. D. 3, 35, 86.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quispiam quaepiam, quodpiam, and (as subst.) quidpiam or quippiam, pron indef.
2 CA-, any one, anybody, anything, any, some one, something, some : quid si hoc quispiam voluit deus? T.: cum quaepiam cohors ex orbe excesserat, Cs.: nomen cuiuspiam: haec a quopiam vestrum petere: dixisti quippiam: aliae quaepiam rationes.—Sing n. adverb. : Num illi molestae quidpiam haec sunt nuptiae? in any respect , T.
Origins
Univerbation of quis + -pe + iam.