LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

alteruter1

alteruter (feminine alterutra, neuter alterutrum)
Classical[aɫˈtɛ.rʊ.tɛr]Ecclesiastical[alˈtɛː.ru.ter]

Meaning

  1. adjectiveone of two, one or the other; either
  2. adjectiverare= uterque, both

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
alteruter
alterutraalterutrum
genitivealterutrīalterutraealterutrī
dativealterutrōalterutraealterutrō
accusativealterutrumalterutramalterutrum
ablativealterutrōalterutrāalterutrō
vocativealteruteralterutraalterutrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativealterutrīalterutraealterutra
genitivealterutrōrumalterutrārumalterutrōrum
dativealterutrīsalterutrīsalterutrīs
accusativealterutrōsalterutrāsalterutra
ablativealterutrīsalterutrīsalterutrīs
vocativealterutrīalterutraealterutra

altĕr-ŭter, altĕrū^tra (more freq. than altera utra), altĕrū^trum (more freq. than alterum utrum), adj. (in the
I. obliq. cas. arch. alterutrius, alterutri, etc.; cf. Prisc. p. 667; 693 P.; gen. and dat. f. alterutrae, Charis. p. 132 ib.).
I. One of two, the one or the other, either, no matter which (rare but class.): AD. ALTERVTRVM. SIBI. REDD(iderunt), Carm. Fr. Arv. 28: video esse necesse alterutrum, Cic. Div. in Caecil. 18: si in alterutro peccandum sit, malo viderinimis timidusquam parum prudens, id. Marcell. 7; so id. Fam. 6, 3; 9, 6; id. Att. 10, 1; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8 fin.: Alterutrum velox victoria fronde coronet, * Hor. Ep. 1, 18, 64; Nep. Dion, 4, 1.—With both parts declined (prob. only in the two foll. exs.): alteriusutrius causā, Cato ap. Prisc. p. 693 P.: longitudo alteriusutrius, Cic. Prot. Fragm. ib.—
II. = uterque, both: necessarium fuit alterutrum foris et sub dio esse, Col. praef. 12.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el-der. Proto-Indo-European *h₂élyos Proto-Italic *aljos Proto-Indo-European *-teros Proto-Italic *-teros Proto-Italic *aliteros Latin alter Latin uter Latin alteruter From alter + uter.

adverb
alteruter2
alteruter (not comparable)
Classical[aɫˈtɛ.rʊ.tɛr]Ecclesiastical[alˈtɛː.ru.ter]

Meaning

  1. not comparableeither

Origins

Proto-Indo-European *h₂el-der. Proto-Indo-European *h₂élyos Proto-Italic *aljos Proto-Indo-European *-teros Proto-Italic *-teros Proto-Italic *aliteros Latin alter Latin uter Latin alteruter From alter + uter.

Quick answers

What does alteruter mean in Latin?
alteruter, a adjective, means “one of two, one or the other; either; = uterque, both”.
How do you pronounce alteruter?
In classical Latin, [aɫˈtɛ.rʊ.tɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [alˈtɛː.ru.ter].