quaerō
Meaning
- to seek, look for
Quaerendo invenietis.
By seeking ye shall find.Quaerite Dominum.
Seek ye the Lord. - to ask, question, seek or search for a thing, inquire, query, interrogate
Quaeritur num mors malum sit.
The question is whether death is an evil.Quid quaeris? Vivo et regno, simul ista reliqui Quae vos ad caelum fertis rumore secundo, Utque sacerdotis fugitivus liba recuso,
What do you want from me? I live, I am my own master, I left behind the self same things you by common approval so eagerly covet, like the fugitive I have no right to the priest's blessed cake, but bread will quench my hunger over any honeyed delicacy.20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae IX.9–11 - to strive for; endeavor; seek to obtain
- to miss, lack
- to desire, require, want, aim at
Latīnē defined in Latin in our graded readers
rogō ut sciam; etiam: quod nōn habeō quaerō.mihi parōpetō, cōnor invenīreinvenīre cōnorpetō ut inveniamChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Rogare · Interrogare · Percontari · Sciscitari
Rogare, interrogare, and quærere, denote a simple questioning; rogare (ὀργᾶν, ὀρέγεσθαι), as willing to know; interrogare, as wishing to know; whereas percontari and sciscitari denote urgently asking; percontari (from γνῶναι) always from a desire of knowledge, with seriousness and calmness; sciscitari (redupl. of scitari) often from curiosity, with inquisitiveness, eagerness, or also with cunning, like pumping or ferreting out. (v. 125.)
Quærere · Scrutari · Rimari · Investigare · Indagare
1. Quærere denotes seeking, in a general sense, as the wish and want to get at something; whereas scrutari, rimari, investigare, and indagare, involve the accessory notion of taking pains. 2. Scrutari and rimari mean to search for something hidden; scrutari (from γρύτη) by rummaging, with evident interest and eagerness; rimari, by digging for, with evident exertion and skill on the part of the searcher; whereas investigare and indagare mean to search after something at a distance; investigare, like the huntsman, who cautiously follows the visible track of the wild animal; indagare (from δέχεσθαι, δήειν) like the hound who, guided by instinct, follows the scent. Curt. ix. 10. 11. Famem sentire cœperunt, radices palmarum ubique rimantes: comp. with ix. 9. 5. Scrutati omnia tuguria tandem latentes reperere. Or, Tac. Ann. vi. 3. Rimans secreta omnium; that is, what were intentionally kept secret; with xii. 52. Quasi finem principis per Chaldæos scrutaretur; which was done without opposition. (v. 121.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | quaerō | quaerēbam | quaeram | quaesīvī quaesiī | quaesīveram quaesīram, quaesieram | quaesīverō quaesīrō, quaesierō |
| 2nd sg. | quaeris | quaerēbās | quaerēs | quaesīvistī quaesīstī, quaesiistī | quaesīverās quaesīrās, quaesierās | quaesīveris quaesīris, quaesieris |
| 3rd sg. | quaerit | quaerēbat | quaeret | quaesīvit quaesīt, quaesiit | quaesīverat quaesīrat, quaesierat | quaesīverit quaesīrit, quaesierit |
| 1st pl. | quaerimus | quaerēbāmus | quaerēmus | quaesīvimus quaesīmus, quaesiimus | quaesīverāmus quaesīrāmus, quaesierāmus | quaesīverimus quaesīrimus, quaesierimus |
| 2nd pl. | quaeritis | quaerēbātis | quaerētis | quaesīvistis quaesīstis, quaesiistis | quaesīverātis quaesīrātis, quaesierātis | quaesīveritis quaesīritis, quaesieritis |
| 3rd pl. | quaerunt | quaerēbant | quaerent | quaesīvērunt quaesīrunt, quaesīvēre, quaesiērunt, quaesiēre | quaesīverant quaesīrant, quaesierant | quaesīverint quaesīrint, quaesierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | quaeram | quaererem | quaesīverim quaesīrim, quaesierim | quaesīvissem quaesīssem, quaesiissem |
| 2nd sg. | quaerās | quaererēs | quaesīverīs quaesīrīs, quaesierīs | quaesīvissēs quaesīssēs, quaesiissēs |
| 3rd sg. | quaerat | quaereret | quaesīverit quaesīrit, quaesierit | quaesīvisset quaesīsset, quaesiisset |
| 1st pl. | quaerāmus | quaererēmus | quaesīverīmus quaesīrīmus, quaesierīmus | quaesīvissēmus quaesīssēmus, quaesiissēmus |
| 2nd pl. | quaerātis | quaererētis | quaesīverītis quaesīrītis, quaesierītis | quaesīvissētis quaesīssētis, quaesiissētis |
| 3rd pl. | quaerant | quaererent | quaesīverint quaesīrint, quaesierint | quaesīvissent quaesīssent, quaesiissent |
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | quaeror | quaerēbar | quaerar |
| 2nd sg. | quaereris quaerere | quaerēbāris quaerēbāre | quaerēris quaerēre |
| 3rd sg. | quaeritur | quaerēbātur | quaerētur |
| 1st pl. | quaerimur | quaerēbāmur | quaerēmur |
| 2nd pl. | quaeriminī | quaerēbāminī | quaerēminī |
| 3rd pl. | quaeruntur | quaerēbantur | quaerentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | quaerar | quaererer |
| 2nd sg. | quaerāris quaerāre | quaererēris quaererēre |
| 3rd sg. | quaerātur | quaererētur |
| 1st pl. | quaerāmur | quaererēmur |
| 2nd pl. | quaerāminī | quaererēminī |
| 3rd pl. | quaerantur | quaererentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | quaere | quaerere |
| pres. 2nd pl. | quaerite | quaeriminī |
| fut. 2nd sg. | quaeritō | quaeritor |
| fut. 3rd sg. | quaeritō | quaeritor |
| fut. 2nd pl. | quaeritōte | — |
| fut. 3rd pl. | quaeruntō | quaeruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | quaerere | quaerī |
| perfect infinitive | quaesīvisse quaesīsse, quaesiisse | quaesītum esse |
| future infinitive | quaesītūrum esse | quaesītum īrī |
| present participle | quaerēns quaerente, quaerentem, quaerentēs, quaerentī, quaerentia, quaerentibus, quaerentis, quaerentīs, quaerentium | — |
| perfect participle | — | quaesītus quaesīta, quaesītā, quaesītae, quaesītam, quaesītārum, quaesītās, quaesīte, quaesītī, quaesītīs, quaesītō, quaesītōrum, quaesītōs |
| future participle | quaesītūrus quaesītūra, quaesītūrā, quaesītūrae, quaesītūram, quaesītūrārum, quaesītūrās, quaesītūre, quaesītūrī, quaesītūrīs, quaesītūrō, quaesītūrōrum, quaesītūrōs, quaesītūrum | quaerendus quaerundus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- gratiam populi quaerere
- to court popularity.
- laudem, gloriam quaerere
- to be guided by ambition.
- nunc id quaeritur, agitur
- the question now is...
- victum aliqua re quaerere
- to earn a livelihood by something.
- quaerere tormentis de aliquo
- to have a person tortured.
- id quod quaerimus (quaeritur)
- a theme, subject proposed for discussion.
- si quaeris, si verum quaerimus
- to put it exactly.
- quaerendum esse mihi visum est
- the question has forced itself on my mind.
7 more phrases
- de servis quaerere (in dominum)
- to examine slaves by torture.
- quaerere aliquid or de aliqua re
- to hold an inquiry into a matter.
- hoc loco exsistit quaestio, quaeritur
- at this point the question arises.
- res, de qua nunc quaerimus, quaeritur
- the question at issue.
- ventum popularem quendam (in aliqua re) quaerere
- to strive to gain popular favour by certain means.
- nomina enodare or verborum origines quaerere, indagare
- to give the etymological explanation of words.
- gratiam alicuius sibi quaerere, sequi, more strongly aucupari
- to court a person's favour; to ingratiate oneself with...
te ipsum quaerebam, Ter. Heaut. 4, 8, 3: escam in sterquilinio, Phaedr. 3, 12 init.— rem mercaturis faciendis, Cic. Par. 6, 2, 46.—Absol.: contrivi in quaerendo vitam atque aetatem meam, Ter. Ad. 5, 4, 15; 5, 3, 27; Hor. Ep. 1, 7, 57; id. A. P. 170.— uxores liberorum quaerendorum causā ducere, Suet. Caes. 52: liberorum quaerundorum causā ei uxor data est, Plaut. Capt. 4, 2, 109; cf.: quaerunt litterae hae sibi liberos, id. Ps. 1, 1, 21.—Siciliam in uberrimā Siciliae parte, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47: optatos Tyndaridas, Prop. 1, 17, 18: Phoebi comam, Tib. 2, 3, 20: amnes, Stat. Th. 4, 703.—quaeris ut suscipiam cogitationem quidnam istis agendum putem, Cic. Att. 14, 20, 4.—dum id quaero, tibi qui filium restituerem, Ter. Heaut. 3, 1, 83: quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, Sall. C. 33,5: fugam, Cic. Att. 7, 17, 1; id. Mur. 37, 80: sibi remedium ad rem aliquam, id. Clu. 9, 27: de gratiā quid significares, mecum ipse quaerebam, id. Att. 9, 11, A, 1.—With inf.: tristitiae causam si quis cognoscere quaerit, seeks, strives, endeavors, Ov. Tr. 5, 4, 7; id. Am. 1, 8, 51; Hor. C. 3, 4, 39; id. Ep. 1, 1, 2 al.—laudem sibi, Ter. Heaut. 2, 3, 74: salutem alicui malo, id. Ad. 3, 2, 2: negabant ullā aliā in re nisi in naturā quaerendum esse illud summum bonum, Cic. Ac. 1, 5, 19: pudentem exitum suae impudentiae, Cic. Verr. 2, 1, 1, § 2: invidiam in aliquem, id. Rab. Post. 17, 46. —quod cujusquam oratoris eloquentiam quaereret, Cic. Verr. 2, 1, 10, § 29: lites ex limitibus judicem quaerant, Varr. R. R. 1, 15, 1: bellum dictatoriam majestatem quaesivisset, Liv. 8, 30: quaerit Boeotia Dircen, Ov. M. 2, 239. —cum ab iis saepius quaereret, made inquiries, Caes. B. G. 1, 32: quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc., Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191: quaesivit a medicis, quemadmodum se haberet, Nep. Dion, 2, 4: a quo cum quaesisset, quo se deduci vellet, id. Epam. 4, 5; cf. Cic. N. D. 1, 22, 60. —quaerebat paulo ante de me, quid, etc., Cic. Pis. 9, 18: de te ipso quaero, Vatini, utrum, etc., id. Vatin. 4, 10: quaero de te, arbitrerisne, etc., Liv. 4, 40: cura tibi de quo quaerere nulla fuit, Ov. P. 4, 3, 18.— quaesivi ex Phaniā, quam in partem provinciae putaret, etc., Cic. Fam. 3, 6, 1: quaerit ex solo ea, quae, etc., Caes. B. G. 1, 18.—ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia, Cic. Fam. 9, 26, 3: natura fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est, Hor. A. P. 409: quaeritur inter medicos, cujus generis aquae sint utilissimae, Plin. 31, 3, 21, § 31.—e monte aliquo in alium transilire quaerens, Plin. 8, 53, 79, § 214: qui mutare sedes quaerebant, Tac. G. 2.—salictum et harundinetum ... umidum locum quaerunt, Varr. R. R. 1, 23, 5: glires aridum locum quaerunt, id. ib. 3, 15, 2; Col. 1, praef. § 26: lupinum quaerit maxime sabulosa, Plin. 18, 14, 36, § 134; so of the soil: ager aquosus plus stercoris quaerit, demands, Pall. 1, 6, 15.—hunc abduce, vinci, rem quaere, Ter. Ad. 3 (4), 36: non dubitabat Minucius, quin iste (Verres) illo die rem illam quaesiturus non esset, Cic. Verr. 2, 2, 29, § 72. —With de and abl. (class.; cf. Krebs, Autibarb. p. 962 sq.): de pecuniis repetundis, Cic. Verr. 1, 9, 27: de morte alicujus, id. Rosc. Am. 41, 119: de servo in dominum, to question by torture, put to the rack, id. Mil. 22, 59: aliquid per tormenta, Suet. Tib. 58: legibus, to investigate according to the laws, impartially, Plin. Ep. 5, 21, 3. — omnino, si quaeris, ludi apparatissimi, Cic. Fam. 7, 1, 2: at sunt morosi, et anxii, et difficiles senes: si quaerimus, etiam avari, id. Sen. 18, 65: si quaeritis, id. de Or. 2, 62, 254; so, too, si verum quaeris, id. Fam. 12, 8, 1: si verum quaeritis, id. de Or. 2, 34, 146: si verum quaerimus, id. Tusc. 2, 23, 55: noli quaerere or quid quaeris? in short, in one word: noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est, id. Fam. 4, 4, 3: quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris, id. ib. 3, 1, 2.— Hence, quaesītus, a, um, P. a., sought out. leges quaesitiores (opp. simplices), Tac. A. 3, 26: quaesitior adulatio, id. ib. 3, 57.—Sup.: quaesitissimi honores, Tac. A. 2, 53.—vitabit etiam quaesita nec ex tempore ficta, sed domo allata, quae plerumque sunt frigida, Cic. Or. 26, 89: ut numerus non quaesitus, sed ipse secutus esse videatur, id. ib. 65, 219: comitas, Tac. A. 6, 50: asperitas, id. ib. 5, 3.— Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Uncertain. According to Nussbaum and De Vaan, from Proto-Italic *kʷaizō, from Proto-Indo-European *kʷeh₂- (“to acquire”), via a se/o-present built upon an i-present form *kʷeh₂y- (“to acquire”). In this case, cognates would include Ancient Greek πέπαμαι (pépamai, “to get, acquire”), Old Prussian quoi (“I/you want”) and quāits (“desire”), Lithuanian kviẽsti (“to invite”). In some sources etymologized as being from Proto-Indo-European *kʷoys-, *kʷeys- (“to see”), but this was deemed uncertain by Schrijver in 1991. LIV accepts Szemerényi's 1960 etymology that it is a derivation of *h₂eys- (“to seek, ask”), via the form *koaiseo.
- Italiancherere
- Italianchierere
- Italianchiedere
- Corsicanchera
- Corsicanchere
- Sardiniancherere
- Sardinianquerere
- Sardinianchèrri
- Frenchquérirfrom Old French querre
- Englishquestfrom Old French querre
- Occitanquèrrefrom Old Occitan querre
- Old Catalanquerre
- Old Catalanquerir
- Old Catalanquerer
- Bourguignonquerifrom Old French querre
- Champenoisquerifrom Old French querre
- Franc-Comtoistchrifrom Old French querre
- Sabirquérirfrom Old French querre
- Romaniancere
- Romaniancerere
- Aromaniantser
- Aromaniantsireari
- Portuguesequererfrom Old Galician-Portuguese querer
- Spanishquerer
- Aragonesequerer
- Asturianquerer
- Extremaduranquerel
- Leonesequerere
- Mirandesequerer
- Mozarabicكارش
- Galicianquererfrom Old Galician-Portuguese querer
- Englishqueryfrom Middle English quaere
- Albanianqeroj
- Friuliancirî
- Ladincrì
- Old Lombardquerir
- Old Venetanquerir
- unknown*acquaerere
In English words that came into English from quaerō
- questionquaestiōnem
- acquireacquirō
- request*requaesita
- conquerconquaero
- questquaesta
- queryquaere
- exquisiteexquīsītus
- requirerequīrō
- inquireinquīrō
- inquiryinquīrō
- questionnairequaestionarius
- requisiterequīsītus
- inquestinquiro
- perquisiteperquisitum
- disquisitiondisquīsītiō
- inquisitioninquisitio
- quaestorquaestor
- queristquaerō
- inquirentinquirens
- querentquaerens
- acquest*acquaerere
- quaesitumquaesitum
- quaerequaere
- inquirendoinquirendo