LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

quaerō

quaerō (present infinitive quaerere, perfect active quaesīvī or quaesiī, supine quaesītum)
Classical[ˈkʷae̯.roː]Ecclesiastical[ˈkʷɛː.ro]
quaeritur 3rd sg. pres. pass. ind.№ 113 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to seek, look for
    Quaerendo invenietis.By seeking ye shall find.
    Quaerite Dominum.Seek ye the Lord.
  2. to ask, question, seek or search for a thing, inquire, query, interrogate
    Quaeritur num mors malum sit.The question is whether death is an evil.
    Quid quaeris? Vivo et regno, simul ista reliqui Quae vos ad caelum fertis rumore secundo, Utque sacerdotis fugitivus liba recuso,What do you want from me? I live, I am my own master, I left behind the self same things you by common approval so eagerly covet, like the fugitive I have no right to the priest's blessed cake, but bread will quench my hunger over any honeyed delicacy.20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae IX.9–11
  3. to strive for; endeavor; seek to obtain
  4. to miss, lack
  5. to desire, require, want, aim at

Latīnē defined in Latin in our graded readers

rogō ut sciam; etiam: quod nōn habeō quaerō.
quaerō -ere quaesīvī — in Mille Verba, Schola

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Rogare · Interrogare · Percontari · Sciscitari

Rogare, interrogare, and quærere, denote a simple questioning; rogare (ὀργᾶν, ὀρέγεσθαι), as willing to know; interrogare, as wishing to know; whereas percontari and sciscitari denote urgently asking; percontari (from γνῶναι) always from a desire of knowledge, with seriousness and calmness; sciscitari (redupl. of scitari) often from curiosity, with inquisitiveness, eagerness, or also with cunning, like pumping or ferreting out. (v. 125.)

Quærere · Scrutari · Rimari · Investigare · Indagare

1. Quærere denotes seeking, in a general sense, as the wish and want to get at something; whereas scrutari, rimari, investigare, and indagare, involve the accessory notion of taking pains. 2. Scrutari and rimari mean to search for something hidden; scrutari (from γρύτη) by rummaging, with evident interest and eagerness; rimari, by digging for, with evident exertion and skill on the part of the searcher; whereas investigare and indagare mean to search after something at a distance; investigare, like the huntsman, who cautiously follows the visible track of the wild animal; indagare (from δέχεσθαι, δήειν) like the hound who, guided by instinct, follows the scent. Curt. ix. 10. 11. Famem sentire cœperunt, radices palmarum ubique rimantes: comp. with ix. 9. 5. Scrutati omnia tuguria tandem latentes reperere. Or, Tac. Ann. vi. 3. Rimans secreta omnium; that is, what were intentionally kept secret; with xii. 52. Quasi finem principis per Chaldæos scrutaretur; which was done without opposition. (v. 121.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.quaerōquaerēbamquaeramquaesīvī
quaesiī
quaesīveram
quaesīram, quaesieram
quaesīverō
quaesīrō, quaesierō
2nd sg.quaerisquaerēbāsquaerēsquaesīvistī
quaesīstī, quaesiistī
quaesīverās
quaesīrās, quaesierās
quaesīveris
quaesīris, quaesieris
3rd sg.quaeritquaerēbatquaeretquaesīvit
quaesīt, quaesiit
quaesīverat
quaesīrat, quaesierat
quaesīverit
quaesīrit, quaesierit
1st pl.quaerimusquaerēbāmusquaerēmusquaesīvimus
quaesīmus, quaesiimus
quaesīverāmus
quaesīrāmus, quaesierāmus
quaesīverimus
quaesīrimus, quaesierimus
2nd pl.quaeritisquaerēbātisquaerētisquaesīvistis
quaesīstis, quaesiistis
quaesīverātis
quaesīrātis, quaesierātis
quaesīveritis
quaesīritis, quaesieritis
3rd pl.quaeruntquaerēbantquaerentquaesīvērunt
quaesīrunt, quaesīvēre, quaesiērunt, quaesiēre
quaesīverant
quaesīrant, quaesierant
quaesīverint
quaesīrint, quaesierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.quaeramquaereremquaesīverim
quaesīrim, quaesierim
quaesīvissem
quaesīssem, quaesiissem
2nd sg.quaerāsquaererēsquaesīverīs
quaesīrīs, quaesierīs
quaesīvissēs
quaesīssēs, quaesiissēs
3rd sg.quaeratquaereretquaesīverit
quaesīrit, quaesierit
quaesīvisset
quaesīsset, quaesiisset
1st pl.quaerāmusquaererēmusquaesīverīmus
quaesīrīmus, quaesierīmus
quaesīvissēmus
quaesīssēmus, quaesiissēmus
2nd pl.quaerātisquaererētisquaesīverītis
quaesīrītis, quaesierītis
quaesīvissētis
quaesīssētis, quaesiissētis
3rd pl.quaerantquaererentquaesīverint
quaesīrint, quaesierint
quaesīvissent
quaesīssent, quaesiissent
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.quaerorquaerēbarquaerar
2nd sg.quaereris
quaerere
quaerēbāris
quaerēbāre
quaerēris
quaerēre
3rd sg.quaeriturquaerēbāturquaerētur
1st pl.quaerimurquaerēbāmurquaerēmur
2nd pl.quaeriminīquaerēbāminīquaerēminī
3rd pl.quaerunturquaerēbanturquaerentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.quaerarquaererer
2nd sg.quaerāris
quaerāre
quaererēris
quaererēre
3rd sg.quaerāturquaererētur
1st pl.quaerāmurquaererēmur
2nd pl.quaerāminīquaererēminī
3rd pl.quaeranturquaererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.quaerequaerere
pres. 2nd pl.quaeritequaeriminī
fut. 2nd sg.quaeritōquaeritor
fut. 3rd sg.quaeritōquaeritor
fut. 2nd pl.quaeritōte—
fut. 3rd pl.quaeruntōquaeruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivequaererequaerī
perfect infinitivequaesīvisse
quaesīsse, quaesiisse
quaesītum esse
future infinitivequaesītūrum essequaesītum īrī
present participlequaerēns
quaerente, quaerentem, quaerentēs, quaerentī, quaerentia, quaerentibus, quaerentis, quaerentīs, quaerentium
—
perfect participle—quaesītus
quaesīta, quaesītā, quaesītae, quaesītam, quaesītārum, quaesītās, quaesīte, quaesītī, quaesītīs, quaesītō, quaesītōrum, quaesītōs
future participlequaesītūrus
quaesītūra, quaesītūrā, quaesītūrae, quaesītūram, quaesītūrārum, quaesītūrās, quaesītūre, quaesītūrī, quaesītūrīs, quaesītūrō, quaesītūrōrum, quaesītūrōs, quaesītūrum
quaerendus
quaerundus
gerundquaerendī, quaerendō, quaerendumsupinequaesītum, quaesītū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gratiam populi quaerere
to court popularity.
laudem, gloriam quaerere
to be guided by ambition.
nunc id quaeritur, agitur
the question now is...
victum aliqua re quaerere
to earn a livelihood by something.
quaerere tormentis de aliquo
to have a person tortured.
id quod quaerimus (quaeritur)
a theme, subject proposed for discussion.
si quaeris, si verum quaerimus
to put it exactly.
quaerendum esse mihi visum est
the question has forced itself on my mind.
7 more phrases
de servis quaerere (in dominum)
to examine slaves by torture.
quaerere aliquid or de aliqua re
to hold an inquiry into a matter.
hoc loco exsistit quaestio, quaeritur
at this point the question arises.
res, de qua nunc quaerimus, quaeritur
the question at issue.
ventum popularem quendam (in aliqua re) quaerere
to strive to gain popular favour by certain means.
nomina enodare or verborum origines quaerere, indagare
to give the etymological explanation of words.
gratiam alicuius sibi quaerere, sequi, more strongly aucupari
to court a person's favour; to ingratiate oneself with...

quaero (old orthogr. QVAIRO, Epitaphs of the Scipios, 6; for the original form and etym. quaeso, ĕre, v. quaeso), sīvi or sĭi, sītum, 3, v. a.,
I. to seek.
I. Lit.
A. In gen.: aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.); Plaut. Mil. 2, 3, 3: te ipsum quaerebam, Ter. Heaut. 4, 8, 3: escam in sterquilinio, Phaedr. 3, 12 init.—
B. In partic.
1. To seek to get or procure, to seek or search for a thing, Ter. Heaut. 3, 1, 38: rem mercaturis faciendis, Cic. Par. 6, 2, 46.—Absol.: contrivi in quaerendo vitam atque aetatem meam, Ter. Ad. 5, 4, 15; 5, 3, 27; Hor. Ep. 1, 7, 57; id. A. P. 170.—
b. Transf., to get, procure, obtain, acquire a thing: uxores liberorum quaerendorum causā ducere, Suet. Caes. 52: liberorum quaerundorum causā ei uxor data est, Plaut. Capt. 4, 2, 109; cf.: quaerunt litterae hae sibi liberos, id. Ps. 1, 1, 21.—
2. To seek for something missing, to miss: Siciliam in uberrimā Siciliae parte, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47: optatos Tyndaridas, Prop. 1, 17, 18: Phoebi comam, Tib. 2, 3, 20: amnes, Stat. Th. 4, 703.—
3. To ask, desire, with ut and subj.: quaeris ut suscipiam cogitationem quidnam istis agendum putem, Cic. Att. 14, 20, 4.—
II. Trop.
A. In gen., to seek, i. e. to think over, meditate, aim at, plan a thing: dum id quaero, tibi qui filium restituerem, Ter. Heaut. 3, 1, 83: quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, Sall. C. 33,5: fugam, Cic. Att. 7, 17, 1; id. Mur. 37, 80: sibi remedium ad rem aliquam, id. Clu. 9, 27: de gratiā quid significares, mecum ipse quaerebam, id. Att. 9, 11, A, 1.—With inf.: tristitiae causam si quis cognoscere quaerit, seeks, strives, endeavors, Ov. Tr. 5, 4, 7; id. Am. 1, 8, 51; Hor. C. 3, 4, 39; id. Ep. 1, 1, 2 al.—
B. In partic.
1. To look for, seek to gain any thing; to get, acquire, obtain, procure: laudem sibi, Ter. Heaut. 2, 3, 74: salutem alicui malo, id. Ad. 3, 2, 2: negabant ullā aliā in re nisi in naturā quaerendum esse illud summum bonum, Cic. Ac. 1, 5, 19: pudentem exitum suae impudentiae, Cic. Verr. 2, 1, 1, § 2: invidiam in aliquem, id. Rab. Post. 17, 46. —
2. Of inanim. and abstr. subjects, to demand, need, require, = requirere: quod cujusquam oratoris eloquentiam quaereret, Cic. Verr. 2, 1, 10, § 29: lites ex limitibus judicem quaerant, Varr. R. R. 1, 15, 1: bellum dictatoriam majestatem quaesivisset, Liv. 8, 30: quaerit Boeotia Dircen, Ov. M. 2, 239. —
3. To seek to learn from any one; to ask, inquire, interrogate (cf.: interrogo, percontor).
(a). With ab: cum ab iis saepius quaereret, made inquiries, Caes. B. G. 1, 32: quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc., Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191: quaesivit a medicis, quemadmodum se haberet, Nep. Dion, 2, 4: a quo cum quaesisset, quo se deduci vellet, id. Epam. 4, 5; cf. Cic. N. D. 1, 22, 60. —
(b). With de: quaerebat paulo ante de me, quid, etc., Cic. Pis. 9, 18: de te ipso quaero, Vatini, utrum, etc., id. Vatin. 4, 10: quaero de te, arbitrerisne, etc., Liv. 4, 40: cura tibi de quo quaerere nulla fuit, Ov. P. 4, 3, 18.—
(g). With ex: quaesivi ex Phaniā, quam in partem provinciae putaret, etc., Cic. Fam. 3, 6, 1: quaerit ex solo ea, quae, etc., Caes. B. G. 1, 18.—
(d). With a rel.-clause: ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia, Cic. Fam. 9, 26, 3: natura fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est, Hor. A. P. 409: quaeritur inter medicos, cujus generis aquae sint utilissimae, Plin. 31, 3, 21, § 31.—
4. To desire,
a. With inf. (post-Aug.): e monte aliquo in alium transilire quaerens, Plin. 8, 53, 79, § 214: qui mutare sedes quaerebant, Tac. G. 2.—
b. Transf., of animals, plants, etc., to desire, prefer, seek: salictum et harundinetum ... umidum locum quaerunt, Varr. R. R. 1, 23, 5: glires aridum locum quaerunt, id. ib. 3, 15, 2; Col. 1, praef. § 26: lupinum quaerit maxime sabulosa, Plin. 18, 14, 36, § 134; so of the soil: ager aquosus plus stercoris quaerit, demands, Pall. 1, 6, 15.—
5. To examine or inquire into judicially, to investigate, institute an investigation; with acc. (rare): hunc abduce, vinci, rem quaere, Ter. Ad. 3 (4), 36: non dubitabat Minucius, quin iste (Verres) illo die rem illam quaesiturus non esset, Cic. Verr. 2, 2, 29, § 72. —With de and abl. (class.; cf. Krebs, Autibarb. p. 962 sq.): de pecuniis repetundis, Cic. Verr. 1, 9, 27: de morte alicujus, id. Rosc. Am. 41, 119: de servo in dominum, to question by torture, put to the rack, id. Mil. 22, 59: aliquid per tormenta, Suet. Tib. 58: legibus, to investigate according to the laws, impartially, Plin. Ep. 5, 21, 3. —
b. Transf.: si quaeris, si quaerimus (prop., if we, or you, look well into the matter; if we, or you, would know the truth), to say the truth, in fact, to speak honestly: omnino, si quaeris, ludi apparatissimi, Cic. Fam. 7, 1, 2: at sunt morosi, et anxii, et difficiles senes: si quaerimus, etiam avari, id. Sen. 18, 65: si quaeritis, id. de Or. 2, 62, 254; so, too, si verum quaeris, id. Fam. 12, 8, 1: si verum quaeritis, id. de Or. 2, 34, 146: si verum quaerimus, id. Tusc. 2, 23, 55: noli quaerere or quid quaeris? in short, in one word: noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est, id. Fam. 4, 4, 3: quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris, id. ib. 3, 1, 2.— Hence, quaesītus, a, um, P. a., sought out.
A. In a good sense, select, special, extraordinary (mostly post-Aug.): epulae quaesitissumae, Sall. ap. Macr. S. 2, 9, 9 (Sall. H. 2, 23, 4 Dietsch); comp.: leges quaesitiores (opp. simplices), Tac. A. 3, 26: quaesitior adulatio, id. ib. 3, 57.—Sup.: quaesitissimi honores, Tac. A. 2, 53.—
B. In a bad sense (opp. to what is natural), far-fetched, studied, affected, assumed (class.): vitabit etiam quaesita nec ex tempore ficta, sed domo allata, quae plerumque sunt frigida, Cic. Or. 26, 89: ut numerus non quaesitus, sed ipse secutus esse videatur, id. ib. 65, 219: comitas, Tac. A. 6, 50: asperitas, id. ib. 5, 3.—
C. Subst.: quaesītum, i, n.
1. A question (poet.): accipe quaesiti causam, Ov. M. 4, 793; id. F. 1, 278; Hor. S. 2, 6, 82.—
2. A question as a rhetorical figure, = πύσμα, Mart. Cap. 5, § 524.

Origins

Uncertain. According to Nussbaum and De Vaan, from Proto-Italic *kʷaizō, from Proto-Indo-European *kʷeh₂- (“to acquire”), via a se/o-present built upon an i-present form *kʷeh₂y- (“to acquire”). In this case, cognates would include Ancient Greek πέπαμαι (pépamai, “to get, acquire”), Old Prussian quoi (“I/you want”) and quāits (“desire”), Lithuanian kviẽsti (“to invite”). In some sources etymologized as being from Proto-Indo-European *kʷoys-, *kʷeys- (“to see”), but this was deemed uncertain by Schrijver in 1991. LIV accepts Szemerényi's 1960 etymology that it is a derivation of *h₂eys- (“to seek, ask”), via the form *koaiseo.

Italo-Romance
  • Italiancherere
  • Italianchierere
  • Italianchiedere
  • Corsicanchera
  • Corsicanchere
Insular Romance
  • Sardiniancherere
  • Sardinianquerere
  • Sardinianchèrri
Gallo-Romance
  • Frenchquérirfrom Old French querre
  • Englishquestfrom Old French querre
  • Occitanquèrrefrom Old Occitan querre
  • Old Catalanquerre
  • Old Catalanquerir
  • Old Catalanquerer
  • Bourguignonquerifrom Old French querre
  • Champenoisquerifrom Old French querre
  • Franc-Comtoistchrifrom Old French querre
  • Sabirquérirfrom Old French querre
Balkan Romance
  • Romaniancere
  • Romaniancerere
  • Aromaniantser
  • Aromaniantsireari
Ibero-Romance
  • Portuguesequererfrom Old Galician-Portuguese querer
  • Spanishquerer
  • Aragonesequerer
  • Asturianquerer
  • Extremaduranquerel
  • Leonesequerere
  • Mirandesequerer
  • Mozarabicكارش
  • Galicianquererfrom Old Galician-Portuguese querer
Borrowings
  • Englishqueryfrom Middle English quaere
  • Albanianqeroj
North Italian
  • Friuliancirî
  • Ladincrì
  • Old Lombardquerir
  • Old Venetanquerir
Vulgar Latin
  • unknown*acquaerere

In English words that came into English from quaerō

  • questionquaestiōnem
  • acquireacquirō
  • request*requaesita
  • conquerconquaero
  • questquaesta
  • queryquaere
  • exquisiteexquīsītus
  • requirerequīrō
  • inquireinquīrō
  • inquiryinquīrō
  • questionnairequaestionarius
  • requisiterequīsītus
  • inquestinquiro
  • perquisiteperquisitum
  • disquisitiondisquīsītiō
  • inquisitioninquisitio
  • quaestorquaestor
  • queristquaerō
  • inquirentinquirens
  • querentquaerens
  • acquest*acquaerere
  • quaesitumquaesitum
  • quaerequaere
  • inquirendoinquirendo

Quick answers

What does quaerō mean in Latin?
quaerō, a verb, means “to seek, look for; to ask, question, seek or search for a thing, inquire, query, interrogate; to strive for”.
What are the principal parts of quaerō?
quaerō, quaerere, quaesīvī, quaesītum (third conjugation).
How do you pronounce quaerō?
In classical Latin, [ˈkʷae̯.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkʷɛː.ro].
Which English words come from quaerō?
English words that go back to Latin quaerō include acquire, querist, question, conquer, quest and query.