verbthird conjugation
anquīrō
anquīrō (present infinitive anquīrere, perfect active anquīsīvī, supine anquīsītum)
Classical[aŋˈkʷiː.roː]Ecclesiastical[aŋˈkʷiː.ro]
Meaning
- to seek, research, investigate, examine judicially
- to indict
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anquīrō | anquīrēbam | anquīram | anquīsīvī | anquīsīveram | anquīsīverō |
| 2nd sg. | anquīris | anquīrēbās | anquīrēs | anquīsīvistī | anquīsīverās | anquīsīveris |
| 3rd sg. | anquīrit | anquīrēbat | anquīret | anquīsīvit | anquīsīverat | anquīsīverit |
| 1st pl. | anquīrimus | anquīrēbāmus | anquīrēmus | anquīsīvimus | anquīsīverāmus | anquīsīverimus |
| 2nd pl. | anquīritis | anquīrēbātis | anquīrētis | anquīsīvistis | anquīsīverātis | anquīsīveritis |
| 3rd pl. | anquīrunt | anquīrēbant | anquīrent | anquīsīvērunt anquīsīvēre | anquīsīverant | anquīsīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anquīram | anquīrerem | anquīsīverim | anquīsīvissem |
| 2nd sg. | anquīrās | anquīrerēs | anquīsīverīs | anquīsīvissēs |
| 3rd sg. | anquīrat | anquīreret | anquīsīverit | anquīsīvisset |
| 1st pl. | anquīrāmus | anquīrerēmus | anquīsīverīmus | anquīsīvissēmus |
| 2nd pl. | anquīrātis | anquīrerētis | anquīsīverītis | anquīsīvissētis |
| 3rd pl. | anquīrant | anquīrerent | anquīsīverint | anquīsīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | anquīror | anquīrēbar | anquīrar |
| 2nd sg. | anquīreris anquīrere | anquīrēbāris anquīrēbāre | anquīrēris anquīrēre |
| 3rd sg. | anquīritur | anquīrēbātur | anquīrētur |
| 1st pl. | anquīrimur | anquīrēbāmur | anquīrēmur |
| 2nd pl. | anquīriminī | anquīrēbāminī | anquīrēminī |
| 3rd pl. | anquīruntur | anquīrēbantur | anquīrentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | anquīrar | anquīrerer |
| 2nd sg. | anquīrāris anquīrāre | anquīrerēris anquīrerēre |
| 3rd sg. | anquīrātur | anquīrerētur |
| 1st pl. | anquīrāmur | anquīrerēmur |
| 2nd pl. | anquīrāminī | anquīrerēminī |
| 3rd pl. | anquīrantur | anquīrerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | anquīre | anquīrere |
| pres. 2nd pl. | anquīrite | anquīriminī |
| fut. 2nd sg. | anquīritō | anquīritor |
| fut. 3rd sg. | anquīritō | anquīritor |
| fut. 2nd pl. | anquīritōte | — |
| fut. 3rd pl. | anquīruntō | anquīruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | anquīrere | anquīrī |
| perfect infinitive | anquīsīvisse | anquīsītum esse |
| future infinitive | anquīsītūrum esse | anquīsītum īrī |
| present participle | anquīrēns | — |
| perfect participle | — | anquīsītus anquisita, anquisitā, anquisitae, anquisitam, anquisitārum, anquisitās, anquisite, anquisitī, anquisitīs, anquisitō, anquisitōrum, anquisitōs |
| future participle | anquīsītūrus | anquīrendus anquīrundus |
gerundanquīrendī, anquīrendō, anquīrendumsupineanquīsītum, anquīsītū
an-quīro, quīsīvi, sītum, 3, v. a. 2. anand quaero,
I. to seek on all sides, to look about for, to search after.
I. Lit. and in gen.: anquirere est circum quaerere, Paul. ex Fest. p. 22 Müll.:
anquirere aliquem, apud quem evomet virus, etc., Cic. Lael. 23, 87; so id. ib. 27, 102; id. Off. 1, 4, 11.—B. Trop., to inquire about, to examine into:
aut anquirunt aut consultant, conducat id necne, Cic. Off. 1, 3, 9: anquirentibus nobis omnique acie ingenii contemplantibus, id. de Or. 1, 33; so id. Fat. 9; Tac. A. 12, 6 al. —II. Esp. in judic. lang. t. t.
A. To institute a careful inquiry or examination:
de perduellione, Liv. 6, 20: de morte alicujus, Tac. A. 3, 12.—B. To enter a complaint, to accuse one, with the word designating the punishment in the abl. or gen.:
capite anquisitus, Liv. 8, 33: pecuniā anquirere, id. 26, 3: cum capitis anquisissent, id. 2, 52; 26, 3.—Hence, anquīsītē, adv., carefully (only in Gell.): satis anquisite satisque sollicite, Gell. 1, 3, 9, where Hertz now reads inquisite.—Comp.: Theophrastus anquisitius super hac ipsā re et exactius pressiusque quam Cicero disserit, Gell. 1, 3, 21, where Hertz now reads inquisitius.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
anquīrō sīvī, sītus, ere
am- (for ambi-) + quaero, to seek on all sides, look about, search after: aliquem: omnia, quae sunt, etc.—Fig., to inquire diligently, examine into: alqd: conducat id necne: quid valeat id, anquiritur: de alio.— Esp., to conduct a judicial inquiry: de perduellione, L. — To prosecute (with gen. or abl. of the punishment): cum capitis anquisissent, L.: pecuniā anquirere, for a fine, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ent-
- Proto-Indo-European*h₂énts?
- Latinanquīrō
Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Latin quaerō Latin anquīrō From ambi- + quaerō (“seek, look for”).