LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

perquīrō

perquīrō (present infinitive perquīrere, perfect active perquīsīvī, supine perquīsītum)
Classical[pɛrˈkʷiː.roː]Ecclesiastical[perˈkʷiː.ro]

Meaning

  1. to ask, inquire or search diligently
    Sed cūriōsī sunt hīc complūrēs malī, aliēnās rēs quī cūrant studiō maximō, quibus ipsīs nūllast rēs, quam prōcūrent, sua: eī quandō quem auctiōnem factūrum sciunt, adeunt, perquīrunt quid sit causae īlicō: aliēnum aes cōgat an parārit praedium, uxōrīn' sit reddenda dōs dīvortiō.c. 200 BCE, Plautus, Stichus 198–204
  2. to examine

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.perquīrōperquīrēbamperquīramperquīsīvīperquīsīveramperquīsīverō
2nd sg.perquīrisperquīrēbāsperquīrēsperquīsīvistīperquīsīverāsperquīsīveris
3rd sg.perquīritperquīrēbatperquīretperquīsīvitperquīsīveratperquīsīverit
1st pl.perquīrimusperquīrēbāmusperquīrēmusperquīsīvimusperquīsīverāmusperquīsīverimus
2nd pl.perquīritisperquīrēbātisperquīrētisperquīsīvistisperquīsīverātisperquīsīveritis
3rd pl.perquīruntperquīrēbantperquīrentperquīsīvērunt
perquīsīvēre
perquīsīverantperquīsīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.perquīramperquīreremperquīsīverimperquīsīvissem
2nd sg.perquīrāsperquīrerēsperquīsīverīsperquīsīvissēs
3rd sg.perquīratperquīreretperquīsīveritperquīsīvisset
1st pl.perquīrāmusperquīrerēmusperquīsīverīmusperquīsīvissēmus
2nd pl.perquīrātisperquīrerētisperquīsīverītisperquīsīvissētis
3rd pl.perquīrantperquīrerentperquīsīverintperquīsīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.perquīrorperquīrēbarperquīrar
2nd sg.perquīreris
perquīrere
perquīrēbāris
perquīrēbāre
perquīrēris
perquīrēre
3rd sg.perquīriturperquīrēbāturperquīrētur
1st pl.perquīrimurperquīrēbāmurperquīrēmur
2nd pl.perquīriminīperquīrēbāminīperquīrēminī
3rd pl.perquīrunturperquīrēbanturperquīrentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.perquīrarperquīrerer
2nd sg.perquīrāris
perquīrāre
perquīrerēris
perquīrerēre
3rd sg.perquīrāturperquīrerētur
1st pl.perquīrāmurperquīrerēmur
2nd pl.perquīrāminīperquīrerēminī
3rd pl.perquīranturperquīrerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.perquīreperquīrere
pres. 2nd pl.perquīriteperquīriminī
fut. 2nd sg.perquīritōperquīritor
fut. 3rd sg.perquīritōperquīritor
fut. 2nd pl.perquīritōte—
fut. 3rd pl.perquīruntōperquīruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveperquīrereperquīrī
perfect infinitiveperquīsīvisseperquīsītum esse
future infinitiveperquīsītūrum esseperquīsītum īrī
present participleperquīrēns—
perfect participle—perquīsītus
perquīsīta, perquīsītā, perquīsītae, perquīsītam, perquīsītārum, perquīsītās, perquīsīte, perquīsītī, perquīsītīs, perquīsītō, perquīsītōrum, perquīsītōs
future participleperquīsītūrus
perquīsītūra, perquīsītūrā, perquīsītūrae, perquīsītūram, perquīsītūrārum, perquīsītūrās, perquīsītūre, perquīsītūrī, perquīsītūrīs, perquīsītūrō, perquīsītūrōrum, perquīsītūrōs, perquīsītūrum
perquīrendus
perquīrundus, perquīrenda, perquīrendā, perquīrendae, perquīrendam, perquīrendārum, perquīrendās, perquīrende, perquīrendīs, perquīrendōrum, perquīrendōs
gerundperquīrendī, perquīrendō, perquīrendumsupineperquīsītum, perquīsītū

per-quīro, sīvi, sītum, 3, v. a. quaero.
I. To ask or inquire after diligently, to make diligent search for any thing: perquirunt, quid causae siet, Plaut. Stich. 1, 3, 49: vasa, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 39; cf. id. ib. 2, 3, 58, § 134; id. Cael. 22, 53: a contemplandis rebus perquirendisque deterreri, id. Fin. 5, 18, 48: aditus viasque in Suevos perquirit, Caes. B. G. 6, 9 fin.; Plin. 6, 8, 8, § 23.— Absol.: perquirite et videte si, etc., make inquiry, Vulg. 4 Reg. 10, 23.—Impers. pass.: perquiritur a coactoribus, Cic. Clu. 64, 180. —
II. To examine: cognitionem rei, Cic. de Or. 3, 29, 112.—Hence, perquīsītē, adv., exactly, accurately; in comp.: perquisitius conscribere, Cic. Inv. 1, 41, 77.

Origins

From per- + quaerō.

Descendants
  • Catalanperquirir
  • Englishperquire
  • Italianperquisire
  • Portugueseperquirir
  • Spanishperquirir
  • Galicianperquirir

In English words that came into English from perquīrō

  • perquisiteperquisitum

Quick answers

What does perquīrō mean in Latin?
perquīrō, a verb, means “to ask, inquire or search diligently; to examine”.
What are the principal parts of perquīrō?
perquīrō, perquīrere, perquīsīvī, perquīsītum (third conjugation).
How do you pronounce perquīrō?
In classical Latin, [pɛrˈkʷiː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈkʷiː.ro].