noun · masculinefourth declension
quaesītus
quaesītus m (genitive quaesītūs)
Meaning
- seeking, searching
- investigation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | quaesītus | quaesītūs |
| genitive | quaesītūs | quaesītuum |
| dative | quaesītuī | quaesītibus |
| accusative | quaesītum | quaesītūs |
| ablative | quaesītū | quaesītibus |
| vocative | quaesītus | quaesītūs |
quaesītus, a, um, Part. and P. a., from quaero.
quaesītus, ūs (only in
I. abl. sing.), m. quaero.
I. A seeking, searching (postAug.), Plin. 5, 9, 10, § 51 (al. quae situs).—
II. Investigation:
(rem) semper quaesitu dignam putavi, Macr. S. 7, 8, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quaesītus adj. with comp. and sup.
P. of quaero, sought out, select, special : leges quaesitiores, Ta.: quaesitior adulatio, Ta.: quaesitissimi honores, Ta.—As subst n., an acquisition, earnings, store : mus Asper et attentus quaesitis, H.: genus Quaesitique tenax, et qui quaesita reservent, O.— Sought out, inquired ; as subst n., a question, inquiry : Accipe quaesiti causam, O.— Artificial, far-fetched, studied, affected, assumed : vitabit etiam quaesita nec ex tempore ficta: ut numerus non quaesitus, sed ipse secutus esse videatur.
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin quaesītus From quaerō + -tus (forming action nouns). Doublet of quaestus.
Descendants
- Italianquesito
- Portuguesequesito
- Piedmontesequesit
In English words that came into English from quaesītus
- quaesitumquaesitum