LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

quaeritō

quaeritō (present infinitive quaeritāre, perfect active quaeritāvī, supine quaeritātum)
Classical[ˈkʷae̯.rɪ.toː]Ecclesiastical[ˈkʷɛː.ri.to]

Meaning

  1. to seek, search, or look for earnestly
  2. to ask, inquire, or demand earnestly

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.quaeritōquaeritābamquaeritābōquaeritāvīquaeritāveramquaeritāverō
2nd sg.quaeritāsquaeritābāsquaeritābisquaeritāvistīquaeritāverāsquaeritāveris
3rd sg.quaeritatquaeritābatquaeritābitquaeritāvitquaeritāveratquaeritāverit
1st pl.quaeritāmusquaeritābāmusquaeritābimusquaeritāvimusquaeritāverāmusquaeritāverimus
2nd pl.quaeritātisquaeritābātisquaeritābitisquaeritāvistisquaeritāverātisquaeritāveritis
3rd pl.quaeritantquaeritābantquaeritābuntquaeritāvērunt
quaeritāvēre
quaeritāverantquaeritāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.quaeritemquaeritāremquaeritāverimquaeritāvissem
2nd sg.quaeritēsquaeritārēsquaeritāverīsquaeritāvissēs
3rd sg.quaeritetquaeritāretquaeritāveritquaeritāvisset
1st pl.quaeritēmusquaeritārēmusquaeritāverīmusquaeritāvissēmus
2nd pl.quaeritētisquaeritārētisquaeritāverītisquaeritāvissētis
3rd pl.quaeritentquaeritārentquaeritāverintquaeritāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.quaeritorquaeritābarquaeritābor
2nd sg.quaeritāris
quaeritāre
quaeritābāris
quaeritābāre
quaeritāberis
quaeritābere
3rd sg.quaeritāturquaeritābāturquaeritābitur
1st pl.quaeritāmurquaeritābāmurquaeritābimur
2nd pl.quaeritāminīquaeritābāminīquaeritābiminī
3rd pl.quaeritanturquaeritābanturquaeritābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.quaeriterquaeritārer
2nd sg.quaeritēris
quaeritēre
quaeritārēris
quaeritārēre
3rd sg.quaeritēturquaeritārētur
1st pl.quaeritēmurquaeritārēmur
2nd pl.quaeritēminīquaeritārēminī
3rd pl.quaeritenturquaeritārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.quaeritāquaeritāre
pres. 2nd pl.quaeritātequaeritāminī
fut. 2nd sg.quaeritātōquaeritātor
fut. 3rd sg.quaeritātōquaeritātor
fut. 2nd pl.quaeritātōte—
fut. 3rd pl.quaeritantōquaeritantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivequaeritārequaeritārī
perfect infinitivequaeritāvissequaeritātum esse
future infinitivequaeritātūrum essequaeritātum īrī
present participlequaeritāns—
perfect participle—quaeritātus
quaeritāta, quaeritātā, quaeritātae, quaeritātam, quaeritātārum, quaeritātās, quaeritātī, quaeritātōrum, quaeritātōs
future participlequaeritātūrus
quaeritātūra, quaeritātūrā, quaeritātūrae, quaeritātūram, quaeritātūrārum, quaeritātūrās, quaeritātūre, quaeritātūrī, quaeritātūrīs, quaeritātūrō, quaeritātūrōrum, quaeritātūrōs, quaeritātūrum
quaeritandus
quaeritanda, quaeritandā, quaeritandae, quaeritandam, quaeritandārum, quaeritandās, quaeritande, quaeritandīs, quaeritandōrum, quaeritandōs
gerundquaeritandī, quaeritandō, quaeritandumsupinequaeritātum, quaeritātū

quaerĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. quaero,
I. to seek, search, or look for earnestly (ante-class.).
I. In gen.: hominem inter vivos quaeritamus mortuum, Plaut. Men. 2, 1, 15: defessus sum quaeritando, id. Am. 4, 1, 4; id. Cist. 4, 2, 19: aliquem mari terrāque, id. Poen. prol. 105: te ipsum, Ter. Ad. 2, 4, 2: hospitium ab aliquo, Plaut. Poen. 3, 3, 77: lanā ac telā victum, to earn, Ter. And. 1, 1, 48: multis languoribus peresus essem te quaeritando, Cat. 58, 15.—Prov.: hujus sermo haud cinerem quaeritat, needs no ashes, i. e. no polishing, Plaut. Mil. 4, 2, 10. —
II. In partic., to ask, inquire, or demand earnestly, to wish to know exactly: quid tu id quaeritas? Plaut. Rud. 1, 2, 22; id. Cist. 4, 2, 57; Ter. Eun. 3, 3, 17.

Origins

Frequentative verb from quaerō.

Quick answers

What does quaeritō mean in Latin?
quaeritō, a verb, means “to seek, search, or look for earnestly; to ask, inquire, or demand earnestly”.
What are the principal parts of quaeritō?
quaeritō, quaeritāre, quaeritāvī, quaeritātum (first conjugation).
How do you pronounce quaeritō?
In classical Latin, [ˈkʷae̯.rɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkʷɛː.ri.to].