LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

quaesītiō

quaesītiō f (genitive quaesītiōnis)
Classical[kʷae̯ˈsiː.ti.oː]Ecclesiastical[kʷeˈs̬it.t͡si.o]

Meaning

  1. inquisition, investigation

Declension

declension
formsingularplural
nominativequaesītiōquaesītiōnēs
genitivequaesītiōnisquaesītiōnum
dativequaesītiōnīquaesītiōnibus
accusativequaesītiōnemquaesītiōnēs
ablativequaesītiōnequaesītiōnibus
vocativequaesītiōquaesītiōnēs

quaesītĭo, ōnis, f. quaero,
I. a seeking or searching after (post-Aug.).
I. In gen.: Psyche quaesitioni Cupidinis intenta, populos circuibat, App. M. 5, p. 171, 8.—
II. In partic., a questioning by torture, the question, inquisition: cum postero ad quaesitionem retraheretur, proripuit se custodibus, Tac. A. 4, 45; Inscr. Bertol. Antiq. Aquilei. p. 300, n. 419.

Origins

From quaerō + -tiō. Compare with earlier quaestiō.

Quick answers

What does quaesītiō mean in Latin?
quaesītiō, a noun, means “inquisition, investigation”.
What is the genitive of quaesītiō?
The genitive singular is quaesītiōnis. quaesītiō is feminine, third declension.
How do you pronounce quaesītiō?
In classical Latin, [kʷae̯ˈsiː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷeˈs̬it.t͡si.o].