LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, suppletive

praeferō

praeferō (present infinitive praeferre, perfect active praetulī, supine praelātum)
Classical[ˈprae̯.fɛ.roː]Ecclesiastical[ˈprɛː.fe.ro]

Meaning

  1. suppletivetransitiveto bear, hold or carry before or forth, place or set before
    Quid faculam praefers, Philerōs, quae nīl opus nōbīs? Ībimus, sīc, lūcet pectore flamma satis.Why do you carry the torch, Phileros, which we don't need? We will go thus, the flame in the chest shines enough.(Can we date this quote?), Valerius Aedituus, (Please provide the book title or journal name):
  2. suppletivetransitiveto offer, present
  3. suppletivetransitiveto prefer, like, give preference to
  4. suppletivetransitiveto take beforehand, anticipate
  5. suppletivetransitiveto show, display, exhibit, discover, expose, reveal, betray
  6. suppletiveto surpass, cross over, go beyond, exceed

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeferōpraeferēbampraeferampraetulīpraetulerampraetulerō
2nd sg.praeferspraeferēbāspraeferēspraetulistīpraetulerāspraetuleris
3rd sg.praefertpraeferēbatpraeferetpraetulitpraetuleratpraetulerit
1st pl.praeferimuspraeferēbāmuspraeferēmuspraetulimuspraetulerāmuspraetulerimus
2nd pl.praefertispraeferēbātispraeferētispraetulistispraetulerātispraetuleritis
3rd pl.praeferuntpraeferēbantpraeferentpraetulērunt
praetulēre
praetulerantpraetulerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeferampraeferrempraetulerimpraetulissem
2nd sg.praeferāspraeferrēspraetulerīspraetulissēs
3rd sg.praeferatpraeferretpraetuleritpraetulisset
1st pl.praeferāmuspraeferrēmuspraetulerīmuspraetulissēmus
2nd pl.praeferātispraeferrētispraetulerītispraetulissētis
3rd pl.praeferantpraeferrentpraetulerintpraetulissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praeferorpraeferēbarpraeferar
2nd sg.praeferris
praeferre
praeferēbāris
praeferēbāre
praeferēris
praeferēre
3rd sg.praeferturpraeferēbāturpraeferētur
1st pl.praeferimurpraeferēbāmurpraeferēmur
2nd pl.praeferiminīpraeferēbāminīpraeferēminī
3rd pl.praeferunturpraeferēbanturpraeferentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praeferarpraeferrer
2nd sg.praeferāris
praeferāre
praeferrēris
praeferrēre
3rd sg.praeferāturpraeferrētur
1st pl.praeferāmurpraeferrēmur
2nd pl.praeferāminīpraeferrēminī
3rd pl.praeferanturpraeferrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeferpraeferre
pres. 2nd pl.praefertepraeferiminī
fut. 2nd sg.praefertōpraefertor
fut. 3rd sg.praefertōpraefertor
fut. 2nd pl.praefertōte—
fut. 3rd pl.praeferuntōpraeferuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeferrepraeferrī
perfect infinitivepraetulissepraelātum esse
future infinitivepraelātūrum essepraelātum īrī
present participlepraeferēns—
perfect participle—praelātus
praelāta, praelātā, praelātae, praelātam, praelātārum, praelātās, praelāte, praelātī, praelātīs, praelātō, praelātōrum, praelātōs
future participlepraelātūrus
praelātūra, praelātūrā, praelātūrae, praelātūram, praelātūrārum, praelātūrās, praelātūre, praelātūrī, praelātūrīs, praelātūrō, praelātūrōrum, praelātūrōs, praelātūrum
praeferendus
praeferundus, praeferenda, praeferendā, praeferendae, praeferendam, praeferendārum, praeferendās, praeferende, praeferendīs, praeferendōrum, praeferendōs
gerundpraeferendī, praeferendō, praeferendumsupinepraelātum, praelātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fasces praeferre, summittere
to walk before with the fasces; to lower the fasces.

prae-fĕro, tŭli, lātum, ferre, v. a.,
I. to bear before, to carry in front, to hold forth.
I. Lit.
A. In gen. (class.): dextrā ardentem facem praeferebat, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74; cf.: alicui facem ad libidinem, id. Cat. 1, 6, 13: in fascibus insignia laureae, Caes. B. C. 3, 71: fasces praetoribus, Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22; Ov. F. 2, 336: claram facem praeferre pudendis, Juv. 8, 139.—
2. Pass. with mid. force: praelatus, riding by, hurrying past: praelatus equo, Tac. A. 6, 35: praelatos hostes adoriri, Liv. 2, 14 fin.: praeter castra sua fugā praelati, id. 7, 24; cf. id. 33, 27.—With acc.: castra sua praelati, hurrying past the camp, Liv. 5, 26.—
B. In partic., to carry in front, to bear along in public, and esp. in religious and triumphal processions: signa militaria praelata, Liv. 3, 29; 31, 49: Pontico triumpho trium verborum praetulit titulum: veni, vidi, vici, Suet. Caes. 37: statuam Circensi pompā, id. Tit. 2.—
II. Trop.
A. In gen., to carry before, to place or set before, to offer, present (very rare): clarissimum lumen praetulistis menti meae, Cic. Sull. 14, 40: suam vitam, ut legem, praefert suis legibus, to carry one's life before, let it shine before as a guiding law (the image is borrowed from the bearing of torches before a thing), id. Rep. 1, 34, 52 Mos.: apud consulem causam atque excusationem, to offer as a cause, as an excuse, Sisenn. ap. Non. 58, 17.—
B. In partic.
1. To place a person or thing before another in esteem, to prefer (very freq.): quem cui nostrum non saepe praetulit? Cic. Att. 9, 13, 8; so, aliquem alicui, id. Brut. 26, 101: se alicui, id. de Or. 2, 84, 342; Caes. B. G. 2, 27, 2; cf.: virtute belli praeferri omnibus nationibus, id. ib. 5, 54, 5: pecuniam amicitiae, Cic. Lael. 17, 63: jus majestatis atque imperii ipsi naturae patrioque amori, id Fin. 1, 7, 23: vestram voluntatem meis omnibus commodis et rationibus, id. Imp. Pomp. 24, 71: ergo ille ... ipsis est praeferendus doctoribus ... Equidem quemadmodum urbes magnas viculis et castellis praeferendas puto, sic, etc., id. Rep. 1, 2, 3: Brutus cuilibet ducum praeferendus, Vell. 2, 69, 3: puellam puellis, Ov. M. 4, 56; Plin. 15, 23, 25, § 94: hoc pueris patriaeque, Juv. 6, 111: animam praeferre pudori, id. 8, 83.—With an object-clause, to choose rather, prefer: cur alter fratrum cessare et ludere et ungi Praeferat Herodis palmetis pinguibus, Hor. Ep. 2, 2, 184: ut multi praetulerint carere Penatibus, Col. 1, 3.—
2. With ref. to time, to take beforehand, to anticipate (very rare; not in Cic.): diem triumphi, Liv. 39, 5, 12: nec bonus Eurytion praelato invidit honori, Verg. A. 5, 541; cf.: praelato die, Form. Praet. ap. Dig. 2, 13, 1; 48, 10, 28; cf. opem, to bring beforehand, Stat. Th. 6, 476.—
3. To show, display, exhibit, discover, manifest, expose, reveal, betray, etc. (rare but class.): cum praeferremus sensus aperte, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4: avaritiam praefers, Cic. Rosc. Am. 31, 87: amorem, Ov. H. 17, 36: fons Calirrhoë aquarum gloriam ipso nomine praeferens, Plin. 5, 16, 15, § 72: aures in equis animi indicia praeferunt, id. 11, 37, 50, § 137: duae aquilae omen duplicis imperii praeferentes, Just. 12, 16: modestiam praeferre et lasciviā uti, Tac. A. 13, 45 (but in id. H. 5, 1, praelatis is corrupted; the correct read. is privatis): dolorem animi vultu, Curt. 6, 9, 1: sapientiae studium habitu corporis, Plin. Ep. 1, 22, 6.

Origins

From Proto-Italic *praiferō. Equivalent to prae- (“before”, "in front”) + ferō (“to carry”, “to bear”).

Descendants
  • Catalanpreferir
  • Englishprefer
  • Englishprelate
  • Frenchpréférer
  • Italianpreferire
  • Portuguesepreferir
  • Romanianprefera
  • Spanishpreferir
  • Asturianpreferir
  • Dutchprefereren

In English words that came into English from praeferō

  • preferpraeferō
  • preferendumpraeferendum

Quick answers

What does praeferō mean in Latin?
praeferō, a verb, means “to bear, hold or carry before or forth, place or set before; to offer, present; to prefer, like, give preference to”.
What are the principal parts of praeferō?
praeferō, praeferre, praetulī, praelātum (third conjugation, suppletive).
How do you pronounce praeferō?
In classical Latin, [ˈprae̯.fɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɛː.fe.ro].