dēferō
Meaning
- suppletiveto bear, carry or bring down or away; convey; take, remove
- suppletiveto bring to market, sell
- suppletiveto give to someone, grant, confer upon, allot, offer to someone, bestow
- suppletiveto transfer, deliver
- suppletiveto bring or give an account of, deliver or bear news or information, report, announce, state
[...] Eadem impia Fāma furentī
And at the same time, with [Dido already] distraught, accursed Rumor reported [that the Trojans] were equipping their fleet and preparing for a voyage. (See: fama.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.298–299[...] adloquere, et celerīs dēfer mea dicta per aurās.
[Jupiter to Mercury: Go to Aeneas,] “to speak [to him], and deliver my orders through the swift winds.”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.226 - suppletiveto report someone's name before the praetor, as plaintiff or informer; indict, impeach, denounce, accuse
- suppletiveto arrive or disembark
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ad aliquem portō et dō; mīles signum captum ad ducem dēfert.concēdō, trādōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Arguere · Incusare · Culpare · Criminari · Insimulare · Deferre · Accusare
Arguere (from ἀργός) is the most general expression for any imputation of supposed or actual guilt, whether in a court of justice or not, as to tax or charge with; incusare, and the less frequent term culpare, denote only a complaint made out of a court of justice; criminari, an accusation with hostile or evil intention, in a calumnious spirit; insimulare, in an undeserved or slanderous manner, through suspicion; deferre, to impeach before a judge; accusare, to impeach in a criminal court. Cic. Lig. 4, 10. Arguis fatentem. Non est satis. Accusas eum. (ii. 163.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēferō | dēferēbam | dēferam | dētulī | dētuleram | dētulerō |
| 2nd sg. | dēfers | dēferēbās | dēferēs | dētulistī | dētulerās | dētuleris |
| 3rd sg. | dēfert | dēferēbat | dēferet | dētulit | dētulerat | dētulerit |
| 1st pl. | dēferimus | dēferēbāmus | dēferēmus | dētulimus | dētulerāmus | dētulerimus |
| 2nd pl. | dēfertis | dēferēbātis | dēferētis | dētulistis | dētulerātis | dētuleritis |
| 3rd pl. | dēferunt | dēferēbant | dēferent | dētulērunt dētulēre | dētulerant | dētulerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēferam | dēferrem | dētulerim | dētulissem |
| 2nd sg. | dēferās | dēferrēs | dētulerīs | dētulissēs |
| 3rd sg. | dēferat | dēferret | dētulerit | dētulisset |
| 1st pl. | dēferāmus | dēferrēmus | dētulerīmus | dētulissēmus |
| 2nd pl. | dēferātis | dēferrētis | dētulerītis | dētulissētis |
| 3rd pl. | dēferant | dēferrent | dētulerint | dētulissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēferor | dēferēbar | dēferar |
| 2nd sg. | dēferris dēferre | dēferēbāris dēferēbāre | dēferēris dēferēre |
| 3rd sg. | dēfertur | dēferēbātur | dēferētur |
| 1st pl. | dēferimur | dēferēbāmur | dēferēmur |
| 2nd pl. | dēferiminī | dēferēbāminī | dēferēminī |
| 3rd pl. | dēferuntur | dēferēbantur | dēferentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēferar | dēferrer |
| 2nd sg. | dēferāris dēferāre | dēferrēris dēferrēre |
| 3rd sg. | dēferātur | dēferrētur |
| 1st pl. | dēferāmur | dēferrēmur |
| 2nd pl. | dēferāminī | dēferrēminī |
| 3rd pl. | dēferantur | dēferrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēfer | dēferre |
| pres. 2nd pl. | dēferte | dēferiminī |
| fut. 2nd sg. | dēfertō | dēfertor |
| fut. 3rd sg. | dēfertō | dēfertor |
| fut. 2nd pl. | dēfertōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēferuntō | dēferuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēferre | dēferrī |
| perfect infinitive | dētulisse | dēlātum esse |
| future infinitive | dēlātūrum esse | dēlātum īrī |
| present participle | dēferēns dēferente, dēferentem, dēferentēs, dēferentī, dēferentia, dēferentibus, dēferentis, dēferentīs, dēferentium | — |
| perfect participle | — | dēlātus dēlāta, dēlātā, dēlātae, dēlātam, dēlātārum, dēlātās, dēlāte, dēlātī, dēlātīs, dēlātō, dēlātōrum, dēlātōs |
| future participle | dēlātūrus dēlātūra, dēlātūrā, dēlātūrae, dēlātūram, dēlātūrārum, dēlātūrās, dēlātūre, dēlātūrī, dēlātūrīs, dēlātūrō, dēlātūrōrum, dēlātūrōs, dēlātūrum | dēferendus dēferundus, dēferenda, dēferendā, dēferendae, dēferendam, dēferendārum, dēferendās, dēferende, dēferendīs, dēferendōrum, dēferendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- deferri, deici aliquo
- to be driven out of one's course; to drift.
- rem ad consilium deferre
- to refer a matter to a council of war.
- palmam deferre, dare alicui
- to award the prize to...
- negotium ad aliquem deferre
- to entrust a matter to a person; to commission.
- alicui regnum deferre, tradere
- to invest some one with royal power.
- honores alicui mandare, deferre
- to invest a person with a position of dignity.
- praecipitem ire; in praeceps deferri
- to fall down headlong.
- imperium, rerum summam deferre alicui
- to confer supreme power on a person.
4 more phrases
- nomen alicuius deferre (apud praetorem) (Verr. 2. 38. 94)
- to accuse, denounce a person.
- imperii summam deferre alicui or ad aliquem, tradere alicui
- to appoint some one commander-in-chief.
- primas (e.g. sapientiae) alicui deferre, tribuere, concedere
- to give the palm, the first place (for wisdom) to some one.
- procella (tempestas) aliquem ex alto ad ignotas terras (oras) defert
- the storm drives some one on an unknown coast.
roseam Auroram per oras Aetheris, Lucr. 5, 656; 5, 273; 6, 639: Rhodanus amnis segnem deferens Ararim, Plin. 3, 4, 5, § 33; 6, 27, 31, § 136; Ov. M. 9, 117; ex Helicone coronam, Lucr. 1, 119: ramalia arida tecto, Ov. M. 8, 646. —Absol.: flumina liquida ac deferentia, Plin. Pan. 82 med.—Far more freq., literas ad Caesarem, Caes. B. G. 5, 45, 3: epistolam ad Ciceronem, id. ib. 5, 48, 3 and 8; cf.: mandata ad aliquem, id. B. C. 1, 9; 3, 22: aurum ad gnatum suum, Plaut. Trin. 4, 2, 115; cf. id. Truc. 2, 5, 64; Ter. Heaut. 4, 6, 18; natos ad flumina, Verg. A. 9, 604: Germani ad castra Romanorum delati, Caes. B. G. 6, 42 fin. et saep.: semen quod ex arbore per surculos defertur in terram, Varr. R. R. 1, 40, 4: aurum et omnia ornamenta sua in aerarium, Liv. 5, 25: aedes in planum et colli subicere, id. 2, 7: cf. Cic. Rep. 2, 31: ferrum in pectus, Tac. A. 1, 35: castra in viam, Liv. 22, 15: aciem in campos, id. 9, 37: in praeceps deferri, id. 5, 47; cf. id. 44, 5; Quint. 1, 12, 10: praeceps in undas deferar, Verg. E. 8, 60; Ov. F. 6, 228: in vicum, Hor. Ep. 2, 1, 269 et saep.: hunc sub aequora, i. e. submerge, Ov. M. 14, 601: quasdam (virgines) ex plebe homines domos deferebant, Liv. 1, 9: si forte eo (sc. Demetriadem) deferret fuga regem, id. 36, 20: quo pennis delata sit ales, Lucr. 6, 822: cum pallam mihi Detulisti, Plaut. Men. 2, 3, 42; so, epistolas alicui, id. Trin. 4, 2, 109 et saep.onerariae duae paullo infra delatae sunt, Caes. B. G. 4, 36 fin.; id. B. C. 3, 30: una (navis) delata Oricum, id. ib. 3, 14, 2: (Labienus) longius delatus aestu, etc., id. B. G. 5, 8, 2: quem cum ex alto ignotas ad terras tempestas et in desertum litus detulisset, Cic. Rep. 1, 17 fin.; cf. id. Ac. 2, 3, 8.—e portu navis huc nos dormientes detulit, Plaut. Am. 2, 2, 69.—nexos maniplos, Col. 10, 315: pallium. Petr. 12, 2: videamus hoc, quod concupiscimus, quanti deferatur, Sen. Ep. 42.redde harmoniaī Nomen, ab organicis alto delatum Heliconi, brought, Lucr. 3, 133; 5, 65: (Alexander) eadem fortunae pignora in discrimen detulisset, Liv. 9, 18 fin.; cf.: fabulas in certamen, Quint. 10, 1, 66: hac re ad consilium delata, having been taken into consideration, Caes. B. G. 3, 23 fin.; so, rem ad consilium, id. ib. 5, 28, 2: qui ad agendum nihil cogitati detulerit, Quint. 4, 5, 2: (poëta) si foret hoc nostrum delatus in aevum, Detereret sibi multa, Hor. S. 1, 10, 68. —ad hunc totius belli summam omnium voluntate deferri, Caes. B. G. 2, 4, 7: imperium ad aliquem, id. ib. 6, 2; 7, 4, 6; Cic. Leg. 3, 2; id. Lig. 1, 3: omnem rem ad Pompeium, id. Fam. 1, 1; cf.: omnia ad unum, id. de Imp. Pomp. 23, 67: causam ad Galbam, id. Brut. 22, 86: primas ad aliquem, id. N. D. 1, 6, 15 et saep.—sibi a Caesare regnum civitatis deferri, Caes. B. G. 5, 6, 2; Fasti ap. Cic. Phil. 2, 34, 87; cf.: regnum et diadema uni, Hor. Od. 2, 2, 22: fasces indigno, id. Ep. 1, 16, 34: praemium dignitatis alicui (opp. denegare), Cic. Fl. 1: ultro ei legationem (opp. denegare), id. Fam. 13, 55; cf. id. ib. 4, 13: palmam alicujus rei Crasso, id. de Or. 2, 56; cf. Liv. 7, 13; Quint. 10, 1, 53: omnem ei auctoritatem, Cic. Fl. 6, 14: pacem hostibus, Liv. 23, 13: Octaviam neptem condicionem, Suet. Caes. 27 et saep. —jusjurandum, to tender an oath, Quint. 5, 6, 6; cf. ib. § 3 and § 4; si quid petet, ultro defer, Hor. Ep. 1, 12, 23 et saep.—very freq.): qui nostra consilia ad adversarios deferat, Cic. Clu. 52; so, aliquid ad aliquem, id. Mil. 9 fin.; id. Cat. 3, 3, 7; Caes. B. G. 2, 17, 4; 5, 25, 4 et saep.: ut (haec) per eos ad Caesarem deferrentur, id. ib. 7, 17 fin.; so with per, id. B. C. 3, 30, 6; 3, 63, 5 al.: qui ad Caesarem detulerint delaturive sint, me poenitere consilii mei, Cic. Att. 11, 7, 5; so with acc. and inf., Cic. Verr. 2, 5, 62; Verg. A. 4, 299 al.—denuntio, indico): nomen alicujus de parricidio, Cic. Rosc. Am. 10, 28: nomen amici mei de ambitu, id. Cael. 31, 76; id. Rosc. Am. 23; nomen suo familiari (dat.) eadem de re, id. ib. 23: nomen tibi, id. Pis. 33, 82; cf.: illi nonnihil tamen in deferendo nomine secuti, id. Rosc. Am. 3, 8: ad deferendos reos praemio duci, Quint. 12, 7, 3: reos ad praetorem, Tac. A. 14, 41: reos ejusdem criminis detulerunt, Quint. 11, 1, 79; cf.: defertur majestatis, Tac. A. 14, 48 (v. Draeger ad loc.): adulterii, id. ib. 4, 42: impietatis in principem, id. ib. 6, 47: Drusus defertur moliri res novas, id. ib. 2, 27; cf.: defertur simulavisse partum, ib. 3, 22: ad deferenda de Perseo crimina, Liv. 42, 11; cf. Quint. 4, 2, 98; cf. also: et cum occiderentur, detuli sententiam, voted to condemn, Vulg. Act. 26, 10. —Absol.: et minari et deferre etiam non orator potest, Quint. 4, 1, 22.—Of denouncing: quae apud vos de me deferunt, Cic. Agr. 3, 1.—horum nomina ad aerarium detulisset, Cic. Phil. 5, 5 fin.: quamquam rationes deferre properarim (for which referre is repeatedly used just before), Cic. Fam. 5, 20, 3.—Hence of persons, to recommend them for future consideration and reward, for their services to the state: in beneficiis ad aerarium delatus est, Cic. Arch. 5 fin.; id. Fam. 5, 20, 7; id. Balb. 28; id. Att. 5, 7: senatus consultum factum ad aerarium deferre, the public archives, Liv. 39, 4, 8; Tac. A. 3, 51; 13, 28; Suet. Aug. 94, 3.—mille quingentum aeris in censum, Gell. 16, 10, 10; for which, deferre censum, Plin. 7, 48, 49, § 159; Tac. A. 6, 41.—Pass. in mid. force: deferri in censum, to report one's self for assessment, Eutr. 1, 7.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēferō
Latin dē- Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *bʰéreti Proto-Italic *ferō Latin ferō Latin dēferō From dē- (“from, away from”) + ferō (“bear, carry; suffer”).
- Catalandeferir
- Catalandelatar
- Englishdefer
- Englishdelate
- Frenchdéférer
- Italiandeferire
- Portuguesedeferir
- Romaniandeferi
- Spanishdeferir
- Spanishdelatar
In English words that came into English from dēferō
- deferdēferō
- deferentdeferens
- delatordēlātor