cōnferō
Meaning
- suppletiveto bring or collect together, gather; unite, join, connect
- suppletiveto bring or place together or near, set in opposition, oppose, match; bring into hostile contact
- suppletiveto bring together for comparison, compare, contrast
- suppletiveto consult, confer, consider, deliberate, talk over, discuss; exchange (words)
- suppletiveto compress, abridge, condense, sum up
- suppletiveto bear, carry, convey, direct, take, bring
signa cōnferre cum aliquō
to go fight with someone - suppletiveto collect money, treasures, etc., for any object, bring offerings, contribute
ut divites conferrent
Translation by Spillan that the riches should contribute27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita II.9 - suppletiveto devote, apply to, employ, use, direct, bestow upon, confer, grant
...dubitatis, Quirites, quin hoc tantum boni quod vobis ab dis immortalibus oblatum et datum est in rem publicam conservandam atque amplificandam conferatis?
...Citizens, why do you hesitate to employ such a great boon given to you by the gods for the preservation and augmentation of the Republic?69 BCE, Cicero, De Imperio Cn. Pompei 16.49 - suppletiveto pay in, contribute, be profitable, be of use
- suppletiveto change, transform, turn, metamorphose
- suppletiveto refer, ascribe, attribute, impute, throw blame, lay to the charge of
- suppletiveto transfer, remove, defer, put off, postpone, refer
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in ūnum locum portō; etiam: inter sē comparō.in ūnum locum ferōin ūnum locum tulēruntbring together; (sē) betake oneselfChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Ferre · Portare · Bajulare · Gerere
1. Ferre means, like φέρειν, to carry any thing portable from one place to another; portare and bajulare, like βαστάζειν, to carry a load; portare (from πορίζειν), for one’s self, or for others; bajulare, as a porter. In Cæs. B. G. i. 16. Ædui frumentum . . . . conferri, comportari, adesse dicere; conferre refers to the delivery and the contribution from several subjects to the authorities of the place; comportare, the delivery of these contributions by the authorities of the place to Cæsar. 2. Ferre, portare, and bajulare, express only an exterior relation, that of the carrier to his load, whereas gerere (ἀγείρειν) gestare, like φόρειν, an interior relation, that of the possessor to his property. As, then, bellum ferre means only either inferre bellum or tolerare, so bellum gerere has a synonymous meaning with habere, and is applicable only to the whole people, or to their sovereign, who resolved upon the war, and is in a state of war; but not to the army fighting, nor to the commander who is commissioned to conduct the war. Bellum geret populus Romanus, administrat consul, capessit miles. (i. 150.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnferō | cōnferēbam | cōnferam | contulī | contuleram | contulerō |
| 2nd sg. | cōnfers | cōnferēbās | cōnferēs | contulistī | contulerās | contuleris |
| 3rd sg. | cōnfert | cōnferēbat | cōnferet | contulit | contulerat | contulerit |
| 1st pl. | cōnferimus | cōnferēbāmus | cōnferēmus | contulimus | contulerāmus | contulerimus |
| 2nd pl. | cōnfertis | cōnferēbātis | cōnferētis | contulistis | contulerātis | contuleritis |
| 3rd pl. | cōnferunt | cōnferēbant | cōnferent | contulērunt contulēre | contulerant | contulerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnferam | cōnferrem | contulerim | contulissem |
| 2nd sg. | cōnferās | cōnferrēs | contulerīs | contulissēs |
| 3rd sg. | cōnferat | cōnferret | contulerit | contulisset |
| 1st pl. | cōnferāmus | cōnferrēmus | contulerīmus | contulissēmus |
| 2nd pl. | cōnferātis | cōnferrētis | contulerītis | contulissētis |
| 3rd pl. | cōnferant | cōnferrent | contulerint | contulissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnferor | cōnferēbar | cōnferar |
| 2nd sg. | cōnferris cōnferre | cōnferēbāris cōnferēbāre | cōnferēris cōnferēre |
| 3rd sg. | cōnfertur | cōnferēbātur | cōnferētur |
| 1st pl. | cōnferimur | cōnferēbāmur | cōnferēmur |
| 2nd pl. | cōnferiminī | cōnferēbāminī | cōnferēminī |
| 3rd pl. | cōnferuntur | cōnferēbantur | cōnferentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | cōnferar | cōnferrer |
| 2nd sg. | cōnferāris cōnferāre | cōnferrēris cōnferrēre |
| 3rd sg. | cōnferātur | cōnferrētur |
| 1st pl. | cōnferāmur | cōnferrēmur |
| 2nd pl. | cōnferāminī | cōnferrēminī |
| 3rd pl. | cōnferantur | cōnferrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōnfer | cōnferre |
| pres. 2nd pl. | cōnferte | cōnferiminī |
| fut. 2nd sg. | cōnfertō | cōnfertor |
| fut. 3rd sg. | cōnfertō | cōnfertor |
| fut. 2nd pl. | cōnfertōte | — |
| fut. 3rd pl. | cōnferuntō | cōnferuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōnferre | cōnferrī |
| perfect infinitive | contulisse | collātum esse |
| future infinitive | collātūrum esse | collātum īrī |
| present participle | cōnferēns | — |
| perfect participle | — | collātus collāta, collātā, collātae, collātam, collātārum, collātās, collāte, collātī, collātīs, collātō, collātōrum, collātōs |
| future participle | collātūrus collātūra, collātūrā, collātūrae, collātūram, collātūrārum, collātūrās, collātūre, collātūrī, collātūrīs, collātūrō, collātūrōrum, collātūrōs, collātūrum | cōnferendus cōnferundus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ad dicendum se conferre
- to devote oneself to oratory.
- signa conferre cum hoste
- to come to close quarters.
- collato pede (Liv. 6. 12)
- hand to hand.
- tempus conferre ad aliquid
- to employ one's time in...
- stipem (pecuniam) conferre
- to contribute alms.
- in aliquem officia conferre
- to be courteous, obliging to some one.
- se conferre in aliquem locum
- to go to a place.
- capita conferre (Liv. 2. 45)
- to put our heads together.
23 more phrases
- confertis, solutis ordinibus
- with close ranks; with ranks in disorder.
- se conferre ad poesis studium
- to devote oneself to poetry.
- aliquid in usum suum conferre
- to employ in the furtherance of one's interests.
- beneficia in aliquem conferre
- to heap benefits upon...
- collatis signis (viribus) pugnare
- to fight hand-to-hand, at close quarters.
- se conicere, se conferre in fugam
- to take to flight.
- accedere, se conferre ad rem publicam
- to devote oneself to politics, a political career.
- se conferre ad naturae investigationem
- to devote oneself to the study of a natural science.
- omnes cogitationes ad aliquid conferre
- to give all one's attention to a thing.
- tum pes cum pede collatus est (Liv. 28. 2)
- a hand-to-hand engagement ensued.
- ad alicuius amicitiam se conferre, se applicare
- to gain some one's friendship; to become intimate with.
- operam alicui rei tribuere, in aliquid conferre
- to expend great labour on a thing.
- sermonem conferre, instituere, ordiri cum aliquo
- to enter into conversation with some one.
- culpam in aliquem conferre, transferre, conicere
- to put the blame on another.
- ad scribendum or ad scribendi studium se conferre
- to become a writer, embrace a literary career.
- benevolentiam alicui praestare, in aliquem conferre
- to show kindness to...
- omnes curas et cogitationes in rem publicam conferre
- to devote one's every thought to the state's welfare.
- ad historiam (scribendam) se conferre or se applicare
- to devote oneself to writing history.
- se conferre, se tradere, se permittere in alicuius fidem
- to put oneself under some one's protection.
- omne studium in litteris collocare, ad litteras conferre
- to employ all one's energies on literary work.
- totum et animo et corpore in salutem rei publicae se conferre
- to devote oneself body and soul to the good of the state.
- se conferre ad philosophiam, ad philosophiae or sapientiae studium (Fam. 4. 3. 4)
- to devote oneself to philosophy.
ligna circa casam, Nep. Alcib. 10, 4: arma, Vell. 2, 114, 4: cibos ore suo (aves), Quint. 2, 6, 7: undique collatis membris, Hor. A. P. 3 al.: sarcinas in unum locum, Caes. B. G. 1, 24; cf. id. ib. 2, 25: collatis militaribus signis, id. ib. 7, 2: ut premerer sacrā Lauroque collatāque myrto, Hor. C. 3, 4, 19: quo (sc. in proximum horreum) omne rusticum instrumentum, Col. 1, 6, 7: illuc (sc. in castella) parentes et conjuges, Tac. A. 4, 46 fin.: dentes in corpore (canes), Ov. M. 3, 236: materiam omnem, antequam dicere ordiamur, Quint. 3, 9, 8: summas (scriptorum) in commentarium et capita, id. 10, 7, 32: plura opera in unam tabulam, id. 8, 5, 26: quae in proximos quinque libros conlata sunt, id. 8, prooem. 1: res Romanas Graeco peregrinoque sermone in historiam, Just. pr. 1; cf. Suet. Caes. 44; cf. I. B. 5. infra.; Quint. 4, 1, 23: rogus inimicis collatus manibus, Petr. 115 fin.—dona mihi, Plaut. Men. 1, 2, 20: contulit aes populus, Ov. F. 4, 351; so freq. on monuments: AERE CONLATO, Inscr. Orell. 3648; 74; Suet. Aug. 59: EX AERE CONLATO, Inscr. Orell. 3991: aurum argentumque in publicum, Liv. 28, 36, 3: munera ei, Nep. Ages. 7, 3: tributa quotannis ex censu, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 131: conferre eo minus tributi, Liv. 5, 20, 5: in commune, Cic. Verr. 2, 2, 59, § 145; id. Quint. 3, 12: quadringena talenta quotannis Delum, Nep. Arist. 3, 1: (pecunia) ad ejus honores conlata, Cic. Fl. 25, 59: ad honorem tuum pecunias maximas contulisse, Cic. Verr. 2, 2, 65, § 157: sextantes in capita, Liv. 2, 33, 11: pecunias, Suet. Caes. 19; id. Aug. 57; 30; Just. 3, 6: vinum alius, alius mel, Dig. 41, 1, 7; 47, 7, 3 pr.: sua bona in medium, ib. 37, 6, 1 pr.: magnam partem patrimonii alicui rei, ib. 50, 4, 5: cum et Socrati collatum sit ad victum, Quint. 12, 7, 9.—Absol.: nos dabimus, nos conferemus, nostro sumptu, non tuo, Plaut. Most. 5, 2, 39.—Hence, naturane plus ad eloquentiam conferat an doctrina, Quint. 2, 19, 1; so id. 1, 8, 7; 2, 5, 1; 3, 6, 7 al.; Cels. 6, 6, 1; Col. 12, prooem. § 6; Suet. Tib. 4.—* rursus in alia plus prior (exercitatio) confert, Quint. 10, 7, 26.—Gracchorum eloquentiae multum contulisse matrem, Quint. 1, 1, 6; so id. prooem. § 6; 2, 9, 2; 3, 7, 12 al.; Plin. 20, 6, 23, § 54; 20, 23, 98, § 261; 29, 1, 6, § 13; Suet. Vesp. 6.—incipiente incremento confert alterna folia circum obruere, Plin. 19, 5, 26, § 83.—(ε) Absol.: multum veteres etiam Latini conferunt, imprimis copiam verborum, Quint. 1, 8, 8; 2, 5, 16; 4, 2, 123 al.; cf. Sillig ad Plin. 35, 10, 36, § 67.—membris collatis, of an embrace, Lucr. 4, 1101; cf. ora, App. M. 5, p. 161, 17: fontes e quibus collatae aquae flumen emittunt, Curt. 7, 11, 3: capita, to lay heads together (in conferring, deliberating, etc.), Cic. Verr. 2, 3, 12, § 31; Liv. 2, 45, 7: pedem, to go or come with one, Plaut. Merc. 5, 2, 41; so, gradum ( = congredi), id. Men. 3, 3, 30; id. Ps. 2, 4, 17; Verg. A. 6, 488.—Of chemical union: dissimiles et dispares res in unam potestatem, Vitr. 2, 6, 4.—collatis viribus, Plin. Ep. 8, 14, 17; cf.: conferre vires in unum, Liv. 33, 19, 7: collata omnium vota in unius salutem, Plin. Pan. 23, 5: e singulis frustis collata oratio, Quint. 8, 5, 27; cf. id. 2, 9, 3: velut studia inter nos conferebamus, id. 4, prooem. § 1.— So esp. of conferences, consultations, etc., to consult together, confer, consider or talk over together: si quid res feret, coram inter nos conferemus, Cic. Att. 1, 20, 1: sollicitudines nostras inter nos, id. Fam. 6, 21, 2: rationes, id. Att 5, 21, 12: familiares sermones cum aliquo, to unite in familiar conversation with, id. Off. 2, 11, 39: cum hoc in viā sermonem contulit, id. Inv. 2, 4, 14; cf.: cum aliquo aut sermones aut consilia, id. Phil. 2, 15, 38: consilia ad adulescentes, Ter. Heaut. 3, 1, 64; cf.: consilia dispersim antea habita, Suet. Caes. 80: injurias, to deliberate together concerning, Tac. Agr. 15; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 2.— Absol.: omnes sapientes decet conferre et fabulari, Plaut. Rud. 2, 3, 8.—With a rel.clause: fusi contulerimus inter nos ... quid finis, Cic. Fin. 2, 2, 4: ibi conferentibus, quid animorum Hispanis esset, Liv. 27, 20, 4.—(Galli) cum Fontejo ferrum ac manus contulerunt, Cic. Font. 5, 12 (1, 2): signa cum Alexandrinis, id. Pis. 21, 49; cf.: collatis signis depugnare, Plaut. Cas. 2, 5, 44; Cic. Imp. Pomp. 23, 66: arma cum aliquo, Nep. Eum. 11, 5; 3, 6; cf.: arma inter se, Liv. 21, 1, 2: castra cum hoste, id. 26, 12, 14; cf.: castra castris, id. 23, 28, 9; 8, 23, 9; Cic. Div. 2, 55, 114; Caes. B. C. 3, 79: pedem cum pede, to fight foot to foot, Liv. 28, 2, 6; cf.: pede conlato, id. 6, 12, 10; 10, 29, 6; 26, 39, 12 al.: gradum cum aliquo, id. 7, 33, 11: pectora luctantia nexu pectoribus, Ov. M. 6, 242: stat conferre manum Aeneae, Verg. A. 12, 678: prima movet Cacus collatā proelia dextrā, Ov. F. 1, 569: collatis cursibus hastas conicere, Val. Fl. 6, 270: seque viro vir contulit, Verg. A. 10, 735.—Poet.: inter sese duri certamina belli, Verg. A. 10, 147: contra conferre manu certamina pugnae, Lucr. 4, 843: collato Marte, Ov. M. 12, 379.—Absol.: mecum confer, ait, fight with me, Ov. M. 10, 603.—non possum magis pedem conferre, ut aiunt, aut propius accedere? Cic. Planc. 19, 48: pedem cum singulis, Quint. 5, 13, 11; cf. id. 8, 6, 51; cf.: qui illi concedi putem utilius esse quod postulat quam signa conferri, Cic. Att. 7, 5, 5.—Poet.: lites, to contend, quarrel, Hor. S. 1, 5, 54.—quem cum eo (sc. Democrito) conferre possumus non modo ingenii magnitudine sed etiam animi? Cic. Ac. 2, 23, 73; so Cic. Verr. 2, 4, 52, § 115: ut non conferam vitam neque existimationem tuam cum illius, id. ib. 2, 4, 20, § 45; id. Sull. 26, 72: cum maximis minima, id. Opt. Gen. Or. 6, 17; Quint. 5, 13, 12; 8, 4, 2 al.: nostras leges cum illorum Lycurgo et Dracone et Solone, Cic. de Or. 1, 44, 197; cf.: illa cum Graeciā, id. Tusc. 1, 1, 2; v. also δ. —vitam inter se utriusque conferte, Cic. Rosc. Com. 7, 20.— * bos ad bovem collatus, Varr. L. L. 9, § 28 Müll.—tempora praesentia praeteritis, Lucr. 2, 1166: parva magnis, Cic. Or. 4, 14: alicui illud, id. Inv. 2, 50, 151: lanam tinctam Tyriae lacernae, Quint. 12, 10, 75: ingenia ingeniis, Sen. Contr. 5, 33: illam puellis, Prop. 1, 5, 7; 1, 4, 9: nil jucundo amico, Hor. S. 1, 5, 44: (Pausanias et Lysander) ne minimā quidem ex parte Lycurgi legibus et disciplinae conferendi sunt, Cic. Off. 1, 22, 76; cf. supra, α.—(ε) With acc. only: tesseram hospitalem, Plaut. Poen. 5, 2, 88: conferte Verrem: non ut hominem cum homine comparetis, etc., Cic. Verr. 2, 4, 54, § 121: exemplum, Plaut. Poen. 1, 2, 85; Ter. Ad. 1, 2, 14; Ov. M. 7, 696: nec cum quaereretur gener Tarquinio, quisquam Romanae juventutis ullā arte conferri potuit, Liv. 1, 39, 4; Suet. Caes. 47: census, Plin. 7, 48, 49, § 159.—Of documents: haec omnia summā curā et diligentiā recognita et conlata sunt, Cic. Verr. 2, 2, 77, § 190.—quam potero in verba conferam paucissima, Plaut. Men. prol. 6; cf.: in pauca, ut occupatus nunc sum, confer, quid velis, id. Ps. 1, 3, 44: rem in pauca, id. Poen. 5, 4, 68; and: in pauca verba, id. As. 1, 1, 75; id: Pers. 4, 4, 109: totam Academiam ... ex duobus libris contuli in quattuor, Cic. Att. 13, 13, 1: ut in pauca conferam, id. Caecin. 6, 17: sua verba in duos versus, Ov. F. 1, 162: ex immensā diffusāque legum copiā optima quaeque et necessaria in paucissimos libros, Suet. Caes. 44.— * fero, II. B. 8. b.): cur enim non confertis, ne sit conubium divitibus et pauperibus, Liv. 4, 4, 9 Weissenb. ad loc.qui cum se suaque omnia in oppidum Bratuspantium contulissent, Caes. B. G. 2, 13: se suaque eo, id. ib. 3, 28: se suaque in naves, Nep. Them. 2, 7 al.: iter Brundisium versus, Cic. Att. 3, 4 med.; cf.: iter eo, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 4: suas rationes et copias in illam provinciam, id. Imp. Pomp. 7, 17: legiones in mediam aciem, Auct. B. Alex. 39; Auct. B. Afr. 60: quos eodem audita Cannensis clades contulerat, Liv. 23, 17, 8: parentes illuc, Tac. A. 4, 46: se Rhodum conferre, Cic. de Or. 3, 56, 213: se Laodiceam, Lent. ap. Cic. Fam. 12, 14, 4: se Colonas, Nep. Paus. 3, 3: quo se fusa acies, Liv. 9, 16, 1 al.: se ad Tissaphernem, Nep. Alcib. 5, 2; so, se ad Pharnabazum, id. Con. 2, 1: se in fugam, Cic. Caecin. 8, 22: sese in pedes, Enn. ap. Non. p. 518, 20; Plaut. Bacch. 3, 1, 7 (cf.: conicere se in pedes, Ter. Phorm. 1, 4, 13).—Of things: pituita eo se umorve confert, Cels. 2, 12.—aliquem in saxum, Ov. M. 4, 278: versos vultus (poet. circumlocution for se) in hanc, id. ib. 9, 348: corpus in albam volucrem, id. ib. 12, 145.—quo mortuo me ad pontificem Scaevolam contuli, Cic. Lael. 1, 1: (Crassus) cum initio aetatis ad amicitiam se meam contulisset, id. Brut. 81, 281; id. Fam. 11, 29, 2: qui se ad senatūs auctoritatem, ad libertatem vestram contulerunt, id. Phil. 4, 2, 5; id. Ac. 1, 9, 34: se ad studium scribendi, id. Arch. 3, 4: se ad studia litterarum, id. ib. 7, 16; cf. Suet. Gram. 24: meus pater eam seditionem in tranquillum conferet (the figure taken from the sea when in commotion), Plaut. Am. 1, 2, 16: verba ad rem, to bring words to actions, i. e. to pass from words to deeds, Ter. Eun. 4, 6, 4; id. Hec. 3, 1, 17: suspitionem in Capitonem, Cic. Rosc. Am. 35, 100: ut spes votaque sua non prius ad deos quam ad principum aures conferret, Tac. A. 4, 39: lamentationes suas etiam in testamentum, id. ib. 15, 68.—More freq., in partic., dona quid cessant mihi Conferre? Plaut. Men. 1, 2, 20: tibi munera, Prop. 2, 3, 25; Nep. Ages. 7, 3: victoribus praemia, Suet. Calig. 20: puellae quinquaginta milia nummūm, Plin. Ep. 6, 32, 2: fructum alio, Ter. Eun. 3, 1, 60; Dig. 37, 6, 1, § 24.—hostiles exuvias ornatum ad urbis et posterum gloriam, Tac. A. 3, 72: Mithridates omne reliquum tempus non ad oblivionem veteris belli, sed ad comparationem novi contulit, Cic. Imp. Pomp. 4, 9: omne studium atque omne ingenium ad populi Romani gloriam laudemque celebrandam, id. Arch. 9, 19; id. Fam. 10, 1, 3: omnem meam curam atque operam ad philosophiam, id. ib. 4, 3, 4: omnem tuum amorem omnemque tuam prudentiam ... confer ad eam curam, id. Att. 7, 1, 2: animum ad fodiendos puteos, Auct. B. Alex. 9: ad naturae suae non vitiosae genus consilium vivendi omne, Cic. Off. 1, 33, 120: orationem omnem ad misericordiam, id. Lig. 1, 1.—omnes curas cogitationesque in rem publicam, Cic. Off. 2, 1, 2: diligentiam in valetudinem tuam, id. Fam. 16, 4, 4: praedas ac manubias suas non in monumenta deorum immortalium, neque in urbis ornamenta conferre, sed, etc., id. Agr. 2, 23, 60: in eos, quos speramus nobis profuturos, non dubitamus officia conferre, id. Off. 1, 15, 48; so, plurimum benignitatis in eum, id. ib. 1, 16, 50; id. Lael. 19, 70: curam restituendi Capitolii in L. Vestinum confert, i. e. assigns to, charges with, Tac. H. 4, 53: in unius salutem collata omnium vota, Plin. Pan. 23, 5.—commemoratio benevolentiae ejus, quam erga me a pueritiā contulisses, Cic. Fam. 10, 5, 1.—species istas hominum in deos, Cic. N. D. 1, 27, 77: res ad imperium deorum, Lucr. 6, 54: permulta in Plancium, quae ab eo numquam dicta sunt, conferuntur ... Stomachor vero, cum aliorum non me digna in me conferuntur, Cic. Planc. 14, 35; id. Fam. 5, 5, 2: mortis illius invidiam in L. Flaccum, id. Fl. 17, 41: suum timorem in rei frumentariae simulationem angustiasque itinerum, Caes. B. G. 1, 40: sua vitia et suam culpam in senectutem, Cic. Sen. 5, 14: hanc ego de re publicā disputationem in Africani personam et Phili contuli, id. Att. 4, 16, 2.—So esp.: culpam in aliquem, Plaut. Am. 2, 2, 156; Ter. Eun. 2, 3, 97; Cic. Att. 9, 2, a, 1: causam in aliquem, id. ib. 12, 31, 1; Liv. 5, 11, 6; cf.: causam in tempus, Cic. de Or. 3, 61, 228.— Carthaginis expugnationem in hunc annum, Liv. 27, 7, 5: in posterum diem iter suum contulit, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 3: omnia in mensem Martium, Cic. Att. 6, 1, 24: aliquid in ambulationis tempus, id. Q. Fr. 3, 3, 1: eam pecuniam in rei publicae magnum aliquod tempus, id. Off. 3, 24, 93: quod in longiorem diem conlaturus fuisset, Caes. B. G. 1, 40 fin.: alicujus consulatum in annum aliquem, Plin. Pan. 61.—Rarely of place: idoneum locum in agris nactus ... ibi adventum expectare Pompei eoque omnem belli rationem conferre constituit, Caes. B. C. 3, 81 fin.—pestem alicui, Col. 1, 5, 4: candorem mollitiamque, Plin. 35, 15, 50, § 175.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnferō
Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *bʰéreti Proto-Italic *ferō Latin ferō Latin cōnferō From con- (“together”) + ferō (“to bear”). Compare typologically root cognates Polish zebrać (“to collect”), Russian собра́ть (sobrátʹ), собра́ться (sobrátʹsja).
- Catalanconferir
- Italianconferire
- Frenchconférerfrom Old French conferer
- Englishconferfrom Old French conferer
- Germankonferierenfrom Old French conferer
- Portugueseconferir
- Romanianconferi
- Spanishconferir
- Spanishcolar
- Englishcf.
In English words that came into English from cōnferō
- conferencecōnferentia
- confercōnferō
- collationcollatiō