verbthird conjugation, suppletive
circumferō
circumferō (present infinitive circumferre, perfect active circumtulī, supine circumlātum)
Classical[kɪrˈkũː.fɛ.roː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.fe.ro]
Meaning
- suppletiveto carry, bear or move around or about; carry or move around in a circle
- suppletiveto publish abroad, proclaim, circulate, divulge, disseminate, report
- suppletiveto purify someone by carrying around him consecrated objects
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumferō | circumferēbam | circumferam | circumtulī | circumtuleram | circumtulerō |
| 2nd sg. | circumfers | circumferēbās | circumferēs | circumtulistī | circumtulerās | circumtuleris |
| 3rd sg. | circumfert | circumferēbat | circumferet | circumtulit | circumtulerat | circumtulerit |
| 1st pl. | circumferimus | circumferēbāmus | circumferēmus | circumtulimus | circumtulerāmus | circumtulerimus |
| 2nd pl. | circumfertis | circumferēbātis | circumferētis | circumtulistis | circumtulerātis | circumtuleritis |
| 3rd pl. | circumferunt | circumferēbant | circumferent | circumtulērunt circumtulēre | circumtulerant | circumtulerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumferam | circumferrem | circumtulerim | circumtulissem |
| 2nd sg. | circumferās | circumferrēs | circumtulerīs | circumtulissēs |
| 3rd sg. | circumferat | circumferret | circumtulerit | circumtulisset |
| 1st pl. | circumferāmus | circumferrēmus | circumtulerīmus | circumtulissēmus |
| 2nd pl. | circumferātis | circumferrētis | circumtulerītis | circumtulissētis |
| 3rd pl. | circumferant | circumferrent | circumtulerint | circumtulissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumferor | circumferēbar | circumferar |
| 2nd sg. | circumferris circumferre | circumferēbāris circumferēbāre | circumferēris circumferēre |
| 3rd sg. | circumfertur | circumferēbātur | circumferētur |
| 1st pl. | circumferimur | circumferēbāmur | circumferēmur |
| 2nd pl. | circumferiminī | circumferēbāminī | circumferēminī |
| 3rd pl. | circumferuntur | circumferēbantur | circumferentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumferar | circumferrer |
| 2nd sg. | circumferāris circumferāre | circumferrēris circumferrēre |
| 3rd sg. | circumferātur | circumferrētur |
| 1st pl. | circumferāmur | circumferrēmur |
| 2nd pl. | circumferāminī | circumferrēminī |
| 3rd pl. | circumferantur | circumferrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumfer | circumferre |
| pres. 2nd pl. | circumferte | circumferiminī |
| fut. 2nd sg. | circumfertō | circumfertor |
| fut. 3rd sg. | circumfertō | circumfertor |
| fut. 2nd pl. | circumfertōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumferuntō | circumferuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumferre | circumferrī |
| perfect infinitive | circumtulisse | circumlātum esse |
| future infinitive | circumlātūrum esse | circumlātum īrī |
| present participle | circumferēns | — |
| perfect participle | — | circumlātus circumlāta, circumlātā, circumlātae, circumlātam, circumlātārum, circumlātās, circumlāte, circumlātī, circumlātīs, circumlātō, circumlātōrum, circumlātōs |
| future participle | circumlātūrus circumlātūra, circumlātūrā, circumlātūrae, circumlātūram, circumlātūrārum, circumlātūrās, circumlātūre, circumlātūrī, circumlātūrīs, circumlātūrō, circumlātūrōrum, circumlātūrōs, circumlātūrum | circumferendus circumferundus, circumferenda, circumferendā, circumferendae, circumferendam, circumferendārum, circumferendās, circumferende, circumferendīs, circumferendōrum, circumferendōs |
gerundcircumferendī, circumferendō, circumferendumsupinecircumlātum, circumlātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oculos circumferre
- to look in every direction.
circum-fĕro, tŭli, lātum, ferre,
I. v. a. to bear round, or, in gen., to move or carry round or about (class. in prose and poetry).
I. Prop.:
age circumfer mulsum, pass around, Plaut. Pers. 5, 2, 45: satiatis vino ciboque poculum... circumferetur, Liv. 26, 13, 18: circumferri vinum largius jubet, Curt. 7, 4, 7: hisce (poculis) etiam nunc in publico convivio potio circumfertur, Varr. L. L. 5, § 122 Müll.: sanguinem in pateris, Sall. C. 22, 1; Flor. 4, 1, 4 Duker: circa ea omnia templa Philippum infestos circumtulisse ignes, Liv. 31, 30, 7: reliquias cenae, Suet. Galb. 22: lyram in conviviis, Quint. 1, 10, 19: codicem, Cic. Verr. 2, 2, 42, § 104: filium suis manibus, Quint. 2, 15, 8: diuque arma circumferens alia tela clipeo excipiebat, corpore alia vitabat, Curt. 6, 1, 4: ter heros Immanem circumfert tegmine silvam, Verg. A. 10, 887: pavimenta in expeditionibus, Suet. Caes. 46: ubique pellem vituli marini, id. Aug. 90.—Of books carried about for sale, Quint. 2, 13, 15; 2, 15, 4 al.: huc atque huc acies circumtulit, Verg. A. 12, 558; cf. oculos, to cast around, Ov. M. 6, 169; 15, 674; Liv. 2, 10, 8; 5, 41, 4; Curt. 6, 11, 36; Val. Max. 7, 2, ext. 2: vultus, Ov. M. 3, 241; Suet. Caes. 85.—Mid.: sol ut circumferatur, revolve, Cic. de Or. 3, 45, 178; cf.: linea circumferens, the circumference, Gromat. Vet. 5, 10: nec mirari hominem mercede conductum... ad nutum licentium circumferri, Curt. 5, 12, 2.—II. Trop. (mostly in the poets and histt.), to spread around:
bellum, Liv. 9, 41, 6; 9, 45, 17; 10, 17, 2; 28, 3, 1; Tac. A. 13, 37 (for which: spargere bellum, id. ib. 3, 21): belli umbram, Sil. 15, 316: et circumferentem arma Scipionem omnibus finitimis raptim perdomitis ipsam Carthaginem repente adgressurum credebant, Liv. 30, 9, 3; Flor. 1, pr. 2; 3, 12, 1: signa, id. 3, 5, 29: incendia et caedes et terrorem, Tac. A. 2, 52; cf.: terrorem nominis sui late, Flor. 2, 2, 21: Caesar circumferens terrarum orbi praesentia pacis suae bona, Vell. 2, 92, 2; Plin. Pan. 7, 5.—B. Of a narrative or discourse, to publish abroad, proclaim, divulge, disseminate among the people, report (prob. nct ante-Aug.):
ut circumferetur M. Philippi factum atque dictum, Col. 8, 16, 3; Plin. Ep. 3, 11, 1; 6, 8, 2: illud quidem ingens fama, haec nulla circumfert, id. ib. 3, 16, 13.—With acc. and inf.: novi aliquam, quae se circumferat esse Corinnam, Ov. Am. 2, 17, 29. —Hence, of writings: circumferri, to be widely circulated, Quint. 2, 13, 15; 2, 15, 4. —C. In the lang. of religion, to lustrate, purify any one by carrying around him consecrated objects (torches, offerings, etc.) = lustrare, purgare:
quaeso quin tu istanc jubes Pro cerritā circumferri? Plaut. Am. 2, 2, 144: aliquem pro larvato, id. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 6, 229: tum ferto omnia sum circumlatus, Lucil. ap. Non. p. 261, 27: idem ter socios purā circumtulit undā, carried around pure water, i. e. for purification (poet. constr. for undam circum socios), Verg. A. 6, 229 Serv. and Wagn.; Veg. 3, 74.—* D. In rhetoric:
oratio deducta et circumlata, expanded, drawn out into periods, Quint. 4, 1, 60 Spald.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-ferō tulī, lātus, ferre.
to bear round, carry around: satiatis vino poculum ... circumferetur, L.: sanguinem in pateris, S.: codicem: huc atque huc acies circumtulit, V.: oculos, to cast around, O.: sol ut circumferatur, resolve.— Fig., to spread around: bellum, L.: arma ad urbīs, L.: circa templa ignes, L.—In religion, to lustrate, purify: Idem ter socios purā circumtulit undā, carried around water of purification, V.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *bʰéreti Proto-Italic *ferō Latin ferō Latin circumferō From circum- (“circum-”) + ferō (“to bear, carry”).
Descendants
- Englishcircumfer
- Spanishcircunferir
In English words that came into English from circumferō
- circumferencecircumferentia