LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

misceō

misceō (present infinitive miscēre, perfect active miscuī, supine mixtum or mistum)
Classical[ˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[ˈmiʃ.ʃe.o]
miste sg. voc. m. perf. pass. ptcp.№ 425 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to mix; to mingle; to intermingle
    Pōculum complēvit et hausit. Aquam et vīnum miscuit. Collāpsus est.He filled and drew a cup. He mixed water and wine. He sank down.
  2. to unite; to combine; to share; to associate
    Rīsus dolōre miscēbitur, et extrēma gaudiī lūctus occupat Laughter shall be mingled with sorrow, and mourning taketh hold of the end of joy. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.14.13
  3. poeticof a disturbance of the natural order, as a storm: to disturb, to throw into confusion, to confuse, confound, embroil
    “Iam caelum terramque meō sine nūmine, ventī, miscēre, et tantās audētis tollere mōlēs?” “Now heaven and earth – without my divine assent, you winds! – you dare to disturb, and raise such swells [of seawater]?”(Neptune upbraids the winds.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.133–134
  4. to throw into confusion; to disturb; to confound; to embroil
  5. to raise a great commotion; to make a large disturbance; to move heaven and earth

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ūnum cum aliō iungō: Rōmānī vīnum aquā miscent.
misceō -ēre — in Mille Verba, Cibus et Convīvium

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.misceōmiscēbammiscēbōmiscuīmiscuerammiscuerō
2nd sg.miscēsmiscēbāsmiscēbismiscuistīmiscuerāsmiscueris
3rd sg.miscetmiscēbatmiscēbitmiscuitmiscueratmiscuerit
1st pl.miscēmusmiscēbāmusmiscēbimusmiscuimusmiscuerāmusmiscuerimus
2nd pl.miscētismiscēbātismiscēbitismiscuistismiscuerātismiscueritis
3rd pl.miscentmiscēbantmiscēbuntmiscuērunt
miscuēre
miscuerantmiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.misceammiscēremmiscuerimmiscuissem
2nd sg.misceāsmiscērēsmiscuerīsmiscuissēs
3rd sg.misceatmiscēretmiscueritmiscuisset
1st pl.misceāmusmiscērēmusmiscuerīmusmiscuissēmus
2nd pl.misceātismiscērētismiscuerītismiscuissētis
3rd pl.misceantmiscērentmiscuerintmiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.misceormiscēbarmiscēbor
2nd sg.miscēris
miscēre
miscēbāris
miscēbāre
miscēberis
miscēbere
3rd sg.miscēturmiscēbāturmiscēbitur
1st pl.miscēmurmiscēbāmurmiscēbimur
2nd pl.miscēminīmiscēbāminīmiscēbiminī
3rd pl.miscenturmiscēbanturmiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.miscearmiscērer
2nd sg.misceāris
misceāre
miscērēris
miscērēre
3rd sg.misceāturmiscērētur
1st pl.misceāmurmiscērēmur
2nd pl.misceāminīmiscērēminī
3rd pl.misceanturmiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.miscēmiscēre
pres. 2nd pl.miscētemiscēminī
fut. 2nd sg.miscētōmiscētor
fut. 3rd sg.miscētōmiscētor
fut. 2nd pl.miscētōte—
fut. 3rd pl.miscentōmiscentor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemiscēremiscērī
miscērier
perfect infinitivemiscuissemixtum esse
mistum esse
future infinitivemixtūrum esse
mistūrum esse
mixtum īrī
mistum īrī
present participlemiscēns
miscente, miscentem, miscentēs, miscentī, miscentia, miscentibus, miscentis, miscentīs, miscentium
—
perfect participle—mixtus
mistus, mista, mistā, mistae, mistam, mistārum, mistās, miste, mistī, mistīs, mistō, mistōrum, mistōs
future participlemixtūrus
mistūrus, mistūra, mistūrā, mistūrae, mistūram, mistūrārum, mistūrās, mistūre, mistūrī, mistūrīs, mistūrō, mistūrōrum, mistūrōs, mistūrum, mixtūra, mixtūrā, mixtūrae, mixtūram, mixtūrārum, mixtūrās, mixtūre, mixtūrī, mixtūrīs, mixtūrō, mixtūrōrum, mixtūrōs, mixtūrum
miscendus
gerundmiscendī, miscendō, miscendumsupinemixtum, mixtū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnia turbare ac miscere
to cause universal disorder.

miscĕo, miscŭi, mixtum (mistum is found in many MSS. and edd., but is probably a corruption of copyists, representing the weakened sound of
I. x in later times; v. Neue, Formenl. 2, p. 556), 2, v. a. root mik-, mig-; Sanscr. micras, mixed; Gr. μίσγω, μίγνυμι; cf. miscellus, to mix, mingle, to intermingle, blend (for the difference between this word and temperare, v. below, II. A.; cf. confundo).
I. Lit.
A. In gen.; with abl.: (sortes) pueri manu miscentur, Cic. Div. 2, 41, 86: toxicum antidoto, Phaedr. 1, 14, 8: mella Falerno, Hor. S. 2, 4, 24: vina Surrentina faece Falernā, id. ib. 2, 4, 55: pabula sale, Col. 6, 4: nectare aquas, Ov. H. 16, 198.— With dat.: dulce amarumque mihi, Plaut. Ps. 1, 1, 61: fletum cruori, Ov. M. 4, 140; Col. 7, 5: inter curalium virides miscere smaragdos, Lucr. 2, 805: cumque meis lacrimis miscuit usque suas, Ov. P. 1, 9, 20. —
B. In partic.
1. To join one's self to, have carnal intercourse with one: corpus cum aliquā, Cic. Div. 1, 29, 60.—With dat.: sic se tibi misceat, Ov. M. 13, 866: cum aliquo misceri in Venerem, App. M. 9, p. 228, 16: sanguinem et genus, to intermarry, Liv. 1, 9, 4.—
2. To mix, prepare a drink: alteri miscere mulsum, Cic. Fin. 2, 5, 17; Ov. Am. 1, 4, 29: Veientana mihi misces, Mart. 3, 49, 1: pocula alicui, Ov. M. 10, 160: lurida terribiles miscent aconita novercae, id. ib. 1, 147; cf.: miscenda Cum Styge vina bibas, = you shall die, id. ib. 12, 321: nullis aconita propinquis miscuit (Orestes), Juv. 8, 219.—
3. Miscere se, or misceri, to mingle with others, to unite, assemble: miscet (se) viris, Verg. A. 1, 440: se partibus alicujus, Vell. 2, 86, 3: ipsa ad praetoria densae Miscentur, assemble, Verg. G. 4, 75.—
4. Miscere manus or proelia, to join battle, engage (poet.): miscere manus, Prop. 2, 20, 66: proelia dura, id. 4, 1, 28; hence, vulnera, to inflict wounds on each other, Verg. A. 12, 720.—
5. Of storms, to throw into confusion, to disturb, confound, embroil (poet.): caelum terramque, Verg. A. 1, 134: magno misceri murmure pontum, id. ib. 1, 124: miscent se maria, id. ib. 9, 714.—Hence, of persons, to raise a great commotion, make a prodigious disturbance, to move heaven and earth: caelum ac terras, Liv. 4, 3, 6: quis caelum terris non misceat et mare caelo, Juv. 2, 25; cf.: mare caelo confundere, id. 6, 282. —
II. Trop.
A. In gen., to mix, mingle, unite, etc.: dulce amarumque una nunc misces mihi, Plaut. Ps. 1, 1, 63: miscent inter sese inimicitiam agitantes, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 275 Vahl.): animum alicujus cum suo miscere, Cic. Lael. 21, 81: gravitate mixtus lepos, id. Rep. 2, 1, 1: misce Ergo aliquid de nostris moribus, Juv. 14, 322: ex dissimillimis rebus misceri et temperari, Cic. Off. 3, 33, 119; cf., joined with temperare, id. Or. 58, 197; also opp. to temperare, since miscere signifies merely to mix, but temperare to mix in due proportion: haec ita mixta fuerunt, ut temperata nullo fuerint modo, Cic. Rep. 2, 23, 42.—
B. In partic.
1. To share with, impart to another; to take part in, share in a thing (rare and perhaps not ante-Aug.): cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce, share, Sen. Ep. 3, 3: se negotiis, to take part in, engage in, Dig. 26, 7, 39, § 11: administrationi, ib. 27, 1, 17, § 5: paternae hereditati, ib. 29, 2, 42, § 3. —
2. (Acc. to I. B. 5.).
a. To throw into confusion, to embroil, disturb (class.): om nia infima summis paria fecit, turbavit, miscuit, Cic. Leg. 3, 9, 19: rem publicam malis concionibus, id. Agr. 2, 33, 91: coetus, Tac. A. 1, 16: animorum motus dicendo, Cic. de Or. 1, 51, 220: anima, quae res humanas miscuit olim, Juv. 10, 163.—
b. To stir up, occasion, excite, rouse: ego nova quaedam misceri et concitari mala jam pridem videbam, stirred up, devised, Cic. Cat. 4, 3, 6: seditiones, Tac. H. 4, 68 fin.—
3. Misceri aliquo, to be changed into: mixtus Enipeo Taenarius deus, Prop. 1, 13, 21.

Origins

From Proto-Italic *mi(k)skō (“to mix”), from Proto-Indo-European *miḱ-sḱé-, inchoative present of *meyǵ-, *meyḱ- (“to mix”). The second conjugation of this verb is unexplained. It is possible that the original third-conjugation form of the verb is continued by Praenestine misc. The u-perfect of this verb is also unusual; it may have replaced an earlier form *misxī. Cognate with Old High German miskian, miskan (“to mix”) (German mischen), Welsh mysgu (“to mix”), Ancient Greek μῐ́σγω (mĭ́sgō, “to mix”), Old Church Slavonic мѣсити (měsiti, “to mix”), Lithuanian mišti and maišyti (“to mix”), Sanskrit मिश्र (miśra, “mixed”), Persian آمیختن (âmixtan, “mix”); Old English māsc (“mixture, mash”). More at mash.

Descendants
  • Italianmescere
  • Portuguesemexer
  • Portuguesemesclar
  • Romanianmește
  • Romanianmișca
  • Spanishmecer
  • Spanishmezclar
  • Aromanianmescu
  • Aromanianmeashtiri
  • Asturianmecer

In English words that came into English from misceō

  • meleemisceō
  • mixturemixtūra
  • mixmixtus
  • meddlemisculō
  • promiscuousprōmiscuus
  • miscellaneousmiscellāneus
  • admixtureadmixtūra
  • melange*misculāre
  • metismixticius
  • miscellanymīscellānea
  • mestizomixtīcius
  • misciblemiscibilis
  • commixcommixtus
  • mixtionmixtiō
  • commixtioncommixtiō
  • miscellaneamiscellānea
  • commixtcommixtus

Quick answers

What does misceō mean in Latin?
misceō, a verb, means “to mix; to mingle; to intermingle”.
What are the principal parts of misceō?
misceō, miscēre, miscuī, mixtum (second conjugation).
How do you pronounce misceō?
In classical Latin, [ˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmiʃ.ʃe.o].
Which English words come from misceō?
English words that go back to Latin misceō include melee, mix, meddle, promiscuous, admixture and melange.