verbsecond conjugation
admisceō
admisceō (present infinitive admiscēre, perfect active admiscuī, supine admixtum)
Classical[adˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[adˈmiʃ.ʃe.o]
Meaning
- to mix or mingle with, in or together, admix, combine, add to, blend
proderit et tunsum gallae admiscere saporem […]
It is good too to blend a taste of pounded oak-apples […]c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 4.267 - to involve or entangle in something
- reflexiveto interfere or meddle with, get involved
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | admisceō | admiscēbam | admiscēbō | admiscuī | admiscueram | admiscuerō |
| 2nd sg. | admiscēs | admiscēbās | admiscēbis | admiscuistī | admiscuerās | admiscueris |
| 3rd sg. | admiscet | admiscēbat | admiscēbit | admiscuit | admiscuerat | admiscuerit |
| 1st pl. | admiscēmus | admiscēbāmus | admiscēbimus | admiscuimus | admiscuerāmus | admiscuerimus |
| 2nd pl. | admiscētis | admiscēbātis | admiscēbitis | admiscuistis | admiscuerātis | admiscueritis |
| 3rd pl. | admiscent | admiscēbant | admiscēbunt | admiscuērunt admiscuēre | admiscuerant | admiscuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | admisceam | admiscērem | admiscuerim | admiscuissem |
| 2nd sg. | admisceās | admiscērēs | admiscuerīs | admiscuissēs |
| 3rd sg. | admisceat | admiscēret | admiscuerit | admiscuisset |
| 1st pl. | admisceāmus | admiscērēmus | admiscuerīmus | admiscuissēmus |
| 2nd pl. | admisceātis | admiscērētis | admiscuerītis | admiscuissētis |
| 3rd pl. | admisceant | admiscērent | admiscuerint | admiscuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | admisceor | admiscēbar | admiscēbor |
| 2nd sg. | admiscēris admiscēre | admiscēbāris admiscēbāre | admiscēberis admiscēbere |
| 3rd sg. | admiscētur | admiscēbātur | admiscēbitur |
| 1st pl. | admiscēmur | admiscēbāmur | admiscēbimur |
| 2nd pl. | admiscēminī | admiscēbāminī | admiscēbiminī |
| 3rd pl. | admiscentur | admiscēbantur | admiscēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | admiscear | admiscērer |
| 2nd sg. | admisceāris admisceāre | admiscērēris admiscērēre |
| 3rd sg. | admisceātur | admiscērētur |
| 1st pl. | admisceāmur | admiscērēmur |
| 2nd pl. | admisceāminī | admiscērēminī |
| 3rd pl. | admisceantur | admiscērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | admiscē | admiscēre |
| pres. 2nd pl. | admiscēte | admiscēminī |
| fut. 2nd sg. | admiscētō | admiscētor |
| fut. 3rd sg. | admiscētō | admiscētor |
| fut. 2nd pl. | admiscētōte | — |
| fut. 3rd pl. | admiscentō | admiscentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | admiscēre | admiscērī |
| perfect infinitive | admiscuisse | admixtum esse |
| future infinitive | admixtūrum esse | admixtum īrī |
| present participle | admiscēns | — |
| perfect participle | — | admixtus admista, admistā, admistae, admistam, admistārum, admistās, admiste, admistī, admistīs, admistō, admistōrum, admistōs, admistum, admistus |
| future participle | admixtūrus admixtūra, admixtūrā, admixtūrae, admixtūram, admixtūrārum, admixtūrās, admixtūre, admixtūrī, admixtūrīs, admixtūrō, admixtūrōrum, admixtūrōs, admixtūrum | admiscendus admiscenda, admiscendā, admiscendae, admiscendam, admiscendārum, admiscendās, admiscende, admiscendīs, admiscendōrum, admiscendōs |
gerundadmiscendī, admiscendō, admiscendumsupineadmixtum, admixtū
ad-miscĕo, scui, xtum (better than -stum), 2, v. a.,
I. to add to by mingling, to mix with, mingle with, to admix (in admiscere there is a ref. to a principal constituent, to which something is added; in immiscere, to the intimate union of the ingredients; in permiscere, to the removal of their distinct characteristics).
I. Lit., constr. with the abl. of that with which any thing is mingled:
aër multo calore admixtus, Cic. N. D. 2, 10, 27 (cf. on the contr. ib. § 26: aquae admixtum calorem; and soon after: admixtum calorem): genus radicis admixtum lacte, Caes. B. C. 3, 48.— With in with acc.: admixtis in heminam seminis resinae coclearibus duobus, Plin. 26, 10, 66, § 104.—With cum: admiscent torrefacta sesama cum aniso, Col. 12, 15.— II. Transf.
A. Of things, to mingle in, to mix with, to add to, etc.:
nec tamen admiscent in eorum corpus inane, Lucr. 1, 745: deus bonis omnibus mundum implevit; mali nihil admiscuit, Cic. Univ. 3: se admiscere atque implicare hominum vitiis, id. Fragm. ap. Aug. de Trin. 14, 19: sed hoc cum iis rationibus admisceri nolo, be mixed up, id. Att. 7, 1: admiscere huic generi orationis illud alterum, id. de Or. 2, 49: versus admiscere orationi, id. Tusc. 2, 11, 26: admiscenda venus est timori, Ov. A. A. 3, 609: non admixtus fidei, Vulg. Heb. 4, 2; ib. Eccli. 23, 10.—B. Of persons.
1. To mix up with, to add or join to:
his Antonianos milites admiscuerat, Caes. B. C. 3. 4: expeditos antesignanos admiscuit, id. ib. 3, 75 fin.: ad id consilium admisceor, Cic. Phil. 12, 16: admiscerenturne plebeii, i. e. whether the plebeians should be admitted to the number of the decemvirs, Liv. 3, 32, 7: admixti funditoribus sagittarii, Curt. 3, 9; Verg. A. 7, 579.—2. To involve or entangle in a thing: se, to interfere or meddle with:
ita tu istaec tua misceto, ne me admisceas, Ter. Heaut. 4, 5, 35: ne te admisce: nemo accusat, Syre, te, id. ib. 5, 2, 22: ad id consilium admiscear? Cic. Phil. 12, 7: Trebatium vero meum, quod isto admisceas nihil est, implicate, involve in, id. Q. Fr. 3, 1, 3.—Hence, admixtus, a, um, P. a., that is mingled with something, mixed, not simple: simplex animi natura est, nec habet in se quidquam admixtum, Cic. de Sen. 21: nihil est animis admixtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex, id. Tusc. 1, 29.—Comp., sup., and adv. not used.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad - misceō scuī, xtus
(mīstus), ēre, to add so as to form a mixture, mix with, admix: admixto calore: ille (aër) multo calore admixtus est: aquae calorem. — Fig., to mingle, mix in with: huic generi orationis illud alterum: versūs admisceri orationi. — To add, join, mingle, merge in, scatter through: antesignanos, among the cavalry, Cs.: stirpem admisceri Phrygiam, that a Phrygian stock is mixed (with ours), V.: his Antonianos milites, Cs.—To implicate, mix up: ne me admisceas, T.—With se or pass, to mix oneself up, interfere, meddle: ne te admisce, T.: ad id consilium admiscear?
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadmisceō
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin admisceō From ad- + misceō (“mix”).
Descendants
- Englishadmix
- Galicianamecer
- Sicilianammiscari
In English words that came into English from admisceō
- admixtureadmixtūra