verbfirst conjugation
misculō
misculō (present infinitive misculāre, perfect active misculāvī, supine misculātum)
Meaning
- EarlyMedieval Latinto mix
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | misculō | misculābam | misculābō | misculāvī | misculāveram | misculāverō |
| 2nd sg. | misculās | misculābās | misculābis | misculāvistī | misculāverās | misculāveris |
| 3rd sg. | misculat | misculābat | misculābit | misculāvit | misculāverat | misculāverit |
| 1st pl. | misculāmus | misculābāmus | misculābimus | misculāvimus | misculāverāmus | misculāverimus |
| 2nd pl. | misculātis | misculābātis | misculābitis | misculāvistis | misculāverātis | misculāveritis |
| 3rd pl. | misculant | misculābant | misculābunt | misculāvērunt misculāvēre | misculāverant | misculāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | misculem | misculārem | misculāverim | misculāvissem |
| 2nd sg. | misculēs | misculārēs | misculāverīs | misculāvissēs |
| 3rd sg. | misculet | misculāret | misculāverit | misculāvisset |
| 1st pl. | misculēmus | misculārēmus | misculāverīmus | misculāvissēmus |
| 2nd pl. | misculētis | misculārētis | misculāverītis | misculāvissētis |
| 3rd pl. | misculent | misculārent | misculāverint | misculāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | misculor | misculābar | misculābor |
| 2nd sg. | misculāris misculāre | misculābāris misculābāre | misculāberis misculābere |
| 3rd sg. | misculātur | misculābātur | misculābitur |
| 1st pl. | misculāmur | misculābāmur | misculābimur |
| 2nd pl. | misculāminī | misculābāminī | misculābiminī |
| 3rd pl. | misculantur | misculābantur | misculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | misculer | misculārer |
| 2nd sg. | misculēris misculēre | misculārēris misculārēre |
| 3rd sg. | misculētur | misculārētur |
| 1st pl. | misculēmur | misculārēmur |
| 2nd pl. | misculēminī | misculārēminī |
| 3rd pl. | misculentur | misculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | misculā | misculāre |
| pres. 2nd pl. | misculāte | misculāminī |
| fut. 2nd sg. | misculātō | misculātor |
| fut. 3rd sg. | misculātō | misculātor |
| fut. 2nd pl. | misculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | misculantō | misculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | misculāre | misculārī |
| perfect infinitive | misculāvisse | misculātum esse |
| future infinitive | misculātūrum esse | misculātum īrī |
| present participle | misculāns | — |
| perfect participle | — | misculātus |
| future participle | misculātūrus | misculandus |
gerundmisculandī, misculandō, misculandumsupinemisculātum, misculātū
Origins
Attested from the ninth century. From misceō, possibly by analogy with maculō, or from a deformation of Late Latin miscuere, miscuare, formed from Latin miscuī, first person singular perfect of misceō. Compare also Old High German miskilōn, miscilōn, miskelōn (“to mix, mix together”).
Gallo-Romance
- Catalanmesclar
- Frenchmêlerfrom Old French mesler
- Englishmeddlefrom Old French mesler
- Englishmellfrom Old French mesler
- Occitanmesclar
- Franco-Provençalmêclar
- Normanmêlerfrom Old French mesler
- Yolamellfrom Old French mesler
Italo-Romance
- Italianmescolare
- Italianmiscolare
- Italianmischiare
- Tuscanmeschiàfrom Italian mescolare
- Tuscanmeschiarefrom Italian mescolare
- Sicilianmmiscari
- Sicilianmiscari
- Sicilianammiscari
Ibero-Romance
- Portuguesemesclarfrom Old Galician-Portuguese mezclar
- Portuguesemiscrarfrom Old Galician-Portuguese mezclar
- Spanishmezclarfrom Old Spanish mesclar
- Ribagorçanmezcllarfrom Aragonese mezclar
North Italian
- Ligurianmescciâ
- Lombardmes-ciar
- Piedmontesemës-cé
- Emilianmesc-iar
- Venetanmisiar
- Venetanmisciar